Leksykon wskazań
na literę „K”

Wskazania na „K”, strona 3 z 5

• krwawienie przedporodowe

  Krwawienie przedporodowe to każde krwawienie z dróg rodnych występujące po 20. tygodniu ciąży, a przed porodem. Jest to stan potencjalnie zagrażający życiu zarówno matki jak i dziecka, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Najczęstszymi przyczynami krwawień przedporodowych są łożysko przodujące, przedwczesne oddzielenie łożyska prawidłowo usadowionego, pęknięcie naczyń łożyskowych czy uszkodzenia szyjki macicy.

• krótkie zabiegi chirurgiczne

  Krótkie zabiegi chirurgiczne to procedury medyczne, które zazwyczaj trwają mniej niż 60 minut i mogą być wykonywane w warunkach ambulatoryjnych lub z krótkim pobytem w szpitalu. Obejmują one szeroki zakres procedur, w tym usuwanie zmian skórnych, biopsje, zabiegi endoskopowe, drobne zabiegi ortopedyczne czy okulistyczne. Kluczową cechą tych zabiegów jest minimalna inwazyjność oraz szybki czas rekonwalescencji pacjenta.

• krwawienie związane z zabiegiem chirurgicznym otolaryngologicznym

  Krwawienie związane z zabiegiem chirurgicznym otolaryngologicznym stanowi częste powikłanie występujące w trakcie lub po operacjach w obrębie ucha, nosa, gardła i krtani. Może pojawić się zarówno w okresie śródoperacyjnym, jak i we wczesnym lub późnym okresie pooperacyjnym. Szczególnie narażone na krwawienie są zabiegi takie jak: tonsilektomia (usunięcie migdałków), adenotomia (usunięcie trzeciego migdałka), septoplastyka (korekcja przegrody nosowej), FESS (funkcjonalna endoskopowa chirurgia zatok) oraz operacje krtani.

• krwawienie z dróg moczowych po zabiegu chirurgicznym układu moczowego

  Krwawienie z dróg moczowych po zabiegu chirurgicznym układu moczowego to częste powikłanie, które może wystąpić po procedurach takich jak przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego (TURP), cystoskopia, ureteroskopia, nefrektomia czy usunięcie kamieni nerkowych. Krwawienie to może być nieznaczne i samoograniczające się, ale czasami wymaga interwencji medycznej. Charakteryzuje się obecnością krwi w moczu (hematuria), która może mieć różne nasilenie – od mikroskopijnej do masywnej z obecnością skrzepów.

• krwawienie z dróg moczowych po zabiegu chirurgicznym gruczołu krokowego

  Krwawienie z dróg moczowych po zabiegu chirurgicznym gruczołu krokowego jest częstym powikłaniem, występującym u około 2-5% pacjentów poddawanych zabiegom takim jak przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego (TURP), prostatektomia radykalna czy laserowe usunięcie gruczołu krokowego. Nasilenie krwawienia może być różne – od łagodnego krwiomoczu ustępującego samoistnie, do intensywnego krwawienia wymagającego pilnej interwencji.

• krwiomocz z dolnych dróg moczowych spowodowany kamicą nerkową

  Krwiomocz z dolnych dróg moczowych spowodowany kamicą nerkową to występowanie krwi w moczu (hematuria) wywołane obecnością złogów (kamieni) w układzie moczowym. Pojawia się, gdy kamienie przemieszczają się przez drogi moczowe, uszkadzając przy tym błonę śluzową moczowodu, pęcherza moczowego lub cewki moczowej. Krwiomocz może być mikroskopowy (wykrywalny tylko w badaniach laboratoryjnych) lub makroskopowy (widoczny gołym okiem jako czerwone lub brązowe zabarwienie moczu).

• krwiomocz z dolnych dróg moczowych spowodowany nowotworem złośliwym pęcherza moczowego

  Krwiomocz z dolnych dróg moczowych spowodowany nowotworem złośliwym pęcherza moczowego to objaw alarmujący, wymagający natychmiastowej diagnostyki. Rak pęcherza moczowego jest jednym z najczęstszych nowotworów układu moczowego, częściej występującym u mężczyzn niż u kobiet. Czynnikami ryzyka są: palenie tytoniu, ekspozycja na związki aromatyczne, przewlekłe stany zapalne pęcherza oraz wiek powyżej 60 lat.

• krwiomocz z dolnych dróg moczowych spowodowany nowotworem złośliwym gruczołu krokowego

  Krwiomocz z dolnych dróg moczowych spowodowany nowotworem złośliwym gruczołu krokowego to objaw, który może wystąpić w zaawansowanych stadiach raka prostaty. Nowotwór prostaty, rozrastając się miejscowo, może naciekać sąsiednie struktury, w tym ścianę pęcherza moczowego lub cewkę moczową, co prowadzi do uszkodzenia naczyń krwionośnych i pojawienia się krwi w moczu. Krwiomocz w przebiegu raka prostaty może być makroskopowy (widoczny gołym okiem) lub mikroskopowy (wykrywalny jedynie w badaniu laboratoryjnym).

• krwiomocz z dolnych dróg moczowych spowodowany gruczolakiem gruczołu krokowego

  Krwiomocz z dolnych dróg moczowych spowodowany gruczolakiem gruczołu krokowego (łagodny rozrost prostaty, BPH) to objaw występujący u mężczyzn, zazwyczaj po 50. roku życia. Objawia się obecnością krwi w moczu, co może być efektem powiększenia gruczołu krokowego uciskającego cewkę moczową, prowadząc do uszkodzenia naczyń krwionośnych w tej okolicy. Krwiomocz może być makroskopowy (widoczny gołym okiem) lub mikroskopowy (wykrywalny tylko w badaniach laboratoryjnych).

• krwawienie z dróg rodnych

  Krwawienie z dróg rodnych to częsty objaw ginekologiczny, który może wystąpić u kobiet w różnym wieku. Może mieć charakter fizjologiczny, jak miesiączka, lub patologiczny, związany z różnymi schorzeniami. Krwawienia patologiczne mogą wystąpić w ciąży (zagrażające poronieniem lub pozamaciczne), w okresie okołomenopauzalnym, a także jako objaw nowotworów narządu rodnego, zaburzeń hormonalnych czy stanów zapalnych.

• krwawienie związane z miejscową fibrynolizą

  Krwawienie związane z miejscową fibrynolizą to powikłanie, które może wystąpić podczas terapii fibrynolitycznej stosowanej w leczeniu zakrzepów. Miejscowa fibrynoliza oznacza rozpuszczanie skrzepów krwi poprzez podanie leków bezpośrednio do naczynia objętego zakrzepem. Proces ten, choć skuteczny w przywracaniu przepływu krwi, wiąże się z ryzykiem krwawienia w miejscu podania leku lub w innych lokalizacjach.

• krwawienie związane ze stosowaniem leków o działaniu fibrynolitycznym

  Krwawienie związane ze stosowaniem leków o działaniu fibrynolitycznym to poważne powikłanie terapii trombolitycznej. Leki fibrynolityczne, takie jak alteplaza, reteplaza czy tenekteplaza, stosowane są przede wszystkim w leczeniu ostrego zawału serca, udaru niedokrwiennego mózgu czy zatorowości płucnej, gdzie ich zadaniem jest rozpuszczenie zakrzepu blokującego naczynie krwionośne.

• krwawienie spowodowane pierwotną uogólnioną fibrynolizą

  Krwawienie spowodowane pierwotną uogólnioną fibrynolizą to stan patologiczny, w którym dochodzi do nadmiernej aktywacji układu fibrynolitycznego bez uprzedniej aktywacji krzepnięcia. W przeciwieństwie do wtórnej fibrynolizy, która jest naturalną odpowiedzią na powstałe skrzepy, w pierwotnej fibrynolizie dochodzi do patologicznego rozpuszczania fibryny, co skutkuje zaburzeniami hemostazy i krwawieniami.

• kiła pierwotna

  Kiła pierwotna to pierwsze stadium kiły – przewlekłej choroby zakaźnej wywoływanej przez krętka bladego (Treponema pallidum). Charakteryzuje się wystąpieniem zmiany pierwotnej w miejscu wniknięcia bakterii do organizmu, zwykle na narządach płciowych, ale może także pojawić się na wargach, języku, migdałkach czy palcach. Zmiana ta ma postać niebolesnego owrzodzenia (owrzodzenie pierwotne, wrzód twardy) z twardą podstawą, które pojawia się 10-90 dni po zakażeniu.

• kręcz szyi

  Kręcz szyi (torticollis) to zaburzenie charakteryzujące się nieprawidłowym, często bolesnym ustawieniem głowy i szyi. Może występować jako stan wrodzony (kręcz szyi wrodzony) lub nabyty. W postaci nabytej najczęściej jest spowodowany napięciem lub skurczem mięśni szyi, szczególnie mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Do wystąpienia kręczu szyi mogą przyczynić się urazy, infekcje, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego, stres czy długotrwała praca w nieprawidłowej pozycji.

• kinetoza

  Kinetoza, znana również jako choroba lokomocyjna, to zespół objawów wywołanych zaburzeniami pracy błędnika podczas podróży różnymi środkami transportu. Występuje na skutek konfliktu sensorycznego między informacjami odbieranymi przez narząd wzroku a narząd równowagi. Objawy obejmują nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, bladość skóry, zimne poty, zawroty głowy oraz ogólne złe samopoczucie.

• kłębuszkowe zapalenie nerek

  Kłębuszkowe zapalenie nerek (KZN) to grupa chorób charakteryzujących się zapaleniem kłębuszków nerkowych, które są strukturami odpowiedzialnymi za filtrację krwi w nerkach. Może wystąpić jako pierwotne zaburzenie nerek lub wtórnie do innych chorób systemowych, takich jak cukrzyca, toczeń rumieniowaty układowy czy infekcje. Charakterystycznymi objawami są białkomocz, krwinkomocz, obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz w zaawansowanych przypadkach niewydolność nerek.

• krwawienie z nosa

  Krwawienie z nosa (epistaxis) to powszechny problem medyczny, który może wystąpić spontanicznie lub w wyniku urazu. Większość przypadków dotyczy przedniej części przegrody nosowej (okolica Little’a) i ma charakter samoograniczający się. Krwawienia tylne są rzadsze, ale trudniejsze do opanowania i mogą stanowić zagrożenie życia, szczególnie u osób starszych.

• krwawe wymioty

  Krwawe wymioty (hematemeza) są objawem alarmowym, który wymaga natychmiastowej diagnostyki i leczenia. Występują najczęściej w przebiegu krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, obejmującego przełyk, żołądek i dwunastnicę. Główne przyczyny obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, żylaki przełyku, zespół Mallory’ego-Weissa (pęknięcie śluzówki przełyku), nowotwory oraz krwawienia po urazach.

• krwiomocz

  Krwiomocz (haematuria) to stan, w którym w moczu obecna jest krew, co może objawiać się zmianą barwy moczu od różowej przez czerwoną do brunatnej. Wyróżniamy krwiomocz makroskopowy, widoczny gołym okiem, oraz mikroskopowy, wykrywalny tylko w badaniu laboratoryjnym. Krwiomocz może występować jako objaw wielu schorzeń układu moczowego, od łagodnych (infekcje dróg moczowych, kamica nerkowa) po poważne (nowotwory nerki lub pęcherza moczowego).

• krwawienie włośniczkowe

  Krwawienie włośniczkowe (petechie) to małe, płaskie, czerwone lub purpurowe plamki na skórze, powstające na skutek wynaczynienia krwi z naczyń włosowatych. Występują najczęściej jako objaw zaburzeń krzepnięcia, chorób infekcyjnych, reakcji polekowych, a także w przebiegu niektórych chorób ogólnoustrojowych. Petechie zazwyczaj nie bledną pod naciskiem i mają średnicę mniejszą niż 2 mm.

• kompresja rdzenia kręgowego

  Kompresja rdzenia kręgowego to stan neurologiczny wynikający z ucisku na rdzeń kręgowy, który może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych. Najczęstszymi przyczynami są zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, przepukliny krążków międzykręgowych, guzy, urazy kręgosłupa lub zmiany zapalne. Kompresja może wystąpić na dowolnym poziomie kręgosłupa, jednak najczęściej dotyczy odcinka szyjnego i piersiowego.

• krzywica oporna na witaminę D

  Krzywica oporna na witaminę D to genetycznie uwarunkowana choroba charakteryzująca się zaburzeniem gospodarki wapniowo-fosforanowej, która nie reaguje na standardowe dawki witaminy D. Występuje w kilku postaciach, najczęściej jako krzywica hipofosfatemiczna sprzężona z chromosomem X (XLH) lub jako krzywica hipofosfatemiczna dziedziczona autosomalnie dominująco. Głównym objawem jest nieprawidłowa mineralizacja kości, prowadząca do ich deformacji, zwłaszcza kończyn dolnych (szpotawość lub koślawość), opóźnienia wzrostu oraz bólów kostnych.

• katastrofa nuklearna z uwolnieniem radioaktywnych izotopów jodu

  Katastrofa nuklearna z uwolnieniem radioaktywnych izotopów jodu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego. Podczas takich zdarzeń do atmosfery przedostają się głównie izotopy jodu-131, które są wchłaniane przez organizm człowieka poprzez drogi oddechowe oraz spożywanie skażonej żywności i wody. Radioaktywny jod kumuluje się przede wszystkim w tarczycy, prowadząc do jej napromieniowania, co zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów tarczycy, szczególnie u dzieci i młodzieży.

• krótkotrwały, bolesny zabieg w ramach pomocy medycznej w nagłych przypadkach

  Krótkotrwały, bolesny zabieg w ramach pomocy medycznej w nagłych przypadkach to procedura, która wymaga szybkiej interwencji przeciwbólowej, pozwalającej na wykonanie niezbędnych czynności diagnostycznych lub terapeutycznych. Wskazanie to obejmuje sytuacje takie jak: repozycja złamań lub zwichnięć, opracowanie chirurgiczne ran, drenaż ropni, punkcje diagnostyczne, cewnikowanie czy inne procedury inwazyjne, które wywołują ostry, lecz krótkotrwały ból u pacjenta.

• krótkotrwałe objawowe leczenie zaparć

  Krótkotrwałe objawowe leczenie zaparć to postępowanie terapeutyczne mające na celu przywrócenie prawidłowej częstości wypróżnień oraz ułatwienie pasażu stolca. Zaparcia definiuje się jako zmniejszenie częstości wypróżnień poniżej 3 razy w tygodniu, z towarzyszącym trudnym lub niekompletnym wydalaniem twardego stolca. Wskazania do krótkotrwałego leczenia zaparć występują w przypadkach zaparć czynnościowych, zaparć wywołanych lekami (np. opioidami, lekami przeciwdepresyjnymi), unieruchomieniem pacjenta, zmianą diety lub w okresie pooperacyjnym.

• krążenie pozaustrojowe jako składnik płynu płuczącego

  Krążenie pozaustrojowe jako składnik płynu płuczącego stosowane jest podczas zabiegów kardiochirurgicznych, w szczególności operacji z użyciem płucoserca. Technika ta polega na tymczasowym zastąpieniu funkcji serca i płuc pacjenta przez urządzenie zewnętrzne, co umożliwia chirurgowi pracę na nieruchomym sercu. Płyn płuczący stosowany w tym procesie ma kluczowe znaczenie dla utrzymania homeostazy organizmu pacjenta.

• krótkotrwałe znieczulenie podczas bolesnych procedur medycznych

  Krótkotrwałe znieczulenie podczas bolesnych procedur medycznych to wskazanie do stosowania środków anestetycznych o krótkim czasie działania, które pozwalają na przeprowadzenie nieprzyjemnych lub bolesnych zabiegów bez konieczności wprowadzania pacjenta w długotrwałą narkoze. Wskazania te obejmują szereg procedur ambulatoryjnych, diagnostycznych i zabiegowych, takich jak: biopsje, zabiegi stomatologiczne, nastawianie złamań, zmiana opatrunków u pacjentów z rozległymi oparzeniami, procedury endoskopowe czy nakłucia lędźwiowe.

• krótkotrwały ból o umiarkowanym nasileniu

  Krótkotrwały ból o umiarkowanym nasileniu to objaw towarzyszący wielu schorzeniom lub pourazowy, który nie trwa dłużej niż kilka dni. Najczęściej występuje w przebiegu ostrych stanów zapalnych, niewielkich urazów tkanek miękkich, bólów głowy typu napięciowego, migreny, bólów zębów czy dolegliwości menstruacyjnych. W przeciwieństwie do bólu przewlekłego, krótkotrwały ból stanowi normalną reakcję organizmu na uszkodzenie tkanek i pełni funkcję ostrzegawczą.

• krótkotrwały ból o łagodnym nasileniu

  Krótkotrwały ból o łagodnym nasileniu to często spotykany objaw wielu dolegliwości, takich jak bóle głowy, mięśni, stawów, zębów czy bóle menstruacyjne. Jest to stan, który zazwyczaj nie wymaga interwencji specjalistycznej i może być skutecznie łagodzony przy pomocy dostępnych bez recepty leków przeciwbólowych. Ból taki charakteryzuje się niewielkim nasileniem (do 3-4 punktów w 10-stopniowej skali VAS), trwa zwykle od kilku godzin do kilku dni i nie zaburza znacząco codziennego funkcjonowania.

• krótkotrwała sedacja podczas zabiegów chirurgicznych

  Krótkotrwała sedacja podczas zabiegów chirurgicznych to kontrolowane wywołanie stanu uspokojenia, zmniejszonej świadomości i analgezji przy zachowaniu podstawowych odruchów ochronnych i możliwości samodzielnego oddychania. Jest stosowana w przypadku procedur diagnostycznych i terapeutycznych powodujących dyskomfort, ból lub wymagających bezruchu pacjenta, takich jak endoskopia, bronchoskopia, biopsje czy drobne zabiegi chirurgiczne.

• krótkotrwała sedacja podczas zabiegów diagnostycznych

  Krótkotrwała sedacja podczas zabiegów diagnostycznych to kontrolowane obniżenie świadomości pacjenta w celu zminimalizowania dyskomfortu, bólu i lęku związanego z procedurami medycznymi. Jest ona szczególnie istotna w przypadku zabiegów inwazyjnych, takich jak endoskopia, kolonoskopia, bronchoskopia czy biopsje, które mogą być nieprzyjemne dla pacjenta przy pełnej świadomości.

• kaszel z utrudnionym odkrztuszaniem

  Kaszel z utrudnionym odkrztuszaniem stanowi powszechny problem kliniczny, który może towarzyszyć wielu schorzeniom układu oddechowego. Występuje najczęściej w przebiegu ostrych i przewlekłych chorób oskrzelowo-płucnych, takich jak zapalenie oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), mukowiscydoza czy rozstrzenie oskrzeli. Charakteryzuje się obecnością gęstej, lepkiej wydzieliny zalegającej w drogach oddechowych, której pacjent nie jest w stanie efektywnie usunąć.

• kandydoza błon śluzowych

  Kandydoza błon śluzowych to infekcja wywoływana przez grzyby z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Dotyczy ona powierzchni błon śluzowych jamy ustnej, gardła, przełyku, przewodu pokarmowego oraz narządów płciowych. Zakażenie to występuje często u osób z obniżoną odpornością, cukrzycą, po długotrwałej antybiotykoterapii, u osób z HIV/AIDS, a także u pacjentów stosujących glikokortykosteroidy wziewne.

• kandydoza inwazyjna

  Kandydoza inwazyjna (zakażenie grzybicze wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida) to poważne schorzenie obejmujące głębokie tkanki lub narządy, w przeciwieństwie do powierzchownych postaci kandydozy. Występuje głównie u osób z obniżoną odpornością, po transplantacjach, leczonych immunosupresyjnie, długotrwale hospitalizowanych, poddawanych intensywnej antybiotykoterapii, z cewnikami naczyniowymi, żywionych pozajelitowo oraz u pacjentów z neutropenią. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym jest Candida albicans, ale rośnie znaczenie gatunków non-albicans, jak C. glabrata, C. parapsilosis czy C. krusei.

• kokcydiomykoza

  Kokcydiomykoza to choroba grzybicza wywoływana przez grzyby z rodzaju Coccidioides, najczęściej Coccidioides immitis lub Coccidioides posadasii. Znana również jako gorączka doliny San Joaquin, występuje głównie w regionach o suchym, pustynnym klimacie, takich jak południowo-zachodnie Stany Zjednoczone, Meksyk oraz niektóre obszary Ameryki Środkowej i Południowej. Infekcja następuje poprzez wdychanie zarodników grzyba obecnych w glebie.

• kaszel towarzyszący stanom grypopodobnym

  Kaszel towarzyszący stanom grypopodobnym to jeden z najpowszechniejszych objawów infekcji dróg oddechowych. Pojawia się zazwyczaj w odpowiedzi na stan zapalny błony śluzowej dróg oddechowych, wywołany przez wirusy grypy lub inne patogeny powodujące infekcje o charakterze grypopodobnym. Może mieć charakter suchy, drażniący lub wilgotny z odkrztuszaniem wydzieliny.

• krótkotrwałe stosowanie w oddziale intensywnej opieki medycznej

  Krótkotrwałe stosowanie w oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) odnosi się do terapii farmakologicznej przeznaczonej do użycia przez ograniczony okres w warunkach intensywnej terapii. Najczęściej dotyczy to leków, które ze względu na swoje właściwości farmakologiczne i potencjalne działania niepożądane nie powinny być stosowane długoterminowo.

• kołatanie serca spowodowane czynnościowym zaburzeniem pracy serca

  Kołatanie serca spowodowane czynnościowym zaburzeniem pracy serca to subiektywne odczucie nieregularnego, przyspieszonego lub silniejszego bicia serca, które nie jest związane z organiczną chorobą serca. Jest to częsty objaw, zgłaszany przez wielu pacjentów, szczególnie w sytuacjach stresu, zmęczenia czy po spożyciu substancji stymulujących, takich jak kofeina czy alkohol.

• keratomalacja

  Keratomalacja to ciężkie zaburzenie rogówki oka wywołane znacznym niedoborem witaminy A (awitaminozą A). Stan ten charakteryzuje się postępującym zmętnieniem, rozmiękczeniem i destrukcją rogówki, co może prowadzić do perforacji, utraty widzenia, a nawet do ślepoty. Keratomalacja występuje głównie u niedożywionych dzieci, szczególnie w krajach rozwijających się, gdzie dieta jest uboga w witaminę A.

• keloid

  Keloid to łagodny, bliznowaty przerost tkanki łącznej, który wykracza poza obszar pierwotnego uszkodzenia skóry. W przeciwieństwie do blizn przerosłych, keloidy mogą pojawiać się nawet po niewielkich urazach skóry i często rozrastają się poza obszar pierwotnego uszkodzenia. Występują najczęściej na klatce piersiowej, ramionach, płatkach usznych i policzkach, szczególnie u osób z ciemniejszym fototypem skóry.

• krwotok przezłożyskowy

  Krwotok przezłożyskowy (łac. haemorrhagia transplacentaris) to patologiczne przechodzenie krwi matki do krążenia płodu, zazwyczaj podczas porodu lub w późnym etapie ciąży. Występuje najczęściej na skutek uszkodzenia łożyska lub pęknięcia naczyń krwionośnych w obrębie łożyska. Krwotok przezłożyskowy może prowadzić do poważnych powikłań u noworodka, takich jak niedokrwistość, hiperbilirubinemia, a w ciężkich przypadkach do wstrząsu hipowolemicznego.

• kaszel w przebiegu przeziębienia

  Kaszel w przebiegu przeziębienia stanowi powszechny objaw infekcji górnych dróg oddechowych wywołanych najczęściej przez rinowirusy, koronawirusy, adenowirusy lub wirusy grypy. Pojawia się zwykle w ciągu kilku dni od wystąpienia pierwszych symptomów przeziębienia, takich jak katar, ból gardła i złe samopoczucie. Początkowo kaszel ma charakter suchy i drażniący, a w miarę postępu choroby może przekształcić się w kaszel wilgotny z odkrztuszaniem wydzieliny.

• kandydoza sromu i pochwy

  Kandydoza sromu i pochwy (drożdżyca pochwy) to powszechna infekcja grzybicza wywoływana głównie przez Candida albicans, choć mogą ją powodować również inne gatunki z rodzaju Candida. Objawia się swędzeniem, pieczeniem, białym serowatym upławami, zaczerwienieniem oraz obrzękiem okolic intymnych. Szacuje się, że nawet 75% kobiet doświadczy co najmniej jednego epizodu kandydozy pochwy w życiu, a u 40-45% wystąpią nawroty.

• kaszel różnego pochodzenia

  Kaszel różnego pochodzenia to objaw obronny organizmu, polegający na gwałtownym wyrzucie powietrza z dróg oddechowych, który może wynikać z wielu przyczyn. Najczęściej występuje w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych (wirusowych i bakteryjnych), astmy oskrzelowej, POChP, refluksu żołądkowo-przełykowego, alergii, a także jako skutek uboczny niektórych leków (np. inhibitorów ACE). Kaszel może mieć charakter ostry (trwający do 3 tygodni), podostry (3-8 tygodni) lub przewlekły (powyżej 8 tygodni).

• kaszel występujący w przebiegu przeziębienia

  Kaszel występujący w przebiegu przeziębienia to jeden z najczęstszych objawów infekcji górnych dróg oddechowych wywołanych przez wirusy. Początkowo może mieć charakter suchy, drażniący (kaszel nieproduktywny), aby w miarę postępu choroby przejść w kaszel mokry (produktywny) z odkrztuszaniem wydzieliny. Zazwyczaj kaszel pojawia się w ciągu pierwszych dni przeziębienia i może utrzymywać się nawet do 3 tygodni po ustąpieniu innych objawów.

• kwas tłuszczowy omega-3

  Kwasy tłuszczowe omega-3 to grupa wielonienasyconych kwasów tłuszczowych o udowodnionym działaniu kardioprotekcyjnym. Do najważniejszych kwasów z tej grupy należą kwas eikozapentaenowy (EPA) i dokozaheksaenowy (DHA), które pozyskiwane są głównie z tłustych ryb morskich, oraz kwas alfa-linolenowy (ALA), występujący w olejach roślinnych, orzechach i nasionach.

• kandydoza dróg moczowych

  Kandydoza dróg moczowych to zakażenie grzybicze wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida (najczęściej Candida albicans), które atakuje układ moczowy. Schorzenie to częściej występuje u osób z czynnikami ryzyka, takimi jak: cukrzyca, osłabiona odporność, długotrwała antybiotykoterapia, cewnikowanie pęcherza moczowego, ciąża czy stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych. Objawy kandydozy dróg moczowych mogą obejmować: częste i bolesne oddawanie moczu, pieczenie podczas mikcji, mętny mocz oraz ból w podbrzuszu.

• kandydoza otrzewnej

  Kandydoza otrzewnej to zakażenie grzybicze błony otrzewnowej wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Zakażenie to występuje przede wszystkim u pacjentów z obniżoną odpornością, chorych onkologicznych, po rozległych zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej, a także u osób poddawanych dializie otrzewnowej. Zakażenie może rozprzestrzeniać się drogą krwionośną lub jako bezpośrednie zanieczyszczenie podczas zabiegów inwazyjnych.

• kandydoza płuc

  Kandydoza płuc to zakażenie grzybicze dróg oddechowych wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Stanowi poważne powikłanie u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym u osób po przeszczepach narządów, chorych na AIDS, pacjentów onkologicznych poddawanych chemioterapii oraz u osób z neutropenią. Zakażenie może również wystąpić u pacjentów długotrwale hospitalizowanych, poddawanych antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania, która zaburza naturalną florę bakteryjną.