przeszczepienie serca
Wskazanie

Przeszczepienie serca to zabieg chirurgiczny polegający na zastąpieniu uszkodzonego lub niewydolnego serca pacjenta zdrowym narządem od dawcy. Jest to procedura ratująca życie, stosowana u pacjentów z krańcową niewydolnością serca, u których wyczerpano inne metody leczenia. Głównymi wskazaniami do transplantacji są: kardiomiopatia rozstrzeniowa, choroba niedokrwienna serca z ciężką dysfunkcją lewej komory, złożone wady wrodzone serca niemożliwe do korekcji innymi metodami oraz zaawansowana niewydolność serca oporna na leczenie.

Przed przeszczepieniem pacjenci często wymagają farmakoterapii podtrzymującej funkcje serca. Stosuje się leki inotropowe jak dobutamina (Dobuject), dopamina (Dopaminum), milrinon (Corotrope), a także leki poprawiające funkcję serca: inhibitory ACE (Prestarium, Enarenal), beta-blokery (Bisocard, Concor), antagonisty aldosteronu (Spironol, Verospiron) oraz diuretyki (Furosemidum, Torsemed). W najcięższych przypadkach pacjenci mogą wymagać mechanicznego wspomagania krążenia za pomocą urządzeń LVAD (left ventricular assist device).

Po przeszczepieniu kluczowe jest stosowanie leków immunosupresyjnych zapobiegających odrzuceniu narządu. W Polsce stosuje się najczęściej inhibitory kalcyneuryny: takrolimus (Prograf, Advagraf) lub cyklosporynę (Sandimmun Neoral), w połączeniu z mykofenolanem mofetylu (CellCept, Myfortic) oraz kortykosteroidami (Encorton, Metypred). W określonych przypadkach stosuje się także inhibitory mTOR jak ewerolimus (Certican) czy sirolimus (Rapamycin).

Największymi trudnościami w leczeniu pacjentów po przeszczepieniu serca są: odrzucanie przeszczepu (ostre lub przewlekłe), powikłania infekcyjne wynikające z immunosupresji, waskulopatia naczyń wieńcowych przeszczepionego serca oraz działania niepożądane leków immunosupresyjnych (nefrotoksyczność, nadciśnienie, cukrzyca, dyslipidemia). Dodatkowym wyzwaniem jest ograniczona liczba dawców narządów, co skutkuje długim oczekiwaniem na przeszczep i wysoką śmiertelnością pacjentów na liście oczekujących.

Opieka nad pacjentem po przeszczepieniu serca wymaga interdyscyplinarnego podejścia obejmującego transplantologów, kardiologów, immunologów, farmakologów klinicznych i psychologów. Kluczowe jest stałe monitorowanie funkcji przeszczepionego narządu poprzez regularne badania echokardiograficzne, biopsje endomiokardialne oraz oznaczanie stężenia leków immunosupresyjnych we krwi dla optymalizacji terapii i minimalizacji działań niepożądanych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl