skurcz przełyku
Wskazanie

Skurcz przełyku (dysfagia spastyczna) to zaburzenie motoryki przełyku charakteryzujące się nieprawidłowymi, nadmiernymi skurczami mięśni przełyku. Stan ten może powodować trudności w połykaniu (dysfagia), ból za mostkiem i uczucie zatrzymywania się pokarmu. Skurcz przełyku występuje najczęściej u osób w średnim i starszym wieku, a jego przyczyny mogą obejmować zaburzenia nerwowo-mięśniowe, chorobę refluksową przełyku (GERD) lub schorzenia psychosomatyczne.

W leczeniu skurczu przełyku stosuje się kilka grup leków. Blokery kanału wapniowego, takie jak Amlozek (amlodypina), Dilzem (diltiazem) czy Nitrendypina WZF, zmniejszają napięcie mięśni gładkich przełyku. Azotany, np. Effox (izosorbid), również mogą być skuteczne w rozluźnianiu mięśni przełyku. W przypadkach związanych z nadkwaśnością stosuje się inhibitory pompy protonowej jak Controloc (pantoprazol), Helicid (omeprazol) czy Nexium (ezomeprazol).

W bardziej opornych przypadkach wykorzystuje się toksynę botulinową (Botox), którą wstrzykuje się endoskopowo w mięśnie przełyku, co prowadzi do ich czasowego zwiotczenia. W ciężkich, niepoddających się leczeniu farmakologicznemu przypadkach, może być konieczne leczenie chirurgiczne w postaci miotomii przełyku.

Największe trudności w leczeniu skurczu przełyku stanowi prawidłowa diagnoza, gdyż objawy mogą przypominać inne schorzenia przełyku, w tym achalazję czy chorobę refluksową. Istotne jest również rozróżnienie pierwotnego skurczu przełyku od wtórnego, będącego objawem innej choroby. Dodatkowo, skuteczność leczenia farmakologicznego może być ograniczona i zmienna u różnych pacjentów, a niektórzy wymagają długotrwałej terapii lub połączenia różnych metod leczenia. Problem stanowi także nawrotowy charakter schorzenia, wymagający regularnych kontroli i modyfikacji leczenia.