Leki zawierające w składzie
hioscyna butylobromek

Hioscyna butylobromek, znana również jako butylobromek skopolaminy, jest antagonistą receptorów muskarynowych, działającym głównie na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i układu moczowo-płciowego. Dzięki swojej budowie chemicznej substancja ta słabo przenika przez barierę krew-mózg, co minimalizuje działania niepożądane związane z ośrodkowym układem nerwowym.

Substancja ta wykazuje działanie spazmolityczne (rozkurczowe) poprzez blokowanie receptorów muskarynowych w mięśniach gładkich. Prowadzi to do zmniejszenia napięcia mięśni gładkich i ustąpienia skurczów. Hioscyna butylobromek jest stosowana w leczeniu bólów spastycznych przewodu pokarmowego, kolki jelitowej, bolesnych miesiączek oraz stanów skurczowych dróg żółciowych i moczowych.

Na polskim rynku dostępnych jest kilka preparatów zawierających hioscynę butylobromek. Najpopularniejsze z nich to: Buscopan, Scopolan, Pabialgina, BUSCOMED, Biospasmil. Najczęściej występują w postaci tabletek (10 mg), czopków doodbytniczych oraz ampułek do wstrzyknięć.

Największą zaletą hioscyny butylobromku jest jej szybkie działanie przeciwskurczowe przy minimalnym wpływie na ośrodkowy układ nerwowy. W przeciwieństwie do innych leków przeciwcholinergicznych, rzadko powoduje senność, zaburzenia świadomości czy halucynacje. Skuteczność w łagodzeniu bólu związanego ze skurczami przewodu pokarmowego jest widoczna już po kilkunastu minutach od podania, co czyni ją cennym lekiem pierwszego wyboru w nagłych stanach bólowych.

Stosowanie hioscyny butylobromku wiąże się jednak z pewnymi ryzykami. Do najważniejszych działań niepożądanych należą: suchość w jamie ustnej, zaburzenia akomodacji oka, tachykardia, zatrzymanie moczu oraz zaparcia. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, przerostem prostaty, niedrożnością przewodu pokarmowego oraz myasthenia gravis. Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu u osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobami serca.