wewnątrzmaciczne obumarcie płodu
Wskazanie

Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu (intrauterine fetal death, IUFD) to zgon płodu, który nastąpił przed porodem, zwykle definiowany jako śmierć płodu po 22. tygodniu ciąży lub gdy płód osiągnął masę co najmniej 500 g. Rozpoznanie opiera się na braku tętna płodu podczas badania ultrasonograficznego, a potwierdzeniem jest brak oznak życia po urodzeniu.

Przyczyny wewnątrzmacicznego obumarcia płodu są różnorodne i obejmują: powikłania łożyskowe (przedwczesne oddzielenie łożyska, niewydolność łożyska), wady genetyczne i wrodzone płodu, zakażenia wewnątrzmaciczne, choroby matki (cukrzyca, nadciśnienie, toczeń, zespół antyfosfolipidowy), zespół przetoczenia między bliźniętami, a także powikłania związane z pępowiną (węzeł prawdziwy, okluzja). W około 25-60% przypadków przyczyna pozostaje niewyjaśniona.

W postępowaniu medycznym po rozpoznaniu wewnątrzmacicznego obumarcia płodu stosuje się leki indukujące poród. Najczęściej wykorzystywane są: Misoprostol (Cytotec, Misodel), Mifepristone (Mifepriston), Dinoproston (Cervidil, Prepidil) oraz Oksytocyna (Oxytocin, Syntocinon). W zależności od zaawansowania ciąży, stanu klinicznego pacjentki i jej preferencji, lekarz dobiera odpowiednią metodę indukcji porodu.

Największe trudności w prowadzeniu pacjentki z wewnątrzmacicznym obumarciem płodu dotyczą aspektów psychologicznych oraz możliwych powikłań medycznych. Z perspektywy emocjonalnej, wsparcie psychologiczne jest kluczowe, gdyż pacjentki doświadczają głębokiej żałoby i traumy. Pod względem medycznym, główne wyzwania obejmują zapobieganie koagulopatii (przy dłuższym zatrzymaniu obumarłego płodu w macicy), indukcję porodu w przypadkach wcześniejszego cięcia cesarskiego oraz diagnozowanie przyczyny obumarcia w celu oceny ryzyka w przyszłych ciążach.

Istotnym elementem opieki jest również postępowanie po porodzie, obejmujące badania genetyczne i histopatologiczne tkanek płodu i łożyska, które mogą pomóc w ustaleniu przyczyny obumarcia. W Polsce pacjentki mają prawo do szczególnej opieki i wsparcia, w tym do godnego pożegnania z dzieckiem oraz uzyskania odpowiedniej dokumentacji medycznej i metrykalnej.