opryszczka
Opryszczka (Herpes simplex) to powszechna choroba wirusowa wywoływana przez wirusa opryszczki pospolitej (HSV). Występuje w dwóch głównych typach: HSV-1, który zazwyczaj powoduje opryszczkę wargową, oraz HSV-2, odpowiedzialny głównie za opryszczkę narządów płciowych.
Zakażenie wirusem HSV charakteryzuje się nawracającymi epizodami pęcherzyków wypełnionych płynem, które po pęknięciu tworzą bolesne owrzodzenia. Objawy prodromalne mogą obejmować mrowienie, swędzenie lub pieczenie w miejscu, gdzie później pojawią się zmiany skórne. Wirus pozostaje w organizmie w stanie latentnym w zwojach nerwowych i może ulegać reaktywacji pod wpływem czynników takich jak stres, ekspozycja na promieniowanie UV, osłabienie odporności czy menstruacja.
Leczenie opryszczki opiera się głównie na terapii przeciwwirusowej z zastosowaniem acyklowiru, walacyklowiru lub famcyklowiru. Leki te są najskuteczniejsze, gdy zostają podane w początkowej fazie infekcji. W przypadkach nawracających, ciężkich zakażeń stosuje się leczenie profilaktyczne. Transmisja wirusa jest możliwa zarówno podczas objawowej fazy choroby, jak i bezobjawowego wydzielania wirusa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Eloprine 500 mg
Eloprine, zawierający 500 mg inozyny pranobeksu w tabletce, jest lekiem o działaniu immunostymulującym i przeciwwirusowym, stosowanym głównie u pacjentów z obniżoną odpornością oraz w terapii opryszczki wargowej i skórnej wywołanej przez wirus Herpes simplex. Preparat wspomaga naturalne mechanizmy obronne organizmu, co jest szczególnie istotne u osób z nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych (≥3-4 epizody rocznie), przedłużonym czasem rekonwalescencji, współistniejącymi chorobami oraz potwierdzoną obniżoną odpornością. W leczeniu opryszczki Eloprine skraca czas trwania infekcji i łagodzi objawy, wskazany jest zarówno w pierwszych epizodach, jak i w profilaktyce nawrotów (≥6 epizodów rocznie), zwłaszcza u pacjentów z immunosupresją.
faza prodromalna, HSV, infekcje górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, kompleks inozyny, kwas 4-acetamidobenzoesowy, nawracające infekcje, obniżona odporność, opryszczka, opryszczka pospolita, opryszczka wargowa, profilaktyka opryszczki, stan immunologiczny, substancja pomocnicza, właściwości immunostymulujące, zakażenia górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vratizolin 30 mg/g
Krem Vratizolin zawiera 30 mg denotywiru w 1 g preparatu i jest wskazany do miejscowego leczenia opryszczki wargowej i skórnej u dorosłych oraz młodzieży. Terapia powinna być rozpoczęta natychmiast po pojawieniu się pierwszych objawów, takich jak świąd i pieczenie, co zwiększa skuteczność leczenia i może zapobiec powstawaniu pęcherzyków. Preparat należy aplikować w niewielkiej ilości na zmienione chorobowo miejsca kilka razy dziennie przez około 5 dni, delikatnie rozprowadzając krem bez intensywnego wcierania. W przypadku nawrotów opryszczki, natychmiastowa aplikacja kremu przy pierwszych symptomach jest kluczowa dla skrócenia czasu trwania epizodu chorobowego.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, denotywir, glikol propylenowy, infekcja, nawracająca opryszczka, nawrót choroby, nietolerancja, objawy zwiastunowe, opryszczka, opryszczka wargowa, parahydroksybenzoesany, pęcherzyki, sodu laurylosiarczan, substancja czynna, świąd, Vratizolin, zakażenie krzyżowe, zakażenie wirusowe, zmiany chorobowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Methylprednisolone Sopharma 250 mg
Methylprednisolone Sopharma, dostępny w dawkach 40 mg i 250 mg jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawiera metyloprednizolon w postaci sodu bursztynianu. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z układowymi zakażeniami grzybiczymi ze względu na immunosupresyjne działanie kortykosteroidów. Ponadto, preparat nie powinien być podawany dooponowo ani nadtwardówkowo z powodu ryzyka poważnych powikłań neurologicznych. Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków i noworodków, u których stosowanie metyloprednizolonu jest przeciwwskazane ze względu na niedojrzałość układów metabolicznych i zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Również podawanie szczepionek żywych lub atenuowanych u pacjentów leczonych tym lekiem jest przeciwwskazane z uwagi na ryzyko ciężkich zakażeń.
choroba afektywna, choroba wrzodowa, cukrzyca, cytomegalia, gruźlica, immunosupresja, jaskra, metyloprednizolon, miastenia gravis, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, opryszczka, osteoporoza, padaczka, podanie dooponowe, podanie nadtwardówkowe, półpasiec, próg drgawkowy, retencja płynów, szczepionka żywa atenuowana, tarczyca, tendencje samobójcze, wcześniak, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze układowe, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vizibim
Lek Vizibim zawierający bimatoprost w stężeniu 0,3 mg/ml, stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia periorbitopatii po zastosowaniu analogów prostaglandyn (PAP) oraz trwałego wzrostu pigmentacji tęczówki. Zgłaszano rzadkie przypadki torbielowatego obrzęku plamki (częstość ≥1/1000 do <1/100), zwłaszcza u pacjentów z bezsoczewkowatością lub jej rzekomą postacią z rozdarciem tylnej torebki soczewki. Ponadto, u osób z przebytymi zakażeniami wirusowymi oka, zapaleniem błony naczyniowej lub tęczówki, stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa u pacjentów z różnymi formami jaskry (neowaskularna, zapalna, wrodzona, z zamkniętym lub wąskim kątem przesączania). Należy również zwrócić uwagę na ryzyko niezamierzonego wzrostu owłosienia w miejscach kontaktu roztworu ze skórą, co podkreśla konieczność precyzyjnego stosowania leku.
analog prostaglandyn, astma, bakteryjne zapalenie rogówki, bezsoczewkowatość, bezsoczewkowatość rzekoma, bimatoprost, blok serca, bradykardia, jaskra neowaskularna, jaskra wrodzona, jaskra zamkniętego kąta, jaskra zapalna, naciek rogówki, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk plamki, opryszczka, periorbitopatia, pigmentacja tęczówki, POChP, uszkodzenie nabłonka rogówki, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie tęczówki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Heviran Comfort 50 mg/g
Heviran Comfort to krem zawierający acyklowir w stężeniu 50 mg/g, stosowany miejscowo w leczeniu opryszczki. Zalecane dawkowanie dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 lat to aplikacja kremu 5 razy na dobę na zmienione chorobowo miejsca skóry, w odstępach około 4 godzin z przerwą nocną. Leczenie powinno trwać minimum 4 dni, a w przypadku braku poprawy można je przedłużyć do 10 dni. Terapia jest najskuteczniejsza, gdy rozpoczyna się ją niezwłocznie po pojawieniu się pierwszych objawów, takich jak pieczenie, swędzenie czy zaczerwienienie. U dzieci w wieku 6-12 lat stosowanie kremu powinno odbywać się pod nadzorem lekarza, natomiast nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci poniżej 6 lat.
- Leksykon chorób i schorzeń
Swędzenie odbytu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Swędzenie odbytu (pruritus ani) to powszechny objaw, dotykający 1-5% populacji, częściej mężczyzn w wieku 40-60 lat, charakteryzujący się intensywnym świądem okolicy odbytu, nasilającym się zwłaszcza nocą i po wypróżnieniu. Objawom towarzyszą podrażnienie, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk, owrzodzenia i wysypka. Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny pierwotne (idiopatyczne) oraz wtórne, które stanowią 50-75% przypadków. Do najczęstszych przyczyn wtórnych należą zaburzenia higieny, choroby dermatologiczne (wyprysk kontaktowy, łuszczyca, liszaj płaski), infekcje (grzybicze, bakteryjne, pasożytnicze, w tym owsiki u dzieci), schorzenia odbytu i odbytnicy (hemoroidy, szczeliny, przetoki, nietrzymanie stolca), a także czynniki dietetyczne i choroby systemowe (cukrzyca, choroby wątroby, tarczycy, hematologiczne). Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badanie per rectum, anoskopię oraz badania dodatkowe, takie jak testy na owsiki, posiewy, badania krwi i biopsję skóry w razie potrzeby.
anoskopia, antybiotyk, atopowe zapalenie skóry, białaczka, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby, choroby przenoszone drogą płciową, cukrzyca, drożdżyca, hemoroidy, hydrokortyzon, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja paciorkowcowa, kłykciny kończyste, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lichenifikacja skóry, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nieswoiste zapalenie jelit, nietrzymanie stolca, niewydolność nerek, opryszczka, owsiki, przetoka okołoodbytnicza, przewlekła biegunka, rzeżączka, świąd odbytu, szczelina odbytu, tlenek cynku, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zakażenie owsikami, żylaki odbytu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydrokortyzon Allefin Max 10 mg/g
Przed zastosowaniem kremu Hydrokortyzon Allefin Max zawierającego 10 mg/g hydrokortyzonu octanu, konieczna jest szczegółowa weryfikacja przeciwwskazań, które mogą znacząco ograniczyć terapię miejscową. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na hydrokortyzon lub substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetylowy (42 mg/g), alkohol stearylowy (42 mg/g), glikol propylenowy (30 mg/g), metylu parahydroksybenzoesan (2,6 mg/g) oraz propylu parahydroksybenzoesan (1,3 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparat jest przeciwwskazany w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec) oraz grzybiczych, a także w obecności nowotworów skóry, stanów przednowotworowych, zmian gruźliczych oraz na otwarte rany i uszkodzoną skórę, ze względu na ryzyko maskowania objawów i pogorszenia przebiegu choroby.
alergen kontaktowy, atrofia skóry, dermatitis perioralis, dermatoza zapalna, glikol propylenowy, gruźlica skóry, grzybica układowa, hydrokortyzonu octan, infekcja skórna, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nowotwór skóry, opatrunek okluzyjny, opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec, stan przednowotworowy, steroid miejscowy, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, trądzik zwykły, zaćma, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie okołoustne - Leksykon chorób i schorzeń
Balanitis – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Balanitis to zapalenie żołędzi prącia, często obejmujące również napletek (balanoposthitis), występujące u 3-11% mężczyzn, częściej u nieobrzezanych. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca zakażenia grzybicze (Candida albicans), bakteryjne (paciorkowce), reakcje alergiczne, choroby dermatologiczne (łuszczyca, liszaj twardzinowy), cukrzycę, otyłość, choroby przenoszone drogą płciową oraz stulejkę. Klinicznie manifestuje się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem, świądem, wydzieliną spod napletka, dyzurią i trudnościami w cofnięciu napletka. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, wymazach mikrobiologicznych, badaniach w kierunku STD i cukrzycy oraz biopsji w podejrzeniu zmian nowotworowych. W około 33% przypadków przyczyna pozostaje nieokreślona. Różnicowanie obejmuje choroby przenoszone drogą płciową, dermatozy zapalne, liszaj twardzinowy oraz zmiany nowotworowe.
balanitis circumscripta plasmacellularis, balanitis xerotica obliterans, Balanitis Zoona, balanoposthitis, Candida albicans, cellulitis, chlamydioza, dyzuria, flukonazol, kiła, klotrymazol, kortykosteroid, liszaj płaski, łuszczyca, metronidazol, mikonazol, nystatyna, obrzezanie, opryszczka, paraphimosis, posthitis, rzeżączka, stulejka, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie żołędzi prącia