Leksykon wskazań
na literę „K”

Wskazania na „K”, strona 2 z 5

• kamica żółciowa

  Kamica żółciowa to schorzenie charakteryzujące się obecnością złogów (kamieni) w pęcherzyku żółciowym lub drogach żółciowych. Powstaje najczęściej w wyniku zaburzenia równowagi między składnikami żółci, głównie cholesterolem, bilirubinianem wapnia i solami wapniowymi. Do czynników ryzyka zalicza się: płeć żeńską, wiek powyżej 40 lat, otyłość, szybką utratę masy ciała, predyspozycje genetyczne oraz niektóre choroby metaboliczne.

• kandydoza układowa

  Kandydoza układowa, znana również jako kandydemia lub inwazyjna kandydoza, to zakażenie grzybicze wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, które rozprzestrzeniło się do wielu narządów lub układów organizmu. Jest to stan zagrażający życiu, występujący głównie u pacjentów z obniżoną odpornością, po długotrwałej antybiotykoterapii, u osób hospitalizowanych na oddziałach intensywnej terapii, po zabiegach chirurgicznych, u pacjentów z cewnikami centralnymi oraz u osób z neutropenią.

• kolka wątrobowa

  Kolka wątrobowa to ostry, napadowy ból w prawym podżebrzu, wynikający najczęściej z utrudnienia odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego lub dróg żółciowych, zwykle z powodu kamicy żółciowej. Dolegliwości charakteryzują się nagłym początkiem, dużym nasileniem, mogą promieniować do prawej łopatki i barku. Towarzyszyć im mogą nudności, wymioty, wzdęcia i żółtaczka, jeśli doszło do obturacji przewodu żółciowego wspólnego.

• krwotok spowodowany podaniem leku fibrynolitycznego

  Krwotok spowodowany podaniem leku fibrynolitycznego to poważne powikłanie terapii trombolitycznej, występujące jako konsekwencja nadmiernego rozpuszczenia skrzepów krwi. Leki fibrynolityczne, takie jak alteplaza, streptokinaza czy tenekteplaza, stosowane są w leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych (zawał serca, udar niedokrwienny mózgu, zatorowość płucna), jednak ich działanie może prowadzić do zaburzeń homeostazy i niekontrolowanego krwawienia.

• krwotok spowodowany miejscową fibrynolizą

  Krwotok spowodowany miejscową fibrynolizą to stan, w którym dochodzi do nadmiernego krwawienia w wyniku lokalnego rozpadu skrzepów krwi. Proces ten zachodzi na skutek zwiększonej aktywności układu fibrynolitycznego, który odpowiada za rozpuszczanie skrzepów. Miejscowa fibrynoliza może wystąpić jako powikłanie różnych stanów patologicznych, takich jak urazy, zabiegi chirurgiczne, nowotwory, a także w przebiegu zaburzeń krzepnięcia czy procesów zapalnych tkanek.

• krwotok spowodowany uogólnioną fibrynolizą

  Krwotok spowodowany uogólnioną fibrynolizą to stan kliniczny charakteryzujący się nadmiernym krwawieniem w wyniku zwiększonej aktywności układu fibrynolitycznego, który rozpuszcza skrzepy krwi szybciej niż są one formowane. Proces ten prowadzi do zaburzenia hemostazy i może wystąpić jako powikłanie różnych stanów patologicznych, takich jak posocznica, uraz wielonarządowy, powikłania położnicze (np. oddzielenie łożyska, zator płynem owodniowym), nowotwory złośliwe czy choroby wątroby.

• kostniakomięsak

  Kostniakomięsak (osteosarcoma) to złośliwy nowotwór kości wywodzący się z komórek mezenchymalnych, które produkują kość, chrzęstkę i tkankę włóknistą. Jest to najczęstszy pierwotny nowotwór kości, występujący głównie u dzieci i młodych dorosłych, ze szczytem zachorowań przypadającym na okres intensywnego wzrostu w okresie dojrzewania. Kostniakomięsak najczęściej lokalizuje się w przynasadach kości długich, szczególnie w okolicy kolana (dystalny odcinek kości udowej i proksymalny odcinek kości piszczelowej).

• kamica dróg moczowych

  Kamica dróg moczowych to schorzenie charakteryzujące się powstawaniem złogów (kamieni) w układzie moczowym. Występuje u około 5-10% populacji ogólnej, częściej u mężczyzn niż u kobiet. Kamienie mogą tworzyć się w nerkach, moczowodach, pęcherzu moczowym lub cewce moczowej, a ich powstawanie jest wynikiem krystalizacji substancji zawartych w moczu, takich jak wapń, kwas szczawiowy, fosforany czy kwas moczowy.

• komorowe zaburzenie rytmu serca

  Komorowe zaburzenia rytmu serca obejmują szereg nieprawidłowości w aktywności elektrycznej komór serca, od pojedynczych pobudzeń dodatkowych do złożonych arytmii zagrażających życiu. Występują zarówno u osób z chorobami strukturalnymi serca (choroba niedokrwienna, kardiomiopatia, wady serca), jak i u pacjentów bez widocznych nieprawidłowości. Mogą być objawem niedokrwienia mięśnia sercowego, zaburzeń elektrolitowych, działania leków proarytmicznych lub czynników toksycznych.

• kurcz powiek

  Kurcz powiek (blefarospazm) to mimowolne, nawracające skurcze mięśni okrężnych oczu, powodujące niekontrolowane zamykanie oczu. Jest to schorzenie neurologiczne zaliczane do dystonii ogniskowych. Kurcz powiek może występować jako schorzenie samoistne (pierwotne) lub jako objaw innych chorób neurologicznych (wtórne). Najczęściej dotyka osób starszych, szczególnie kobiet po 50. roku życia.

• kandydoza błon śluzowych zewnętrznych narządów płciowych

  Kandydoza błon śluzowych zewnętrznych narządów płciowych to zakażenie grzybicze wywołane najczęściej przez drożdżaki z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Schorzenie to występuje powszechnie, szczególnie u kobiet – szacuje się, że nawet 75% kobiet doświadcza co najmniej jednego epizodu grzybicy pochwy i sromu w ciągu życia. U mężczyzn kandydoza objawia się najczęściej jako zapalenie żołędzi i napletka.

• kandydoza pochwy nawracająca

  Kandydoza pochwy nawracająca to zakażenie grzybicze pochwy, najczęściej wywoływane przez drożdżaki z rodzaju Candida (głównie Candida albicans), które występuje cztery lub więcej razy w ciągu roku. Schorzenie to dotyka około 5-8% kobiet w wieku rozrodczym i może znacząco obniżać jakość życia pacjentek. Charakterystycznymi objawami są biały, serowaty upławy, świąd i pieczenie pochwy oraz okolic zewnętrznych narządów płciowych, zaczerwienienie i obrzęk sromu, a także dyskomfort podczas stosunków płciowych i oddawania moczu.

• kamica moczanowa

  Kamica moczanowa to schorzenie charakteryzujące się tworzeniem się złogów kwasu moczowego w drogach moczowych. Powstaje najczęściej w wyniku podwyższonego stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemii) i w moczu (hiperurykozurii). Kamienie moczanowe stanowią około 5-10% wszystkich kamieni nerkowych i mają tendencję do nawracania, jeśli nie zostanie wdrożone odpowiednie leczenie.

• kontaktowe zapalenie skóry alergiczne

  Kontaktowe zapalenie skóry alergiczne (alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, ACD) to stan zapalny skóry wywołany reakcją alergiczną po kontakcie z alergenem. Jest to reakcja nadwrażliwości typu opóźnionego (typ IV), w której układ immunologiczny reaguje na substancję, z którą miał wcześniejszy kontakt i został uczulony. Zmiany skórne pojawiają się zwykle po 24-72 godzinach od ekspozycji na alergen.

• kiła narządu wzroku

  Kiła narządu wzroku to manifestacja zakażenia krętkiem bladym (Treponema pallidum) w strukturach oka, która może występować w każdym stadium kiły – wrodzonej, wczesnej lub późnej. Objawy mogą obejmować zapalenie spojówek, tęczówki, rogówki, ciała szklistego, siatkówki lub nerwu wzrokowego. Kiła oczna może prowadzić do poważnych powikłań, w tym utraty wzroku, jeśli nie zostanie odpowiednio leczona.

• kiła ośrodkowego układu nerwowego

  Kiła ośrodkowego układu nerwowego (neurosyphilis) to zakażenie układu nerwowego wywołane przez krętka bladego (Treponema pallidum). Może wystąpić na każdym etapie zakażenia kiłą, ale najczęściej rozwija się w trakcie kiły późnej utajonej lub trzecio-rzędowej, zazwyczaj 10-30 lat po zakażeniu pierwotnym. Zakażenie OUN może przybierać różne formy kliniczne, m.in. kiłę oponową, kiłę naczyniowo-mózgową, wiąd rdzenia i porażenie postępujące.

• kwasica metaboliczna

  Kwasica metaboliczna to zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu, charakteryzujące się spadkiem pH krwi tętniczej poniżej 7,35 oraz obniżeniem stężenia wodorowęglanów (HCO₃⁻) we krwi poniżej 22 mmol/l. Stan ten może być spowodowany przez nadmierne wytwarzanie kwasów (np. w ketozie cukrzycowej, kwasicy mleczanowej), niedostateczne wydalanie kwasów przez nerki (np. w przewlekłej chorobie nerek) lub nadmierną utratę wodorowęglanów (np. w biegunkach).

• krótkie zabiegi diagnostyczne

  Krótkie zabiegi diagnostyczne to procedury medyczne trwające zazwyczaj od kilkunastu minut do kilku godzin, które mają na celu rozpoznanie lub potwierdzenie choroby. W tej kategorii mieszczą się m.in. biopsje, endoskopie, koronarografie, cystoskopie czy zabiegi bronchoskopii. Wskazania do ich wykonania obejmują szeroki wachlarz podejrzeń klinicznych – od chorób nowotworowych, poprzez schorzenia układu pokarmowego, aż po choroby układu oddechowego.

• kleszczowe zapalenie mózgu

  Kleszczowe zapalenie mózgu (KZM) to ostra choroba wirusowa ośrodkowego układu nerwowego przenoszona przez kleszcze. Wirus należy do rodziny Flaviviridae i występuje głównie w Europie Środkowej, Wschodniej oraz Azji. W Polsce obszary endemiczne to przede wszystkim województwa północno-wschodnie, choć w ostatnich latach obserwuje się rozprzestrzenianie choroby na inne regiony kraju.

• kiła endemiczna

  Kiła endemiczna (inaczej znana jako bejel lub syfilis endemiczny) to przewlekła, bakteryjna choroba zakaźna wywołana przez krętka Treponema pallidum podgatunek endemicum. Występuje głównie w regionach o niskim statusie socjoekonomicznym, szczególnie w Afryce Północnej, na Bliskim Wschodzie oraz w niektórych częściach Azji Południowo-Wschodniej i rejonie Pacyfiku.

• kiła wrodzona

  Kiła wrodzona to choroba zakaźna, która powstaje w wyniku przeniknięcia bakterii Treponema pallidum przez łożysko do płodu od zakażonej matki. Do zakażenia może dojść już w 9-10 tygodniu ciąży. Ryzyko transmisji wertykalnej zależy od stadium kiły u matki i wynosi 70-100% w kile I-rzędowej i II-rzędowej, a 30% w kile późnej. Kiła wrodzona może prowadzić do poronienia, wewnątrzmacicznego obumarcia płodu, przedwczesnego porodu, wad wrodzonych lub urodzenia dziecka bez objawów z kliniczną manifestacją w późniejszym okresie.

• kiła nabyta

  Kiła nabyta (syfilis) to choroba zakaźna przenoszona głównie drogą płciową, wywoływana przez krętka bladego (Treponema pallidum). Przebieg choroby charakteryzuje się kolejnymi stadiami – pierwotną, wtórną, utajoną i kiłą późną. W stadium pierwotnym pojawia się niebolesne owrzodzenie (objaw pierwotny) w miejscu wniknięcia bakterii. Stadium wtórne manifestuje się wysypką skórną, powiększeniem węzłów chłonnych oraz objawami ogólnoustrojowymi. Nieleczona kiła przechodzi w stadium utajone, a następnie późne, które może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i sercowo-naczyniowych.

• kaszel towarzyszący przeziębieniu

  Kaszel towarzyszący przeziębieniu to częsty objaw zakażeń górnych dróg oddechowych, wywołanych najczęściej przez wirusy. Jest to fizjologiczna reakcja obronna organizmu, mająca na celu oczyszczenie dróg oddechowych z wydzieliny oraz czynników drażniących. W początkowej fazie przeziębienia kaszel jest zwykle suchy, drażniący, jednak po kilku dniach może przekształcić się w kaszel produktywny z odkrztuszaniem wydzieliny.

• kleszczowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu

  Kleszczowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu (KZM) jest groźną chorobą zakaźną wywoływaną przez wirus z rodziny Flaviviridae, przenoszony przez kleszcze. Choroba występuje głównie w Europie Środkowej i Wschodniej, w tym w Polsce, gdzie endemiczne obszary obejmują głównie północno-wschodnią część kraju. Zakażenie następuje najczęściej poprzez ukłucie przez zakażonego kleszcza, rzadziej drogą pokarmową (spożycie niepasteryzowanego mleka zakażonych zwierząt).

• kamień cholesterolowy w pęcherzyku żółciowym

  Kamień cholesterolowy w pęcherzyku żółciowym to najczęstsza forma kamicy żółciowej, stanowiąca około 80% wszystkich przypadków. Powstaje w wyniku zaburzenia równowagi między cholesterolem a solami żółciowymi w żółci, co prowadzi do wytrącania się kryształów cholesterolu i formowania kamieni. Czynniki ryzyka obejmują płeć żeńską, otyłość, wiek powyżej 40 lat, szybką utratę masy ciała, predyspozycje genetyczne oraz choroby metaboliczne, takie jak cukrzyca.

• krótkotrwały stan niepokoju

  Krótkotrwały stan niepokoju to przejściowa reakcja emocjonalna charakteryzująca się napięciem, obawami i poczuciem zagrożenia. Jest to naturalny mechanizm obronny organizmu, który może pojawić się w odpowiedzi na stresujące sytuacje, jak ważne wydarzenia życiowe, konflikty interpersonalne czy zmiany zawodowe. W przeciwieństwie do zaburzeń lękowych, ma ograniczony czas trwania i ustępuje po zniknięciu bodźca wywołującego.

• krótkotrwały stan lęku

  Krótkotrwały stan lęku (lęk sytuacyjny) to przejściowa reakcja emocjonalna charakteryzująca się napięciem, niepokojem i zwiększoną aktywnością autonomicznego układu nerwowego w odpowiedzi na postrzegane zagrożenie. Stan ten różni się od lęku uogólnionego tym, że ma wyraźny początek i koniec, zwykle związany z konkretnym bodźcem lub sytuacją stresową, jak egzamin, wystąpienie publiczne czy zabieg medyczny.

• krwawienie z żylaków żołądkowo-przełykowych w przebiegu marskości wątroby

  Krwawienie z żylaków żołądkowo-przełykowych w przebiegu marskości wątroby stanowi poważne, zagrażające życiu powikłanie nadciśnienia wrotnego. Żylaki powstają na skutek wzrostu ciśnienia w układzie wrotnym, co prowadzi do tworzenia się krążenia obocznego, w tym żylaków przełyku i żołądka. Do krwawienia dochodzi, gdy ciśnienie w żylakach przekroczy krytyczną wartość, powodując pęknięcie cienkiej ściany naczynia.

• krwotok poporodowy spowodowany atonią macicy

  Krwotok poporodowy spowodowany atonią macicy to jedna z najczęstszych i najpoważniejszych przyczyn krwotoków poporodowych, definiowany jako utrata krwi przekraczająca 500 ml po porodzie drogami natury lub 1000 ml po cięciu cesarskim. Atonia macicy oznacza stan, w którym mięsień macicy nie kurczy się prawidłowo po porodzie, co prowadzi do niezatrzymania krwawienia z miejsca po łożysku.

• kwaśny refluks żołądkowo-przełykowy

  Kwaśny refluks żołądkowo-przełykowy to schorzenie polegające na cofaniu się treści żołądkowej zawierającej kwas solny do przełyku. Głównym objawem jest uczucie pieczenia za mostkiem (zgaga), ale pacjenci mogą również zgłaszać odbijanie, regurgitację kwaśnej treści do ust, przewlekły kaszel, chrypkę, ból w klatce piersiowej czy trudności w połykaniu. Refluks może występować okresowo lub przewlekle, a jego nasilenie zwiększa się zazwyczaj po obfitych posiłkach, w pozycji leżącej oraz po spożyciu niektórych pokarmów (np. tłustych, pikantnych, cytrusowych).

• konieczność zmiękczenia stolca

  Konieczność zmiękczenia stolca to wskazanie medyczne występujące w przypadku zaparć lub utrudnionego wypróżniania, gdy stolec jest zbyt twardy i suchy. Sytuacja taka może wynikać z wielu przyczyn, m.in. odwodnienia, diety ubogiej w błonnik, zbyt małej aktywności fizycznej, działania niektórych leków (np. opioidów, leków przeciwdepresyjnych, suplementów żelaza), czy chorób metabolicznych (np. niedoczynności tarczycy, cukrzycy).

• krótkotrwałe leczenie antyseptyczne przed cewnikowaniem pęcherza moczowego

  Krótkotrwałe leczenie antyseptyczne przed cewnikowaniem pęcherza moczowego to procedura stosowana w celu redukcji ryzyka zakażeń układu moczowego związanych z cewnikowaniem. Cewnikowanie jest zabiegiem inwazyjnym, który stwarza ryzyko wprowadzenia patogenów do dróg moczowych, dlatego stosowanie profilaktyki antyseptycznej jest istotnym elementem zapobiegania powikłaniom infekcyjnym.

• krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie odbytu

  Krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie odbytu dotyczy stosowania środków o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym w celu zmniejszenia ryzyka infekcji podczas i po zabiegach takich jak kolonoskopia, anoskopia czy biopsja. Procedury te mogą naruszać integralność błony śluzowej odbytu, co stwarza ryzyko zakażeń miejscowych i powikłań zapalnych.

• krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie narządu płciowego

  Krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurach diagnostycznych w obrębie narządu płciowego jest istotnym elementem profilaktyki zakażeń. Stosuje się je w celu zmniejszenia liczby drobnoustrojów obecnych na błonach śluzowych i sąsiadujących tkankach, co minimalizuje ryzyko wystąpienia infekcji podczas inwazyjnych procedur diagnostycznych, takich jak kolposkopia, biopsja, histeroskopia czy ureteroskopia.

• krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie jamy ustnej

  Krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie jamy ustnej jest standardowym postępowaniem mającym na celu redukcję ryzyka infekcji. Wskazanie to obejmuje zastosowanie środków antyseptycznych zarówno profilaktycznie, przed zabiegami diagnostycznymi takimi jak biopsje, aspiracje, czy inne procedury inwazyjne, jak i po ich wykonaniu, dla zapewnienia odpowiedniego gojenia i prewencji wtórnych zakażeń.

• kamica nerkowa z 2,8-dihydroksyadeninowymi kamieniami nerkowymi

  Kamica nerkowa z 2,8-dihydroksyadeninowymi kamieniami nerkowymi to rzadka forma kamicy nerkowej, spowodowana defektem enzymu fosforybozylotransferazy adeninowej (APRT). Niedobór tego enzymu prowadzi do akumulacji 2,8-dihydroksyadeniny w nerkach, która jest słabo rozpuszczalna i tworzy złogi krystaliczne. Stan ten jest dziedziczony autosomalnie recesywnie i może wystąpić w każdym wieku, choć najczęściej manifestuje się w dzieciństwie lub wczesnej dorosłości.

• kordocenteza

  Kordocenteza to zabieg diagnostyczny polegający na pobraniu próbki krwi płodu bezpośrednio z naczyń pępowinowych pod kontrolą ultrasonograficzną. Jest stosowana między 18. a 37. tygodniem ciąży w celu diagnozowania chorób genetycznych, infekcji wewnątrzmacicznych, niedokrwistości płodu czy zaburzeń krzepnięcia. Zabieg ten stanowi cenne narzędzie diagnostyczne w perinatologii, umożliwiając wczesne wykrycie i leczenie wielu patologii płodu.

• krótkotrwałe znieczulenie

  Krótkotrwałe znieczulenie to procedura medyczna stosowana podczas krótkich zabiegów diagnostycznych lub terapeutycznych, zazwyczaj trwających od kilku minut do godziny. Jest niezbędne przy mniejszych procedurach chirurgicznych, endoskopiach, redukcji złamań czy bolesnych badaniach diagnostycznych. Głównym celem jest zapewnienie pacjentowi komfortu poprzez zniesienie bólu, sedację oraz amnezję dotyczącą procedury.

• kontuzja sportowa

  Kontuzja sportowa to uraz ciała powstały podczas aktywności fizycznej lub sportu. Obejmuje szeroki zakres stanów od łagodnych, jak naciągnięcia mięśni, po poważne, takie jak złamania kości czy zerwania więzadeł. Najczęstsze kontuzje sportowe dotyczą stawów skokowych, kolanowych, ramion oraz nadgarstków i są wynikiem przeciążenia, niewłaściwej techniki, nieodpowiedniego przygotowania do wysiłku lub urazów bezpośrednich.

• kandydoza powierzchowna skóry

  Kandydoza powierzchowna skóry to zakażenie grzybicze powodowane przez drożdżaki z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Występuje głównie w miejscach wilgotnych i ciepłych, takich jak fałdy skórne, pachwiny, przestrzenie międzypalcowe, pod piersiami u kobiet oraz w okolicach narządów płciowych. Zakażenie często rozwija się u osób z osłabionym układem immunologicznym, cukrzycą, otyłością, a także u pacjentów stosujących długotrwale antybiotyki lub glikokortykosteroidy.

• kolka dróg żółciowych

  Kolka dróg żółciowych to zespół objawów wywołany nagłym zablokowaniem przepływu żółci w drogach żółciowych, najczęściej przez kamień żółciowy. Charakteryzuje się silnym, napadowym bólem zlokalizowanym w prawym podżebrzu lub nadbrzuszu, który może promieniować do pleców lub prawej łopatki. Dolegliwościom tym często towarzyszą nudności, wymioty oraz wzdęcia. Atak kolki żółciowej może zostać wywołany przez obfity, tłusty posiłek, alkohol lub stres.

• kołatanie serca

  Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie przez pacjenta przyspieszonej, nieregularnej lub silniejszej pracy serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów podczas wizyt lekarskich. Kołatanie może być objawem zarówno łagodnych zaburzeń, jak i poważnych schorzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak arytmie, tachykardia zatokowa, migotanie przedsionków czy trzepotanie przedsionków.

• kurcz powiek u osoby dorosłej

  Kurcz powiek (blepharospasm) u osób dorosłych to schorzenie neurologiczne charakteryzujące się mimowolnymi, nawracającymi skurczami mięśni okrężnych oka. Należy do grupy dystonii ogniskowych i może występować jednostronnie lub obustronnie. W zaawansowanych przypadkach może prowadzić do funkcjonalnej ślepoty, mimo zachowania prawidłowej ostrości wzroku.

• kurczowy kręcz szyi u osoby dorosłej

  Kurczowy kręcz szyi u osoby dorosłej, znany również jako dystonia szyjna lub kręcz szyjny spastyczny, to neurologiczne zaburzenie ruchu charakteryzujące się mimowolnymi skurczami mięśni szyi, które prowadzą do nieprawidłowego ustawienia głowy. Najczęściej objawia się skręceniem głowy w jedną stronę (torticollis), przechyleniem (laterocollis), odchyleniem do tyłu (retrocollis) lub do przodu (anterocollis), albo kombinacją tych ruchów. Schorzenie to występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn i zazwyczaj pojawia się w średnim wieku.

• kandydeemia

  Kandydemia to zakażenie krwi wywołane przez grzyby z rodzaju Candida, przede wszystkim Candida albicans. To poważne zakażenie, które może prowadzić do uogólnionej kandydozy narządowej i stanowić zagrożenie życia. Kandydemia występuje głównie u pacjentów z obniżoną odpornością, osób hospitalizowanych na oddziałach intensywnej terapii, pacjentów po rozległych zabiegach operacyjnych, z cewnikami dożylnymi oraz u chorych poddawanych długotrwałej antybiotykoterapii.

• kryptosporydioza

  Kryptosporydioza to choroba pasożytnicza wywołana przez pierwotniaki z rodzaju Cryptosporidium, najczęściej C. parvum i C. hominis. Infekcja dotyka przewodu pokarmowego i objawia się głównie wodnistą biegunką, bólami brzucha, nudnościami, wymiotami oraz umiarkowaną gorączką. U osób z prawidłową odpornością choroba zazwyczaj ustępuje samoistnie w ciągu 1-2 tygodni, jednak u pacjentów z obniżoną odpornością (np. z HIV/AIDS, po przeszczepach, w trakcie chemioterapii) może przebiegać ciężko, przewlekle i stanowić zagrożenie życia.

• krwawienie z owrzodzenia stresowego

  Krwawienie z owrzodzenia stresowego to poważne powikłanie, które występuje u pacjentów w stanie krytycznym, najczęściej w warunkach intensywnej terapii. Owrzodzenia stresowe (nazywane również wrzodami Cushinga lub Currlinga) rozwijają się w ciągu pierwszych 24-72 godzin od wystąpienia ciężkiego urazu, poparzeń, operacji, sepsy lub niewydolności wielonarządowej. Głównym mechanizmem ich powstawania jest niedokrwienie błony śluzowej żołądka połączone ze zwiększoną ekspozycją na kwas solny.

• kardiomiopatia przerostowa

  Kardiomiopatia przerostowa (HCM – Hypertrophic Cardiomyopathy) to genetycznie uwarunkowana choroba mięśnia sercowego, charakteryzująca się nieprawidłowym przerostem lewej komory serca, najczęściej przegrody międzykomorowej, bez towarzyszącego poszerzenia jam serca. Występuje z częstością około 1:500 w populacji ogólnej, co czyni ją najczęstszą kardiomiopatią dziedziczną.

• krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego

  Krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego (GOPP) to stan nagły, potencjalnie zagrażający życiu, definiowany jako krwawienie powyżej więzadła Treitza. Najczęściej objawia się wymiotami treścią krwistą (hematemeza), fusowatą lub smolcem (melena). Główne przyczyny to: choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy (ok. 50% przypadków), nadżerki żołądka i przełyku, żylaki przełyku, zespół Mallory’ego-Weissa, guzy nowotworowe oraz gastropatia wrotna.

• katatonia

  Katatonia to zespół objawów związanych z zaburzeniami motorycznymi, często występujący w przebiegu różnych chorób psychicznych. Charakteryzuje się m.in. stuporem (osłupieniem), pobudzeniem, giętkością woskową (utrzymywaniem nienaturalnych pozycji ciała), mutyzmmem (brakiem mowy), stereotypiami ruchowymi czy echolalią. Katatonia może występować w przebiegu schizofrenii (tzw. schizofrenia katatoniczna), zaburzeń afektywnych, a także niektórych chorób somatycznych, neurologicznych czy metabolicznych.