Właściwości farmakokinetyczne
Pregabalin Aurovitas 300 mg

Farmakokinetyka pregabaliny cechuje się wysoką biodostępnością doustną ≥90%, szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w około 1 godzinę na czczo oraz liniowością w zakresie zalecanych dawek. Lek nie wiąże się z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych, a jego metabolizm jest minimalny – około 98% dawki jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi średnio 6,3 godziny u dorosłych, u dzieci jest krótszy (3-4 godziny do 6 lat, 4-6 godzin powyżej 7 lat). Wchłanianie pregabaliny jest nieznacznie opóźnione i zmniejszone (Cmax o 25-30%) przy podaniu z pokarmem, jednak całkowita biodostępność pozostaje niezmieniona, co pozwala na stosowanie leku niezależnie od posiłków. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, a podczas hemodializy (4 godziny) stężenie pregabaliny w osoczu zmniejsza się o około 50%, co wymaga podania dawki uzupełniającej.

Właściwości farmakokinetyczne pregabaliny

Farmakokinetyka pregabaliny charakteryzuje się podobnym profilem zarówno u zdrowych ochotników, jak i u pacjentów z padaczką przyjmujących leki przeciwpadaczkowe oraz pacjentów z bólem przewlekłym. Pozwala to na przewidywalne i stabilne działanie leku, niezależnie od grupy pacjentów, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania terapii.1

Wchłanianie

Pregabalina wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym na czczo, osiągając maksymalne stężenie w osoczu już w ciągu 1 godziny, zarówno po podaniu pojedynczej dawki, jak i dawek wielokrotnych. Cechuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym, wynoszącą ≥90%, co jest wartością niezależną od podanej dawki. Stan stacjonarny występuje stosunkowo szybko, po upływie 24-48 godzin od rozpoczęcia podawania dawek wielokrotnych, co umożliwia szybkie osiągnięcie stabilnego efektu terapeutycznego.2

Podawanie pregabaliny wraz z pokarmem wpływa na kinetykę wchłaniania, powodując zmniejszenie maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) o około 25-30% oraz opóźnienie czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) o około 2,5 godziny. Jednakże, co istotne z punktu widzenia klinicznego, podawanie leku wraz z posiłkiem nie wpływa znacząco na całkowity stopień wchłaniania pregabaliny, dzięki czemu lek może być przyjmowany niezależnie od posiłków.3

Dystrybucja

W badaniach przedklinicznych wykazano, że pregabalina ma zdolność przenikania przez barierę krew-mózg u myszy, szczurów i małp, co jest istotne dla jej działania ośrodkowego. Lek przenika również przez łożysko u szczurów i jest obecny w mleku karmiących samic, co ma znaczenie przy rozważaniu stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią. U ludzi pozorna objętość dystrybucji po podaniu doustnym wynosi około 0,56 L/kg. Interesującą właściwością pregabaliny jest brak wiązania z białkami osocza, co zmniejsza ryzyko interakcji z innymi lekami na poziomie wypierania z wiązań białkowych.4

Metabolizm

Pregabalina charakteryzuje się minimalnym metabolizmem w organizmie ludzkim, co jest korzystną cechą z punktu widzenia przewidywalności działania i niskiego ryzyka interakcji metabolicznych. Po podaniu dawki leku znakowanej radioaktywnie, około 98% radioaktywności wykrywano w moczu w postaci niezmienionej pregabaliny. Główny metabolit, N-metylowa pochodna pregabaliny, stanowi jedynie 0,9% podanej dawki. W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano zjawiska racemizacji pregabaliny z enancjomeru S do enancjomeru R, co potwierdza stabilność stereochemiczną leku.5

Eliminacja

Pregabalina jest wydalana głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 6,3 godziny. Zarówno klirens osoczowy, jak i nerkowy pregabaliny wykazują proporcjonalną zależność od klirensu kreatyniny, co ma istotne implikacje u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.6

Ze względu na dominującą rolę nerek w eliminacji leku, u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki. Również u pacjentów poddawanych zabiegom hemodializy wymagane jest odpowiednie dostosowanie schematu dawkowania, gdyż podczas 4-godzinnego zabiegu hemodializy stężenie pregabaliny w osoczu ulega redukcji o około 50%.7

Liniowość farmakokinetyki

W zalecanym zakresie dawek dobowych farmakokinetyka pregabaliny charakteryzuje się liniowością, co ułatwia przewidywanie stężeń leku przy różnych dawkach. Międzyosobnicze różnice w farmakokinetyce są niewielkie (poniżej 20%), co przekłada się na względną przewidywalność odpowiedzi na lek u różnych pacjentów. Możliwość przewidywania farmakokinetyki po podaniu dawek wielokrotnych na podstawie danych uzyskanych po jednorazowym podaniu sprawia, że nie jest konieczne rutynowe monitorowanie stężenia pregabaliny w osoczu.<sup data-drug="Pregabalin Aurovitas" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W zalecanym zakresie dawek dobowych farmakokinetyka pregabaliny jest liniowa. Międzyosobnicze różnice w farmakokinetyce leku są małe (8

Wpływ płci na farmakokinetykę

Badania kliniczne wykazały, że płeć nie wpływa w sposób istotny klinicznie na stężenia pregabaliny w osoczu, co umożliwia stosowanie takich samych schematów dawkowania zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, bez konieczności dostosowywania dawki ze względu na płeć.9

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek

Klirens pregabaliny wykazuje prostą proporcjonalność do klirensu kreatyniny, co bezpośrednio wpływa na farmakokinetykę leku u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Ze względu na fakt, że lek jest eliminowany głównie przez nerki, u tych pacjentów konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawki zgodnie z wartością klirensu kreatyniny. Po zabiegu hemodializy należy dodatkowo podać dawkę uzupełniającą, ponieważ podczas zabiegu stężenie leku w osoczu ulega istotnemu obniżeniu.10

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby

Mimo że nie przeprowadzono specjalnych badań farmakokinetycznych u osób z zaburzeniami czynności wątroby, dostępne dane sugerują, że zaburzenia te nie powinny istotnie wpływać na farmakokinetykę pregabaliny. Wynika to z faktu, że lek nie podlega istotnemu metabolizmowi wątrobowemu i jest wydalany głównie w postaci niezmienionej z moczem. Jest to korzystna właściwość w kontekście stosowania leku u pacjentów z współistniejącymi schorzeniami wątroby.11

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono szczegółowe badania farmakokinetyki pregabaliny u dzieci i młodzieży z padaczką, w różnych grupach wiekowych (1-23 miesiące, 2-6 lat, 7-11 lat i 12-16 lat), przy zastosowaniu dawek 2,5, 5, 10 i 15 mg/kg masy ciała na dobę.12

Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia pregabaliny w osoczu po podaniu doustnym na czczo u dzieci i młodzieży był zbliżony we wszystkich grupach wiekowych i mieścił się w przedziale od 0,5 do 2 godzin od podania dawki. Wartości Cmax i AUC (pole pod krzywą stężenie-czas) wykazywały liniowy wzrost wraz ze zwiększaniem dawki w każdej z badanych grup wiekowych.13

U dzieci o masie ciała poniżej 30 kg zaobserwowano niższą ekspozycję na lek – wartość AUC była mniejsza o 30% w porównaniu do pacjentów o masie ciała ≥30 kg. Wynika to z wyższego klirensu leku skorygowanego względem masy ciała, który był o 43% większy u pacjentów o niższej masie ciała.14

Czas półtrwania pregabaliny w fazie eliminacji wykazuje zależność od wieku pacjenta. U dzieci w wieku do 6 lat wynosi średnio około 3-4 godzin, natomiast u pacjentów w wieku 7 lat i starszych wydłuża się do 4-6 godzin.15

Analiza farmakokinetyczna populacji wykazała, że na klirens pregabaliny po podaniu doustnym istotny wpływ ma klirens kreatyniny, a na pozorną objętość dystrybucji po podaniu doustnym – masa ciała pacjenta. Zależności te są podobne zarówno u dzieci i młodzieży, jak i u osób dorosłych.16

Należy zaznaczyć, że nie ustalono farmakokinetyki pregabaliny u pacjentów w wieku poniżej 3 miesięcy, co stanowi istotne ograniczenie w stosowaniu leku w tej grupie wiekowej.17

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku klirens pregabaliny ulega zmniejszeniu wraz z wiekiem. Zjawisko to wynika bezpośrednio ze związanego z wiekiem spadku klirensu kreatyniny, który jest typowy dla osób starszych. Z tego powodu może być konieczne zmniejszenie dawki pregabaliny u pacjentów, u których doszło do związanego z wiekiem pogorszenia czynności nerek.18

Kobiety karmiące piersią

Farmakokinetykę pregabaliny podawanej w dawce 150 mg co 12 godzin (łącznie 300 mg na dobę) badano u 10 kobiet w okresie laktacji, będących co najmniej 12 tygodni po porodzie. Wykazano, że laktacja ma jedynie niewielki wpływ (lub nie ma wpływu) na farmakokinetykę pregabaliny.19

Pregabalina przenika do mleka kobiecego, osiągając średnie stężenie w stanie stacjonarnym wynoszące około 76% stężenia w osoczu matki. Szacunkowa dawka przyjmowana przez niemowlę z mlekiem kobiecym (przy założeniu średniego dobowego spożycia mleka 150 mL/kg masy ciała na dobę) wynosi 0,31 mg/kg masy ciała na dobę dla matek przyjmujących dawkę 300 mg pregabaliny na dobę oraz 0,62 mg/kg masy ciała na dobę przy maksymalnej dawce 600 mg na dobę. Te szacunkowe dawki stanowią około 7% łącznej dawki dobowej przyjmowanej przez matkę, w przeliczeniu na mg/kg masy ciała.20

Parametr farmakokinetyczny Wartość / charakterystyka Wpływ na dawkowanie
Biodostępność po podaniu doustnym ≥90%, niezależna od dawki Przewidywalna ekspozycja, dobra absorpcja
Czas do osiągnięcia Cmax 1 godz. (na czczo), 3,5 godz. (z pokarmem) Możliwość stosowania niezależnie od posiłków
Wiązanie z białkami osocza Brak wiązania Niskie ryzyko interakcji na poziomie wypierania z białek
Metabolizm Minimalny (98% wydalane w postaci niezmienionej) Niskie ryzyko interakcji metabolicznych
Okres półtrwania 6,3 godz. (dorośli), 3-4 godz. (dzieci do 6 lat), 4-6 godz. (dzieci >7 lat) Dawkowanie 2-3 razy na dobę
Eliminacja Głównie przez nerki w postaci niezmienionej Konieczne dostosowanie dawki przy zaburzeniach czynności nerek
Hemodializa Usuwa około 50% leku w ciągu 4 godz. Konieczna dawka uzupełniająca po hemodializie
Penetracja do mleka matki Około 76% stężenia w osoczu matki Ekspozycja niemowlęcia na około 7% dawki na kg m.c. matki
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl