krwotok przezłożyskowy
Wskazanie

Krwotok przezłożyskowy (łac. haemorrhagia transplacentaris) to patologiczne przechodzenie krwi matki do krążenia płodu, zazwyczaj podczas porodu lub w późnym etapie ciąży. Występuje najczęściej na skutek uszkodzenia łożyska lub pęknięcia naczyń krwionośnych w obrębie łożyska. Krwotok przezłożyskowy może prowadzić do poważnych powikłań u noworodka, takich jak niedokrwistość, hiperbilirubinemia, a w ciężkich przypadkach do wstrząsu hipowolemicznego.

Diagnostyka krwotoku przezłożyskowego opiera się głównie na ocenie klinicznej noworodka oraz badaniach laboratoryjnych. Charakterystycznym objawem jest bladość skóry i błon śluzowych u dziecka, tachykardia, a w cięższych przypadkach objawy wstrząsu. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się obecność krwinek czerwonych matki w krążeniu noworodka (test Kleihauera-Betke) oraz niedokrwistość u dziecka.

W leczeniu krwotoku przezłożyskowego stosuje się przede wszystkim preparaty krwiopochodne. W przypadku znacznej utraty krwi podaje się koncentrat krwinek czerwonych (KKCz). W Polsce dostępne są preparaty takie jak KKCz (Koncentrat Krwinek Czerwonych) dostarczane przez regionalne centra krwiodawstwa. W przypadku wystąpienia niedokrwistości wtórnej stosuje się preparaty żelaza, jak Ferrum Lek, Hemofer, Tardyferon. Przy współistniejącej hiperbilirubinemii może być konieczne zastosowanie fototerapii.

Największe trudności w leczeniu pacjenta z krwotokiem przezłożyskowym wynikają z konieczności szybkiej diagnostyki i interwencji. Opóźnienie w rozpoznaniu może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń narządów u noworodka. Dodatkowym wyzwaniem jest precyzyjne oszacowanie utraconej objętości krwi, co wpływa na decyzje terapeutyczne. Istotnym problemem jest również ryzyko wystąpienia konfliktu serologicznego, szczególnie w przypadku niezgodności w zakresie czynnika Rh między matką a dzieckiem, co wymaga profilaktycznego podania immunoglobuliny anty-D (WinRho, Gamma anty-D) matkom Rh-ujemnym.