Interakcje leku
Lamilept 100 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lamotrygina, substancja czynna produktu Lamilept 100 mg, wchodzi w szereg interakcji z innymi lekami, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Metabolizm lamotryginy zachodzi głównie za pośrednictwem enzymów z grupy urydyno-5′-difosforo (UDP)-glukuronylotransferaz (UGT). Produkty lecznicze indukujące lub hamujące glukuronidację mogą wpływać na klirens lamotryginy. Należy również zauważyć, że silne lub umiarkowane induktory cytochromu P450 3A4 (CYP3A4), które jednocześnie indukują UGT, mogą przyspieszać metabolizm lamotryginy¹.

Co istotne, lamotrygina nie powoduje klinicznie znaczącego hamowania ani indukcji aktywności enzymów cytochromu P450. Może indukować własny metabolizm, ale jest to działanie minimalne i prawdopodobnie bez istotnych konsekwencji klinicznych².

Wpływ innych leków na stężenie lamotryginy

Badania interakcji lamotryginy przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych. Poniżej przedstawiono produkty lecznicze, które mogą wpływać na farmakokinetykę lamotryginy³.

Szczegółowe interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi

Walproinian hamuje glukuronidację lamotryginy, zmniejsza jej metabolizm i prawie dwukrotnie wydłuża średni okres półtrwania lamotryginy. U pacjentów przyjmujących jednocześnie walproinian należy stosować odpowiedni schemat leczenia zgodnie z zaleceniami w punkcie 4.2 ChPL⁴.

Leki przeciwpadaczkowe indukujące enzymy CYP450, takie jak fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i prymidon, powodują również indukcję UGT, co przyspiesza metabolizm lamotryginy. U pacjentów stosujących te leki należy stosować odpowiedni schemat dawkowania⁵.

Po wprowadzeniu lamotryginy u pacjentów stosujących karbamazepinę opisywano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, ataksja, podwójne widzenie, zaburzenia ostrości wzroku i nudności. Objawy te zazwyczaj ustępowały po zmniejszeniu dawki karbamazepiny. Podobny efekt zaobserwowano także w badaniu z udziałem zdrowych ochotników przy jednoczesnym stosowaniu lamotryginy i okskarbazepiny⁶.

Istnieją doniesienia o zmniejszeniu stężenia lamotryginy podczas podawania jej w połączeniu z okskarbazepiną. Jednakże, w badaniu prospektywnym z udziałem zdrowych dorosłych, okskarbazepina nie zmieniała metabolizmu lamotryginy, a lamotrygina nie zmieniała metabolizmu okskarbazepiny. Dlatego u pacjentów leczonych okskarbazepiną należy stosować schemat dawkowania dla leczenia skojarzonego bez walproinianu i bez induktorów glukuronidacji lamotryginy⁷.

W badaniach interakcji z innymi lekami przeciwpadaczkowymi wykazano, że:
– Felbamat (1200 mg dwa razy na dobę) nie ma istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lamotryginy⁸.
– Gabapentyna nie zmienia klirensu lamotryginy⁹.
– Lewetyracetam nie wpływa na farmakokinetykę lamotryginy i odwrotnie¹⁰.
– Pregabalina (200 mg, 3 razy na dobę) nie wpływa na stężenie stacjonarne lamotryginy¹¹.
– Topiramat nie zmienia stężenia lamotryginy w osoczu, natomiast lamotrygina może zwiększać stężenie topiramatu o 15%¹².
– Zonisamid (200-400 mg/dobę) nie ma znaczącego wpływu na farmakokinetykę lamotryginy¹³.
– Lakozamid (200, 400 lub 600 mg/dobę) nie wpływa na stężenia lamotryginy w osoczu¹⁴.
– Perampanel (12 mg/dobę) zwiększa klirens lamotryginy o mniej niż 10%¹⁵.

Interakcje z lekami psychotropowymi

Lamotrygina może również wchodzić w interakcje z lekami psychotropowymi:

• Lit: Farmakokinetyka litu (2 g bezwodnego glukonianu litu dwa razy na dobę) nie ulega zmianie podczas jednoczesnego stosowania lamotryginy w dawce 100 mg/dobę¹⁶.
• Bupropion: Wielokrotne podawanie bupropionu nie ma statystycznie istotnego wpływu na farmakokinetykę pojedynczej dawki lamotryginy, powodując jedynie nieznaczne zwiększenie AUC dla glukuronidu lamotryginy¹⁷.
• Olanzapina: Dawka 15 mg powoduje zmniejszenie AUC i Cmax lamotryginy średnio o odpowiednio 24% i 20%. Lamotrygina (200 mg) nie wpływa na farmakokinetykę olanzapiny¹⁸.
• Rysperydon: Lamotrygina w dawce 400 mg na dobę nie ma klinicznie znaczącego wpływu na farmakokinetykę rysperydonu (2 mg). Po jednoczesnym podaniu rysperydonu z lamotryginą, 12 na 14 ochotników zgłaszało senność, podczas gdy po przyjęciu samego rysperydonu tylko 1 na 20 osób¹⁹.
• Aripiprazol: U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi typu I przyjmujących lamotryginę (100-400 mg/dobę), zwiększenie dawki aripiprazolu z 10 mg do 30 mg na dobę spowodowało zmniejszenie Cmax i AUC lamotryginy o około 10%²⁰.

Badania in vitro wykazały, że tworzenie głównego metabolitu lamotryginy, 2-N-glukuronidu, było w minimalnym stopniu hamowane przez amitryptylinę, bupropion, klonazepam, haloperydol lub lorazepam. Ponadto badania wskazują, że metabolizm lamotryginy prawdopodobnie nie jest hamowany przez klozapinę, fluoksetynę, fenelzynę, rysperydon, sertralinę i trazodon²¹.

Interakcje z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi

Wpływ hormonalnych środków antykoncepcyjnych na lamotryginę

Doustne środki antykoncepcyjne zawierające etynyloestradiol/lewonorgestrel wywierają istotny wpływ na farmakokinetykę lamotryginy. W badaniu u ochotniczek połączenie 30 μg etynyloestradiolu i 150 μg lewonorgestrelu powodowało około dwukrotne zwiększenie klirensu lamotryginy po podaniu doustnym, prowadząc do zmniejszenia AUC i Cmax lamotryginy odpowiednio o 52% i 39%²².

Co istotne, stężenie lamotryginy w surowicy stopniowo zwiększało się podczas tygodnia, w którym nie stosowano substancji czynnej (tydzień bez tabletki antykoncepcyjnej). Stężenie lamotryginy przed podaniem kolejnej dawki pod koniec przerwy w stosowaniu środka antykoncepcyjnego było średnio około dwukrotnie większe niż podczas stosowania preparatu zawierającego substancję czynną²³.

Nie jest konieczne dostosowywanie schematu zwiększania dawki lamotryginy wyłącznie ze względu na stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak w większości przypadków rozpoczęcia lub zakończenia stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych konieczne będzie zwiększenie lub zmniejszenie podtrzymującej dawki lamotryginy²⁴.

Wpływ lamotryginy na hormonalne środki antykoncepcyjne

Lamotrygina w dawce 300 mg nie wpływa na farmakokinetykę etynyloestradiolu w złożonej doustnej tabletce antykoncepcyjnej. Obserwowano natomiast niewielki wzrost klirensu lewonorgestrelu po podaniu doustnym, co powodowało zmniejszenie AUC i Cmax dla lewonorgestrelu średnio odpowiednio o 19% i 12%²⁵.

Pomiary stężeń FSH, LH i estradiolu w surowicy wskazywały na pewne osłabienie hamowania czynności hormonalnej jajników u niektórych kobiet, chociaż pomiary stężenia progesteronu w surowicy nie wykazywały hormonalnych dowodów wystąpienia owulacji u żadnej z 16 pacjentek²⁶.

Nie jest znany wpływ niewielkiego zwiększenia klirensu lewonorgestrelu oraz zmian stężenia FSH i LH w surowicy na aktywność owulacyjną jajników. Nie badano również wpływu dawki lamotryginy innej niż 300 mg/dobę ani innych preparatów zawierających żeńskie hormony płciowe²⁷.

Inne interakcje lekowe

Ryfampicyna zwiększa klirens i skraca okres półtrwania lamotryginy poprzez indukcję enzymów wątrobowych odpowiedzialnych za glukuronidację. U pacjentów jednocześnie przyjmujących ryfampicynę należy stosować odpowiedni schemat leczenia²⁸.

Połączenie lopinawiru/rytonawiru powoduje zmniejszenie stężenia lamotryginy w osoczu o około połowę, prawdopodobnie na skutek indukcji glukuronidacji. U pacjentów przyjmujących jednocześnie lopinawir/rytonawir należy stosować odpowiedni schemat leczenia²⁹.

Połączenie atazanawiru/rytonawiru (300 mg/100 mg) podawanego przez 9 dni powoduje zmniejszenie AUC i Cmax lamotryginy w surowicy średnio odpowiednio o 32% i 6%. U pacjentów przyjmujących jednocześnie atazanawir/rytonawir należy stosować odpowiedni schemat leczenia³⁰.

Paracetamol w dawce 1 g (podawany 4 razy na dobę) zmniejsza osoczowe AUC i Cmin lamotryginy średnio odpowiednio o 20% i 25%³¹.

Interakcje związane z transporterem OCT2

Dane z badań in vitro wskazują, że lamotrygina (ale nie jej metabolit N(2)-glukuronidowy) jest inhibitorem transportera kationów organicznych 2 (OCT 2) w stężeniach potencjalnie istotnych klinicznie, z wartością IC50 53,8 μM. Jednoczesne podawanie lamotryginy z produktami leczniczymi wydalanymi przez nerki i będącymi substratami OCT 2 (np. metformina, gabapentyna, wareniklina) może powodować zwiększenie stężenia tych produktów w osoczu³².

Znaczenie kliniczne tego efektu nie zostało jednoznacznie określone, dlatego należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków³³.

Interakcje lamotryginy z alkoholem

Choć w dostarczonych materiałach źródłowych brak bezpośrednich informacji dotyczących interakcji lamotryginy z alkoholem, należy podkreślić potencjalne ryzyko występowania takich interakcji ze względu na działanie obu substancji na ośrodkowy układ nerwowy.

Lamotrygina, jako lek przeciwpadaczkowy, działa na ośrodkowy układ nerwowy, a alkohol może nasilać jego działanie depresyjne na OUN. Może to prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, senność, zaburzenia koordynacji czy zaburzenia koncentracji.

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu lamotryginy i alkoholu. Pacjenci powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku związanym z jednoczesnym spożywaniem alkoholu podczas leczenia lamotryginą i jeśli to możliwe, powinni unikać spożywania alkoholu w trakcie terapii.