egzema zapalna
Wskazanie

Egzema zapalna, znana również jako wyprysk zapalny, to przewlekła dermatoza zapalna charakteryzująca się świądem, zaczerwienieniem i obecnością zmian skórnych. Najczęściej występuje u pacjentów z predyspozycją genetyczną oraz z zaburzeniami bariery naskórkowej. W przebiegu egzemy zapalnej można wyróżnić fazę ostrą (z obrzękiem, zaczerwienieniem, pęcherzykami i sączeniem), fazę podostrą (z łuszczeniem i strupami) oraz fazę przewlekłą (ze zgrubieniem i pobruzdowaniem skóry).

W leczeniu miejscowym egzemy zapalnej stosuje się przede wszystkim glikokortykosteroidy, takie jak: Cutivate, Elocom, Laticort, Dermovate, Pimafucort (w przypadku nadkażeń bakteryjnych) czy Advantan. Alternatywą dla steroidów są inhibitory kalcyneuryny: Protopic (takrolimus) i Elidel (pimekrolimus). Istotną rolę odgrywa również odpowiednia pielęgnacja skóry z wykorzystaniem emolientów, takich jak: Emolium, Cetaphil, Bioderma Atoderm, Linum, Linomag czy La Roche-Posay Lipikar.

W przypadkach ciężkiej, opornej na leczenie miejscowe egzemy zapalnej, stosuje się leczenie ogólne. Obejmuje ono leki przeciwhistaminowe (Zyrtec, Xyzal, Aerius), które pomagają łagodzić świąd, oraz w cięższych przypadkach cyklosporynę (Sandimmun Neoral), metotreksat lub leki biologiczne jak dupilumab (Dupixent).

Największym wyzwaniem w leczeniu egzemy zapalnej jest jej nawrotowy charakter i znaczący wpływ na jakość życia pacjentów. Trudność stanowi też konieczność długotrwałego stosowania miejscowych glikokortykosteroidów, które mogą prowadzić do powikłań, takich jak ścieńczenie skóry, teleangiektazje czy rozstępy. Dodatkowo, istotnym problemem jest leczenie nadkażeń bakteryjnych, głównie Staphylococcus aureus, które często towarzyszą egzemie zapalnej. Dla wielu pacjentów problematyczne jest także identyfikowanie i eliminowanie czynników zaostrzających, takich jak alergeny, stres czy nieodpowiednia pielęgnacja skóry.