miesiączkowanie bolesne kurczowe
Wskazanie

Miesiączkowanie bolesne kurczowe (dysmenorrhea pierwotna) to stan, w którym występują silne bóle w podbrzuszu podczas miesiączki, mające charakter skurczowy. Najczęściej pojawia się w pierwszych latach po menarche i dotyka około 50-90% młodych kobiet. Ból zazwyczaj rozpoczyna się tuż przed lub z początkiem krwawienia menstruacyjnego i trwa od 8 do 72 godzin. Główną przyczyną bólu jest nadmierna produkcja prostaglandyn, które powodują silne skurcze macicy, zmniejszając przepływ krwi i wywołując niedokrwienie tkanek.

W leczeniu miesiączkowania bolesnego kurczowego stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które hamują syntezę prostaglandyn. W Polsce dostępne są m.in.: Ibuprom, Nurofen, Ibufen (ibuprofen), Apap Femina (paracetamol z kofeiną), Naproxen, Aleve (naproksen), Ketonal, Ketoprofen (ketoprofen). Leki te najskuteczniej działają, gdy są przyjmowane na początku bólu lub nawet profilaktycznie przed spodziewanym początkiem dolegliwości.

W przypadkach, gdy NLPZ nie przynoszą ulgi, lekarze często zalecają doustne środki antykoncepcyjne (np. Microgynon, Yasmin, Diane-35), które zmniejszają grubość błony śluzowej macicy i ilość prostaglandyn, łagodząc tym samym objawy. W Polsce stosuje się również preparaty rozkurczowe, takie jak No-Spa (drotaweryna) czy Buscopan (butylobromek hioscyny), które mogą przynieść dodatkową ulgę.

Największą trudnością w leczeniu miesiączkowania bolesnego kurczowego jest jego nawracający charakter oraz potrzeba długotrwałego stosowania leków, co może wiązać się z działaniami niepożądanymi, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego przy długotrwałym przyjmowaniu NLPZ. Dodatkowym wyzwaniem jest różnicowanie z wtórną dysmenorrhea, która może być objawem endometriozy, mięśniaków macicy lub stanu zapalnego narządów miednicy mniejszej. W takich przypadkach samo leczenie objawowe może być niewystarczające i konieczna jest diagnostyka oraz leczenie choroby podstawowej.