Interakcje leku
Azimycin 100 mg/5 ml
Azytromycyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QT (np. cyzapryd, hydroksychlorochina), gdzie ryzyko zaburzeń rytmu serca jest wysokie. Substraty glikoproteiny P, takie jak digoksyna i kolchicyna, mogą osiągać zwiększone stężenia w surowicy, co wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnego oznaczania poziomu digoksyny. Leki zobojętniające kwas solny obniżają maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, dlatego zaleca się zachowanie odstępu czasowego między ich podawaniem. W terapii przeciwwirusowej azytromycyna nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z dydanozyną, zydowudyną, efawirenzem, indynawirem czy nelfinawirem, choć u pacjentów stosujących nelfinawir wzrasta stężenie azytromycyny bez konieczności modyfikacji dawki. Jednoczesne stosowanie azytromycyny z flukonazolem powoduje nieistotne klinicznie zmniejszenie Cmax azytromycyny o około 18%.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy
- Interakcje z lekami zobojętniającymi
- Interakcje z lekami przeciwwirusowymi
- Interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi
- Interakcje z antybiotykami i chemioterapeutykami
- Interakcje z alkaloidami sporyszu
- Interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi
- Interakcje z lekami przeciwalergicznymi
- Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi
- Interakcje z lekami immunosupresyjnymi
- Interakcje z innymi lekami
- Interakcje z lekami hipolipemizującymi
- Interakcje z cytochromem P450
- Interakcje azytromycyny z alkoholem
- Tabela interakcji azytromycyny z lekami
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Azytromycyna wchodzi w interakcje z wieloma produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi lekarza przepisującego. Ze względu na właściwości farmakokinetyczne azytromycyny, należy uwzględnić potencjalne interakcje w kontekście leczenia współistniejących chorób.1
Interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy
Stosowanie azytromycyny wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, które mogą wydłużać odstęp QT, takie jak cyzapryd czy hydroksychlorochina. Jednoczesne stosowanie tych leków z azytromycyną zwiększa ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca.2
Digoksyna i kolchicyna jako substraty glikoproteiny P mogą wykazywać zwiększone stężenie w surowicy przy jednoczesnym podawaniu z azytromycyną. Konieczne jest monitorowanie kliniczne pacjenta podczas leczenia i po jego zakończeniu, a w uzasadnionych przypadkach oznaczanie stężenia digoksyny w surowicy.3
Interakcje z lekami zobojętniającymi
Leki zobojętniające kwas solny mogą zmniejszać maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, chociaż nie wpływają na całkowitą biodostępność leku. Jeśli pacjent stosuje jednocześnie azytromycynę i leki zobojętniające, należy zachować odstęp czasowy między przyjmowaniem tych preparatów.4
Interakcje z lekami przeciwwirusowymi
Azytromycyna wykazuje różnorodny charakter interakcji z lekami stosowanymi w terapii przeciwwirusowej:
- Dydanozyna (dideoksyinozyna) – jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 1200 mg/dobę nie wpływa na farmakokinetykę dydanozyny w dawce 400 mg/dobę u pacjentów z HIV.5
- Zydowudyna – azytromycyna w dawce 1000 mg (jednorazowo) lub 1200 mg/600 mg (dawki wielokrotne) wywiera niewielki wpływ na farmakokinetykę zydowudyny lub jej glukuronidowego metabolitu. Jednak zwiększa stężenie fosforylowanej zydowudyny (aktywnej farmakologicznie) w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej, co może mieć potencjalnie korzystne znaczenie kliniczne.6
- Efawirenz – azytromycyna w pojedynczej dawce 600 mg stosowana łącznie z efawirenzem (400 mg/dobę przez 7 dni) nie powoduje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych.7
- Indynawir – pojedyncza dawka 1200 mg azytromycyny nie wywiera istotnego statystycznie wpływu na parametry farmakokinetyczne indynawiru (800 mg trzy razy na dobę przez 5 dni).8
- Nelfinawir – jednoczesne podawanie azytromycyny (1200 mg) i nelfinawiru w stanie stacjonarnym (750 mg 3 razy na dobę) powoduje zwiększenie stężenia azytromycyny. Nie obserwowano jednak istotnych klinicznie działań niepożądanych i nie jest konieczna modyfikacja dawki.9
Interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi
Przy jednoczesnym podawaniu flukonazolu (800 mg w pojedynczej dawce) i azytromycyny (1200 mg w pojedynczej dawce) nie zaobserwowano wpływu na parametry farmakokinetyczne azytromycyny. Całkowite narażenie na działanie azytromycyny i jej okres półtrwania nie ulegają zmianie, choć występuje klinicznie nieistotne zmniejszenie wartości Cmax azytromycyny (o około 18%).10
Interakcje z antybiotykami i chemioterapeutykami
Jednoczesne stosowanie trimetoprimu i sulfametoksazolu (w dawce 160 mg i 800 mg) przez 7 dni z azytromycyną (1200 mg w 7. dniu) nie wpływa na maksymalne stężenia, całkowite narażenie na działanie oraz wydalanie nerkowe trimetoprimu ani sulfametoksazolu. Stężenia azytromycyny w osoczu pozostają na standardowym poziomie.11
W przypadku jednoczesnego stosowania azytromycyny i ryfabutyny nie zaobserwowano wpływu na stężenie obu substancji w surowicy. U pacjentów otrzymujących jednocześnie oba leki obserwowano neutropenię, jednak nie udowodniono bezpośredniego związku przyczynowego tego powikłania z terapią skojarzoną azytromycyną.12
Interakcje z alkaloidami sporyszu
Teoretycznie istnieje możliwość zatrucia sporyszem, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania azytromycyny z pochodnymi ergotaminy.13
Interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi
W badaniu interakcji u zdrowych ochotników nie zaobserwowano istotnego wpływu azytromycyny na stężenia karbamazepiny lub jej aktywnego metabolitu w osoczu.14
Interakcje z lekami przeciwalergicznymi
Jednoczesne podawanie azytromycyny z cetyryzyną (20 mg) przez 5 dni u zdrowych ochotników nie prowadzi do interakcji farmakokinetycznej ani do istotnych zmian odstępu QT.15
Badania farmakokinetyczne nie dostarczyły jednoznacznych dowodów na interakcje między azytromycyną a terfenadyną. Choć rzadko opisywano przypadki podejrzenia takiej interakcji, nie ma przekonujących danych potwierdzających jej występowanie.16
Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi
Azytromycyna w badaniach interakcji farmakokinetycznych nie zwiększała działania przeciwzakrzepowego warfaryny podanej w pojedynczej dawce 15 mg. Jednakże w praktyce klinicznej obserwowano przypadki nasilenia działania przeciwzakrzepowego po jednoczesnym podaniu azytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny. Zaleca się częstsze monitorowanie czasu protrombinowego u pacjentów przyjmujących jednocześnie oba leki.17
Interakcje z lekami immunosupresyjnymi
Jednoczesne podawanie azytromycyny (500 mg/dobę przez 3 dni) z cyklosporyną (10 mg/kg mc. w pojedynczej dawce) może prowadzić do istotnego zwiększenia Cmax i AUC0-5 cyklosporyny. Dlatego konieczne jest zachowanie ostrożności w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania obu leków. Jeśli terapia skojarzona jest nieunikniona, należy monitorować stężenia cyklosporyny i odpowiednio dostosowywać jej dawkę.18
Interakcje z innymi lekami
Cymetydyna podana w pojedynczej dawce 2 godziny przed azytromycyną nie wpływa na farmakokinetykę tego antybiotyku.19
Metyloprednizolon podawany jednocześnie z azytromycyną nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych w badaniach u zdrowych ochotników.20
Midazolam (15 mg w pojedynczej dawce) podawany podczas terapii azytromycyną (500 mg/dobę przez 3 dni) nie wykazuje istotnych zmian parametrów farmakokinetycznych i farmakodynamicznych.21
Triazolam (0,125 mg w 2. dniu) podawany wraz z azytromycyną (500 mg w 1. dniu i 250 mg w 2. dniu) u zdrowych ochotników nie wykazuje istotnych zmian w parametrach farmakokinetycznych w porównaniu do podawania z placebo.22
Syldenafil (w typowych dawkach) stosowany u zdrowych ochotników płci męskiej jednocześnie z azytromycyną (500 mg/dobę przez 3 dni) nie wykazuje wpływu na AUC i Cmax syldenafilu lub jego głównego krążącego metabolitu.23
Teofilina stosowana jednocześnie z azytromycyną u zdrowych ochotników nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych.24
Interakcje z lekami hipolipemizującymi
Atorwastatyna (10 mg/dobę) stosowana jednocześnie z azytromycyną (500 mg/dobę) nie powoduje zmian stężenia atorwastatyny w osoczu (na podstawie testu hamowania reduktazy HMG-CoA). Niemniej jednak po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących jednocześnie azytromycynę i statyny, co sugeruje konieczność zachowania ostrożności klinicznej.25
Interakcje z cytochromem P450
Azytromycyna nie wchodzi w istotne interakcje z układem wątrobowego cytochromu P450, w przeciwieństwie do innych antybiotyków makrolidowych. Nie obserwuje się indukcji ani inaktywacji wątrobowego cytochromu P450 poprzez kompleks metabolit-cytochrom.26
Interakcje azytromycyny z alkoholem
Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii azytromycyną może potencjalnie zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony wątroby. Chociaż brak jest bezpośrednich badań farmakokinetycznych dotyczących interakcji azytromycyny z alkoholem, należy zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby.
Alkohol może potencjalnie nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występujące podczas terapii azytromycyną, takie jak nudności, wymioty czy biegunka. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwości wystąpienia interakcji i zaleca się powstrzymanie od spożywania alkoholu w trakcie leczenia azytromycyną.
Równoczesne spożywanie alkoholu może teoretycznie wpływać na stężenie azytromycyny w osoczu, co może modyfikować skuteczność terapeutyczną antybiotyku. W przypadku konieczności stosowania azytromycyny, zaleca się abstynencję od alkoholu przez cały okres terapii, aby uniknąć potencjalnych interakcji i zapewnić optymalną skuteczność leczenia.
Tabela interakcji azytromycyny z lekami
| Lek/Grupa leków | Opis interakcji | Poziom ważności interakcji | Zalecenia kliniczne |
|---|---|---|---|
| Leki wydłużające odstęp QT (cyzapryd, hydroksychlorochina) | Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca | Wysoki | Unikać jednoczesnego stosowania lub stosować ze szczególną ostrożnością pod ścisłą kontrolą EKG |
| Alkaloidy sporyszu (ergotamina) | Teoretyczne ryzyko zatrucia sporyszem | Wysoki | Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane |
| Digoksyna, kolchicyna | Zwiększenie stężenia substratów glikoproteiny P w surowicy | Średni | Monitorowanie kliniczne, w razie potrzeby oznaczanie stężenia digoksyny w surowicy |
| Cyklosporyna | Istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny | Średni | Monitorowanie stężenia cyklosporyny, odpowiednia modyfikacja dawki |
| Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna) | Możliwe nasilenie działania przeciwzakrzepowego | Średni | Częstsze kontrolne oznaczenia czasu protrombinowego |
| Statyny (atorwastatyna) | Odnotowano przypadki rabdomiolizy po wprowadzeniu do obrotu | Średni | Ostrożne stosowanie, monitorowanie objawów miopatii |
| Ryfabutyna | Obserwowano neutropenię, choć związek przyczynowy nie został ustalony | Średni | Monitorowanie morfologii krwi |
| Leki zobojętniające | Zmniejszenie maksymalnego stężenia azytromycyny w surowicy o 25% | Niski | Zachowanie odstępu czasowego między przyjmowaniem leków |
| Alkohol | Potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony wątroby i przewodu pokarmowego | Niski | Zalecana abstynencja podczas leczenia |
| Nelfinawir | Zwiększenie stężenia azytromycyny | Niski | Modyfikacja dawki nie jest konieczna |
| Flukonazol | Nieznaczne zmniejszenie Cmax azytromycyny (18%) | Niski | Bez znaczenia klinicznego |
| Zydowudyna | Zwiększenie stężenia fosforylowanej zydowudyny w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej | Niski | Potencjalne korzyści kliniczne, brak potrzeby modyfikacji dawki |
| Indynawir, efawirenz, dydanozyna | Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych | Niski | Bez specjalnych zaleceń |
| Karbamazepina, metyloprednizolon, triazolam, midazolam, syldenafil, teofilina, cetyryzyna | Nie wykazano istotnych interakcji | Niski | Bez specjalnych zaleceń |
| Trimetoprim/sulfametoksazol | Brak wpływu na parametry farmakokinetyczne | Niski | Bez specjalnych zaleceń |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania