kleszczowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu
Wskazanie
Kleszczowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu (KZM) jest groźną chorobą zakaźną wywoływaną przez wirus z rodziny Flaviviridae, przenoszony przez kleszcze. Choroba występuje głównie w Europie Środkowej i Wschodniej, w tym w Polsce, gdzie endemiczne obszary obejmują głównie północno-wschodnią część kraju. Zakażenie następuje najczęściej poprzez ukłucie przez zakażonego kleszcza, rzadziej drogą pokarmową (spożycie niepasteryzowanego mleka zakażonych zwierząt).
Przebieg kliniczny KZM charakteryzuje się zazwyczaj dwufazowością. W pierwszej fazie (wiremii) po 7-14 dniach od ukłucia kleszcza pojawiają się objawy grypopodobne: gorączka, bóle głowy, mięśni i stawów. Po okresie pozornej poprawy (około tygodnia) u części pacjentów rozwija się druga faza choroby z objawami neuroinfekcji. Mogą wystąpić: wysoka gorączka, silne bóle głowy, sztywność karku, wymioty, zaburzenia świadomości, drgawki, a w ciężkich przypadkach porażenia mięśni, głównie kończyn górnych i obręczy barkowej.
W leczeniu KZM nie dysponujemy lekami przeciwwirusowymi o udowodnionej skuteczności, dlatego terapia ma charakter objawowy i wspomagający. Stosuje się leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe (np. Paracetamol, Ibuprom), w ciężkich przypadkach kortykosteroidy (Dexaven, Metypred) w celu zmniejszenia obrzęku mózgu. W przypadku zaburzeń oddychania może być konieczna intubacja i wspomaganie oddechu. Pacjenci wymagają zazwyczaj hospitalizacji na oddziale neurologicznym lub chorób zakaźnych.
Największą trudnością w leczeniu KZM jest brak swoistej terapii przeciwwirusowej oraz możliwość wystąpienia długotrwałych powikłań neurologicznych. U 30-60% pacjentów po przebytym KZM rozwija się zespół postencefalityczny obejmujący przewlekłe bóle głowy, zaburzenia koncentracji, pamięci, równowagi, a także zespoły nerwicowe. Szczególnie niebezpieczne są porażenne postacie choroby, które mogą prowadzić do trwałego inwalidztwa. Istotnym problemem jest również późna diagnoza, gdyż objawy pierwszej fazy choroby są niecharakterystyczne i mogą zostać przeoczone.
Najskuteczniejszą metodą zapobiegania KZM jest szczepienie ochronne. W Polsce dostępne są szczepionki FSME-IMMUN i Encepur, które zapewniają długotrwałą ochronę. Szczepienia zalecane są szczególnie osobom zamieszkującym lub przebywającym na terenach endemicznych oraz narażonym zawodowo na kontakt z kleszczami. Profilaktyka obejmuje również stosowanie repelentów zawierających DEET (np. Mugga, OFF!) oraz odpowiednie ubranie podczas pobytu w lasach i na terenach zielonych.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Encepur K – Zawiesina do wstrzykiwań – 0,75 mcg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu, szczep K23/0,25 ml; 1 dawka (0,25 ml), dawka dla dzieci
Jest to zawiesina do wstrzykiwań zawierająca inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu szczepu K23, adsorbowany na glinu wodorotlenku uwodnionym. Preparat służy do czynnego uodpornienia dzieci powyżej pierwszego roku życia przeciwko tej chorobie wirusowej przenoszonej przez kleszcze. Szczepienie jest szczególnie zalecane dzieciom przebywającym na terenach endemicznych. Podanie szczepionki ma na celu zapobieganie zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu wywołanemu przez zakażenie wirusem.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Encepur Adults – Zawiesina do wstrzykiwań – 1,5 mcg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu, szczep K23/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml), dawka dla dorosłych
Preparat jest szczepionką zawierającą inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu szczepu K23, adsorbowany na glinu wodorotlenku uwodnionym. Jest przeznaczony do stosowania u młodzieży od 12 roku życia oraz dorosłych. Celem szczepienia jest czynne uodpornienie przeciw zakażeniom wywołanym przez wirus przenoszony przez kleszcze. Zaleca się stosowanie u osób przebywających czasowo lub stale na terenach endemicznych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku