krwotok poporodowy spowodowany atonią macicy
Wskazanie

Krwotok poporodowy spowodowany atonią macicy to jedna z najczęstszych i najpoważniejszych przyczyn krwotoków poporodowych, definiowany jako utrata krwi przekraczająca 500 ml po porodzie drogami natury lub 1000 ml po cięciu cesarskim. Atonia macicy oznacza stan, w którym mięsień macicy nie kurczy się prawidłowo po porodzie, co prowadzi do niezatrzymania krwawienia z miejsca po łożysku.

Czynniki ryzyka atonii macicy obejmują: przeciążenie macicy (ciąża mnoga, wielowodzie, makrosomia płodu), przedłużający się poród, poród indukowany, chorioamnionitis, poród zabiegowy, wielorództwo oraz wcześniejsze epizody atonii. Diagnoza opiera się głównie na ocenie klinicznej: macica jest miękka, nieskurczona i słabo reaguje na ucisk, z towarzyszącym obfitym krwawieniem z dróg rodnych.

W leczeniu farmakologicznym atonii macicy stosuje się oksytocynę (Oxytocin WZF) jako lek pierwszego rzutu. W przypadku nieskuteczności oksytocyny, wdraża się kolejno: metylergometrynę (Methergin), karbetocynę (Pabal), prostaglandyny – mizoprostol (Cytotec, Arthrotec) doodbytniczo lub sulproston (Nalador) dożylnie. W Polsce dostępne są również preparaty złożone zawierające oksytocynę, np. Oxytocin Grindex.

Największą trudnością w leczeniu krwotoku poporodowego spowodowanego atonią macicy jest szybka utrata dużej objętości krwi prowadząca do wstrząsu hipowolemicznego. Kluczowe jest natychmiastowe rozpoznanie i wdrożenie leczenia, często w warunkach ograniczonego dostępu do badań laboratoryjnych. Leczenie wymaga podejścia wielodyscyplinarnego, obejmującego resuscytację płynową, przetaczanie preparatów krwiopochodnych i wdrożenie protokołów masywnego krwotoku. W przypadkach opornych na farmakoterapię, konieczne może być zastosowanie tamponady balonowej, embolizacji tętnic lub interwencji chirurgicznej, w tym histerektomii ratunkowej, co stanowi dodatkowe wyzwanie logistyczne i psychologiczne dla zespołu medycznego i pacjentki.