Aspargin
Tabletki, 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
Produkt zawiera jony magnezu oraz potasu w postaci wodoroasparaginianów, które wspomagają uzupełnianie niedoborów tych pierwiastków. Stosowany jest w przypadku niemiarowości i nadpobudliwości serca oraz profilaktycznie w chorobie niedokrwiennej serca i podczas rekonwalescencji pozawałowej. Pomaga również uzupełnić niedobory po przebytych chorobach zakaźnych, zabiegach chirurgicznych oraz przy długotrwałym stosowaniu leków moczopędnych i glikozydów nasercowych. Produkt przeznaczony jest dla osób dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- choroba niedokrwienna serca
- nadpobudliwość serca
- niedobór magnezu
- niedobór potasu
- niemiarowość serca
- przeciwdziałanie niepożądanym skutkom długotrwałego stosowania glikozydów nasercowych
- przeciwdziałanie niepożądanym skutkom długotrwałego stosowania leków moczopędnych
- rekonwalescencja pozawałowa
- utrata magnezu i potasu po chorobach zakaźnych
- utrata magnezu i potasu po zabiegach chirurgicznych
- zagrożenie zawałem
-
Dawkowanie i sposób podawania
Aspargin to preparat doustny zawierający jony magnezu (17 mg na tabletkę) oraz potasu (54 mg na tabletkę) w formie wodoroasparaginianów, przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Standardowe dawkowanie wynosi 2-6 tabletek na dobę, podzielonych na 2-3 dawki, przyjmowanych po posiłku w celu optymalizacji wchłaniania i minimalizacji działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Maksymalna dobowa dawka dostarcza 102 mg Mg²⁺ (4,2 mmol) oraz 324 mg K⁺ (8,3 mmol), natomiast minimalna dawka to 34 mg Mg²⁺ (1,4 mmol) i 108 mg K⁺ (2,7 mmol). Preparat nie jest wskazany u dzieci poniżej 12 lat, co stanowi istotne przeciwwskazanie kliniczne. Przy ustalaniu dawkowania należy uwzględnić masę ciała pacjenta, gdyż całkowite dobowe zapotrzebowanie na magnez zwykle nie przekracza 5 mg/kg masy ciała, a profilaktyczne dawki potasu mogą sięgać do 780 mg jonów na dobę.
W trakcie wywiadu medycznego należy zwrócić uwagę na wiek i masę ciała pacjenta, obecność innych preparatów zawierających magnez i potas oraz zdolność do przyjmowania tabletek po posiłku. Zaleca się informowanie pacjentów o konieczności przyjmowania Asparginu po posiłku i popijaniu wodą, co zmniejsza ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego i poprawia biodostępność składników mineralnych. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem minimalnej dawki 2 tabletek (34 mg Mg²⁺ i 108 mg K⁺) oraz maksymalnej 6 tabletek (102 mg Mg²⁺ i 324 mg K⁺), podawanych w 2-3 dawkach podzielonych. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat, co należy podkreślić podczas konsultacji z pacjentem lub opiekunem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
biodostępność składników, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, jon magnezu, jon potasu, magnez wodoroasparaginian, niedobór potasu, podrażnienie przewodu pokarmowego, potas wodoroasparaginian, wchłanianie składników, wodoroasparaginian, wywiad medyczny, zapotrzebowanie na elektrolity, zapotrzebowanie na magnez, zawartość potasu -
Działania niepożądane
Lek Aspargin zawiera 17 mg jonów magnezu (w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu). Działania niepożądane tego preparatu zostały sklasyfikowane według terminologii MedDRA i częstości występowania: niezbyt często (≥ 1/1 000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Najczęściej obserwowane objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują bóle brzucha, nudności, biegunkę, zaparcia oraz wymioty, które zwykle ustępują samoistnie bez konieczności przerwania terapii. Rzadziej występujące działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, osłabienie mięśniowe, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek.
Hiperkaliemia stanowi istotne zagrożenie kliniczne, gdyż może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca i przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, dlatego wymaga szczególnego monitorowania u pacjentów z dysfunkcją nerek. Ponadto, sporadycznie może wystąpić bezsenność, wpływająca na jakość życia pacjenta. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co jest kluczowe dla ciągłej oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii preparatem Aspargin. Kontakt do zgłaszania działań niepożądanych dostępny jest m.in. na stronie https://smz.ezdrowie.gov.pl oraz pod numerem telefonu +48 22 49 21 301.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
Aspargin, bezsenność, biegunka, ból brzucha, drogi moczowe, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, hiperkaliemia, jony magnezu, jony potasu, magnez wodoroasparaginian, Medical Dictionary for Regulatory Activities, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nudność, osłabienie mięśniowe, potas wodoroasparaginian, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, terminologia MedDRA, tkanka łączna, tkanka podskórna, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie nerki, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka, zaczerwienienie skóry, zaparcie -
Interakcje leku
Aspargin, zawierający magnez i potas w postaci wodoroasparaginianów, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Substancje takie jak fosforany i związki wapnia znacząco obniżają wchłanianie magnezu, podobnie jak dieta bogata w lipidy i fizyniany. Magnez z Asparginu zmniejsza absorpcję tetracyklin (np. doksycykliny), związków żelaza, fluoru oraz doustnych antykoagulantów pochodnych kumaryny, co wymaga zachowania minimum 3-godzinnego odstępu między podaniem leków. Leki nasilające wydalanie magnezu, takie jak aminoglikozydy, cisplatyna, amfoterycyna B czy mineralokortykosteroidy, mogą prowadzić do hipomagnezemii mimo suplementacji. W przypadku potasu, jednoczesne stosowanie z glikozydami nasercowymi zwiększa ryzyko arytmii, a diuretyki oszczędzające potas oraz inhibitory ACE mogą wywołać hiperkaliemię, co wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów i ewentualnej modyfikacji terapii.
Ponadto, potas zawarty w Asparginie może obniżać wchłanianie witaminy B12, co jest istotne u pacjentów z niedoborami kobalaminy. Leki cholinolityczne (atropina, hioscyjamina) zwiększają ryzyko owrzodzeń jelita przy jednoczesnym stosowaniu z solami potasu, dlatego ich kojarzenie jest przeciwwskazane. Alkohol, mimo braku bezpośrednich interakcji z Asparginem, może nasilać diurezę i prowadzić do zaburzeń gospodarki elektrolitowej, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby, nerek i układu sercowo-naczyniowego, co wymaga ograniczenia jego spożycia podczas terapii. Zaleca się monitorowanie stężeń magnezu i potasu w surowicy oraz dostosowanie dawkowania Asparginu w zależności od stosowanych leków i stanu klinicznego pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
amfoterycyna B, aminoglikozydy, atropina, biodostępność, cholinolityki, cisplatyna, cyjanokobalamina, cykloseryna, digoksyna, diuretyki oszczędzające potas, diureza, doksycyklina, enalapryl, fludrokortyzon, fosforany, gentamycyna, glikozydy nasercowe, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkalemia, inhibitory ACE, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, kobalamina, kortykosteroidy, kortyzon, kumaryna, leki przeciwgrzybicze, leki przeciwnowotworowe, leki przeciwzakrzepowe, lipidy, magnez, mineralokortykosteroidy, mitramycyna, niedobór elektrolitów, owrzodzenie jelita, parametry krzepnięcia, równowaga elektrolitowa, siarczan żelaza, spironolakton, tetracykliny, witamina B12, wodoroasparaginian, zaburzenia rytmu serca, związki fluoru, związki żelaza -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy zawierający jony magnezu i potasu może być stosowany u kobiet karmiących, jednak wymaga konsultacji lekarskiej celem ustalenia odpowiedniej dawki, gdyż jony te przenikają do mleka w ilościach fizjologicznych niezbędnych dla noworodka. U seniorów lek jest dopuszczony do stosowania bez szczególnych przeciwwskazań, aczkolwiek zaleca się ostrożność, zwłaszcza przy współistniejących chorobach przewlekłych. Nie stwierdzono wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a brak jest danych dotyczących interakcji z alkoholem oraz stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, definiowaną jako klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min, a także w stanach hipermagnezemii, hiperkaliemii oraz zakażeniach dróg moczowych. W przypadku łagodniejszych zaburzeń czynności nerek konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności oraz monitorowanie poziomów elektrolitów, aby uniknąć potencjalnych powikłań. W pozostałych grupach pacjentów stosowanie leku jest możliwe, pod warunkiem przestrzegania zaleceń i monitorowania stanu klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
-
Przeciwwskazania
Lek Aspargin zawiera w jednej tabletce 250 mg magnezu wodoroasparaginianu (17 mg jonów magnezu) oraz 250 mg potasu wodoroasparaginianu (54 mg jonów potasu). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z hipermagnezemią, hiperkaliemią, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), zakażeniami dróg moczowych, zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, bradykardią, znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz miastenią. Zawartość 53 mg sacharozy w tabletce wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Ze względu na wpływ jonów magnezu i potasu na przewodnictwo i kurczliwość mięśnia sercowego, stosowanie leku w wymienionych stanach może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i metabolicznych.
W przypadku pacjentów z łagodniejszą niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) konieczne jest monitorowanie stężenia magnezu i potasu w surowicy podczas terapii preparatem Aspargin. Szczególną ostrożność należy zachować u osób przyjmujących leki wpływające na gospodarkę elektrolitową, takie jak diuretyki oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz suplementy potasu lub magnezu. W takich sytuacjach wskazane jest rozważenie modyfikacji dawkowania lub zastosowanie alternatywnych preparatów, aby uniknąć ryzyka zaburzeń elektrolitowych i powikłań sercowo-naczyniowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
antagonista receptora angiotensyny, blok nerwowo-mięśniowy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba autoimmunologiczna, diuretyki oszczędzające potas, hiperkaliemia, hipermagnezemia, inhibitory konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, miastenia, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja cukru, niewydolność nerek, podwyższone stężenie magnezu, podwyższone stężenie potasu, rozszerzenie naczyń krwionośnych, suplement magnezu, suplement potasu, wodoroasparaginian magnezu, wodoroasparaginian potasu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych -
Przedawkowanie
Aspargin zawiera 17 mg jonów magnezu (w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu) na tabletkę. Przedawkowanie preparatu prowadzi do toksycznego wzrostu stężenia tych jonów, wywołując objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności), układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, spadek ciśnienia krwi), układu nerwowego (drgawki, uczucie znużenia, opadanie powiek) oraz mięśniowego (nużliwość mięśni). Mechanizmy obejmują działanie osmotyczne magnezu w jelitach, drażnienie błony śluzowej żołądka, wpływ na kanały jonowe serca, supresję ośrodka oddechowego oraz blokadę płytki nerwowo-mięśniowej.
Leczenie przedawkowania Asparginu ma charakter objawowy i podtrzymujący, z naciskiem na monitorowanie funkcji życiowych, w tym parametrów hemodynamicznych, równowagi elektrolitowej i funkcji nerek. W ciężkich przypadkach wskazane jest dożylne podawanie soli wapnia jako antagonisty jonów magnezu oraz dializa w sytuacjach utrzymujących się wysokich stężeń elektrolitów lub znacznych zaburzeń hemodynamicznych. Intensywna opieka medyczna z ciągłym monitorowaniem jest kluczowa dla zapobiegania powikłaniom i stabilizacji stanu pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
depresja oddechowa, dializa, działanie miorelaksacyjne, funkcja nerek, hipotensja, intensywna opieka medyczna, jon magnezu, jon potasu, kanał jonowy, kurczliwość mięśnia sercowego, leczenie objawowe, magnez wodoroasparaginian, odruch wymiotny, odstęp PQ, ośrodek oddechowy, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, perystaltyka, płytka nerwowo-mięśniowa, pobudliwość neuronalna, postępowanie terapeutyczne, potas wodoroasparaginian, ptoza, równowaga elektrolitowa, sól wapnia, stężenie jonów magnezu, układ bodźcoprzewodzący serca, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zatrucie -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Aspargin zawiera 17 mg jonów magnezu (w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu). Dane przedkliniczne dotyczące tego preparatu są ograniczone, jednak wiadomo, że zarówno jony Mg²⁺, K⁺, jak i kwas asparaginowy są naturalnie obecne w organizmie w stężeniach fizjologicznych. Hipermagnezemia manifestuje się toksycznością zależną od stężenia jonów magnezu w surowicy: do 1,5 mmol/l (36,4 mg/l) jest klinicznie bezobjawowa, powyżej 1,5 mmol/l pojawiają się pierwsze objawy hemodynamiczne, a stężenia >7,5 mmol/l mogą prowadzić do zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i śmierci przez zatrzymanie akcji serca. W przypadku hiperkaliemii, stężenia potasu powyżej 6,5 mmol/l wywołują charakterystyczne zmiany elektrokardiograficzne i zaburzenia oddechowe, a około 9 mmol/l może skutkować zgonem z powodu zatrzymania akcji serca.
Brak jest szczegółowych danych dotyczących genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość składników Asparginu, co wynika z faktu, że są to naturalne związki endogenne, dla których standardowo nie wykonuje się pełnego panelu badań przedklinicznych typowych dla substancji syntetycznych. W praktyce klinicznej należy monitorować stężenia jonów magnezu i potasu, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem zaburzeń elektrolitowych, aby uniknąć powikłań kardiologicznych i hemodynamicznych związanych z ich nadmiarem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperkaliemia, hipermagnezemia, jon magnezu, jon potasu, kwas asparaginowy, magnez wodoroasparaginian, potas wodoroasparaginian, wpływ na rozrodczość, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności serca, zmiana elektrokardiograficzna -
Skład i postać leku
Aspargin to preparat doustny w formie tabletek, zawierający 17 mg jonów magnezu (w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu) w każdej tabletce. Lek jest wskazany do leczenia i profilaktyki niedoborów magnezu i potasu. Tabletki zawierają również 53 mg sacharozy, co jest istotne dla pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją cukrów. Substancje pomocnicze to m.in. skrobia ziemniaczana, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian oraz talk, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i technologiczne preparatu.
Aspargin jest dostępny w opakowaniach zawierających 25, 50 lub 75 tabletek, pakowanych w blistry z folii Aluminium/PVC/PVdC. Okres ważności leku wynosi 3 lata, pod warunkiem przechowywania w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią. Nie wymaga specjalnych procedur utylizacji, a niewykorzystane resztki należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami. Preparat zapewnia wygodne dawkowanie i jest przeznaczony do uzupełniania niedoborów elektrolitów, co jest istotne w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem hipomagnezemii i hipokaliemii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
Aspargin, blister, cukrzyca, dezintegrant, folia Aluminium/PVC/PVDC, jon magnezu, jon potasu, karboksymetyloskrobia sodowa, magnez wodoroasparaginian, magnezu stearynian, niedobór pierwiastków, nietolerancja cukrów, postać farmaceutyczna, potas wodoroasparaginian, sacharoza, skrobia ziemniaczana, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka doustna, utylizacja leków, wodoroasparaginian -
Specjalne ostrzeżenia
Preparat Aspargin dostarcza 17 mg jonów magnezu (z 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (z 250 mg potasu wodoroasparaginianu) na tabletkę. Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów onkologicznych, osób z ostrym odwodnieniem, rozległymi oparzeniami oraz chorobą wrzodową żołądka, ze względu na ryzyko zaburzeń gospodarki elektrolitowej i drażniące działanie potasu na błonę śluzową. Długotrwała terapia wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z ciężką biegunką oraz leczonych glikozydami nasercowymi, aby zapobiec hipokaliemii i potencjalnej kardiotoksyczności. W niektórych przypadkach konieczne jest oznaczenie elektrolitów także wewnątrz erytrocytów.
Preparat nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami zawierającymi potas ze względu na ryzyko hiperkaliemii i groźnych zaburzeń rytmu serca. Aspargin zawiera również 53 mg sacharozy na tabletkę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Zawartość sodu jest poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę, co kwalifikuje preparat jako „wolny od sodu” i jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej, np. z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Aspargin
choroba wrzodowa żołądka, ciężka biegunka, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, działanie toksyczne, glikozydy nasercowe, gospodarka elektrolitowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, magnez wodoroasparaginian, nadciśnienie tętnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, ostre odwodnienie, potas wodoroasparaginian, proces nowotworowy, rozległe zniszczenie tkanek, stężenie magnezu w surowicy, stężenie potasu, terapia przeciwnowotworowa, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Wskazania do stosowania
Aspargin to preparat zawierający 17 mg jonów magnezu (w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu) w formie tabletek, przeznaczony do uzupełniania niedoborów tych elektrolitów u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Wskazania obejmują niemiarowości i nadpobudliwość serca związane z niedoborem magnezu i potasu, profilaktykę w chorobie niedokrwiennej serca przy ryzyku zawału, rekonwalescencję pozawałową, a także stany po chorobach zakaźnych i zabiegach chirurgicznych z utratą tych jonów. Suplementacja magnezu i potasu stabilizuje błony komórkowe kardiomiocytów oraz poprawia funkcję elektryczną serca, co jest kluczowe w zapobieganiu poważnym zaburzeniom rytmu i wspomaganiu regeneracji mięśnia sercowego.
Aspargin jest również zalecany w celu przeciwdziałania skutkom ubocznym długotrwałej terapii glikozydami nasercowymi oraz lekami moczopędnymi, takimi jak tiazydy i furosemid, które mogą powodować zwiększone wydalanie magnezu i potasu z moczem, prowadząc do ich niedoborów i powikłań kardiologicznych. Preparat nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W praktyce klinicznej Aspargin stanowi ważny element uzupełniania elektrolitów w stanach klinicznych związanych z zaburzeniami rytmu serca, chorobą niedokrwienną oraz w okresie rekonwalescencji, co przekłada się na poprawę funkcji układu sercowo-naczyniowego i ogólnej homeostazy elektrolitowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
choroba niedokrwienna serca, choroba zakaźna, diuretyk, furosemid, glikozyd nasercowy, homeostaza elektrolitowa, kardiomiocyt, lek moczopędny, magnez wodoroasparaginian, nadpobudliwość serca, niemiarowość, potas wodoroasparaginian, rekonwalescencja pozawałowa, tiazyd, układ sercowo-naczyniowy, zabieg chirurgiczny, zawał mięśnia sercowego