Działania niepożądane
ValproLEK 300 300 mg
Walproinian sodu w preparacie ValproLEK 300 (300 mg walproinianu sodu, w tym 200 mg walproinianu sodu i 87 mg kwasu walproinowego) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, ból w nadbrzuszu, biegunka), które zwykle ustępują po kilku dniach i można je ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas posiłku. W zakresie hematologicznym obserwuje się niedokrwistość i małopłytkowość zależną od dawki, częściej u kobiet i osób starszych, a także rzadkie, ale poważne zaburzenia, takie jak niewydolność szpiku czy agranulocytoza. Neurologicznie bardzo często występuje drżenie, a często zawroty głowy, zaburzenia pozapiramidowe, drgawki i senność, z ryzykiem nieodwracalnych zmian przy terapii skojarzonej lub nagłym zwiększeniu dawki. Uszkodzenie wątroby jest częste, szczególnie u dzieci poniżej 3 roku życia, a hiponatremia występuje często, podczas gdy hiperamonemia i otyłość są rzadkie.
- Działania niepożądane leku ValproLEK 300
- Zaburzenia układu krwiotwórczego
- Zaburzenia neurologiczne
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
- Zaburzenia wątroby
- Zaburzenia metaboliczne
- Zaburzenia psychiczne
- Zaburzenia skórne
- Zaburzenia układu rozrodczego
- Wpływ na kości
- Ryzyko dla dzieci i młodzieży
- Tabela działań niepożądanych
- Zgłaszanie działań niepożądanych
Działania niepożądane leku ValproLEK 300
ValproLEK 300 zawiera 200 mg walproinianu sodu i 87 mg kwasu walproinowego, co odpowiada 300 mg walproinianu sodu. Na początku leczenia często występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, ból żołądka i biegunka, które zazwyczaj ustępują po kilku dniach bez konieczności przerywania terapii. Tych objawów można zazwyczaj uniknąć, przyjmując lek podczas lub po posiłku.1
Klasyfikacja częstości działań niepożądanych
Działania niepożądane zostały skategoryzowane według częstości występowania w następujący sposób:2
- bardzo często (≥1/10)
- często (≥1/100 do <1/10)
- niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
- rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
- bardzo rzadko (<1/10 000)
- częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Szczegółowe działania niepożądane
Zaburzenia układu krwiotwórczego
Wpływ walproinianu na układ krwiotwórczy może objawiać się w postaci niedokrwistości i małopłytkowości, która jest zależna od dawki i występuje częściej u kobiet oraz osób w podeszłym wieku. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie zaburzenia hematologiczne, takie jak niewydolność szpiku, agranulocytoza czy aplazja czystoczerwonokrwinkowa.3
Obserwuje się również zaburzenia krzepnięcia krwi, w tym wydłużony czas krwawienia na skutek zaburzonej agregacji płytek i/lub trombocytopatii w wyniku niedoboru czynnika VIII/von Willebranda.4
Zaburzenia neurologiczne
Do najczęstszych działań niepożądanych ze strony układu nerwowego należy drżenie (występujące bardzo często). Często obserwuje się zawroty głowy, zaburzenia pozapiramidowe (które mogą być nieodwracalne), drgawki, senność, osłupienie, zaburzenia pamięci, ból głowy i oczopląs.5
Niezbyt często występują: letarg, śpiączka, encefalopatia, nasilenie drgawek, przemijające objawy parkinsonizmu, ataksja i parestezje. Rzadko może dojść do przemijającego otępienia związanego z odwracalną atrofią mózgu oraz zaburzeń poznawczych.6
Należy zwrócić uwagę, że niektóre z tych objawów, szczególnie letarg, śpiączka i encefalopatia, mogą niezbyt często prowadzić do chwilowej śpiączki. Większość opisywanych przypadków występowała w trakcie leczenia skojarzonego (zwłaszcza z fenobarbitalem lub topiramatem) lub po nagłym zwiększeniu dawki produktu.7
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Nudności występują bardzo często, natomiast często obserwowane są: ból w nadbrzuszu, biegunka, wymioty, choroba dziąseł (głównie rozrost dziąseł) oraz zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Niezbyt często dochodzi do zapalenia trzustki, które czasami może zakończyć się zgonem.8
Wymienione objawy żołądkowo-jelitowe zwykle są przemijające i występują głównie na początku leczenia.9
Zaburzenia wątroby
Często może dochodzić do uszkodzenia wątroby, co stanowi poważne ryzyko, szczególnie dla niemowląt i małych dzieci poniżej 3 roku życia. Ryzyko to zmniejsza się wraz z wiekiem.10
Zaburzenia metaboliczne
Często występuje hiponatremia, a rzadko hiperamonemia i otyłość. Hiperamonemia może występować bez objawów zaburzeń czynności wątroby, w takim przypadku nie jest konieczne przerwanie leczenia. Zgłaszano również hiperamonemię z objawami neurologicznymi, wtedy należy rozważyć dalsze badania.11
Zaburzenia psychiczne
Często występują: stan splątania, agresja, pobudzenie, zaburzenia uwagi i omamy. Rzadziej obserwowane są nieprawidłowe zachowanie, nadmierna aktywność psychoruchowa i zaburzenia uczenia się. Te objawy występują zwłaszcza u dzieci.12
Zaburzenia psychiczne, takie jak agresja, pobudzenie, zaburzenia uwagi, nieprawidłowe zachowanie, nadpobudliwość psychoruchowa i zaburzenia uczenia się są głównie obserwowane u dzieci i młodzieży.13
Zaburzenia skórne
Często występuje łysienie oraz zaburzenia w obrębie paznokci i łożyska paznokci. Niezbyt często obserwuje się obrzęk naczynioruchowy, wysypkę i zaburzenia dotyczące włosów (w tym nieprawidłowa struktura włosów, zmiana ich koloru, nieprawidłowy wzrost włosów).14
Rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak polekowy odczyn z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS), rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.15
Zaburzenia układu rozrodczego
Często obserwuje się bóle miesiączkowe i nieregularne miesiączkowanie. Niezbyt często występuje brak miesiączki. Rzadko może dojść do niepłodności mężczyzn i torbielowatości jajników. Bardzo rzadko obserwuje się ginekomastię.16
Niezbyt często może wystąpić zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) oraz hiperandrogenizm (hirsutyzm, wirylizm, trądzik, łysienie typu męskiego i/lub zwiększone stężenie androgenów).17
Wpływ na kości
Istnieją doniesienia o występowaniu zmniejszonej gęstości mineralnej kości, osteopenii, osteoporozy i złamań u pacjentów długotrwale leczonych walproinianem sodu. Mechanizm wpływu walproinianu sodu na metabolizm kości nie jest znany.18
Ryzyko dla dzieci i młodzieży
Profil bezpieczeństwa stosowania walproinianu u dzieci i młodzieży jest porównywalny z profilem bezpieczeństwa u dorosłych, ale niektóre działania niepożądane są cięższe lub są obserwowane głównie w tej grupie wiekowej.19
Istnieje szczególne ryzyko poważnego uszkodzenia wątroby u niemowląt i małych dzieci, zwłaszcza w wieku poniżej 3 lat. Małe dzieci są również szczególnie narażone na zapalenie trzustki. Ryzyka te zmniejszają się wraz z wiekiem.20
Tabela działań niepożądanych
| Klasyfikacja układów i narządów | Działanie niepożądane | Częstość występowania | Opis |
|---|---|---|---|
| Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone | Zespół mielodysplastyczny | Rzadko | Zaburzenia funkcjonowania szpiku kostnego |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Niedokrwistość, małopłytkowość | Często | Małopłytkowość zależna od dawki, częstsza u kobiet i osób starszych |
| Leukopenia, pancytopenia | Niezbyt często | Zmniejszenie liczby białych krwinek lub wszystkich elementów morfotycznych krwi | |
| Niedobór czynnika VIII, niewydolność szpiku, agranulocytoza, niedokrwistość makrocytowa, makrocytoza | Rzadko | Poważne zaburzenia hematologiczne | |
| Limfocytoza, wydłużony czas krwawienia | Częstość nieznana | Wydłużony czas krwawienia na skutek zaburzonej agregacji płytek i/lub trombocytopatii | |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Nadwrażliwość | Często | Reakcje alergiczne |
| Układowy toczeń rumieniowaty | Rzadko | Choroba autoimmunologiczna | |
| Zaburzenia endokrynologiczne | Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), hiperandrogenizm | Niezbyt często | Hiperandrogenizm obejmuje hirsutyzm, wirylizm, trądzik, łysienie typu męskiego i/lub zwiększone stężenie androgenów |
| Niedoczynność tarczycy | Rzadko | Obniżona funkcja tarczycy | |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Hiponatremia | Często | Obniżone stężenie sodu we krwi |
| Hiperamonemia, otyłość | Rzadko | Hiperamonemia może występować bez objawów zaburzeń czynności wątroby, ale może również przebiegać z objawami neurologicznymi | |
| Zaburzenia psychiczne | Stan splątania, agresja, pobudzenie, zaburzenia uwagi, omamy | Często | Zwłaszcza u dzieci |
| Nieprawidłowe zachowanie, nadmierna aktywność psychoruchowa, zaburzenia uczenia się | Rzadko | Zwłaszcza u dzieci | |
| Zaburzenia układu nerwowego | Drżenie | Bardzo często | Najczęstsze zaburzenie neurologiczne |
| Zawroty głowy, zaburzenia pozapiramidowe, drgawki, senność, osłupienie, zaburzenia pamięci, ból głowy, oczopląs | Często | Zaburzenia pozapiramidowe mogą być nieodwracalne | |
| Letarg, śpiączka, encefalopatia, nasilenie drgawek, parkinsonizm, ataksja, parestezje | Niezbyt często | Mogą prowadzić do chwilowej śpiączki, głównie podczas terapii skojarzonej | |
| Przemijające otępienie, zaburzenia poznawcze | Rzadko | Otępienie związane z odwracalną atrofią mózgu | |
| Zaburzenia ucha i błędnika | Utrata słuchu | Często | Może być przemijająca lub trwała |
| Zaburzenia naczyniowe | Krwotok | Często | Związany z zaburzeniami krzepnięcia |
| Zapalenie naczyń skórnych | Niezbyt często | Zapalenie naczyń krwionośnych w skórze | |
| Zaburzenia układu oddechowego | Wysięk opłucnowy | Niezbyt często | Gromadzenie się płynu w jamie opłucnowej |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Nudności | Bardzo często | Zwykle przemijające, występują na początku leczenia |
| Ból w nadbrzuszu, biegunka, wymioty, choroba dziąseł, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej | Często | Choroba dziąseł głównie w postaci rozrostu dziąseł | |
| Zapalenie trzustki, nadmierne wydzielanie śliny | Niezbyt często | Zapalenie trzustki może być czasami śmiertelne | |
| Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zmiany apetytu | Częstość nieznana | Może występować zwiększenie lub zmniejszenie apetytu | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Uszkodzenie wątroby | Często | Szczególne ryzyko u niemowląt i małych dzieci poniżej 3 lat |
| Porfiria | Rzadko | Zaburzenie metaboliczne | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Łysienie, zaburzenia w obrębie paznokci i łożyska paznokci | Często | Często obserwowane zaburzenia dermatologiczne |
| Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, zaburzenia dotyczące włosów | Niezbyt często | Zaburzenia włosów obejmują nieprawidłową strukturę, zmianę koloru i wzrostu | |
| Zespół DRESS, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka | Rzadko | Ciężkie reakcje skórne, potencjalnie zagrażające życiu | |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe | Zmniejszona gęstość mineralna kości, osteopenia, osteoporoza, złamania | Częstość nieznana | Obserwowane u pacjentów długotrwale leczonych walproinianem sodu |
| Rabdomioliza | Rzadko | Rozpad mięśni prążkowanych | |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Nietrzymanie moczu | Często | Brak kontroli nad oddawaniem moczu |
| Niewydolność nerek | Niezbyt często | Upośledzenie funkcji nerek | |
| Nietrzymanie moczu u dzieci, zespół Fanconiego, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek | Rzadko | Zespół Fanconiego to zaburzenie czynności kanalików nerkowych | |
| Zaburzenia układu rozrodczego i piersi | Bóle miesiączkowe, nieregularne miesiączkowanie | Często | Zaburzenia cyklu miesiączkowego |
| Brak miesiączki | Niezbyt często | Całkowity brak miesiączki | |
| Niepłodność mężczyzn, torbielowatość jajników | Rzadko | Zaburzenia płodności | |
| Ginekomastia | Bardzo rzadko | Powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn | |
| Wady wrodzone i choroby genetyczne | Wrodzone wady rozwojowe i zaburzenia rozwojowe | Częstość nieznana | Wpływ teratogenny leku |
| Zaburzenia ogólne | Obrzęki obwodowe, hipotermia | Niezbyt często | Obniżenie temperatury ciała |
| Badania diagnostyczne | Zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała | Często | Należy uważnie kontrolować zwiększenie masy ciała ze względu na ryzyko zespołu policystycznych jajników |
| Zmniejszenie stężenia czynników krzepnięcia, nieprawidłowe wyniki badań krzepnięcia | Rzadko | Obejmuje wydłużony czas protrombinowy, wydłużony czas częściowej tromboplastyny, wydłużony czas trombinowy, zwiększoną wartość INR | |
Zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania