grzybica z nadkażeniem bakteryjnym
Wskazanie

Grzybica z nadkażeniem bakteryjnym to złożony stan chorobowy, w którym zakażenie grzybicze skóry, paznokci lub błon śluzowych zostaje dodatkowo skomplikowane przez jednoczesne zakażenie bakteryjne. Sytuacja taka najczęściej występuje przy długotrwałej grzybicy, szczególnie w miejscach wilgotnych, z uszkodzoną barierą naskórkową, np. w przestrzeniach międzypalcowych, pachwinach, pod pachami czy w okolicach fałdów skórnych.

W leczeniu konieczne jest równoczesne zwalczanie obu typów patogenów. Do terapii stosuje się zazwyczaj preparaty złożone, zawierające zarówno substancje przeciwgrzybicze, jak i antybiotyki. Wśród najczęściej stosowanych leków w Polsce znajdują się: Triderm (zawierający betametazon, klotrymazol i gentamycynę), Travocort (diflukortolonu walerianian z izokonazolu azotanem), Laticort-G (hydrokortyzon z gentamycyną), Pimafucort (hydrokortyzon, natamycyna, neomycyna) czy Triderm (betametazon, klotrymazol, gentamycyna).

Największym wyzwaniem w leczeniu grzybicy z nadkażeniem bakteryjnym jest właściwa identyfikacja obu patogenów oraz dobór skutecznej terapii, która nie będzie prowadziła do narastania oporności bakterii. Trudnością jest również odpowiednie określenie czasu trwania leczenia – zbyt krótka terapia może nie wyleczyć zakażenia całkowicie, prowadząc do nawrotów, natomiast zbyt długie stosowanie preparatów złożonych, szczególnie tych zawierających kortykosteroidy, może prowadzić do działań niepożądanych.

W przypadkach opornych na leczenie miejscowe konieczne bywa równoczesne zastosowanie leków przeciwgrzybiczych doustnych (takich jak Flukonazol, Itrakonazol) oraz antybiotyków systemowych dobranych na podstawie antybiogramu. Ważnym elementem terapii jest również edukacja pacjenta dotycząca odpowiedniej higieny oraz unikania czynników sprzyjających nawrotom, takich jak nadmierna wilgotność czy ciasne, nieprzewiewne obuwie.