Specjalne ostrzeżenia
Imuran
Azatiopryna (Imuran) wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego, zwłaszcza w pierwszych 8 tygodniach terapii, kiedy zaleca się cotygodniowe badania morfologii krwi z oceną liczby płytek, a następnie co 1-3 miesiące. W przypadku leukopenii, trombocytopenii lub innych objawów mielosupresji konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia, gdyż supresja szpiku może się nasilać po odstawieniu leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niedoborem enzymu TPMT lub mutacją genu NUDT15, u których ryzyko ciężkiej mielosupresji jest znacznie podwyższone, co wymaga dostosowania dawki. Dodatkowo, azatiopryna wykazuje hepatotoksyczność, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie funkcji wątroby, zwłaszcza u osób z istniejącą chorobą wątroby lub stosujących inne leki hepatotoksyczne. W przypadku objawów żółtaczki należy natychmiast przerwać terapię.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
- Szczepienia i leki przeciwwirusowe
- Monitorowanie parametrów hematologicznych
- Monitorowanie czynności wątroby
- Cholestaza ciążowa
- Polimorfizm genetyczny i ryzyko toksyczności
- Nadwrażliwość i zaburzenia czynnościowe
- Mutagenność i rakotwórczość
- Zespół aktywacji makrofagów
- Niedobór kwasu nikotynowego
- Zakażenia wirusowe
- Leki zwiotczające
- Laktoza
- Kolejne rozdziały
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne przewlekłe aktywne zapalenie wątroby
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- guzkowe zapalenie tętnic
- pęcherzyca zwykła
- przeszczepienie nerki
- przeszczepienie serca
- przeszczepienie wątroby
- przewlekła oporna samoistna plamica małopłytkowa
- reumatoidalne zapalenie stawów
- toczeń rumieniowaty układowy
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie wielomięśniowe
- zapalna choroba jelit
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przedstawione poniżej informacje są kluczowe dla zapewnienia bezpiecznej terapii azatiopryną. Lekarz powinien dokładnie zapoznać się z potencjalnymi zagrożeniami oraz zasadami monitorowania pacjenta podczas leczenia produktem Imuran.1
Szczepienia i leki przeciwwirusowe
Pacjentom z obniżoną odpornością nie należy podawać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje przez minimum 3 miesiące po zakończeniu leczenia azatiopryną, gdyż mogą one wywołać zakażenie.2
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania rybawiryny z azatiopryną ze względu na możliwość zmniejszenia skuteczności i nasilenia toksyczności azatiopryny.3
Monitorowanie parametrów hematologicznych
Szczególnej uwagi wymaga monitorowanie odpowiedzi hematologicznej. Dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć do najmniejszej skutecznej klinicznie.4
Schemat monitorowania morfologii krwi powinien być następujący:
- Pierwsze 8 tygodni leczenia: pełne badanie morfologii krwi wraz z oznaczaniem liczby płytek raz w tygodniu (częściej przy stosowaniu dużych dawek lub w przypadku ciężkiego zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby)5
- Późniejszy okres: badania wykonywane raz w miesiącu lub przynajmniej raz na 3 miesiące6
W przypadku pierwszych objawów nieprawidłowego zmniejszenia liczby krwinek należy natychmiast przerwać leczenie, gdyż po przerwaniu terapii spadek liczby leukocytów i płytek może nadal postępować.7
Pacjenta należy poinformować o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia:
- Objawów zakażenia
- Wybroczyn bez znanych przyczyn
- Krwawień
- Innych objawów mielosupresji8
Wczesne wstrzymanie podawania azatiopryny zapewnia odwracalność supresji szpiku kostnego.9
Monitorowanie czynności wątroby
Ze względu na hepatotoksyczność azatiopryny, podczas terapii należy regularnie kontrolować czynność wątroby. Częstsze kontrole są wskazane u osób z uprzednio istniejącą chorobą wątroby lub przyjmujących inne leki hepatotoksyczne.10
Pacjent powinien zostać poinstruowany o konieczności natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wystąpienia objawów żółtaczki.11
Cholestaza ciążowa
W związku z leczeniem azatiopryną sporadycznie zgłaszano występowanie cholestazy ciążowej. W przypadku jej wystąpienia konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku, z rozważeniem przerwania stosowania lub zmniejszenia dawki.12
Polimorfizm genetyczny i ryzyko toksyczności
Niedobór S-metylotransferazy tiopuryny (TPMT)
Pacjenci z dziedzicznym niedoborem enzymu TPMT mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na mielosupresyjne działanie azatiopryny oraz są podatni na gwałtowne zahamowanie czynności szpiku kostnego po rozpoczęciu leczenia.13
Mielosupresja może być nasilona przez jednoczesne stosowanie leków hamujących aktywność TPMT, takich jak:
- Olsalazyna
- Mesalazyna
- Sulfasalazyna14
Istnieją doniesienia o możliwym związku między zmniejszoną aktywnością TPMT a wtórnymi białaczkami i mielodysplazją u pacjentów otrzymujących 6-merkaptopurynę (czynny metabolit azatiopryny) razem z innymi lekami cytotoksycznymi.15
Mimo dostępności badań na niedobór TPMT w niektórych laboratoriach, nie wykazano, by pomocą takich badań można było zidentyfikować wszystkich pacjentów zagrożonych ciężką toksycznością. Dlatego nadal konieczna jest częsta kontrola parametrów krwi obwodowej.16
Wariant genu NUDT15
U pacjentów z wrodzoną mutacją genu NUDT15 istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej toksyczności azatiopryny, manifestującej się wczesną leukopenią i łysieniem, nawet po zastosowaniu standardowych dawek terapeutycznych.17
U tych pacjentów konieczne jest zmniejszenie dawki, szczególnie u pacjentów homozygotycznych względem wariantu genu NUDT15. Częstość występowania mutacji NUDT15 c.415C>T różni się w zależności od pochodzenia etnicznego:
- Osoby pochodzące z Azji Wschodniej: około 10%
- Osoby pochodzenia latynoskiego: około 4%
- Europejczycy: około 0,2%
- Osoby pochodzenia afrykańskiego: 0%T różni się w zależności od pochodzenia etnicznego i wynosi około 10% u osób pochodzących z Azji Wschodniej, 4% u osób pochodzenia latynoskiego, 0,2% u Europejczyków i 0% osób pochodzenia afrykańskiego.”>18
Niezależnie od wariantu genetycznego, konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów morfologicznych krwi podczas terapii azatiopryną.19
Nadwrażliwość i zaburzenia czynnościowe
Pacjenci, u których podejrzewano wystąpienie reakcji nadwrażliwości na 6-merkaptopurynę, nie powinni otrzymywać azatiopryny jako jej proleku i odwrotnie. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy nadwrażliwość na jeden z tych leków została potwierdzona w testach alergologicznych, a wynik testu na drugi lek był negatywny.20
Zaburzenia czynności nerek i wątroby
Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania azatiopryny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby. U tych pacjentów wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki oraz ścisłe monitorowanie odpowiedzi hematologicznej.21
Zespół Lescha-Nyhana
Ograniczone dane wskazują na brak skuteczności azatiopryny u pacjentów z niedoborem fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (zespół Lesch-Nyhana). Ze względu na zaburzony metabolizm nie zaleca się stosowania azatiopryny u tych pacjentów.22
Mutagenność i rakotwórczość
Zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn leczonych azatiopryną wykazano nieprawidłowości chromosomalne. Trudno jest jednoznacznie określić rolę azatiopryny w rozwoju tych zmian.23
U potomstwa pacjentów leczonych azatiopryną wykazano nieprawidłowości chromosomalne, które ustępują z czasem. Z wyjątkiem niezwykle rzadkich przypadków, nie obserwowano u nich widocznych wad fizycznych spowodowanych tymi nieprawidłowościami.24
Wykazano synergiczne klastogenne działanie azatiopryny i długofalowego światła ultrafioletowego u pacjentów otrzymujących ten lek w leczeniu różnych zaburzeń.25
Zwiększone ryzyko nowotworów
U pacjentów otrzymujących leczenie immunosupresyjne, w tym azatioprynę, zwiększa się ryzyko rozwoju:
- Zaburzeń limfoproliferacyjnych
- Innych nowotworów złośliwych, szczególnie:
- Nowotworów skóry (czerniaki i nowotwory nieczerniakowe)
- Mięsaków (Kaposiego i non-Kaposiego)
- Raka szyjki macicy in situ26
Stopień ryzyka wydaje się zależeć od intensywności i czasu trwania immunosupresji. Przerwanie immunosupresji może w niektórych przypadkach doprowadzić do częściowej regresji zaburzenia limfoproliferacyjnego.27
Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu schematów zawierających kilka leków immunosupresyjnych (w tym tiopuryny), gdyż może to prowadzić do zaburzeń limfoproliferacyjnych, a niektóre z nich kończyły się zgonem. Połączenie jednocześnie podawanych leków immunosupresyjnych zwiększa ryzyko rozwoju zaburzeń limfoproliferacyjnych zależnych od wirusa Epsteina-Barr (EBV).28
Pacjenci otrzymujący kilka leków immunosupresyjnych mogą być narażeni na zwiększoną immunosupresję, dlatego leczenie powinno być prowadzone z zastosowaniem najmniejszych skutecznych dawek.29
Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem rozwoju nowotworu powinni:
- Ograniczyć ekspozycję na światło słoneczne i promieniowanie UV
- Nosić odzież chroniącą skórę
- Stosować kremy z wysokim współczynnikiem ochrony30
Hepatosleniczny chłoniak T-komórkowy
Zgłaszano przypadki hepatosplenicznego chłoniaka T-komórkowego podczas stosowania azatiopryny w monoterapii lub w skojarzeniu z antagonistami TNF lub innymi lekami immunosupresyjnymi. Większość zgłoszonych przypadków dotyczyła populacji pacjentów z IBD (inflammatory bowel disease, nieswoiste zapalenie jelit), ale zdarzały się również przypadki poza tą populacją.31
Zespół aktywacji makrofagów
Zespół aktywacji makrofagów (MAS) jest znaną, zagrażającą życiu chorobą, która może rozwinąć się u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, szczególnie z zapalną chorobą jelit (IBD). Stosowanie azatiopryny może wiązać się ze zwiększoną podatnością na rozwój tego stanu.32
Jeśli stwierdzi się lub podejrzewa MAS, należy:
- Jak najszybciej rozpocząć jego ocenę i leczenie
- Przerwać leczenie azatiopryną33
Lekarz powinien zwracać szczególną uwagę na objawy zakażenia, np. wirusem EBV i cytomegalowirusem (CMV), ponieważ wirusy te stanowią znane czynniki wyzwalające MAS.34
Niedobór kwasu nikotynowego
Podawanie analogów puryny, takich jak azatiopryna i merkaptopuryna, może wpływać na szlak niacyny, co może prowadzić do niedoboru kwasu nikotynowego (pelagry). Zgłaszano kilka takich przypadków podczas stosowania azatiopryny, szczególnie u pacjentów z chorobą zapalną jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego).35
Należy rozważyć rozpoznanie pelagry u pacjenta, u którego występuje:
- Miejscowa wysypka barwnikowa (zapalenie skóry)
- Zapalenie żołądka i jelit (biegunka)
- Deficyty neurologiczne, w tym zaburzenia funkcji poznawczych (demencja)36
W przypadku rozpoznania pelagry należy:
- Rozpocząć odpowiednią opiekę medyczną z suplementacją niacyny/nikotynamidu
- Rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie stosowania azatiopryny37
Zakażenia wirusowe
Ospa wietrzna i półpaśca
Stosowanie leków immunosupresyjnych może zaostrzyć przebieg zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca (Varicella zoster virus, VZV). Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:38
Przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego:
- Lekarz powinien upewnić się, czy pacjent przebył zakażenie VZV
- Do ustalenia wcześniejszej ekspozycji przydatne mogą być badania serologiczne
- Pacjenci, którzy nigdy nie byli narażeni na VZV, powinni unikać kontaktu z osobami z ospą wietrzną lub półpaścem39
Jeśli pacjent był narażony na VZV, należy:
- Otoczyć go szczególną opieką, aby uniknąć rozwinięcia się ospy wietrznej lub półpaśca
- Rozważyć bierną immunizację przez podanie immunoglobuliny (Varicella Zoster Immunoglobulin, VZIG)40
W przypadku zakażenia pacjenta wirusem VZV, należy zastosować odpowiednie postępowanie, które może obejmować leczenie przeciwwirusowe i wspomagające.41
Postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa (PML)
PML, zakażenie oportunistyczne wywołane wirusem JC, zgłaszano u pacjentów otrzymujących azatioprynę jednocześnie z innymi lekami immunosupresyjnymi. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów przedmiotowych lub podmiotowych wskazujących na PML należy:
- Przerwać leczenie immunosupresyjne
- Podjąć odpowiednie działania diagnostyczne42
Wirusowe zapalenie wątroby typu B
Pacjenci z podwyższonym ryzykiem reaktywacji replikacji wirusa HBV to:
- Nosiciele wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg dodatni przez ponad 6 miesięcy)
- Pacjenci z wcześniejszym zakażeniem HBV43
Należy zapoznać się z lokalnymi wytycznymi dotyczącymi prewencji, w tym stosowania profilaktyki doustnymi lekami przeciw HBV.44
Leki zwiotczające
Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym podawaniu azatiopryny i leków zwiotczających, takich jak:
- Atrakurium
- Rokuronium
- Cisatrakurium
- Suksametonium (sukcynylocholina)45
Przed zabiegiem chirurgicznym lekarz anestezjolog powinien zostać poinformowany o przyjmowaniu przez pacjenta azatiopryny.46
Laktoza
Produkt leczniczy Imuran zawiera laktozę jednowodną:
- Jedna tabletka powlekana 25 mg zawiera 37 mg laktozy jednowodnej
- Jedna tabletka powlekana 50 mg zawiera 74 mg laktozy jednowodnej47
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.48
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania