aloplastyka stawu biodrowego
Aloplastyka stawu biodrowego, znana również jako endoprotezoplastyka lub całkowita wymiana stawu biodrowego (total hip replacement – THR), to zabieg chirurgiczny polegający na zastąpieniu uszkodzonych powierzchni stawowych biodra sztucznymi implantami. Procedura ta jest jedną z najczęściej wykonywanych operacji ortopedycznych na świecie.
Głównym wskazaniem do aloplastyki stawu biodrowego jest zaawansowana choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego (koksartroza), która powoduje silny ból, ograniczenie ruchomości i pogorszenie jakości życia pacjenta. Inne wskazania obejmują złamania szyjki kości udowej, martwicę głowy kości udowej, reumatoidalne zapalenie stawów oraz wady wrodzone biodra.
Współczesne protezy stawu biodrowego składają się z części panewkowej (osadzonej w miednicy) oraz części udowej (wprowadzanej do kanału szpikowego kości udowej), które wykonywane są z materiałów biokompatybilnych, takich jak stopy tytanu, ceramika, polietylen o wysokiej gęstości czy stopy kobaltowo-chromowe. Endoprotezy dzielimy na cementowe, bezcementowe oraz hybrydowe, w zależności od sposobu mocowania w kości.
Aloplastyka stawu biodrowego charakteryzuje się wysoką skutecznością – u ponad 90% pacjentów obserwuje się znaczącą redukcję bólu i poprawę funkcji stawu. Średni czas przeżycia nowoczesnych implantów przekracza 15-20 lat. Rehabilitacja pooperacyjna jest kluczowym elementem procesu terapeutycznego, rozpoczyna się już w pierwszej dobie po zabiegu i trwa zazwyczaj 2-3 miesiące.
Do najczęstszych powikłań po aloplastyce stawu biodrowego należą: zakażenia okołoprotezowe (1-2%), zwichnięcia endoprotezy (1-3%), obluzowanie aseptyczne implantu, powikłania zakrzepowo-zatorowe oraz różnica długości kończyn. W przypadku obluzowania lub zużycia implantu może być konieczna operacja rewizyjna z wymianą komponentów endoprotezy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivertaxo 10 mg
Rywaroksaban (Rivertaxo) stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowych aloplastykach stawu biodrowego lub kolanowego w dawce 10 mg raz na dobę, rozpoczynając od 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem uzyskania hemostazy. Czas leczenia wynosi 5 tygodni po zabiegach stawu biodrowego i 2 tygodnie po zabiegach stawu kolanowego. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni (30 mg/dobę), następnie 20 mg raz na dobę. Przedłużona profilaktyka po minimum 6 miesiącach leczenia to 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Dawkowanie należy dostosować do czynności nerek, z zaleceniem ostrożności lub zmniejszenia dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-49 mL/min, a stosowanie jest przeciwwskazane przy klirensie <15 mL/min. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 18 lat oraz u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe, marskość wątroby, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kardatuxan 20 mg
Rywaroksaban (Kardatuxan) jest doustnym lekiem przeciwzakrzepowym, którego bezpieczeństwo stosowania oceniono w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Głównym ryzykiem związanym z terapią rywaroksabanem jest zwiększone ryzyko krwawień, które występują z różną częstością w zależności od populacji i wskazań – od 6,8% u pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego do 39,5% u dzieci z żylna chorobą zakrzepowo-zatorową. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%). Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a w cięższych przypadkach mogą prowadzić do zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolności nerek czy niedokrwienia mięśnia sercowego. Ryzyko krwawień jest wyższe u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz u osób stosujących jednocześnie inne leki wpływające na hemostazę.
aloplastyka stawu biodrowego, aminotransferazy, antagonista witaminy K, badanie hemoglobiny, bilirubina, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie menstruacyjne, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban OLIMP (tabletki powlekane 10 mg), był oceniany w 19 badaniach fazy III i II, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest związane z mechanizmem działania jako inhibitora czynnika Xa. Ryzyko krwawień, w tym utajonych i jawnych, może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej o różnym nasileniu, a w porównaniu z antagonistami witaminy K częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych. Objawy kliniczne powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a także objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, co wymaga szczególnej uwagi personelu medycznego.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, klopidogrel, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nefropatia związana z antykoagulantami, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, tyklopidyna, układ moczowo-płciowy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – XABOPLAX 10 mg
Lek XABOPLAX (rywaroksaban) stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W profilaktyce po zabiegach ortopedycznych zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, rozpoczynana 6-10 godzin po operacji, pod warunkiem zachowania prawidłowej hemostazy. Czas trwania terapii wynosi 5 tygodni po aloplastyce stawu biodrowego i 2 tygodnie po aloplastyce stawu kolanowego. W leczeniu ostrej ZŻG i ZP stosuje się dwufazowy schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę w fazie kontynuacji, trwającej co najmniej 3 miesiące, z indywidualnym dostosowaniem czasu terapii w zależności od ryzyka nawrotu i krwawienia.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, hemostaza, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, nietolerancja laktozy, ostra zakrzepica żył głębokich, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Axaltra 10 mg
Axaltra zawiera rywaroksaban i jest stosowana w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Dawkowanie w profilaktyce po zabiegach ortopedycznych wynosi 10 mg raz na dobę, rozpoczynając w ciągu 6-10 godzin po operacji, z czasem leczenia 5 tygodni po zabiegach stawu biodrowego i 2 tygodnie po kolanowego. W leczeniu ostrej ZŻG i ZP stosuje się 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę w celu profilaktyki nawrotów. Po co najmniej 6 miesiącach terapii dawkę można zmniejszyć do 10 mg raz na dobę lub utrzymać 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. W przypadku pominięcia dawki w fazie 15 mg dwa razy dziennie, można przyjąć dwie tabletki jednocześnie, natomiast w fazie 20 mg raz dziennie nie zaleca się podwójnej dawki tego samego dnia.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, profilaktyka nawrotowa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivahib 2,5 mg
Rywaroksaban (Varodoax) jest inhibitorem czynnika Xa stosowanym w profilaktyce i leczeniu różnych stanów zakrzepowych, jednak jego stosowanie wiąże się z istotnym ryzykiem powikłań krwotocznych. W badaniach klinicznych fazy II i III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 412 pacjentów pediatrycznych, najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania klinicznego i dawki: najniższa (6,8%) w profilaktyce po zabiegach ortopedycznych, a najwyższa (39,5%) u dzieci leczonych z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Dawkowanie rywaroksabanu waha się od 2,5 mg do 30 mg na dobę, dostosowane do wskazań, co wpływa na ryzyko krwawień – np. 28 na 100 pacjentolat w migotaniu przedsionków i 22 na 100 pacjentolat po ostrym zespole wieńcowym.
aloplastyka stawu biodrowego, anemia, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, inhibitor czynnika Xa, krwawienie utajone, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, podłoże miażdżycowe, podwójna terapia przeciwpłytkowa, powikłanie krwotoczne, profilaktyka udaru, przewód pokarmowy, rywaroksaban, wada zastawkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – VIXARGIO 15mg; 20 mg
VIXARGIO (rywaroksaban) w dawkach 15 mg i 20 mg jest lekiem przeciwzakrzepowym o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, zwłaszcza z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co wynika z mechanizmu działania leku. Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania: w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wynosi 6,8%, a w leczeniu ZŻG i ZP aż 23%. Krwawienia mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, której objawy obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, duszność oraz wstrząs. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych, w tym u kobiet nasilone krwawienia miesiączkowe lub nieprawidłowe krwawienia z pochwy.
alergiczne zapalenie skóry, aloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, krwawienie, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z pochwy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obniżona perfuzja, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban APC 10 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej. Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec czynnika Xa, hamując jego aktywność i tym samym przerywając zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia. Mechanizm działania polega na zahamowaniu wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepu, bez bezpośredniego wpływu na trombinę (czynnik II) oraz bez oddziaływania na płytki krwi. Rywaroksaban wykazuje zależne od dawki hamowanie czynnika Xa oraz wydłużenie czasu protrombinowego (PT), szczególnie przy zastosowaniu odczynnika Neoplastin, gdzie wartości PT w okresie maksymalnego działania leku wynosiły od 13 do 25 sekund (percentyle 5/95), przy wyjściowych 12-15 sekund. Monitorowanie INR nie jest zalecane, a w razie potrzeby oznaczenie stężenia rywaroksabanu wykonuje się testem anty-Xa. Badania kliniczne wykazały, że odwrócenie działania rywaroksabanu jest możliwe za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC), przy czym 4-czynnikowy PCC skraca PT o około 3,5 sekundy, a 3-czynnikowy PCC wykazuje szybsze działanie w zakresie endogennego wytwarzania trombiny.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antykoagulant, aPTT, biodostępność, ciężkie krwawienie, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik Xa, dawka rywaroksabanu, enoksaparyna, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, rywaroksaban, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xerdoxo 10 mg
Xerdoxo (rywaroksaban) w dawce 10 mg jest stosowany doustnie jako lek przeciwzakrzepowy, a jego dawkowanie jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego zaleca się podanie 10 mg raz na dobę, rozpoczynając terapię 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem uzyskania hemostazy. Czas leczenia wynosi 5 tygodni po zabiegach stawu biodrowego i 2 tygodnie po zabiegach stawu kolanowego. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, a następnie 20 mg raz na dobę. Długość terapii jest indywidualizowana, z minimalnym czasem leczenia 3 miesięcy, a w profilaktyce nawrotów po co najmniej 6 miesiącach stosuje się dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. W przypadku pominięcia dawki obowiązują określone zasady uzupełniania, a przy zmianie terapii z antagonistów witaminy K lub pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych należy stosować odpowiednie procedury monitorowania i przejścia, uwzględniając wpływ rywaroksabanu na wartości INR.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie Xerdoxo wymaga dostosowania: w profilaktyce po zabiegach ortopedycznych nie jest konieczna modyfikacja dawki przy klirensie kreatyniny 30-80 mL/min, natomiast w leczeniu ZŻG/ZP przy umiarkowanym (30-49 mL/min) i ciężkim (15-29 mL/min) upośledzeniu czynności nerek zaleca się początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, a następnie rozważenie zmniejszenia dawki do 15 mg raz na dobę, jeśli ryzyko krwawienia przewyższa ryzyko nawrotu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 mL/min oraz u chorych z chorobą wątroby wiążącą się z koagulopatią lub marskością w stopniu B i C wg Child-Pugh. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku, o różnej masie ciała i płci. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Tabletki Xerdoxo można przyjmować z posiłkiem lub bez, a w przypadku trudności w połykaniu dopuszcza się rozgniecenie tabletki i podanie doustne lub przez zgłębnik żołądkowy.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, INR, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Axaltra 10 mg
Axaltra, zawierająca rywaroksaban w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazana do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, a także w profilaktyce nawrotowej tych schorzeń. Tabletki Axaltra mają jasnoczerwony kolor, średnicę około 8,6 mm ± 0,2 mm i zawierają 10 mg rywaroksabanu oraz 29 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, leczenie zakrzepicy żył głębokich, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, profilaktyka nawrotowej zakrzepicy żył głębokich, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość płucna hemodynamicznie niestabilna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mibrex 10 mg
Mibrex zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów poddawanych planowym zabiegom ortopedycznym, zwłaszcza po aloplastyce stawu biodrowego i kolanowego, gdzie ryzyko powikłań zakrzepowych jest wysokie. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych epizodów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, a także w długoterminowej profilaktyce nawrotów tych schorzeń. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie decyzja o zastosowaniu rywaroksabanu powinna być indywidualna i oparta na dokładnej ocenie ryzyka.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, czynnik ryzyka, epizod zakrzepowo-zatorowy, krwawienie, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, nawrotowa zatorowość płucna, niestabilność hemodynamiczna, powikłanie krwotoczne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka farmakologiczna, rywaroksaban, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Bluefish 10 mg
Rivaroxaban Bluefish 10 mg, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po zabiegach ortopedycznych oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Profilaktyka po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wymaga dawki 10 mg raz na dobę, rozpoczynanej 6-10 godzin po zabiegu, przez 5 tygodni (biodro) lub 2 tygodnie (kolano). W leczeniu ostrej ZŻG/ZP stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia dawka profilaktyczna wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Dawkowanie wymaga dostosowania w zależności od ryzyka nawrotu i krwawienia, a pominięcie dawki wymaga szybkiego uzupełnienia, z zachowaniem odpowiednich zasad w fazach leczenia.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, działanie przeciwzakrzepowe, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, ostra zakrzepica żył głębokich, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rywaroksaban, wartość INR, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Runaplax 10 mg
Runaplax, zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg, jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz do leczenia i profilaktyki nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Terapia profilaktyczna pooperacyjna powinna być rozpoczęta jak najszybciej po uzyskaniu hemostazy, natomiast leczenie ZŻG i ZP wymaga potwierdzenia diagnozy metodami diagnostycznymi. W przypadku pacjentów hemodynamicznie niestabilnych z ZP konieczna jest szczególna ostrożność i rozważenie alternatywnych metod leczenia, takich jak tromboliza lub embolektomia.
aloplastyka, aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, embolektomia, epizod zakrzepowo-zatorowy, hemostaza, laktoza jednowodna, leczenie zakrzepicy żył głębokich, niestabilność hemodynamiczna, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka nawrotowa, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, tabletka powlekana, tromboliza, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żółcień pomarańczowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zarixa 10 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym i działa poprzez hamowanie aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny oraz powstawania zakrzepów, bez wpływu na trombinę czy płytki krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wydłuża czas protrombinowy (PT) w sposób zależny od dawki, z korelacją r=0,98 między stężeniem leku a PT mierzonym odczynnikiem Neoplastin. W badaniach klinicznych III fazy (RECORD) u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych stosowano dawkę 10 mg raz na dobę przez około 35 dni, co skutkowało istotnym zmniejszeniem częstości żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) w porównaniu do enoksaparyny 40 mg/dobę, przy porównywalnym ryzyku ciężkich krwawień (np. w RECORD 1: 1,1% vs 3,7% dla ŻChZZ, p<0,001). Odwracanie efektów rywaroksabanu możliwe jest za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC), przy czym 4-czynnikowy PCC wykazuje silniejsze skrócenie PT niż 3-czynnikowy.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, biodostępność po podaniu doustnym, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik Xa, kaskada krzepnięcia krwi, klirens kreatyniny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, powstawanie zakrzepu, przeciwciało antykardiolipinowe, przeciwciało przeciwko β2 glikoproteinie-I, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, udar niedokrwienny, wytwarzanie trombiny, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół antyfosfolipidowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa