eliminacja nosicielstwa gronkowców
Wskazanie

Eliminacja nosicielstwa gronkowców, szczególnie Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty), to istotny problem kliniczny, zwłaszcza w kontekście zapobiegania zakażeniom szpitalnym i nawracającym infekcjom. Nosicielstwo S. aureus najczęściej dotyczy przedsionka nosa, skóry, gardła oraz przewodu pokarmowego. U osób będących nosicielami, szczególnie pracowników ochrony zdrowia, pacjentów przed zabiegami operacyjnymi, osób z nawracającymi infekcjami skórnymi czy pacjentów dializowanych, eliminacja nosicielstwa może znacząco obniżyć ryzyko rozwoju infekcji.

W leczeniu eliminacji nosicielstwa gronkowca stosuje się najczęściej miejscowe preparaty przeciwbakteryjne. Podstawowym lekiem jest mupirocyna (Mupirox, Bactroban) w postaci maści do nosa, którą aplikuje się zwykle 2-3 razy dziennie przez 5-7 dni. W przypadku nosicielstwa skórnego stosuje się antyseptyczne preparaty myjące zawierające chlorheksydynę (Hibiscrub, Chlorhexidinum), oktenidynę (Octenisept) lub triclosan (Perseptol). W wybranych przypadkach, szczególnie przy nosicielstwie MRSA, można zastosować terapię łączoną z doustnymi antybiotykami, takimi jak rifampicyna (Rifampicyna) w połączeniu z trimetoprimem/sulfametoksazolem (Bactrim, Biseptol) lub doksycykliną (Doxycyclinum, Doxycyclinum TZF).

Największą trudnością w eliminacji nosicielstwa gronkowców jest wysoki odsetek nawrotów. Nawet po skutecznej eradykacji, u około 30-50% pacjentów dochodzi do ponownej kolonizacji w ciągu kilku miesięcy. Problem stanowi również narastająca oporność na mupirocynę, szczególnie w przypadku długotrwałego lub powtarzanego stosowania. Dodatkowym wyzwaniem jest prawidłowa identyfikacja wszystkich miejsc kolonizacji, gdyż nierozpoznanie któregoś z nich może prowadzić do niepowodzenia terapii. Ważne jest także leczenie wszystkich nosicieli w najbliższym otoczeniu pacjenta (np. członków rodziny), ponieważ mogą oni stanowić rezerwuar bakterii i przyczyniać się do rekolonizacji.

W przypadku pacjentów z nawracającymi infekcjami gronkowcowymi, oprócz miejscowej eradykacji, konieczne może być leczenie systemowe antybiotykami. W takich sytuacjach terapia powinna być dobrana na podstawie antybiogramu, a niekiedy wymaga konsultacji specjalisty chorób zakaźnych. Istotną rolę odgrywa również edukacja pacjenta w zakresie higieny osobistej i otoczenia, co może zmniejszyć ryzyko nawrotów.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl