przetoczenie koncentratu płytek krwi
Wskazanie

Przetoczenie koncentratu płytek krwi (KKP) to procedura medyczna stosowana w celu uzupełnienia niedoboru płytek krwi u pacjentów z małopłytkowością lub zaburzeniami funkcji płytek. Wskazania do przetoczenia KKP obejmują małopłytkowość poniżej 10-20 tys./μl, aktywne krwawienie przy poziomie płytek poniżej 50 tys./μl, oraz przypadki przed zabiegami inwazyjnymi, gdy poziom płytek jest niewystarczający.

Główne wskazania kliniczne do przetoczenia KKP to małopłytkowość w przebiegu chorób hematologicznych (białaczki, zespoły mielodysplastyczne), po chemioterapii, radioterapii, przeszczepie szpiku kostnego, a także małopłytkowość immunologiczna (ITP), zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) oraz masywne krwotoki z utratą płytek.

Przed przetoczeniem KKP pacjenci mogą otrzymywać leki wspomagające, takie jak kwas traneksamowy (Exacyl), który zmniejsza fibrynolizę i stabilizuje skrzepy. W przypadku małopłytkowości immunologicznej stosuje się kortykosteroidy (Encorton, Dexaven), dożylne immunoglobuliny (Kiovig, Privigen) oraz leki stymulujące produkcję płytek jak eltrombopag (Revolade) czy romiplostym (Nplate).

Największe trudności podczas leczenia przetoczeniami KKP to alloimmunizacja – wytwarzanie przeciwciał przeciw antygenom płytkowym, co zmniejsza skuteczność kolejnych przetoczeń. Problem stanowi również oporność na przetoczenia płytek, reakcje poprzetoczeniowe (gorączka, wysypka, anafilaksja), ryzyko zakażeń oraz ograniczona dostępność koncentratów płytkowych ze względu na ich krótki okres przydatności (5-7 dni). U pacjentów wymagających wielokrotnych przetoczeń konieczne może być stosowanie KKP zgodnego w układzie HLA.