kokcydiomykoza
Wskazanie

Kokcydiomykoza to choroba grzybicza wywoływana przez grzyby z rodzaju Coccidioides, najczęściej Coccidioides immitis lub Coccidioides posadasii. Znana również jako gorączka doliny San Joaquin, występuje głównie w regionach o suchym, pustynnym klimacie, takich jak południowo-zachodnie Stany Zjednoczone, Meksyk oraz niektóre obszary Ameryki Środkowej i Południowej. Infekcja następuje poprzez wdychanie zarodników grzyba obecnych w glebie.

Klinicznie kokcydiomykoza może przebiegać bezobjawowo (u około 60% zakażonych), w postaci pierwotnego zapalenia płuc (40%), a u niewielkiego odsetka pacjentów (1-5%) rozwija się postać rozsiana. Objawy mogą obejmować gorączkę, kaszel, bóle w klatce piersiowej, zmęczenie, bóle stawów i mięśni, a także charakterystyczną wysypkę. W ciężkich przypadkach może dojść do rozsiewu zakażenia do ośrodkowego układu nerwowego, kości, stawów, skóry i innych narządów.

W leczeniu kokcydiomykozy stosuje się leki przeciwgrzybicze. W przypadkach łagodnych i samoograniczających się infekcji może nie być konieczne leczenie farmakologiczne. W przypadkach ciężkich lub rozsianej choroby zaleca się stosowanie azoli, takich jak flukonazol (Fluconazole, Flumycon, Flucofast), itrakonazol (Itrokast, Itrax, Orungal) lub worykonazol (VFEND). W przypadkach opornych na azole lub bardzo ciężkich zakażeniach stosuje się amfoterycynę B (Fungizone, AmBisome).

Największe trudności w leczeniu kokcydiomykozy związane są z długotrwałością terapii, która może trwać miesiące, a nawet lata, zwłaszcza w przypadkach rozsianej choroby lub zajęcia ośrodkowego układu nerwowego. Problematyczne są też działania niepożądane leków przeciwgrzybiczych, zwłaszcza hepatotoksyczność azoli oraz nefrotoksyczność amfoterycyny B. Ponadto, nawroty choroby są częste, szczególnie u pacjentów z immunosupresją. Istotnym wyzwaniem jest też diagnostyka, gdyż objawy mogą przypominać inne choroby zakaźne lub nowotworowe, co prowadzi do opóźnień w rozpoznaniu i leczeniu.