Apo-Doxan 2
Tabletki, 2 mg
Produkt leczniczy zawiera doksazosynę w dawkach 1 mg, 2 mg lub 4 mg oraz substancje pomocnicze, takie jak laktoza i sód. Tabletki mają różne kształty i oznaczenia zależnie od dawki. Preparat stosowany jest w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Lek pomaga w kontrolowaniu ciśnienia krwi oraz łagodzeniu dolegliwości związanych z BPH.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Apo-Doxan (doksazosyna w postaci mezylanu) jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). W obu wskazaniach zaleca się rozpoczynanie terapii od dawki początkowej 1 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 7-14 dni do 2 mg, następnie 4 mg, a w przypadku nadciśnienia tętniczego do maksymalnie 16 mg/dobę, natomiast w BPH do 8 mg/dobę. Typowa dawka podtrzymująca w nadciśnieniu wynosi 2-4 mg/dobę, a w BPH jest indywidualnie dobierana. Schemat dawkowania uwzględnia odpowiedź terapeutyczną pacjenta, a leczenie rozpoczyna się od 1 mg przez pierwsze 8 dni, następnie 2 mg przez kolejne 6 dni, z dalszą eskalacją w zależności od efektu klinicznego.
U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek farmakokinetyka doksazosyny nie ulega istotnym zmianom, co pozwala na stosowanie standardowego schematu dawkowania, jednak z zachowaniem ostrożności i monitorowaniem terapii. Lek nie jest usuwany przez dializę ze względu na wysokie wiązanie z białkami osocza. W przypadku niewydolności wątroby zaleca się szczególną ostrożność, zwłaszcza przy ciężkiej niewydolności, gdzie brak jest wystarczających danych klinicznych. Stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Tabletki Apo-Doxan należy podawać doustnie, popijając wodą, a czas trwania terapii powinien być dostosowany indywidualnie przez lekarza prowadzącego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Apo-Doxan 2 2 mg
dawka podtrzymująca, dializa, doksazosyna, eskalacja dawki, farmakokinetyka doksazosyny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mezylan doksazosyny, nadciśnienie tętnicze samoistne, niewydolność wątroby, odpowiedź terapeutyczna, wiązanie z białkami osocza, wskazanie kliniczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Terapia doksazosyną (Apo-Doxan w dawkach 1 mg, 2 mg, 4 mg) wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować klinicznie. Często obserwuje się zakażenia dróg oddechowych i moczowych, senność, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia akomodacji oka, kołatanie serca, tachykardię, ból w klatce piersiowej, niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne oraz obrzęki. Niezbyt często występują reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność, depresja), incydenty naczyniowe (udar mózgu), zaburzenia metaboliczne (anoreksja, skaza moczanowa), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, biegunka), a także zaburzenia układu moczowego (nietrzymanie moczu, krwiomocz). Bardzo rzadko notuje się poważne powikłania hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość), zaburzenia wątroby (zapalenie, żółtaczka), arytmie, bradykardię, obrzęk krtani oraz priapizm. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
Najistotniejsze zagrożenia kliniczne związane z doksazosyną obejmują ryzyko niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza ortostatycznego, które może prowadzić do zawrotów głowy, omdleń i upadków, a także poważne powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, arytmie i incydenty mózgowo-naczyniowe. Poważne powikłania hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość) zwiększają ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia. Doksazosyna metabolizowana jest w wątrobie, co może skutkować rzadkimi, ale poważnymi zaburzeniami czynności wątroby. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk krtani, wymagają natychmiastowej interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas operacji zaćmy u pacjentów leczonych antagonistami receptorów α1-adrenergicznych. Monitorowanie funkcji nerek i układu moczowego jest wskazane ze względu na ryzyko zaburzeń takich jak krwiomocz czy zwiększone stężenie kreatyniny. U mężczyzn mogą wystąpić zaburzenia seksualne, w tym priapizm, stanowiący nagły przypadek medyczny. Indywidualna ocena korzyści i ryzyka oraz ścisła kontrola pacjenta podczas terapii są kluczowe dla bezpieczeństwa leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Apo-Doxan 2 2 mg
anoreksja, arytmia serca, bradykardia, dławica piersiowa, doksazosyna, dyzuria, ginekomastia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, nykturia, parestezja, priapizm, przeczulica, skurcz oskrzeli, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, wielomocz, wsteczna ejakulacja, zaburzenie mózgowo-naczyniowe, zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka -
Profil bezpieczeństwa leku
Doksazosyna, stosowana u różnych grup pacjentów, wymaga indywidualnego podejścia do bezpieczeństwa terapii. U kobiet karmiących przenika do mleka w minimalnych ilościach, dlatego jej stosowanie jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek farmakokinetyka leku nie ulega zmianie, co pozwala na stosowanie standardowego dawkowania, jednak z zaleceniem stosowania możliwie najmniejszej dawki i ścisłej kontroli lekarskiej. W przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby konieczna jest szczególna ostrożność, a podawanie doksazosyny w ciężkiej niewydolności wątroby nie jest rekomendowane ze względu na brak danych klinicznych.
Podczas terapii doksazosyną należy zachować ostrożność w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub w przypadku spożycia alkoholu, który może nasilać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i osłabienie. Zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów, aby zapobiec potencjalnym incydentom. Wskazane jest również unikanie spożycia alkoholu podczas terapii, aby minimalizować ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Apo-Doxan 2 2 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Apo-Doxan zawiera doksazosynę (1 mg, 2 mg, 4 mg) – alfa-1 bloker z grupy pochodnych chinazoliny, stosowany m.in. w leczeniu nadciśnienia i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, a także stany związane z układem moczowym, takie jak przekrwienie górnych dróg moczowych, przewlekłe infekcje dróg moczowych, kamica pęcherza moczowego, przepełnienie pęcherza, bezmocz oraz bezmocz z postępującą niewydolnością nerek. Preparat zawiera laktozę (45 mg w dawce 1 mg, 90 mg w dawce 2 mg, 180 mg w dawce 4 mg), co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania cukrów.
Wskazana jest szczególna ostrożność u osób w podeszłym wieku, pacjentów z ryzykiem hipotensji, stosujących jednocześnie inne leki hipotensyjne, a także u pacjentów odwodnionych lub z hipowolemią. Niewydolność wątroby może prowadzić do kumulacji doksazosyny i nasilenia działań niepożądanych, dlatego u tych pacjentów zaleca się rozważenie odstawienia lub modyfikacji terapii. Ponadto, u pacjentów planowanych do operacji zaćmy należy poinformować okulistę o stosowaniu leku ze względu na ryzyko powikłań śródoperacyjnych związanych z alfa-1 antagonistami. Odradza się stosowanie Apo-Doxan także u pacjentów z objawami utrudnionego odpływu moczu, nawracającymi infekcjami dróg moczowych oraz podejrzeniem kamicy moczowej, nawet jeśli nie jest ona zlokalizowana w pęcherzu moczowym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Apo-Doxan 2 2 mg
bezmocz, doksazosyna, hipotensja, hipotonia, hipowolemia, infekcja dróg moczowych, interakcja lekowa, kamica moczowa, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, mezylan doksazosyny, monoterapia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja cukru, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, pochodna chinazoliny, prazosyna, przekrwienie dróg moczowych, przepełnienie pęcherza, reakcja alergiczna, receptor α-adrenergiczny, retencja moczu, zaburzenie czynności wątroby, zaćma, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie doksazosyny, substancji czynnej Apo-Doxan (dostępnego w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg), prowadzi przede wszystkim do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, będącego wynikiem nadmiernej blokady receptorów alfa-1 adrenergicznych i rozszerzenia naczyń krwionośnych. Objawy kliniczne obejmują niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (tachykardia odruchowa lub bradykardia), zawroty głowy, omdlenia oraz zaburzenia czynności nerek (obniżona filtracja kłębuszkowa, oliguria, anuria). Wstrząs kardiogenny lub hipowolemiczny stanowi poważne zagrożenie życia, wymagające natychmiastowej interwencji. Ze względu na wysokie wiązanie doksazosyny z białkami osocza, dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku.
Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania doksazosyny obejmuje wieloetapowe działania: ułożenie pacjenta na plecach w celu poprawy perfuzji, zwiększenie objętości osocza poprzez terapię płynową, a w przypadku utrzymującego się niedociśnienia – zastosowanie leków wazopresyjnych w celu skurczu naczyń i podniesienia ciśnienia tętniczego. Konieczne jest monitorowanie funkcji nerek oraz czynności serca (EKG) i szybkie wdrożenie leczenia podtrzymującego. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie objawów i stabilizacja hemodynamiczna pacjenta, gdyż brak skuteczności dializy wymusza leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Apo-Doxan 2 2 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne nad doksazosyną (substancją czynną Apo-Doxan) wykazały brak działania karcynogennego i mutagennego. W długoterminowych badaniach trwających do 24 miesięcy, podawanie doksazosyny w maksymalnych tolerowanych dawkach (40 mg/kg mc/dobę u szczurów i 120 mg/kg mc/dobę u myszy) nie wykazało potencjału rakotwórczego. Ekspozycja ogólnoustrojowa mierzona jako AUC była odpowiednio 8-krotnie (szczury) i 4-krotnie (myszy) wyższa niż u ludzi przyjmujących dawkę 16 mg/dobę. Badania mutagenności potwierdziły brak wpływu na strukturę chromosomów oraz mutacje punktowe, co wskazuje na bezpieczeństwo genetyczne leku.
Wpływ doksazosyny na płodność oceniano u szczurów, gdzie dawka 20 mg/kg mc/dobę (4-krotnie wyższa ekspozycja AUC niż u ludzi przy dawce 12 mg/dobę) powodowała odwracalne zmniejszenie płodności u samców. Efekt ten nie występował przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc/dobę. Pomimo tych obserwacji u zwierząt, nie odnotowano wpływu na płodność męską u ludzi stosujących Apo-Doxan, co ma istotne znaczenie kliniczne dla pacjentów w wieku rozrodczym. Wnioski te podkreślają korzystny profil bezpieczeństwa doksazosyny w kontekście długoterminowego stosowania oraz jej wpływu na funkcje rozrodcze.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Doxan 2 2 mg
AUC, badanie mutagenności, doksazosyna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, mutacja punktowa, płodność męska, pole pod krzywą stężenia leku, poziom chromosomalny, poziom subchromosomalny, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność, zmniejszenie płodności -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Apo-Doxan zawiera doksazosynę w postaci mezylanu doksazosyny, dostępny w dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg w formie tabletek. Każda dawka różni się kształtem i oznaczeniami, co ułatwia identyfikację: Apo-Doxan 1 to tabletki okrągłe z napisem „APO” i „D1”, Apo-Doxan 2 ma kształt kapsułek z oznaczeniami „APO” i „D2”, natomiast Apo-Doxan 4 to tabletki w kształcie rombu z napisami „APO” i „D4”. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, laktozę jednowodną (odpowiednio 45 mg, 90 mg i 180 mg na tabletkę dla dawek 1 mg, 2 mg i 4 mg) oraz kroskarmelozę sodową i magnezu stearynian. Zawartość sodu jest minimalna, poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę.
Lek Apo-Doxan jest pakowany w pojemniki HDPE, dostępne w opakowaniach po 30 tabletek dla dawek 1 mg i 2 mg oraz 30 lub 60 tabletek dla dawki 4 mg. Produkt należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata, po którym stosowanie leku jest niewskazane. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności przy przygotowaniu i usuwaniu leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Apo-Doxan 2 2 mg
-
Specjalne ostrzeżenia
Podczas stosowania doksazosyny (Apo-Doxan) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, objawiającego się zawrotami głowy, osłabieniem, a w rzadkich przypadkach omdleniami. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz edukację pacjentów w zakresie unikania sytuacji zwiększających ryzyko urazów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca wywołana zatorami płucnymi lub wysiękiem osierdziowym oraz lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania. U chorych z ciężką chorobą wieńcową gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego może nasilać dolegliwości dławicowe. Ponadto, ze względu na metabolizm wątrobowy, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.
Interakcje lekowe wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza podczas jednoczesnego stosowania doksazosyny z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), takimi jak syldenafil, tadalafil czy wardenafil, ze względu na ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego. Zaleca się rozpoczęcie terapii inhibitorami PDE-5 po stabilizacji hemodynamicznej oraz stosowanie najmniejszej dawki z zachowaniem co najmniej 6-godzinnego odstępu przed przyjęciem doksazosyny. W kontekście okulistycznym, u pacjentów leczonych lekami alfa-adrenolitycznymi, w tym doksazosyną, istnieje ryzyko wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas operacji zaćmy, co wymaga poinformowania okulisty przed zabiegiem. Dodatkowo, odnotowano przypadki priapizmu, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie raka gruczołu krokowego, gdyż objawy mogą naśladować łagodny rozrost prostaty. Apo-Doxan zawiera laktozę (45 mg, 90 mg, 180 mg na tabletkę w zależności od dawki) i mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją galaktozy oraz ograniczeniami sodowymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Apo-Doxan 2
alfa-adrenolityk, BPH, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, dolegliwość dławicowa, działanie alfa-adrenolityczne, galaktozemia, IFIS, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, operacja zaćmy, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, rak gruczołu krokowego, syldenafil, tadalafil, wardenafil, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności wątroby, zator płucny, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół wiotkiej tęczówki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie doksazosyny (Apo-Doxan) u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, gdyż brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo leku w tym okresie. Dane przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego przy standardowych dawkach, jednak przy bardzo wysokich dawkach (około 300-krotnie przekraczających maksymalne dawki u ludzi) zaobserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów. Doksazosyna przenika do mleka kobiecego w ilościach stanowiących mniej niż 1% dawki matki, co wskazuje na niskie, ale niezerowe ryzyko ekspozycji niemowlęcia podczas karmienia piersią. Produkt Apo-Doxan dostępny jest w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, zawierając odpowiednio 45 mg, 90 mg i 180 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentek z nietolerancją laktozy.
W praktyce klinicznej przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym należy rozważyć możliwość ciąży oraz omówić z pacjentką bilans korzyści i potencjalnych zagrożeń. W przypadku kobiet karmiących piersią decyzja o kontynuacji leczenia powinna opierać się na indywidualnej ocenie ryzyka, zważywszy na ograniczone dane dotyczące wpływu doksazosyny na niemowlęta. Lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia u kobiet planujących ciążę lub będących w ciąży oraz poinformować pacjentkę o konieczności konsultacji przed zastosowaniem leku w tych okresach. Stosowanie doksazosyny u kobiet ciężarnych i karmiących piersią powinno być zatem ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne dla matki zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apo-Doxan 2 2 mg
alternatywne metody leczenia, analiza korzyści i ryzyka, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie teratogenne, karmienie piersią, kobieta ciężarna, laktacja, mezylan, mleko kobiece, mleko ludzkie, nietolerancja laktozy, przeżycie płodu, rozwój płodu, substancja czynna, substancja pomocnicza, wiek rozrodczy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Doksazosyna, substancja czynna Apo-Doxan dostępnego w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, może wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co wynika z indywidualnych reakcji organizmu na lek. Ryzyko zaburzeń zdolności psychomotorycznych jest szczególnie wysokie w początkowym okresie leczenia, podczas modyfikacji dawkowania, zmiany preparatu oraz przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Objawy takie jak zawroty głowy czy senność mogą znacząco pogorszyć zdolności wymagające utrzymania równowagi i precyzji, co wymaga od lekarza szczegółowego poinformowania pacjenta o potencjalnych zagrożeniach oraz konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek.
W praktyce klinicznej lekarz powinien dokładnie udokumentować w historii choroby fakt poinformowania pacjenta o wpływie doksazosyny na zdolności psychomotoryczne, uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka (wiek, choroby współistniejące, inne leki) oraz zaplanować wizyty kontrolne w okresie adaptacji do leczenia i po każdej zmianie dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów wykonujących zawody wymagające prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Zalecenia muszą być dostosowane do indywidualnej sytuacji klinicznej, uwzględniając dawkę (1 mg, 2 mg, 4 mg), czas terapii oraz potencjalne interakcje, zwłaszcza z alkoholem, który może nasilać działania niepożądane i pogarszać zdolności psychomotoryczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Apo-Doxan 2 2 mg
adaptacja do leku, charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, dawkowanie doksazosyny, doksazosyna, indywidualna reakcja na lek, interakcja z alkoholem, reakcja na lek, wpływ na prowadzenie pojazdów, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zwiększenie dawki