trimetoprim
Trimetoprim to syntetyczny lek przeciwbakteryjny należący do grupy diaminopirymidyn. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu reduktazy dihydrofolianowej bakterii, co prowadzi do zaburzenia syntezy kwasu foliowego niezbędnego do wytwarzania DNA i białek bakteryjnych.
Najczęściej stosowany jest w połączeniu z sulfametoksazolem (ko-trimoksazol), co zwiększa jego skuteczność poprzez blokowanie dwóch kolejnych etapów szlaku metabolicznego bakterii. Takie połączenie wykazuje działanie synergistyczne i szersze spektrum przeciwbakteryjne.
Trimetoprim znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń układu moczowego, dróg oddechowych oraz przewodu pokarmowego. Jest również stosowany w profilaktyce zakażeń oportunistycznych u pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie w zapobieganiu pneumocystozie u osób z HIV.
Do najczęstszych działań niepożądanych leku należą reakcje skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz możliwość wystąpienia hematologicznych objawów niepożądanych, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, niewydolnością wątroby oraz u kobiet w ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biseptol 960 800 mg + 160 mg
Biseptol 960, zawierający sulfametoksazol 800 mg i trimetoprim 160 mg, jest lekiem przeciwbakteryjnym z grupy sulfonamidów i diaminopirymidyn. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kotrimoksazol, sulfonamidy, trimetoprim lub składniki pomocnicze, a także u osób z uszkodzeniem miąższu wątroby, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min), niedokrwistością megaloblastyczną z niedoboru kwasu foliowego oraz u dzieci poniżej 2 miesięcy ze względu na ryzyko encefalopatii bilirubinowej. Ponadto, jednoczesne stosowanie z dofetylidem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
Biseptol 960, dofetylid, encefalopatia bilirubinowa, klirens kreatyniny, kotrimoksazol, lek antyarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, nadwrażliwość, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, reduktaza dihydrofolianu, sulfametoksazol, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trimetoprim, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie miąższu wątroby, wydłużenie odstępu QT, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Lamivudine Mylan 100 mg
Lamiwudyna charakteryzuje się ograniczonym potencjałem do interakcji lekowych, co wynika z jej farmakokinetyki: minimalnego metabolizmu, niskiego wiązania z białkami osocza oraz niemal całkowitego wydalania przez nerki w formie niezmienionej. Eliminacja odbywa się głównie przez aktywny transport kationów organicznych, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków wydalanych tą drogą, np. trimetoprimu, który zwiększa stężenie lamiwudyny w surowicy o około 40% przy dawce 160 mg/800 mg ko-trimoksazolu. Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania lamiwudyny u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Z kolei zydowudyna powoduje umiarkowane (28%) zwiększenie Cmax, bez istotnego wpływu na AUC, a interferon α i leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna A) nie wykazują klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych. Należy unikać jednoczesnego stosowania lamiwudyny z innymi analogami cytydyny (np. emtrycytabiną) oraz kladrybiną ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności i zwiększenia toksyczności.
cyklosporyna A, cymetydyna, emtrycytabina, fosforylacja kladrybiny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interferon alfa, kladrybina, ko-trimoksazol, ksylitol, lamiwudyna, leki immunosupresyjne, maltytol, mannitol, przesączanie kłębuszkowe, ranitydyna, sorbitol, transport kationów organicznych, trimetoprim, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenia czynności nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Normoton 500 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Normoton, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne jest całkowite unikanie alkoholu ze względu na wysokie ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w stanach głodzenia, niedożywienia oraz zaburzeń czynności wątroby. Przeciwwskazane jest także stosowanie metforminy w okresie okołozabiegowym związanym z badaniami obrazowymi z użyciem jodowych środków kontrastowych – konieczne jest przerwanie terapii przed badaniem i niewznawianie jej przez minimum 48 godzin, po uprzedniej ocenie funkcji nerek. Leki wpływające na funkcję nerek, takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe, wymagają monitorowania czynności nerek i ewentualnej korekty dawki metforminy, aby zapobiec kumulacji leku i kwasicy mleczanowej.
antagoniści receptora angiotensyny II, cymetydyna, diuretyk pętlowy, dolutegrawir, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid, hemodynamika wewnątrznerkowa, induktor OCT1, inhibitor OCT1, inhibitor OCT2, inhibitory ACE, inhibitory COX-2, izawukonazol, jodowe środki kontrastowe, kryzotynib, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, metformina, nefropatia pokontrastowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nośnik kationu organicznego, OCT1, OCT2, olaparyb, ranolazyna, ryfampicyna, sympatykomimetyk, trimetoprim, wandetanib, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Aramlessa 5 mg + 10 mg
Preparat Aramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Peryndopryl może zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego w połączeniu z sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane, odstęp ≥36 h), racekadotrylem, inhibitorami mTOR oraz gliptynami. Istotne jest także ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu (przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek), soli potasowych, leków moczopędnych oszczędzających potas, antagonistów receptora angiotensyny II, NLPZ (w tym ASA ≥3 g/dobę), heparyn, leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprimu/kotrimoksazolu. Dodatkowo, peryndopryl jest przeciwwskazany podczas pozaustrojowych metod leczenia z użyciem błon poliakrylonitrylowych ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Współistniejące stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek, dlatego jest niezalecane.
aliskiren, amifostyna, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, beta-adrenolityk, cytochrom P450 3A4, dantrolen, działanie hipotensyjne, estramustyna, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitory mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek blokujący receptor alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, metoda pozaustrojowa, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, preparat złota, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sól potasowa, symwastatyna, tetrakozaktyd, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron