ciśnienie onkotyczne
Ciśnienie onkotyczne, zwane również ciśnieniem koloidoosmotycznym, to siła wywierana przez białka osocza, które przeciwdziała filtracji płynów przez ściany naczyń krwionośnych. Jest kluczowym czynnikiem w utrzymaniu równowagi płynowej między przestrzenią wewnątrznaczyniową a tkankami.
W warunkach fizjologicznych ciśnienie onkotyczne osocza wynosi około 25-28 mmHg i jest głównie generowane przez albuminy (60-80% całkowitego efektu), które stanowią najbardziej liczną frakcję białek osocza. Pozostałe białka osocza, takie jak globuliny i fibrynogen, również przyczyniają się do tego efektu, choć w mniejszym stopniu.
Zaburzenia ciśnienia onkotycznego mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych. Zmniejszenie stężenia białek osocza (hipoproteinemia), szczególnie albumin, obserwowane w marskości wątroby, zespole nerczycowym czy niedożywieniu, prowadzi do obniżenia ciśnienia onkotycznego i w konsekwencji do rozwoju obrzęków. Z kolei zwiększone ciśnienie onkotyczne śródmiąższowe, spowodowane akumulacją białek w przestrzeni pozanaczyniowej, może prowadzić do obrzęku limfatycznego.
W praktyce klinicznej monitorowanie ciśnienia onkotycznego jest istotne w terapii płynowej pacjentów krytycznie chorych, po rozległych operacjach czy z oparzeniami, gdzie zaburzenia równowagi płynowej mogą prowadzić do obrzęku płuc, wstrząsu hipowolemicznego lub innych poważnych powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Geloplasma –
Geloplasma to preparat krwiozastępczy z grupy frakcji białek osocza (kod ATC: B05AA), zawierający modyfikowaną płynną żelatynę w roztworze jonowym o składzie elektrolitowym zbliżonym do naturalnego płynu pozakomórkowego (Na+ 150 mmol/l, K+ 5 mmol/l, Mg2+ 1,5 mmol/l, Cl- 100 mmol/l, mleczan 30 mmol/l, osmolalność 295 mOsm/kg, pH 5,8-7,0). Preparat umożliwia równoobjętościowe przywrócenie objętości krwi bez ryzyka przeciążenia układu krążenia, dzięki braku przenikania płynu śródmiąższowego do naczyń. Działa hemodylująco, zmniejszając lepkość krwi i poprawiając mikrokrążenie, co jest istotne w stanach zaburzeń perfuzji tkankowej. Geloplasma wspomaga również nawodnienie przestrzeni pozanaczyniowej oraz wyrównanie równowagi jonowej i kwasicy metabolicznej.
ciśnienie onkotyczne, diureza, dysfagia, działanie diuretyczne, farmakodynamika, farmakokinetyka, frakcja białek osocza, hemodylucja, homeostaza elektrolitowa, krew krążąca, krzepnięcie krwi, kwasica, lepkość krwi, masywny krwotok, naczynie włosowate, objętość krwi, perfuzja tkankowa, płynna żelatyna, powikłanie krwotoczne, preparat krwiozastępczy, przepływ naczyniowy, przestrzeń pozanaczyniowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, transfuzja krwi, zaburzenie mikrokrążenia, żelatyna bezwodna - Leksykon chorób i schorzeń
Obrzęk kończyn górnych i dłoni – Etiologia i przyczyny
Obrzęk kończyn górnych i dłoni jest wynikiem zaburzenia równowagi między ciśnieniem hydrostatycznym, onkotycznym oraz funkcjonowaniem układu limfatycznego, prowadząc do nadmiernego gromadzenia się płynu w przestrzeni śródmiąższowej. Etiologia jest wieloczynnikowa i obejmuje zarówno czynniki fizjologiczne (np. unieruchomienie, wysoka temperatura, dieta bogata w sód, wysiłek fizyczny), jak i patologie układowe, takie jak niewydolność serca (z osłabioną siłą skurczu mięśnia sercowego i zwiększonym ciśnieniem żylnym), przewlekła niewydolność żylna, dysfunkcje nerek (w tym zespół nerczycowy z hipoalbuminemią), marskość wątroby, przewlekłe choroby płuc, a także zaburzenia układu limfatycznego (pierwotny i wtórny obrzęk limfatyczny). Dodatkowo, obrzęk może być manifestacją reakcji alergicznych, zapaleń stawów (np. RZS, łuszczycowe zapalenie stawów, zespół RS3PE), działań niepożądanych leków (blokery kanału wapniowego, kortykosteroidy, NLPZ, leki hormonalne) oraz powikłaniem ciąży, urazów, infekcji czy zespołu obrzękniętych rąk u osób z historią dożylnego przyjmowania narkotyków.
ciśnienie hydrostatyczne, ciśnienie onkotyczne, dactylitis, hemipareza, hipoalbuminemia, limfoscyntygrafia, lipedema, łuszczycowe zapalenie stawów, marskość wątroby, niedowład połowiczy, niewydolność serca, niewydolność żylna, obrzęk, obrzęk kończyn górnych, obrzęk limfatyczny, obrzęk limfatyczny pierwotny, obrzęk limfatyczny wtórny, obrzęk naczynioruchowy, preeklampsja, przestrzeń śródmiąższowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rozedma płuc, stan przedrzucawkowy, wazodylatacja, zakrzepica żył głębokich, zapalenie tkanki łącznej, zespół cieśni nadgarstka, zespół nerczycowy - Leksykon substancji czynnych
Diosmina – Właściwości farmakodynamiczne
Diosmina, półsyntetyczny bioflawonoid z grupy flawonów, wykazuje wielokierunkowe działanie na układ żylny i mikrokrążenie. Jej główne efekty farmakodynamiczne obejmują zwiększenie napięcia ścian naczyń żylnych, zmniejszenie ich rozszerzalności oraz redukcję zastoju żylnego, co potwierdzono m.in. metodą pletyzmografii i Dopplera. Diosmina zmniejsza średnie ciśnienie żylne w naczyniach powierzchownych i głębokich, a jej działanie jest zależne od dawki, optymalnie 1000 mg/dobę (stosowane jako 2 x 500 mg lub jednorazowo). Na poziomie mikrokrążenia substancja ta zwiększa opór włośniczkowy, zmniejsza ich przepuszczalność oraz kruchość, co poprawia wytrzymałość układu kapilarnego. Ponadto diosmina wykazuje właściwości przeciwzapalne poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn (E2, F2α), tromboksanów (A2 i B2), ograniczanie uwalniania histaminy oraz aktywności enzymów takich jak hialuronidaza i ceruloplazmina.
bioflawonoidy, choroba hemoroidalna, choroby układu żylnego, ciężkość nóg, ciśnienie onkotyczne, działanie antyoksydacyjne, działanie przeciwobrzękowe, inhibitor prostaglandyn, kruchość naczyniowa, kurcze nocne, lepkość krwi, mikrokrążenie, niedobór witaminy P, obrzęk kończyn dolnych, odkształcalność erytrocytów, opór włośniczkowy, parametry hemoreologiczne, pletyzmografia, pletyzmografia okluzyjna, pletyzmografia żylna, przepuszczalność naczyń włosowatych, przepuszczalność naczyniowa, przewlekła niewydolność żylna, układ chłonny, wolne rodniki, zaburzenia czucia, zastój żylny, żyła odpiszczelowa, żyła powierzchowna, żylaki odbytu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Crealb 200 g/l 200 g/l
Crealb 200 g/l to preparat albuminy ludzkiej, klasyfikowany jako substytut osocza (kod ATC: B05AA01), zawierający 200 g/l białka całkowitego, z czego minimum 95% stanowi albumina. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemności 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy). Albumina w stężeniu 20% wykazuje działanie hiperonkotyczne, co umożliwia stabilizację objętości krwi krążącej i utrzymanie prawidłowego ciśnienia onkotycznego, kluczowego dla perfuzji narządów. Preparat charakteryzuje się przejrzystością i lekką lepkością, a jego barwa może wahać się od bezbarwnej do żółtej, bursztynowej lub zielonkawej, co jest typowe dla albumin ludzkich.
albumina ludzka, białko całkowite, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie onkotyczne, działanie hiperonkotyczne, farmakokinetyka leków, frakcja białek osocza, funkcja transportowa, objętość krwi krążącej, perfuzja narządów, substancja egzogenna, substancja endogenna, substytut osocza, synteza wątrobowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Albunorm 5% 50 g/l
Albunorm 5% to roztwór albuminy ludzkiej o stężeniu 50 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 96% stanowi albumina, syntetyzowana głównie w wątrobie. Preparat charakteryzuje się słabymi właściwościami hipoonkotycznymi względem osocza i zawiera sód w stężeniu 144-160 mmol/l, co jest istotne przy jego stosowaniu u pacjentów z zaburzeniami gospodarki sodowej. Produkt dostępny jest w butelkach o objętościach 100 ml (5 g albuminy), 250 ml (12,5 g albuminy) oraz 500 ml (25 g albuminy). Albumina pełni kluczowe funkcje fizjologiczne, takie jak utrzymanie ciśnienia onkotycznego, transport hormonów, enzymów, leków i toksyn oraz stabilizacja objętości krwi krążącej, co jest szczególnie ważne w stanach hipowolemii i wstrząsu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Human Albumin 200 g/l Takeda 200 g/l
Human Albumin 200 g/l Takeda to roztwór do infuzji zawierający 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka. Produkt dostępny jest w fiolkach 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy). Preparat charakteryzuje się właściwościami hiperonkotycznymi, co oznacza, że po podaniu dożylnym zwiększa ciśnienie onkotyczne osocza powyżej wartości fizjologicznych. Roztwór zawiera również sód w stężeniu 100-130 mmol/l, co wymaga uwzględnienia u pacjentów z koniecznością kontroli podaży sodu. Albumina ludzka, jako główne białko osocza, odpowiada za około 10% syntezy białek w wątrobie i stanowi ponad połowę całkowitego białka osocza, co podkreśla jej kluczową rolę w homeostazie płynów ustrojowych.
aktywność wątroby, albumina ludzka, białko całkowite, białko osocza krwi, ciśnienie onkotyczne, ciśnienie onkotyczne krwi, efekt hiperonkotyczny, farmakokinetyka, funkcja transportowa, hipowolemia, hormon steroidowy, objętość krwi krążącej, objętość osocza, przestrzeń wewnątrznaczyniowa, roztwór do infuzji, roztwór hiperonkotyczny, stężenie sodu, substytut osocza, synteza albuminy, synteza białka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flexbumin 200 g/l 200 g/l
Flexbumin 200 g/l to roztwór do infuzji zawierający 20% białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka, o stężeniu 200 g/l. Produkt jest hiperonkotyczny, co umożliwia skuteczne podnoszenie ciśnienia onkotycznego w osoczu. Dostępny jest w opakowaniach 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy). Roztwór zawiera również substancje pomocnicze: chlorek sodu (4,3 g/l), sód kaprylan (2,7 g/l), sód acetylotryptofanian (4,3 g/l) oraz wodę do wstrzykiwań, z całkowitą zawartością jonów sodowych w zakresie 130-160 mmol/l. Preparat jest przejrzysty, o zabarwieniu od bezbarwnego do zielonego, i przeznaczony do podawania dożylnego, z możliwością rozcieńczenia wyłącznie roztworami izoosmotycznymi (5% glukoza lub 0,9% NaCl). Rozcieńczanie wodą do wstrzykiwań jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hemolizy. Nie należy mieszać Flexbumin z pełną krwią, koncentratem krwinek czerwonych, hydrolizatami białkowymi ani roztworami zawierającymi alkohol, aby uniknąć wytrącania białek.
9%, albumina ludzka, białko całkowite, chlorek sodu, ciśnienie onkotyczne, droga dożylna, hemoliza, hydrolizat białkowy, jon sodowy, kaprylan sodu, koncentrat krwinek czerwonych, krew pełna, niestabilność białka, niezgodność farmaceutyczna, osocze krwi, roztwór chlorku sodu 0, roztwór do infuzji, roztwór glukozy 5%, roztwór hiperonkotyczny, środek antyseptyczny, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wytrącanie białek, zanieczyszczenie roztworu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – DIH 500 mg
Produkt leczniczy DIH zawiera 500 mg zmikronizowanej diosminy, półsyntetycznego bioflawonoidu o kodzie ATC C05CA03, wykazującego silne działanie ochronne na naczynia żylne. Diosmina zmniejsza przepuszczalność naczyń, zwiększa ich elastyczność i napięcie ścian poprzez przedłużenie skurczu mięśni gładkich naczyń żylnych oraz zwiększenie wrażliwości na jony wapniowe. Poprawia hemodynamikę układu żylnego kończyn dolnych, redukując nadciśnienie i zastój żylno-obwodowy, a także hamuje adhezję leukocytów i zmniejsza lepkość krwi, co przekłada się na poprawę mikrokrążenia i zmniejszenie objawów niewydolności żylnej.
adhezja leukocytów, bioflawonoidy, ceruloplazmina, ciśnienie onkotyczne, diosmina, drenaż limfatyczny, hialuronidaza, histamina, leukocyt, mediator zapalny, mikrokrążenie, nadciśnienie żylne, neutrofil, niewydolność żylna, noradrenalina, prostaglandyna, prostaglandyna E2, przepuszczalność naczyń, trokserutyna, układ chłonny, zastój żylny