OxyContin
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 20 mg
Produkt leczniczy zawiera oksykodon chlorowodorek, substancję czynną będącą silnym opioidowym środkiem przeciwbólowym. Tabletkę o przedłużonym uwalnianiu stosuje się w leczeniu bólu o dużym nasileniu u dorosłych oraz młodzieży od 12 roku życia. Lek jest przeznaczony do stosowania w przypadkach, gdy ból wymaga terapii opioidowej. Zawiera również laktozę jako substancję pomocniczą.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
OxyContin, zawierający oksykodon chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany jest w terapii bólu umiarkowanego do silnego, z dawkowaniem indywidualnie dostosowanym do pacjenta. Standardowa dawka początkowa u dorosłych nieleczonych wcześniej opioidami wynosi 10 mg co 12 godzin, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 1-2 dni, zwykle o jedną trzecią, do osiągnięcia skutecznej kontroli bólu. W przypadku pacjentów uprzednio leczonych opioidami dawka początkowa jest ustalana indywidualnie, z uwzględnieniem konwersji: 10 mg oksykodonu doustnie odpowiada 20 mg morfiny doustnie. Dawkowanie w bólu nienowotworowym zwykle nie przekracza 40 mg/dobę, natomiast w bólu nowotworowym może sięgać 80-120 mg/dobę, a w wyjątkowych przypadkach nawet do 400 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować doustnie dwa razy na dobę, nie łamać ani nie żuć, aby uniknąć szybkiego uwolnienia toksycznej dawki. W terapii bólu przebijającego stosuje się dodatkowo leki o natychmiastowym uwalnianiu, w dawce odpowiadającej jednej szóstej dawki dobowej OxyContin; przekroczenie dwóch dawek doraźnych na dobę wskazuje na konieczność zwiększenia dawki podstawowej.
U pacjentów w podeszłym wieku bez zaburzeń czynności wątroby i nerek dawkowanie nie wymaga zwykle modyfikacji, natomiast u osób z niewydolnością tych narządów zaleca się ostrożne rozpoczęcie terapii od dawki zmniejszonej o połowę (np. 5 mg co 12 godzin) z indywidualnym dostosowaniem. Podobne podejście dotyczy pacjentów z niską masą ciała lub wolno metabolizujących leki. U młodzieży powyżej 12 lat dawka początkowa wynosi 10 mg co 12 godzin, z możliwością redukcji do 5 mg w celu minimalizacji działań niepożądanych. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oksykodonu u dzieci poniżej 12 lat. Terapia powinna być prowadzona zgodnie z ustalonym planem, z regularną oceną skuteczności i monitorowaniem ryzyka uzależnienia oraz nadużywania. W przypadku zakończenia leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec objawom odstawienia oraz uwzględnić możliwość hiperalgezji, tolerancji lub progresji choroby podstawowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – OxyContin 20 mg
ból nienowotworowy, ból nowotworowy, ból przebijający, dawka równoważna, działanie niepożądane, hiperalgezja, konwersja z morfiny, nadużywanie leków, objawy odstawienia, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, OxyContin, przedłużone uwalnianie, terapia bólu, terapia morfiną, terapia opioidowa, tolerancja na lek, uzależnienie od leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Oksykodon, substancja czynna leku OxyContin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, szczególnie niebezpieczna przy przedawkowaniu, zwłaszcza u osób starszych i osłabionych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności i zaparcia, które mogą być oporne na standardowe leczenie. Inne istotne objawy obejmują zwężenie źrenic, skurcze mięśni gładkich, zniesienie odruchu kaszlowego oraz ryzyko uzależnienia, które może wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie i ocenę ryzyka u pacjentów. Wśród objawów neurologicznych dominują senność, sedacja i zawroty głowy (bardzo często), a także drżenie mięśniowe i letarg (często). Zaburzenia psychiczne, takie jak lęk, depresja, niepokój i ryzyko uzależnienia, występują często lub niezbyt często, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
Ponadto, oksykodon może powodować liczne działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (zaparcia, nudności, wymioty – bardzo często), skóry (świąd – bardzo często, wysypka – często), układu moczowego (ból i parcie na pęcherz – często), a także układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, kołatanie serca – niezbyt często). Wśród rzadkich, ale poważnych działań wymienia się reakcje anafilaktyczne, ośrodkowy bezdech senny oraz powikłania wątroby, takie jak cholestaza i kolka żółciowa. U młodzieży (12-18 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, co wymaga równie starannego monitorowania. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla ciągłej oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii oksykodonem, a personel medyczny powinien korzystać z dedykowanych kanałów zgłoszeń, takich jak Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – OxyContin 20 mg
brak miesiączki, cholestaza, chwiejność emocjonalna, depresja oddechowa, derealizacja, dysfagia, dysfonia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, działanie niepożądane, hiperalgezja, hipertonia, hipogonadyzm, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, kolka żółciowa, krwawienie z dziąseł, mimowolne skurcze mięśni, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, noworodkowy zespół odstawienny, odwodnienie, oksykodon, omamy, ośrodkowy bezdech senny, owrzodzenie jamy ustnej, OxyContin, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, splątanie, tachykardia, utrata apetytu, uzależnienie od leku, wazodylatacja, zaburzenia erekcji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia myślenia, zaburzenia percepcji, zachowanie agresywne, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zwężenie źrenic -
Interakcje leku
OxyContin (oksykodon) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, inne opioidy, leki przeciwpsychotyczne czy nasenne, które mogą prowadzić do nasilenia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet śmierci. Równoczesne stosowanie alkoholu jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na addytywne działanie depresyjne na OUN oraz ryzyko przyspieszonego uwalniania oksykodonu z postaci o przedłużonym uwalnianiu. Ponadto, oksykodon wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI), co może skutkować zespołem serotoninowym, objawiającym się m.in. pobudzeniem, hipertermią i zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi. Należy również zwrócić uwagę na potencjalne nasilenie działań antycholinergicznych (zaparcia, suchość w jamie ustnej) przy jednoczesnym stosowaniu leków o takim mechanizmie działania oraz na ryzyko poważnych interakcji z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO).
Farmakokinetycznie oksykodon jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2D6. Inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, worykonazol, telitromycyna czy sok grejpfrutowy, mogą zwiększać AUC oksykodonu nawet do 3,6-krotnie, co wymaga zmniejszenia dawki i ścisłego monitorowania pacjenta. Z kolei induktory CYP3A4 (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie oksykodonu w osoczu o 50-86%, prowadząc do osłabienia efektu przeciwbólowego i ryzyka objawów abstynencyjnych, co może wymagać zwiększenia dawki. Inhibitory CYP2D6, takie jak paroksetyna czy chinidyna, również mogą podnosić stężenie oksykodonu, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawkowania. Dodatkowo, u pacjentów stosujących jednocześnie oksykodon i pochodne kumaryny obserwowano zmiany wartości INR, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia i dostosowania terapii przeciwzakrzepowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – OxyContin 20 mg
antybiotyki makrolidowe, azolowe leki przeciwgrzybiczne, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, depresja oddechowa, dysfagia, działanie antycholinergiczne, hiperrefleksja, hipertermia, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory proteazy, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwzakrzepowe, oksykodon, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wskaźnik protrombinowy, zespół abstynencyjny, zespół serotoninowy -
Profil bezpieczeństwa leku
Oksykodon, stosowany w formie OxyContin, jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na przenikanie do mleka i ryzyko depresji oddechowej u niemowląt. W przypadku prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn zaleca się ostrożność, szczególnie na początku terapii, po zmianie dawki lub leku oraz przy jednoczesnym stosowaniu alkoholu lub innych leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. Alkohol nasila działania niepożądane oksykodonu, w tym sedację i depresję oddechową, dlatego jego spożycie powinno być unikane podczas terapii.
U pacjentów w podeszłym wieku, bez jawnych zaburzeń czynności wątroby lub nerek, nie jest zwykle konieczne zmniejszanie dawki, jednak wymagana jest szczególna ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych opioidów. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby zaleca się zmniejszenie dawki początkowej o 50% w stosunku do dawki standardowej dla dorosłych, aby zapobiec kumulacji leku i nasileniu toksyczności. Indywidualne dostosowanie dawki jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością wątroby, ze względu na ryzyko dodatkowych zaburzeń funkcji wątroby i dróg żółciowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – OxyContin 20 mg
-
Przeciwwskazania
OxyContin, zawierający chlorowodorek oksykodonu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, jest lekiem opioidowym o przedłużonym uwalnianiu stosowanym w terapii bólu. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na oksykodon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (obecna w ilościach od 33,5 mg do 74,6 mg w zależności od dawki), oraz schorzenia układu oddechowego takie jak ciężka POChP, serce płucne, ciężka astma oskrzelowa oraz ciężka depresja oddechowa z hipoksemią i/lub hiperkapnią. W tych stanach oksykodon może nasilać depresję oddechową, prowadząc do pogorszenia wymiany gazowej, skurczu oskrzeli, a nawet zatrzymania oddechu, co stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta.
Ponadto, niedrożność porażenna jelit (ileus paralyticus) jest kolejnym bezwzględnym przeciwwskazaniem, gdyż oksykodon zmniejsza perystaltykę jelit, co może prowadzić do poważnych powikłań brzusznych. Przed rozpoczęciem terapii OxyContin konieczna jest szczegółowa ocena stanu klinicznego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu oddechowego i przewodu pokarmowego oraz potencjalnych interakcji lekowych. Pomimo dostępności różnych dawek, indywidualne dostosowanie terapii nie eliminuje ryzyka wystąpienia poważnych działań niepożądanych u pacjentów z wymienionymi przeciwwskazaniami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – OxyContin 20 mg
astma oskrzelowa, chlorowodorek oksykodonu, depresja oddechowa, hiperkapnia, hipoksemia, ileus paralyticus, nadwrażliwość na oksykodon, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja laktozy, POChP, porażenie jelit, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, serce płucne, skurcz oskrzeli, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenia perystaltyki, zatrzymanie oddechu -
Przedawkowanie
Przedawkowanie oksykodonu, substancji czynnej preparatu OxyContin (tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg), stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się przede wszystkim depresją oddechową, która może prowadzić do niewydolności oddechowej i zatrzymania oddechu. Klinicznie obserwuje się także senność, osłupienie, śpiączkę, hipotonię, bradykardię, niedociśnienie tętnicze oraz zwężenie źrenic (mioza). W ciężkich przypadkach może wystąpić obrzęk płuc oraz toksyczna leukoencefalopatia, prowadzące do trwałych uszkodzeń neurologicznych i zwiększonego ryzyka zgonu. Ze względu na przedłużone uwalnianie oksykodonu z preparatu, objawy mogą utrzymywać się dłużej niż w przypadku form o natychmiastowym uwalnianiu, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta przez 24-48 godzin po ustąpieniu objawów.
Leczenie przedawkowania OxyContinu wymaga hospitalizacji i kompleksowego podejścia, ze szczególnym uwzględnieniem utrzymania drożności dróg oddechowych, często z koniecznością intubacji i wentylacji mechanicznej. Antidotum z wyboru jest nalokson podawany dożylnie w dawkach początkowych 0,4-2 mg, powtarzanych co 2-3 minuty, a w razie potrzeby stosuje się ciągły wlew dożylny w stężeniu 0,004 mg/ml (2 mg w 500 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy). W przypadku wstrząsu krążeniowego konieczne jest zastosowanie tlenoterapii, leków obkurczających naczynia, płynoterapii oraz monitorowanie i korekta zaburzeń elektrolitowych. W sytuacjach zatrzymania akcji serca lub zaburzeń rytmu wskazane są resuscytacja krążeniowo-oddechowa i defibrylacja. Wielokrotne podawanie naloksonu lub ciągły wlew są często niezbędne ze względu na farmakokinetykę oksykodonu z OxyContinu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – OxyContin 20 mg
antagonista opioidów, bradykardia, chlorowodorek, defibrylacja, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, hipotonia, intubacja, lek obkurczający naczynia, masaż serca, mioza, nalokson, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, oksykodon, osłupienie, OxyContin, płynoterapia, przedawkowanie oksykodonu, przedłużone uwalnianie, receptor opioidowy, śpiączka, sztuczne oddychanie, tlenoterapia, toksyczna leukoencefalopatia, wspomagane oddychanie, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zatrzymanie oddechu, zwężenie źrenic -
Specjalne ostrzeżenia
Oksykodon chlorowodorek (OxyContin) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z poważnie upośledzoną funkcją oddechową, bezdechem sennym, stosujących inhibitory MAO, leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy, a także u osób z historią uzależnienia, chorobami neurologicznymi, zaburzeniami czynności wątroby, nerek, trzustki, czy chorobami dróg żółciowych. Przedawkowanie niesie ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, zwłaszcza przy dawce 80 mg u opioidowo-naïwnych pacjentów. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować w całości, bez łamania czy kruszenia, aby uniknąć gwałtownego uwolnienia substancji czynnej i potencjalnie śmiertelnego zatrucia. Współstosowanie z benzodiazepinami lub innymi lekami uspokajającymi wymaga ograniczenia dawki i ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko nadmiernej sedacji i depresji oddechowej.
Długotrwałe stosowanie oksykodonu wiąże się z ryzykiem rozwoju zaburzenia związanego ze stosowaniem opioidów (OUD), w tym uzależnienia fizycznego i psychicznego, szczególnie u pacjentów z historią nadużywania substancji, alkoholu, czy zaburzeń psychicznych. Zaleca się ustalenie celów terapeutycznych, regularne monitorowanie zachowań wskazujących na nadużywanie oraz stopniowe zmniejszanie dawki po zakończeniu terapii, aby zapobiec zespołowi odstawiennemu. Oksykodon może powodować hiperalgezję, zaburzenia hormonalne (wzrost prolaktyny, spadek kortyzolu i testosteronu) oraz dysfunkcję zwieracza Oddiego, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami trzustki i dróg żółciowych. Produkt zawiera laktozę i nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat oraz w okresie 12-24 godzin po zabiegach operacyjnych, zwłaszcza w obrębie jamy brzusznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – OxyContin
benzodiazepina, bezdech senny, choroba Addisona, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, hiperalgezja, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kortyzol, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, oksykodon chlorowodorek, ośrodkowy bezdech senny, prolaktyna, przerost prostaty, testosteron, tolerancja na leki, uzależnienie fizyczne, zaburzenie związane ze stosowaniem opioidów, zapalenie trzustki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwieracz Oddiego -
Właściwości farmakodynamiczne
Oksykodon, będący naturalnym alkaloidem opium z grupy silnych opioidów (kod ATC: N02A A05), wykazuje działanie analgetyczne poprzez agonizm receptorów opioidowych μ, κ oraz δ w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Szczególnie istotne jest jego powinowactwo do receptorów μ, odpowiedzialnych za analgezję, euforię i depresję oddechową, oraz receptorów κ, które modulują ból na poziomie rdzenia kręgowego. Oksykodon działa jako czysty agonista, bez właściwości antagonistycznych, co przekłada się na skuteczne łagodzenie bólu o znacznym nasileniu oraz działanie uspokajające. Farmakodynamicznie substancja może wpływać na układ hormonalny oraz zwiększać napięcie zwieracza Oddiego, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z chorobami dróg żółciowych. W populacji pediatrycznej oksykodon wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia) oraz układu nerwowego (senność, zawroty głowy, bóle głowy). Należy jednak zaznaczyć brak danych dotyczących długotrwałego stosowania u dzieci w wieku 12-18 lat, co ogranicza jego zastosowanie w tej grupie.
Produkt leczniczy OxyContin dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia stopniowe i kontrolowane uwalnianie oksykodonu, wydłużając czas działania przeciwbólowego bez konieczności częstego dawkowania. Dostępne dawki to 5 mg (4,5 mg oksykodonu, laktoza 73,4 mg), 10 mg (9 mg oksykodonu, laktoza 65,8 mg), 20 mg (17,9 mg oksykodonu, laktoza 56,3 mg), 40 mg (35,9 mg oksykodonu, laktoza 33,5 mg) oraz 80 mg (71,7 mg oksykodonu, laktoza 74,6 mg). Tabletki mają średnicę około 7 mm (oprócz 80 mg – 9 mm), są okrągłe, wypukłe i różnokolorowe, z oznaczeniami OC i odpowiednią wartością dawki. Brak linii podziału w tabletkach zapobiega uszkodzeniu systemu kontrolowanego uwalniania, co jest kluczowe dla zachowania integralności farmakokinetycznej leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – OxyContin 20 mg
agonista receptorów opioidowych, alkaloid opium, analgezja, ból głowy, depresja oddechowa, drogi żółciowe, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, nudności, oksykodonu chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, OxyContin, rdzeń kręgowy, receptor delta, receptor kappa, receptor mi, receptor opioidowy, senność, silny opioid, sok trzustkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia przeciwbólowa, wymioty, zaparcie, zawroty głowy, zwieracz Oddiego -
Wskazania do stosowania
OxyContin, zawierający chlorowodorek oksykodonu, jest silnym opioidem dostępnym w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg (odpowiednio 4,5 mg do 71,7 mg oksykodonu). Lek jest wskazany do leczenia bólu o dużym nasileniu u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia, szczególnie gdy inne metody leczenia przeciwbólowego, w tym nieopioidowe analgetyki i słabe opioidy, okazały się nieskuteczne. Formuła o przedłużonym uwalnianiu umożliwia utrzymanie stabilnego stężenia leku we krwi, co przekłada się na długotrwałą kontrolę bólu i zmniejszenie wahań stężenia substancji czynnej, a tym samym potencjalnie mniejsze ryzyko działań niepożądanych.
Dobór dawki OxyContin powinien uwzględniać nasilenie bólu, wcześniejsze stosowanie opioidów, indywidualną wrażliwość pacjenta oraz obecność chorób współistniejących, zwłaszcza zaburzeń funkcji wątroby i nerek. Lek jest stosowany w leczeniu przewlekłego bólu o dużym nasileniu, w tym bólu nowotworowego, pourazowego oraz pooperacyjnego, gdy przewidywany jest długotrwały ból. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą lekarską, z dokładnym określeniem dawkowania i czasu stosowania, aby zapewnić skuteczność leczenia i minimalizować ryzyko działań niepożądanych oraz uzależnienia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – OxyContin 20 mg
ból nowotworowy, ból o dużym nasileniu, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból przewlekły, chlorowodorek oksykodonu, choroba współistniejąca, długotrwałe leczenie przeciwbólowe, dysfagia, działanie niepożądane, lek opioidowy, nieopioidowy analgetyk, nieopioidowy lek przeciwbólowy, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, silny opioid, słaby opioid, stężenie leku we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby