tubokuraryna

Tubokuraryna, znana również jako d-tubokuraryna, to ważny alkaloid kurare, występujący naturalnie w roślinie Chondrodendron tomentosum. Związek ten działa jako niedepolaryzujący bloker nerwowo-mięśniowy, który selektywnie blokuje receptory nikotynowe (nAChR) w złączu nerwowo-mięśniowym, uniemożliwiając przyłączanie się acetylocholiny i wywołując porażenie mięśni szkieletowych.

Historycznie, tubokuraryna była pierwszym lekiem z grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie, wprowadzonym do praktyki klinicznej w latach 40. XX wieku przez Harolda Griffitha. Zrewolucjonizowała praktykę anestezjologiczną, umożliwiając bezpieczniejsze znieczulenia i prowadzenie procedur chirurgicznych wymagających zwiotczenia mięśni. Obecnie została w większości zastąpiona przez nowsze środki zwiotczające o lepszym profilu bezpieczeństwa.

Farmakologicznie, tubokuraryna charakteryzuje się długim czasem działania (30-60 minut) i możliwością wywoływania uwalniania histaminy, co może powodować hipotensję i skurcz oskrzeli. Związek ten jest wydalany głównie przez nerki, co należy uwzględnić u pacjentów z niewydolnością nerek. Działanie tubokuraryny może być odwrócone przez inhibitory cholinoesterazy, takie jak neostygmina, podawane wraz z lekami antycholinergicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl