amniopunkcja diagnostyczna
Wskazanie
Amniopunkcja diagnostyczna to zabieg inwazyjny polegający na pobraniu płynu owodniowego z jamy macicy przez powłoki brzuszne matki w celu diagnostyki prenatalnej. Jest wykonywana najczęściej między 15. a 20. tygodniem ciąży, gdy ilość płynu owodniowego jest wystarczająca, a płód jest jeszcze stosunkowo mały, co zmniejsza ryzyko jego uszkodzenia.
Wskazaniami do amniopunkcji diagnostycznej są przede wszystkim: podwyższone ryzyko wystąpienia wad genetycznych u płodu (np. zespół Downa), nieprawidłowe wyniki badań nieinwazyjnych (np. testu PAPP-A, badań USG), zaawansowany wiek matki (powyżej 35 lat), wystąpienie wad genetycznych w poprzednich ciążach lub rodzinie, oraz konieczność oceny dojrzałości płuc płodu czy diagnostyka zakażeń wewnątrzmacicznych.
Przed zabiegiem stosuje się środki odkażające na skórę brzucha, a sam zabieg wykonuje się pod kontrolą USG. Do pobrania płynu owodniowego używa się cienkiej igły, którą wprowadza się przez powłoki brzuszne matki do jamy macicy. W trakcie zabiegu nie stosuje się standardowo leków, jednak w niektórych ośrodkach podaje się leki przeciwbólowe, takie jak Paracetamol (np. Panadol) lub miejscowo znieczulające (np. Lidokaina).
Największymi trudnościami w przypadku amniopunkcji diagnostycznej są: ryzyko poronienia (ok. 0,5-1%), możliwość uszkodzenia płodu, przedwczesne odpłynięcie płynu owodniowego, zakażenie wewnątrzmaciczne, konflikt serologiczny (gdy matka jest Rh-ujemna, a płód Rh-dodatni). Po zabiegu może być konieczne podanie immunoglobuliny anty-D (np. WinRho SDF, Rhophylac) u kobiet Rh-ujemnych, aby zapobiec immunizacji. W przypadku ryzyka infekcji można zastosować antybiotyki, takie jak Amoksycylina (Amotaks, Duomox) lub Ampicylina.
Wyniki badania komórek płodu uzyskuje się zazwyczaj po 2-3 tygodniach (badania cytogenetyczne), natomiast wyniki badań biochemicznych są dostępne szybciej. Po zabiegu zaleca się ograniczenie aktywności fizycznej i obserwację pod kątem ewentualnych powikłań, takich jak krwawienie, skurcze macicy czy gorączka, które wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Rhophylac 300 – Roztwór do wstrzykiwań – 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Preparat zawiera immunoglobulinę ludzką anty-D w stężeniu 300 mikrogramów na 2 ml oraz białka osocza, w tym ludzką albuminę jako stabilizator. Stosuje się go w celu zapobiegania izoimmunizacji Rh(D) u kobiet Rh(D)-ujemnych, zarówno przed i po porodzie, zwłaszcza przy zagrożeniach ciążowych lub po zabiegach położniczych. Produkt jest również przeznaczony do leczenia osób Rh(D)-ujemnych po przetoczeniu niezgodnej grupowo krwi. Roztwór jest klarowny i bez konserwantów, co czyni go bezpiecznym do stosowania dożylnego.
• Wskazania do stosowania- amniopunkcja diagnostyczna
- biopsja kosmówki
- ciąża pozamaciczna
- interwencja terapeutyczna w celu leczenia płodu
- izoimmunizacja Rh(D)
- kordocenteza
- krwotok przezłożyskowy
- manipulacyjny zabieg położniczy
- obrót zewnętrzny
- poród dziecka Rh(D) dodatniego
- poronienie
- przetoczenie koncentratu płytek krwi
- przetoczenie niezgodnej grupowo krwi
- tępy uraz jamy brzusznej
- wewnątrzmaciczne obumarcie płodu
- zabieg inwazyjny
- zaśniad groniasty
• Substancja czynna• Kategoria leku