kandydoza płuc
Wskazanie

Kandydoza płuc to zakażenie grzybicze dróg oddechowych wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Stanowi poważne powikłanie u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym u osób po przeszczepach narządów, chorych na AIDS, pacjentów onkologicznych poddawanych chemioterapii oraz u osób z neutropenią. Zakażenie może również wystąpić u pacjentów długotrwale hospitalizowanych, poddawanych antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania, która zaburza naturalną florę bakteryjną.

Objawy kandydozy płuc mogą przypominać inne infekcje dróg oddechowych i obejmują: przewlekły kaszel, gorączkę, świszczący oddech, bóle w klatce piersiowej oraz krwioplucie. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (RTG, TK klatki piersiowej), badaniach mikrobiologicznych plwociny lub popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych oraz biopsji płuca w trudnych przypadkach diagnostycznych.

W leczeniu kandydozy płuc stosuje się leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, echinokandyn i polienów. W Polsce dostępne preparaty to flukonazol (Diflucan, Flukonazol, Flucofast), worikonazol (Vfend, Voriconazole), posakonazol (Noxafil, Posconazole), kaspofungina (Cancidas), anidulafungina (Ecalta), mikafungina (Mycamine) oraz amfoterycyna B (Fungizone, Abelcet, AmBisome). Wybór leku zależy od stanu pacjenta, identyfikacji gatunku Candida oraz jego wrażliwości na leki przeciwgrzybicze.

Największe trudności w leczeniu kandydozy płuc wiążą się z opóźnioną diagnostyką, gdyż objawy są niespecyficzne i mogą być mylone z innymi infekcjami układu oddechowego. Problemem jest również rosnąca oporność szczepów Candida na leki przeciwgrzybicze, szczególnie na flukonazol. Dodatkowo, leczenie komplikuje się u pacjentów z głęboką immunosupresją, gdzie odpowiedź na terapię może być słaba. Interakcje leków przeciwgrzybiczych z innymi preparatami (np. immunosupresantami u pacjentów po przeszczepach) również stanowią wyzwanie terapeutyczne, wymagające ścisłego monitorowania stężeń leków i dostosowania dawek.