epizod manii związany z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
Wskazanie

Epizod manii w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym charakteryzuje się nieprawidłowo podwyższonym nastrojem, zwiększoną energią i aktywnością, które utrzymują się przez co najmniej tydzień. Pacjenci doświadczają przyspieszonego toku myślenia, zmniejszonej potrzeby snu, wzmożonej aktywności psychoruchowej, nadmiernej rozmowności i poczucia wielkości. Mogą podejmować nieprzemyślane decyzje, wykazywać zachowania ryzykowne oraz mieć obniżoną krytykę własnego stanu.

W leczeniu epizodów manii stosuje się przede wszystkim leki normotymiczne i przeciwpsychotyczne. Wśród leków normotymicznych w Polsce dostępne są: lit (Lithium Carbonicum GSK), walproiniany (Depakine, Convulex), karbamazepina (Tegretol, Amizepin) i lamotrygina (Lamitrin, Lamotrix). Z grupy leków przeciwpsychotycznych skuteczne są: olanzapina (Zyprexa, Olzapin), kwetiapina (Ketrel, Kventiax), aripiprazol (Abilify, Arypiprazol), risperidon (Rispolept, Orizon) czy ziprasidon (Zeldox).

Największym wyzwaniem w leczeniu epizodów maniakalnych jest uzyskanie współpracy z pacjentem, który często nie ma poczucia choroby i odmawia przyjmowania leków. Częstym problemem jest także konieczność hospitalizacji wbrew woli pacjenta w przypadku zachowań zagrażających zdrowiu lub życiu. Istotną trudnością pozostaje również właściwe dobranie leków, aby skutecznie kontrolować objawy maniakalne, jednocześnie minimalizując działania niepożądane, które mogą prowadzić do przerywania terapii.

Dla osiągnięcia stabilizacji nastroju kluczowa jest długoterminowa terapia podtrzymująca, mająca na celu zapobieganie nawrotom zarówno epizodów maniakalnych, jak i depresyjnych. Istotną rolę odgrywa również psychoedukacja pacjenta i jego bliskich, która poprawia współpracę w leczeniu i pomaga rozpoznawać wczesne objawy nawrotu choroby. W niektórych przypadkach, gdy farmakoterapia jest nieskuteczna lub źle tolerowana, można rozważyć elektrowstrząsy jako skuteczną metodę leczenia ostrych epizodów manii.