Przedawkowanie
Coronal 10 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Coronal 10, prowadzi do charakterystycznego zespołu objawów wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, w tym bradykardii, niedociśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca, hipoglikemii oraz bloku przedsionkowo-komorowego. U pacjentów z niewydolnością serca obserwuje się szczególnie wysoką wrażliwość na duże dawki bisoprololu. Objawy te wynikają z mechanizmów takich jak blokada receptorów beta1 w sercu (bradykardia, blok AV), beta2 w oskrzelach (skurcz oskrzeli), oraz zahamowanie glikogenolizy i glukoneogenezy wątrobowej (hipoglikemia). W zgłoszonych przypadkach objawy ustępowały po wdrożeniu odpowiedniego leczenia.
Przedawkowanie leku Coronal 10
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Coronal 10, wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalnie poważne konsekwencje zdrowotne. Opisane poniżej informacje opierają się na ograniczonych danych klinicznych, gdyż zgłoszono jedynie kilka przypadków przedawkowania tego leku. Należy podkreślić, że u pacjentów z niewydolnością serca prawdopodobnie występuje szczególnie wysoka wrażliwość na pojedynczą, dużą dawkę bisoprololu.1
Objawy przedawkowania
W przypadku przedawkowania beta-adrenolityków, w tym bisoprololu, występuje charakterystyczny zespół objawów klinicznych wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Pacjenci, u których doszło do przedawkowania bisoprololu, prezentowali głównie bradykardię i/lub niedociśnienie tętnicze. Istotne jest, że u wszystkich zgłoszonych przypadków objawy przedawkowania ostatecznie ustąpiły po wdrożeniu odpowiedniego postępowania terapeutycznego.2
| Objaw przedawkowania | Opis kliniczny | Mechanizm patofizjologiczny |
|---|---|---|
| Bradykardia | Nieprawidłowo wolna czynność serca spowodowana nadmierną blokadą receptorów beta1 w sercu | Blokada receptorów beta1-adrenergicznych w węźle zatokowym serca |
| Niedociśnienie tętnicze | Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi poniżej wartości prawidłowych | Zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego i zmniejszenie pojemności minutowej serca |
| Skurcz oskrzeli | Zwężenie dróg oddechowych prowadzące do duszności i świszczącego oddechu | Blokada receptorów beta2-adrenergicznych w oskrzelach |
| Ostra niewydolność serca | Nagłe pogorszenie funkcji skurczowej i/lub rozkurczowej serca | Nadmierne zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego |
| Hipoglikemia | Obniżenie stężenia glukozy we krwi poniżej wartości prawidłowych | Zahamowanie glikogenolizy i glukoneogenezy wątrobowej |
| Blok przedsionkowo-komorowy | Zaburzenia przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca | Zwolnienie przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym |
Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania bisoprololu kluczowe jest natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia podtrzymującego i objawowego. Warto zaznaczyć, że na podstawie dostępnych danych bisoprolol można usunąć za pomocą dializy jedynie w niewielkim stopniu, co ogranicza skuteczność tej metody eliminacji leku z organizmu.3
Schemat postępowania terapeutycznego powinien opierać się na spodziewanych działaniach farmakologicznych bisoprololu oraz zaleceniach dotyczących innych beta-adrenolityków. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące leczenia poszczególnych objawów przedawkowania.4
Leczenie bradykardii
W przypadku wystąpienia bradykardii zaleca się dożylne podanie atropiny jako leku pierwszego rzutu. Jeżeli reakcja na atropinę jest niewystarczająca, należy rozważyć ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym. W przypadkach opornych na farmakoterapię może zaistnieć konieczność czasowego wszczepienia stymulatora serca.5
Leczenie niedociśnienia tętniczego
Niedociśnienie tętnicze wymaga dożylnego podania płynów oraz zastosowania leków obkurczających naczynia. Cennym uzupełnieniem terapii może być dożylne podanie glukagonu, który wykazuje działanie inotropowe dodatnie niezależne od receptorów beta-adrenergicznych.6
Leczenie bloku przedsionkowo-komorowego
W przypadku bloku przedsionkowo-komorowego drugiego lub trzeciego stopnia niezbędne jest dokładne monitorowanie parametrów życiowych pacjenta. Leczenie polega na podaniu izoprenaliny we wlewie dożylnym lub czasowym wszczepieniu stymulatora serca.7
Leczenie ostrej niewydolności serca
Ostre nasilenie niewydolności serca wymaga kompleksowego podejścia farmakologicznego. Zaleca się dożylne podanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowym dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia krwionośne. Taka kombinacja umożliwia zmniejszenie obciążenia wstępnego i następczego serca oraz poprawę jego kurczliwości.8
Leczenie skurczu oskrzeli
W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli konieczne jest zastosowanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak selektywne beta2-adrenomimetyki i/lub pochodne teofiliny. Leki te przeciwdziałają zwężeniu dróg oddechowych i poprawiają wentylację płuc.9
Leczenie hipoglikemii
Hipoglikemia wymaga natychmiastowej interwencji w postaci dożylnego podania glukozy. Należy regularnie monitorować stężenie glukozy we krwi do czasu ustabilizowania jej poziomu.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania