krwawienie związane z zabiegiem chirurgicznym otolaryngologicznym
Wskazanie

Krwawienie związane z zabiegiem chirurgicznym otolaryngologicznym stanowi częste powikłanie występujące w trakcie lub po operacjach w obrębie ucha, nosa, gardła i krtani. Może pojawić się zarówno w okresie śródoperacyjnym, jak i we wczesnym lub późnym okresie pooperacyjnym. Szczególnie narażone na krwawienie są zabiegi takie jak: tonsilektomia (usunięcie migdałków), adenotomia (usunięcie trzeciego migdałka), septoplastyka (korekcja przegrody nosowej), FESS (funkcjonalna endoskopowa chirurgia zatok) oraz operacje krtani.

W postępowaniu przeciwkrwotocznym związanym z zabiegami otolaryngologicznymi stosuje się zarówno metody miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. Leki stosowane miejscowo to przede wszystkim preparaty zawierające kwas traneksamowy (Exacyl, Aminotranex) w postaci roztworów do płukania, gąbki hemostatyczne (Gelaspon, Spongostan), kleje tkankowe (Tissucol, Beriplast) oraz preparaty zawierające epinefrynę (Adrenalina WZF). W leczeniu ogólnym wykorzystuje się: kwas traneksamowy doustnie lub dożylnie (Exacyl, Tranexamic Acid Accord), etamsylat (Cyclonamine), desmopresyna (Minirin) oraz w ciężkich przypadkach preparaty osoczowe i krwiopochodne.

Największe trudności w leczeniu krwawień po zabiegach otolaryngologicznych wynikają z ograniczonego dostępu do miejsca krwawienia, obfitego unaczynienia obszaru głowy i szyi oraz możliwości uszkodzenia ważnych struktur anatomicznych podczas interwencji. Dodatkowym wyzwaniem jest zarządzanie drogami oddechowymi u pacjentów z aktywnym krwawieniem, szczególnie po operacjach w obrębie gardła i krtani. Krwawienie może być też trudne do opanowania u pacjentów przyjmujących leki przeciwkrzepliwe, przeciwpłytkowe lub z zaburzeniami krzepnięcia.

Istotnym elementem jest odpowiednia kwalifikacja pacjentów do zabiegów oraz przygotowanie przedoperacyjne, obejmujące odstawienie leków zwiększających ryzyko krwawienia i ocenę parametrów krzepnięcia. W przypadkach krwawień zagrażających życiu konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań ratunkowych, w tym rewizja chirurgiczna miejsca operowanego, tamponada czy podwiązanie naczyń krwionośnych, a w skrajnych przypadkach embolizacja naczyń zaopatrujących obszar krwawienia.