Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Terbisil 250 mg
Dane przedkliniczne chlorowodorku terbinafiny (Terbisil 250 mg) obejmują szeroki zakres badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach długoterminowych na szczurach i psach nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, choć potencjalnymi narządami docelowymi są wątroba i nerki. W dwuletnich badaniach kancerogenności na myszach (dawki do 130 mg/kg mc./dobę u samców i 156 mg/kg mc./dobę u samic) nie stwierdzono zmian nowotworowych, natomiast u szczurów zaobserwowano wzrost częstości nowotworów wątroby u samców przy dawce 69 mg/kg mc./dobę, co wiązano z proliferacją peroksysomów i specyfiką gatunkową. W badaniach na małpach dawki powyżej 50 mg/kg mc./dobę powodowały odwracalne zaburzenia załamywania światła w siatkówce, bez zmian histologicznych, związane z obecnością metabolitu terbinafiny w tkance oka.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Terbisil
Dane przedkliniczne dla chlorowodorku terbinafiny zawartego w leku Terbisil w dawce 250 mg obejmują kompleksowe badania toksyczności ostrej i przewlekłej, działania rakotwórczego, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki tych badań dostarczają szczegółowych informacji na temat profilu bezpieczeństwa stosowania leku.1
Toksyczność ogólna w badaniach długoterminowych
W badaniach długotrwałych, trwających do jednego roku, przeprowadzonych na szczurach i psach, nie zaobserwowano znaczących objawów toksyczności po podaniu doustnym dawek dochodzących do około 100 mg/kg masy ciała na dobę. Na podstawie przeprowadzonych analiz stwierdzono, że przy stosowaniu dużych dawek terbinafiny potencjalnymi narządami docelowymi, które mogą być narażone na działanie toksyczne, są wątroba i nerki.2
Badania potencjału kancerogennego
Przeprowadzono dwuletnie badanie działania rakotwórczego na myszach, w którym zastosowano dawki dobowe dochodzące do 130 mg/kg masy ciała na dobę u samców i 156 mg/kg masy ciała na dobę u samic. W badaniu tym nie stwierdzono żadnych zmian nowotworowych ani innych nieprawidłowości, które można byłoby powiązać z doustnym podawaniem terbinafiny.3
Natomiast w analogicznym dwuletnim badaniu przeprowadzonym na szczurach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania nowotworów wątroby u samców, którym podawano doustnie największą dawkę wynoszącą 69 mg/kg masy ciała na dobę. Warto podkreślić, że dalsze analizy wykazały, iż zmiany te mogą być związane z proliferacją peroksysomów i są swoiste gatunkowo, ponieważ nie zaobserwowano ich w badaniach rakotwórczości na myszach ani w innych badaniach przeprowadzonych na myszach, psach i małpach.4
Wpływ na siatkówkę oka
W badaniach z zastosowaniem dużych dawek terbinafiny przeprowadzonych na małpach zaobserwowano nieprawidłowości w załamywaniu światła w siatkówce. Zjawisko to występowało po zastosowaniu dawek wyższych niż dawki nietoksyczne, które wynosiły do 50 mg/kg masy ciała na dobę. Istotne jest, że stwierdzone nieprawidłowości były związane z obecnością metabolitu terbinafiny w tkance oka i całkowicie ustępowały po zaprzestaniu podawania leku. Co ważne, nieprawidłowości te nie wiązały się ze zmianami histologicznymi w tkance siatkówki.5
Toksyczność u młodych zwierząt
W 8-tygodniowym badaniu, w którym młodym szczurom podawano doustnie terbinafinę, wyznaczono poziom dawek nietoksycznych wynoszący około 100 mg/kg masy ciała na dobę. Jedynym zaobserwowanym objawem niepożądanym było nieznaczne zwiększenie masy wątroby.6
Natomiast u dojrzałych psów, przy dawkach równych lub większych niż 100 mg/kg masy ciała na dobę (przy wartościach AUC u samców około trzynastokrotnie, a u samic sześciokrotnie większych niż u dzieci), obserwowano objawy zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, w tym pojedyncze przypadki drgawek. Podobne objawy zaobserwowano w przypadku wysokiej ekspozycji układowej po dożylnym podaniu terbinafiny dorosłym szczurom i małpom.7
Badania genotoksyczności
W standardowym zestawie testów badania genotoksyczności przeprowadzonych zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazano działania mutagennego ani klastogennego terbinafiny. Wyniki te wskazują na brak potencjału genotoksycznego leku.8
Wpływ na rozrodczość i rozwój
W przeprowadzonych badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono niekorzystnego wpływu terbinafiny na płodność ani na inne parametry rozrodcze. Wyniki te wskazują na brak potencjalnego szkodliwego działania leku na procesy reprodukcyjne u tych gatunków zwierząt.9
Zestawienie dawek nietoksycznych w badaniach przedklinicznych
| Gatunek | Rodzaj badania | Dawka nietoksyczna | Obserwowane efekty przy wyższych dawkach |
|---|---|---|---|
| Szczury i psy | Badania długoterminowe (do 1 roku) | Do 100 mg/kg mc./dobę | Potencjalny wpływ na wątrobę i nerki |
| Myszy | Badanie kancerogenności (2 lata) | Do 130 mg/kg mc./dobę (samce) Do 156 mg/kg mc./dobę (samice) |
Brak zmian nowotworowych |
| Szczury | Badanie kancerogenności (2 lata) | Poniżej 69 mg/kg mc./dobę (samce) | Zwiększona częstość nowotworów wątroby u samców przy dawce 69 mg/kg mc./dobę |
| Małpy | Badanie wpływu na siatkówkę | Do 50 mg/kg mc./dobę | Odwracalne nieprawidłowości w załamywaniu światła w siatkówce |
| Młode szczury | Badanie 8-tygodniowe | Około 100 mg/kg mc./dobę | Nieznaczne zwiększenie masy wątroby |
| Dojrzałe psy | Badanie toksyczności | Poniżej 100 mg/kg mc./dobę | Objawy zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, w tym drgawki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania