Interakcje leku
Azimycin 100 mg/5 ml

Azytromycyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QT (np. cyzapryd, hydroksychlorochina), gdzie ryzyko zaburzeń rytmu serca jest wysokie. Substraty glikoproteiny P, takie jak digoksyna i kolchicyna, mogą osiągać zwiększone stężenia w surowicy, co wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnego oznaczania poziomu digoksyny. Leki zobojętniające kwas solny obniżają maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, dlatego zaleca się zachowanie odstępu czasowego między ich podawaniem. W terapii przeciwwirusowej azytromycyna nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z dydanozyną, zydowudyną, efawirenzem, indynawirem czy nelfinawirem, choć u pacjentów stosujących nelfinawir wzrasta stężenie azytromycyny bez konieczności modyfikacji dawki. Jednoczesne stosowanie azytromycyny z flukonazolem powoduje nieistotne klinicznie zmniejszenie Cmax azytromycyny o około 18%.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Azytromycyna wchodzi w interakcje z wieloma produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi lekarza przepisującego. Ze względu na właściwości farmakokinetyczne azytromycyny, należy uwzględnić potencjalne interakcje w kontekście leczenia współistniejących chorób.1

Interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy

Stosowanie azytromycyny wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, które mogą wydłużać odstęp QT, takie jak cyzapryd czy hydroksychlorochina. Jednoczesne stosowanie tych leków z azytromycyną zwiększa ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca.2

Digoksyna i kolchicyna jako substraty glikoproteiny P mogą wykazywać zwiększone stężenie w surowicy przy jednoczesnym podawaniu z azytromycyną. Konieczne jest monitorowanie kliniczne pacjenta podczas leczenia i po jego zakończeniu, a w uzasadnionych przypadkach oznaczanie stężenia digoksyny w surowicy.3

Interakcje z lekami zobojętniającymi

Leki zobojętniające kwas solny mogą zmniejszać maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, chociaż nie wpływają na całkowitą biodostępność leku. Jeśli pacjent stosuje jednocześnie azytromycynę i leki zobojętniające, należy zachować odstęp czasowy między przyjmowaniem tych preparatów.4

Interakcje z lekami przeciwwirusowymi

Azytromycyna wykazuje różnorodny charakter interakcji z lekami stosowanymi w terapii przeciwwirusowej:

  • Dydanozyna (dideoksyinozyna) – jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 1200 mg/dobę nie wpływa na farmakokinetykę dydanozyny w dawce 400 mg/dobę u pacjentów z HIV.5
  • Zydowudyna – azytromycyna w dawce 1000 mg (jednorazowo) lub 1200 mg/600 mg (dawki wielokrotne) wywiera niewielki wpływ na farmakokinetykę zydowudyny lub jej glukuronidowego metabolitu. Jednak zwiększa stężenie fosforylowanej zydowudyny (aktywnej farmakologicznie) w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej, co może mieć potencjalnie korzystne znaczenie kliniczne.6
  • Efawirenz – azytromycyna w pojedynczej dawce 600 mg stosowana łącznie z efawirenzem (400 mg/dobę przez 7 dni) nie powoduje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych.7
  • Indynawir – pojedyncza dawka 1200 mg azytromycyny nie wywiera istotnego statystycznie wpływu na parametry farmakokinetyczne indynawiru (800 mg trzy razy na dobę przez 5 dni).8
  • Nelfinawir – jednoczesne podawanie azytromycyny (1200 mg) i nelfinawiru w stanie stacjonarnym (750 mg 3 razy na dobę) powoduje zwiększenie stężenia azytromycyny. Nie obserwowano jednak istotnych klinicznie działań niepożądanych i nie jest konieczna modyfikacja dawki.9

Interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi

Przy jednoczesnym podawaniu flukonazolu (800 mg w pojedynczej dawce) i azytromycyny (1200 mg w pojedynczej dawce) nie zaobserwowano wpływu na parametry farmakokinetyczne azytromycyny. Całkowite narażenie na działanie azytromycyny i jej okres półtrwania nie ulegają zmianie, choć występuje klinicznie nieistotne zmniejszenie wartości Cmax azytromycyny (o około 18%).10

Interakcje z antybiotykami i chemioterapeutykami

Jednoczesne stosowanie trimetoprimu i sulfametoksazolu (w dawce 160 mg i 800 mg) przez 7 dni z azytromycyną (1200 mg w 7. dniu) nie wpływa na maksymalne stężenia, całkowite narażenie na działanie oraz wydalanie nerkowe trimetoprimu ani sulfametoksazolu. Stężenia azytromycyny w osoczu pozostają na standardowym poziomie.11

W przypadku jednoczesnego stosowania azytromycyny i ryfabutyny nie zaobserwowano wpływu na stężenie obu substancji w surowicy. U pacjentów otrzymujących jednocześnie oba leki obserwowano neutropenię, jednak nie udowodniono bezpośredniego związku przyczynowego tego powikłania z terapią skojarzoną azytromycyną.12

Interakcje z alkaloidami sporyszu

Teoretycznie istnieje możliwość zatrucia sporyszem, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania azytromycyny z pochodnymi ergotaminy.13

Interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi

W badaniu interakcji u zdrowych ochotników nie zaobserwowano istotnego wpływu azytromycyny na stężenia karbamazepiny lub jej aktywnego metabolitu w osoczu.14

Interakcje z lekami przeciwalergicznymi

Jednoczesne podawanie azytromycyny z cetyryzyną (20 mg) przez 5 dni u zdrowych ochotników nie prowadzi do interakcji farmakokinetycznej ani do istotnych zmian odstępu QT.15

Badania farmakokinetyczne nie dostarczyły jednoznacznych dowodów na interakcje między azytromycyną a terfenadyną. Choć rzadko opisywano przypadki podejrzenia takiej interakcji, nie ma przekonujących danych potwierdzających jej występowanie.16

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Azytromycyna w badaniach interakcji farmakokinetycznych nie zwiększała działania przeciwzakrzepowego warfaryny podanej w pojedynczej dawce 15 mg. Jednakże w praktyce klinicznej obserwowano przypadki nasilenia działania przeciwzakrzepowego po jednoczesnym podaniu azytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny. Zaleca się częstsze monitorowanie czasu protrombinowego u pacjentów przyjmujących jednocześnie oba leki.17

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

Jednoczesne podawanie azytromycyny (500 mg/dobę przez 3 dni) z cyklosporyną (10 mg/kg mc. w pojedynczej dawce) może prowadzić do istotnego zwiększenia Cmax i AUC0-5 cyklosporyny. Dlatego konieczne jest zachowanie ostrożności w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania obu leków. Jeśli terapia skojarzona jest nieunikniona, należy monitorować stężenia cyklosporyny i odpowiednio dostosowywać jej dawkę.18

Interakcje z innymi lekami

Cymetydyna podana w pojedynczej dawce 2 godziny przed azytromycyną nie wpływa na farmakokinetykę tego antybiotyku.19

Metyloprednizolon podawany jednocześnie z azytromycyną nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych w badaniach u zdrowych ochotników.20

Midazolam (15 mg w pojedynczej dawce) podawany podczas terapii azytromycyną (500 mg/dobę przez 3 dni) nie wykazuje istotnych zmian parametrów farmakokinetycznych i farmakodynamicznych.21

Triazolam (0,125 mg w 2. dniu) podawany wraz z azytromycyną (500 mg w 1. dniu i 250 mg w 2. dniu) u zdrowych ochotników nie wykazuje istotnych zmian w parametrach farmakokinetycznych w porównaniu do podawania z placebo.22

Syldenafil (w typowych dawkach) stosowany u zdrowych ochotników płci męskiej jednocześnie z azytromycyną (500 mg/dobę przez 3 dni) nie wykazuje wpływu na AUC i Cmax syldenafilu lub jego głównego krążącego metabolitu.23

Teofilina stosowana jednocześnie z azytromycyną u zdrowych ochotników nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych.24

Interakcje z lekami hipolipemizującymi

Atorwastatyna (10 mg/dobę) stosowana jednocześnie z azytromycyną (500 mg/dobę) nie powoduje zmian stężenia atorwastatyny w osoczu (na podstawie testu hamowania reduktazy HMG-CoA). Niemniej jednak po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących jednocześnie azytromycynę i statyny, co sugeruje konieczność zachowania ostrożności klinicznej.25

Interakcje z cytochromem P450

Azytromycyna nie wchodzi w istotne interakcje z układem wątrobowego cytochromu P450, w przeciwieństwie do innych antybiotyków makrolidowych. Nie obserwuje się indukcji ani inaktywacji wątrobowego cytochromu P450 poprzez kompleks metabolit-cytochrom.26

Interakcje azytromycyny z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii azytromycyną może potencjalnie zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony wątroby. Chociaż brak jest bezpośrednich badań farmakokinetycznych dotyczących interakcji azytromycyny z alkoholem, należy zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby.

Alkohol może potencjalnie nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występujące podczas terapii azytromycyną, takie jak nudności, wymioty czy biegunka. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwości wystąpienia interakcji i zaleca się powstrzymanie od spożywania alkoholu w trakcie leczenia azytromycyną.

Równoczesne spożywanie alkoholu może teoretycznie wpływać na stężenie azytromycyny w osoczu, co może modyfikować skuteczność terapeutyczną antybiotyku. W przypadku konieczności stosowania azytromycyny, zaleca się abstynencję od alkoholu przez cały okres terapii, aby uniknąć potencjalnych interakcji i zapewnić optymalną skuteczność leczenia.

Tabela interakcji azytromycyny z lekami

Lek/Grupa leków Opis interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia kliniczne
Leki wydłużające odstęp QT (cyzapryd, hydroksychlorochina) Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania lub stosować ze szczególną ostrożnością pod ścisłą kontrolą EKG
Alkaloidy sporyszu (ergotamina) Teoretyczne ryzyko zatrucia sporyszem Wysoki Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane
Digoksyna, kolchicyna Zwiększenie stężenia substratów glikoproteiny P w surowicy Średni Monitorowanie kliniczne, w razie potrzeby oznaczanie stężenia digoksyny w surowicy
Cyklosporyna Istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny Średni Monitorowanie stężenia cyklosporyny, odpowiednia modyfikacja dawki
Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna) Możliwe nasilenie działania przeciwzakrzepowego Średni Częstsze kontrolne oznaczenia czasu protrombinowego
Statyny (atorwastatyna) Odnotowano przypadki rabdomiolizy po wprowadzeniu do obrotu Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie objawów miopatii
Ryfabutyna Obserwowano neutropenię, choć związek przyczynowy nie został ustalony Średni Monitorowanie morfologii krwi
Leki zobojętniające Zmniejszenie maksymalnego stężenia azytromycyny w surowicy o 25% Niski Zachowanie odstępu czasowego między przyjmowaniem leków
Alkohol Potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony wątroby i przewodu pokarmowego Niski Zalecana abstynencja podczas leczenia
Nelfinawir Zwiększenie stężenia azytromycyny Niski Modyfikacja dawki nie jest konieczna
Flukonazol Nieznaczne zmniejszenie Cmax azytromycyny (18%) Niski Bez znaczenia klinicznego
Zydowudyna Zwiększenie stężenia fosforylowanej zydowudyny w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej Niski Potencjalne korzyści kliniczne, brak potrzeby modyfikacji dawki
Indynawir, efawirenz, dydanozyna Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych Niski Bez specjalnych zaleceń
Karbamazepina, metyloprednizolon, triazolam, midazolam, syldenafil, teofilina, cetyryzyna Nie wykazano istotnych interakcji Niski Bez specjalnych zaleceń
Trimetoprim/sulfametoksazol Brak wpływu na parametry farmakokinetyczne Niski Bez specjalnych zaleceń
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl