choroba wrzodowa żołądka
Wskazanie

Choroba wrzodowa żołądka to schorzenie charakteryzujące się występowaniem ubytków w błonie śluzowej żołądka, sięgających poza blaszkę mięśniową błony śluzowej. Jest najczęściej spowodowana zakażeniem Helicobacter pylori lub stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Wrzody żołądka występują częściej u osób starszych, palaczy oraz osób nadużywających alkoholu.

Głównym objawem choroby wrzodowej żołądka jest ból zlokalizowany w nadbrzuszu, często opisywany jako pieczenie lub gniecenie. Charakterystyczne jest, że ból pojawia się zwykle krótko po posiłku, w przeciwieństwie do wrzodów dwunastnicy, gdzie ból występuje na czczo. Inne objawy to nudności, wymioty, utrata apetytu i spadek masy ciała. Najbardziej niebezpiecznymi powikłaniami są krwawienie z przewodu pokarmowego, perforacja i zwężenie odźwiernika.

W leczeniu choroby wrzodowej żołądka stosuje się kilka grup leków. Inhibitory pompy protonowej (IPP) są podstawą terapii, redukując wydzielanie kwasu solnego. Na polskim rynku dostępne są preparaty zawierające omeprazol (Gasec, Helicid, Polprazol), pantoprazol (Controloc, Nolpaza, IPP), esomeprazol (Nexium, Emanera) czy rabeprazol (Zulbex). W przypadku zakażenia H. pylori stosuje się eradykację przy użyciu schematów zawierających IPP oraz antybiotyki (klarytromycyna, amoksycylina, metronidazol), dostępne w zestawach jak Helicid HP czy Pylera.

W przypadku stosowania NLPZ stosuje się leki osłonowe, takie jak mizoprostol (Cytotec) lub sukralfat (Venter). U pacjentów z objawami dyspeptycznymi pomocne mogą być również leki prokinetyczne jak itopryd (Zirid) czy prukalopryd (Resolor).

Największą trudnością w leczeniu choroby wrzodowej żołądka jest rosnąca oporność H. pylori na antybiotyki, szczególnie na klarytromycynę i metronidazol, co wymaga stosowania złożonych schematów eradykacyjnych. Kolejnym wyzwaniem jest niska współpraca pacjentów w zakresie regularnego przyjmowania leków oraz modyfikacji stylu życia (zaprzestanie palenia, ograniczenie alkoholu). Nawracające wrzody, mimo prawidłowego leczenia, wymagają diagnostyki w kierunku zespołu Zollingera-Ellisona lub nowotworów żołądka. Istotnym problemem jest również stosowanie IPP przez pacjentów długoterminowo bez odpowiedniej kontroli lekarskiej, co może prowadzić do powikłań jak hipomagnezemii, zwiększonego ryzyka złamań czy infekcji przewodu pokarmowego.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl