Właściwości farmakokinetyczne
Hioscyna butylobromek
Hioscyna butylobromek, będąca czwartorzędową solą amoniową, charakteryzuje się niską biodostępnością po podaniu doustnym (<1%) oraz ograniczonym wchłanianiem z przewodu pokarmowego (około 8% po podaniu doustnym i 3% po podaniu doodbytniczym). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawkach 20-400 mg wynosi od 0,11 do 2,04 ng/ml, osiągane około 2 godzin po podaniu. Substancja wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (4,4-13%) i dużą objętość dystrybucji (Vss 128 l), co wskazuje na intensywną dystrybucję do tkanek mięśniowych brzucha i miednicy oraz śródściennych zwojów narządów jamy brzusznej. Po podaniu dożylnym hioscyna jest szybko eliminowana z osocza (t½α 2-4 min, t½β 29 min), natomiast po podaniu doustnym okres półtrwania wynosi od 4,8 do 10,6 h, co umożliwia utrzymanie działania terapeutycznego mimo niskich stężeń w osoczu.
Właściwości farmakokinetyczne hioscyny butylobromku
Hioscyna butylobromek (butylobromek hioscyny) to czwartorzędowa sól amoniowa, która wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne wpływające na jej działanie terapeutyczne. Substancja ta jest stosowana w preparatach takich jak Buscopan, Buscopan Forte, AuroGastro, Buscolysin, Panadol Femina, Scopolamine butylbromide Kalceks czy Scopolan.1
Wchłanianie
Hioscyna butylobromek charakteryzuje się wysoką polarnością, co znacząco wpływa na stopień jej wchłaniania z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym wchłania się jedynie częściowo – około 8% dawki, natomiast po podaniu doodbytniczym wchłanianie jest jeszcze niższe – około 3% dawki.2 3
Po podaniu doustnym pojedynczej dawki w zakresie od 20 mg do 400 mg, maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po około 2 godzinach i wynosi ono średnio od 0,11 ng/ml do 2,04 ng/ml. W tym zakresie dawek wartości AUC0-tz wahają się od 0,37 ng·h/ml do 10,7 ng·h/ml.4 5
Mediana biodostępności całkowitej dla różnych postaci farmaceutycznych (tabletek powlekanych, czopków i roztworu doustnego) zawierających 100 mg hioscyny butylobromku jest bardzo niska i wynosi poniżej 1%.6 W przypadku preparatu Scopolan, maksymalne stężenie we krwi po podaniu doustnym występuje po 1-3 godzinach.7
Dystrybucja
Hioscyna butylobromek charakteryzuje się specyficznym mechanizmem dystrybucji w organizmie. Ze względu na duże powinowactwo do receptorów muskarynowych i nikotynowych, substancja ta jest dystrybuowana głównie do komórek mięśniowych okolic brzucha i miednicy, jak również śródściennych zwojów narządów jamy brzusznej.8 9
Wiązanie hioscyny butylobromku z białkami osocza (albuminami) jest stosunkowo niskie i wynosi około 4,4%.10 11 W przypadku preparatu Scopolan, stopień wiązania z białkami krwi jest nieco wyższy i wynosi 8-13%.12
Po podaniu dożylnym substancja jest szybko usuwana z osocza w ciągu pierwszych 10 minut, z okresem półtrwania wynoszącym 2-3 minuty. Objętość dystrybucji (Vss) wynosi 128 l.13 14
Badania na zwierzętach wskazują, że hioscyna butylobromek nie przenika przez barierę krew-mózg, ale brak jest dostępnych danych klinicznych potwierdzających ten fakt u ludzi.15 16
Zaobserwowano oddziaływanie hioscyny butylobromku (1 mM) z transportem choliny (1,4 nM) w komórkach nabłonkowych łożyska ludzkiego in vitro.17 Substancja przenika przez barierę łożyskową, a w przypadku Buscolysinu stwierdzono, że w niewielkim stopniu przenika do mleka kobiecego.18
Po podaniu doustnym i dożylnym hioscyna butylobromek gromadzi się w tkankach przewodu pokarmowego, wątroby i nerek. Pomimo krótkotrwałego, bardzo niskiego stężenia we krwi, substancja pozostaje dostępna w miejscu działania ze względu na jej duże powinowactwo do tkanek.19
Metabolizm
Głównym szlakiem metabolicznym hioscyny butylobromku jest hydrolityczne rozszczepienie wiązania estrowego.20 21
W przypadku preparatu Buscolysin stwierdzono, że metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, jednak metabolity nie zostały dotąd ostatecznie zidentyfikowane.22
Eliminacja
Po doustnym podaniu pojedynczej dawki w zakresie od 100 mg do 400 mg, końcowy okres półtrwania hioscyny butylobromku wynosi od 6,2 h do 10,6 h.23 W przypadku preparatu Scopolan okres półtrwania wynosi 4,8 h.24
Po podaniu doustnym hioscyny butylobromek jest wydalany z kałem i z moczem. Badania u ludzi wykazują, że przez nerki wydala się 2% do 5% dawki radioaktywności po podaniu doustnym, a 0,7% do 1,6% po podaniu doodbytniczym.25
Po podaniu doustnym około 90% radioaktywności można wykryć w kale. Wydalanie hioscyny butylobromku z moczem wynosi mniej niż 0,1% dawki.26
Średni pozorny klirens po podaniu doustnym dawek 100 mg do 400 mg wynosi od 881 l/min do 1420 l/min, zaś odpowiadające objętości dystrybucji dla tego samego zakresu wynoszą od 6,13 x 105 l do 11,3 x 105 l, prawdopodobnie ze względu na bardzo niską dostępność układową.27
Po wstrzyknięciu dożylnym 42 do 61% dawki jest wydalane z moczem, a 28,3 do 37% z kałem, przy czym około 50% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.28
Metabolity wydalane przez nerki słabo wiążą się z receptorami muskarynowymi i dlatego uważa się, że nie mają wpływu na działanie hioscyny butylobromku.29 30
Parametry farmakokinetyczne
Poniżej przedstawiono zestawienie najważniejszych parametrów farmakokinetycznych hioscyny butylobromku:
| Parametr | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Wchłanianie po podaniu doustnym | 8% | Ograniczone ze względu na wysoką polarność cząsteczki |
| Wchłanianie po podaniu doodbytniczym | 3% | Niższe niż przy podaniu doustnym |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) | około 2 godziny | Po podaniu doustnym |
| Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) | 0,11-2,04 ng/ml | Dla dawek 20-400 mg po podaniu doustnym |
| AUC0-tz | 0,37-10,7 ng·h/ml | Dla dawek 20-400 mg po podaniu doustnym |
| Biodostępność całkowita | <1% | Dla różnych postaci farmaceutycznych |
| Wiązanie z białkami osocza | 4,4-13% | Zależnie od preparatu |
| Objętość dystrybucji (Vss) | 128 l (około 1,7 l/kg) | Po podaniu dożylnym |
| Okres półtrwania w fazie dystrybucji (t½α) | 2-4 min | Po podaniu dożylnym |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji (t½β) | 29 min | Po podaniu dożylnym |
| Końcowy okres półtrwania | 4,8-10,6 h | Po podaniu doustnym |
| Klirens po podaniu doustnym | 881-1420 l/min | Dla dawek 100-400 mg |
| Wydalanie z moczem | 2-5% (po podaniu doustnym) 42-61% (po podaniu dożylnym) |
Wyrażone jako % dawki radioaktywności |
| Wydalanie z kałem | około 90% (po podaniu doustnym) 28,3-37% (po podaniu dożylnym) |
Wyrażone jako % dawki radioaktywności |
31 32
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania