beta2-adrenomimetyk
Beta2-adrenomimetyki to grupa leków działających na receptory beta2-adrenergiczne, stosowana głównie w terapii chorób układu oddechowego. Ich mechanizm działania polega na stymulacji receptorów beta2, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich oskrzeli i rozszerzenia dróg oddechowych.
W praktyce klinicznej beta2-adrenomimetyki dzielimy na krótko działające (SABA – salbutamol, fenoterol) stosowane doraźnie w napadach duszności oraz długo działające (LABA – salmeterol, formoterol, indakaterol) wykorzystywane w terapii przewlekłej. Najnowszą podgrupą są ultra-długo działające beta2-adrenomimetyki (ULTRA-LABA) jak wilanterol czy olodaterol.
Leki te stanowią podstawę farmakoterapii astmy oskrzelowej i POChP. W astmie beta2-adrenomimetyki długo działające powinny być stosowane wyłącznie w połączeniu z glikokortykosteroidami wziewnymi, natomiast w POChP mogą być stosowane w monoterapii lub w kombinacji z innymi lekami rozszerzającymi oskrzela.
Działania niepożądane beta2-adrenomimetyków obejmują tachykardię, drżenie mięśniowe, hipokaliemię oraz – przy długotrwałym stosowaniu – możliwość rozwoju tolerancji i zmniejszenia skuteczności działania bronchodylatacyjnego. Kluczowe znaczenie ma więc optymalizacja dawki i przestrzeganie zaleceń dotyczących stosowania tych leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Blocard 2,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, szczególnie w dawce 2,5 mg, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, u których wrażliwość na lek jest zwiększona. W zgłoszonych przypadkach dominowały bradykardia i niedociśnienie, a objawy ustępowały po wdrożeniu odpowiedniego leczenia. Bisoprolol jest słabo dializowalny, co wymusza stosowanie terapii objawowej i podtrzymującej.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dializa, działanie chronotropowe, działanie inotropowo dodatnie, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, krążenie płucne, leczenie objawowe, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, oddział intensywnej opieki medycznej, ostra niewydolność serca, perfuzja narządowa, płyn infuzyjny, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, środek rozszerzający naczynia, stymulator serca, teofilina, zaburzenie hemodynamiczne, zastój krwi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Coronal 10 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Coronal 10, prowadzi do charakterystycznego zespołu objawów wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, w tym bradykardii, niedociśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca, hipoglikemii oraz bloku przedsionkowo-komorowego. U pacjentów z niewydolnością serca obserwuje się szczególnie wysoką wrażliwość na duże dawki bisoprololu. Objawy te wynikają z mechanizmów takich jak blokada receptorów beta1 w sercu (bradykardia, blok AV), beta2 w oskrzelach (skurcz oskrzeli), oraz zahamowanie glikogenolizy i glukoneogenezy wątrobowej (hipoglikemia). W zgłoszonych przypadkach objawy ustępowały po wdrożeniu odpowiedniego leczenia.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, Coronal, działanie inotropowe, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pochodna teofiliny, przedawkowanie bisoprololu, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta1, skurcz oskrzeli, stymulator serca, węzeł przedsionkowo-komorowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – BisoHEXAL 5 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumuranu może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, w tym bradykardii (<60 uderzeń/min), niedociśnienia tętniczego, bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca oraz hipoglikemii. Zarejestrowane dawki przedawkowania sięgały nawet 2000 mg, przy czym szczególnie wrażliwi na toksyczne działanie leku są pacjenci z niewydolnością serca. Objawy kliniczne mogą różnić się w zależności od dawki i indywidualnej reakcji pacjenta, a mimo poważnych zaburzeń, przy odpowiednim leczeniu wszyscy pacjenci powrócili do zdrowia. W przypadkach przedawkowania obserwowano także zawroty głowy i blok AV III stopnia przy dawce 15 mg zamiast 7,5 mg.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, duszność, działanie chronotropowe dodatnie, działanie inotropowe, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pochodna teofiliny, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy