sylibinina
Sylibinina to główny flawonoid występujący w ostropeście plamistym (Silybum marianum), który stanowi główny składnik sylimaryny – kompleksu o właściwościach hepatoprotekcyjnych. Związek ten wykazuje silne działanie przeciwutleniające, chroniąc komórki wątroby przed uszkodzeniami wywołanymi przez wolne rodniki i toksyny.
W praktyce klinicznej sylibinina jest stosowana w leczeniu wspomagającym chorób wątroby różnego pochodzenia, w tym toksycznego uszkodzenia wątroby, alkoholowej choroby wątroby, niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD) oraz w przypadkach zatrucia muchomorem sromotnikowym. Wykazuje działanie stabilizujące błony komórkowe hepatocytów oraz stymuluje regenerację komórek wątrobowych poprzez zwiększenie syntezy białek i fosfolipidów.
Badania kliniczne wskazują również na potencjalne działanie przeciwnowotworowe sylibininy, szczególnie w odniesieniu do nowotworów wątroby, prostaty, okrężnicy i płuc. Mechanizm tego działania obejmuje hamowanie proliferacji komórek nowotworowych, indukcję apoptozy oraz hamowanie angiogenezy. Sylibinina charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa i niewielką liczbą działań niepożądanych, co czyni ją wartościowym środkiem w terapii wspomagającej wielu schorzeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Sylibinina, aktywny składnik sylimaryny pozyskiwany z owoców ostropestu plamistego (Silybum marianum), jest stosowana w preparatach leczniczych takich jak Legalon 140 (173,0-186,7 mg wyciągu z owocu ostropestu, standaryzowanego na 58,0-62,5% sylimaryny), SanoHepatic (120,07 mg wyciągu, odpowiadającego 70 mg sylimaryny) oraz Sylifar (241,35 mg wyciągu, odpowiadającego 140 mg sylimaryny). Analiza dokumentacji medycznej tych produktów nie wykazała przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn podczas terapii, jednak brak jest dedykowanych badań oceniających wpływ sylibininy na zdolności psychomotoryczne. W związku z tym nie można jednoznacznie potwierdzić bezpieczeństwa stosowania sylibininy w kontekście funkcji poznawczych i motorycznych niezbędnych do bezpiecznego prowadzenia pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, flawanolignany, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, interakcje lekowe, Legalon, objawy niepożądane, obsługa maszyn, ostropest plamisty, praktyka kliniczna, prowadzenie pojazdów, reakcja na lek, sprawność psychomotoryczna, sylibinina, sylimaryna, wyciąg z ostropestu, zasada ostrożności, zdolności psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Wskazania do stosowania
Sylibinina, będąca głównym składnikiem aktywnym sylimaryny z ostropestu plamistego, wykazuje działanie hepatoprotekcyjne i jest stosowana w terapii różnych schorzeń wątroby oraz zaburzeń trawiennych. Preparat Legalon 140 zawiera 173,0-186,7 mg wyciągu (58,0-62,5% sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę) i jest zarejestrowany jako produkt leczniczy o wskazaniach obejmujących toksyczne uszkodzenie wątroby (w tym DILI i alkoholowe uszkodzenie), przewlekłe zapalenia wątroby (wirusowe, autoimmunologiczne, NASH) oraz marskość wątroby. Preparaty SanoHepatic (120,07 mg wyciągu, 70 mg sylibininy) i Sylifar (241,35 mg wyciągu, 140 mg sylibininy) są tradycyjnymi produktami leczniczymi roślinnymi, stosowanymi głównie w objawowym leczeniu zaburzeń trawienia, uczucia pełności, niestrawności oraz wspomaganiu funkcji wątroby, jednak ich stosowanie wymaga wykluczenia poważnych chorób wątroby i przewodu pokarmowego.
alkoholowe uszkodzenie wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, czynnik hepatotoksyczny, DILI, dyspepsja czynnościowa, działanie hepatoprotekcyjne, enzymy wątrobowe, flawonolignany, funkcje wątroby, lek hepatotoksyczny, marskość wątroby, NASH, niestrawność, objawy dyspeptyczne, ostropest plamisty, polekowe uszkodzenie wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby, schorzenia wątroby, stłuszczeniowe zapalenie wątroby, sylibinina, sylimaryna, toksyczne uszkodzenie wątroby, uczucie pełności, wirusowe zapalenie wątroby, wzdęcia, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia trawienia, zaburzenia trawienne - Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Działania niepożądane
Sylibinina, główny składnik sylimaryny z ostropestu plamistego, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie układ pokarmowy, immunologiczny, oddechowy oraz skórny. Najczęściej obserwuje się łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak suchość w jamie ustnej, nudności, rozstrój i podrażnienie żołądka oraz biegunka, przy czym luźny stolec po preparacie Legalon 140 występuje bardzo rzadko (<1/10 000). Reakcje nadwrażliwości immunologicznej, w tym zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, świąd, a także anafilaksja i astma, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) lub bardzo rzadko (<1/10 000) w przypadku Legalon 140. Duszność jako objaw zaburzeń układu oddechowego również klasyfikowana jest jako bardzo rzadka (<1/10 000). Częstość działań niepożądanych dla preparatów SanoHepatic i Sylifar pozostaje nieznana.
anafilaksja, astma, biegunka, ból głowy, duszność, dysfagia, działanie niepożądane, luźny stolec, nadreaktywność oskrzeli, nudności, obrzęk gardła, obrzęk twarzy, odwodnienie, ostropest plamisty, podrażnienie żołądka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozstrój żołądka, spadek ciśnienia tętniczego, suchość jamy ustnej, świąd, świszczący oddech, sylibinina, sylimaryna, tkanka podskórna, trudność w oddychaniu, uogólniona pokrzywka, utrata przytomności, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie skórne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie układu pokarmowego, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Dawkowanie i sposób podawania
Sylibinina, będąca głównym składnikiem aktywnym sylimaryny, występuje w preparatach leczniczych na bazie ostropestu plamistego (Silybum marianum). Dawkowanie różni się w zależności od produktu i fazy terapii, z dawką początkową stosowaną w ciężkich przypadkach oraz dawką podtrzymującą na dalszym etapie leczenia. Przykładowo, Legalon 140 zawiera 140 mg sylimaryny na kapsułkę, z dawką początkową 1 kapsułka 3 razy dziennie (420 mg/dobę) i dawką podtrzymującą 1 kapsułka 2 razy dziennie (280 mg/dobę). Podobne schematy stosuje się dla SanoHepatic (70 mg sylimaryny na tabletkę, 2 tabletki 3 razy dziennie w dawce początkowej) oraz Sylifar (140 mg sylimaryny na kapsułkę, 1 kapsułka 3 razy dziennie w dawce początkowej). Preparaty są przeznaczone do podania doustnego, z zaleceniem przyjmowania w całości, a w przypadku SanoHepatic i Sylifar – przed posiłkiem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób w podeszłym wieku, natomiast stosowanie u dzieci i młodzieży jest ograniczone (np. Legalon 140 nie stosować poniżej 12 lat, SanoHepatic i Sylifar nie zalecane poniżej 18 lat).
ciężki przypadek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, kapsułka twarda, Legalon 140, modyfikacja dawki, ostropest plamisty, podanie doustne, podeszły wiek, produkt leczniczy, SanoHepatic, schemat dawkowania, Silybum marianum, sylibinina, Sylifar, sylimaryna, tabletka powlekana, wskazanie terapeutyczne, wyciąg z ostropestu plamistego, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Legalon 140 140 mg
Preparat Legalon 140 zawiera wyciąg z owocu ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) w dawce 173,0-186,7 mg na kapsułkę, co odpowiada 58,0-62,5% sylimaryny (obliczanej jako sylibinina). Stosowanie leku u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią jest przeciwwskazane ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo sylimaryny w tych okresach oraz potencjalne ryzyko przenikania substancji czynnej do mleka matki. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności przerwania terapii w przypadku zajścia w ciążę lub podczas karmienia piersią oraz rozważyć alternatywne metody leczenia.
W zakresie wpływu Legalon 140 na płodność dostępne są jedynie dane przedkliniczne, które nie wykazały negatywnego wpływu sylimaryny na rozrodczość u zwierząt, jednak brak jest badań klinicznych u ludzi. W związku z tym, u kobiet w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem leczenia, zwłaszcza u pacjentek planujących ciążę. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką przeciwwskazania oraz konieczność monitorowania stanu zdrowia w trakcie stosowania preparatu.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, ciąża, karmienie piersią, laktacja, model zwierzęcy, octan etylu, ostropest plamisty, płodność, przenikanie do mleka matki, rozrodczość, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, sylibinina, sylimaryna, wiek rozrodczy, wyciąg z ostropestu plamistego, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Interakcje leku – Legalon 140 140 mg
Legalon 140, zawierający wyciąg z owoców ostropestu plamistego standaryzowany na 58,0–62,5% sylimaryny (obliczanej jako sylibinina), wykazuje korzystny profil interakcji farmakologicznych. Dotychczasowe badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych z innymi produktami leczniczymi, co jest szczególnie istotne u pacjentów poddawanych politerapii z powodu chorób wątroby i współistniejących schorzeń. Preparat może być stosowany niezależnie od posiłków, a także nie wykazuje istotnych interakcji z żywnością, suplementami diety ani innymi produktami ziołowymi, co zwiększa komfort i bezpieczeństwo terapii.
abstynencja alkoholowa, choroba wątroby, cytochrom P450, dawka terapeutyczna, ekstrakt z ostropestu plamistego, hepatotoksyczność alkoholu, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ostropest plamisty, politerapia, produkt ziołowy, schemat terapeutyczny, sylibinina, sylimaryna, transporter błonowy, związek biologicznie aktywny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sylifar 140 mg
Sylifar to preparat dostępny w formie twardych kapsułek zawierających 241,35 mg standaryzowanego wyciągu suchego z owoców ostropestu plamistego (Silybum marianum), uzyskanego ekstrakcją acetonem 95% (V/V) w stosunku surowiec-produkt 22-27:1. Każda kapsułka dostarcza 140 mg sylimaryny przeliczonej na sylibininę, której zawartość w wyciągu wynosi 58% (m/m). Substancje pomocnicze obejmują m.in. azorubinę (E122) i żółcień pomarańczową (E110), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nadwrażliwościami. Wypełnienie kapsułki zawiera celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, megluminę, karboksymetyloskrobię sodową typ A oraz stearynian magnezu, co wpływa na właściwości farmaceutyczne i rozpuszczalność preparatu.
azorubina, błękit patentowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, meglumina, niezgodność farmaceutyczna, ostropest plamisty, podanie doustne, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, Silybum marianum, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, sylibinina, sylimaryna, wyciąg suchy, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Właściwości farmakodynamiczne
Sylibinina, będąca głównym składnikiem aktywnym sylimaryny pozyskiwanej z ostropestu plamistego (Silybum marianum), jest substancją o potwierdzonym działaniu hepatoprotekcyjnym, stosowaną w terapii chorób wątroby (kod ATC: A05BA03). Mechanizmy jej działania obejmują silne właściwości przeciwutleniające, które zapobiegają peroksydacji lipidów i uszkodzeniom błon komórkowych hepatocytów poprzez neutralizację wolnych rodników. Sylibinina stabilizuje błony komórkowe, pobudza syntezę białek i metabolizm fosfolipidów, co ogranicza niedobory transaminaz i zapobiega dalszemu uszkodzeniu komórek wątrobowych. Dodatkowo, modyfikuje strukturę zewnętrznych błon hepatocytów, tworząc barierę ochronną przed toksynami, w tym pochodzącymi z muchomora sromotnikowego. Kluczowym aspektem jej działania jest także stymulacja regeneracji wątroby poprzez aktywację jądrowej polimerazy I RNA, co zwiększa biosyntezę białek i rozwój nowych komórek wątrobowych.
aktywność przeciwutleniająca, biosynteza białek, błony komórkowe, choroby wątroby, dyrektywa 2001/83, działanie hepatoprotekcyjne, farmakodynamika, fosfolipidy, hepatocyty, hepatoprotekcja, hepatotoksyczność, muchomor sromotnikowy, ostropest plamisty, peroksydacja lipidów, polimeraza RNA, regeneracja wątroby, rybosomalny RNA, stres oksydacyjny, substancje toksyczne, sylibinina, synteza białek, terapia chorób wątroby, tetrachlorek węgla, transaminazy - Leksykon substancji czynnych
Ostropest plamisty – Dawkowanie i sposób podawania
Ostropest plamisty (Silybum marianum L.) w preparacie Tabletki przeciw niestrawności Labofarm występuje jako standaryzowany wyciąg suchy z owocu (22-27:1) z zawartością sylimaryny przeliczaną na sylibininę na poziomie 58%, ekstrakt pozyskiwany jest przy użyciu 95% acetonu. Zalecane dawkowanie dla dorosłych, osób w wieku podeszłym oraz młodzieży powyżej 12 lat to 2 tabletki do 3 razy na dobę, podawane doustnie po posiłku, maksymalna dawka dobowa wynosi 6 tabletek, co odpowiada 42 mg wyciągu z ostropestu. Preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia. Terapia powinna być krótkotrwała, nie przekraczająca 7-14 dni, a w przypadku braku poprawy konieczna jest konsultacja lekarska.
aceton, alternatywna metoda leczenia, czas terapii, dawka dobowa, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, konsultacja lekarska, kora kruszyny, korzeń mniszka, mięta pieprzowa, ograniczenie wiekowe, ostropest plamisty, preparat złożony, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, skuteczność leczenia, sposób podania, stosowanie doraźne, sylibinina, sylimaryna, tabletki przeciw niestrawności, wiek podeszły, wyciąg z ostropestu, wyciąg z owocu ostropestu, wywiad medyczny