Leksykon wskazań

Wskazania, strona 150 z 169

• hormonozależny rak piersi we wczesnym stadium zaawansowania

  Hormonozależny rak piersi we wczesnym stadium zaawansowania to nowotwór, którego wzrost jest stymulowany przez hormony płciowe, głównie estrogeny. Stanowi około 70-80% wszystkich przypadków raka piersi. Wczesne stadium zaawansowania oznacza, że choroba została wykryta, zanim doszło do przerzutów odległych, zwykle w stadiach I-III. Diagnoza opiera się na badaniu histopatologicznym, które potwierdza obecność receptorów estrogenowych (ER) i/lub progesteronowych (PR) w komórkach nowotworowych.

• hormonozależny inwazyjny rak piersi we wczesnym stadium zaawansowania

  Hormonozależny inwazyjny rak piersi we wczesnym stadium zaawansowania to nowotwór, który wykazuje ekspresję receptorów hormonalnych (estrogenu i/lub progesteronu) i jest ograniczony do piersi oraz ewentualnie węzłów chłonnych pachowych, bez przerzutów odległych. Wczesne stadium zaawansowania obejmuje zazwyczaj stopnie I-II, czasem IIIA według klasyfikacji TNM. Hormonozależność guza jest korzystnym czynnikiem rokowniczym, gdyż umożliwia zastosowanie terapii hormonalnej.

• alergiczne całoroczne zapalenie spojówek

  Alergiczne całoroczne zapalenie spojówek (ang. perennial allergic conjunctivitis, PAC) to przewlekła choroba zapalna oka, występująca przez cały rok, niezależnie od pory roku. W przeciwieństwie do sezonowego zapalenia spojówek, które pojawia się w określonych okresach, całoroczne zapalenie jest zwykle spowodowane stałym kontaktem z alergenami domowymi, takimi jak roztocza kurzu domowego, naskórek zwierząt, pleśnie czy niektóre alergeny zawodowe.

• nerwica natręctw

  Nerwica natręctw, znana także jako zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD), to przewlekłe zaburzenie psychiczne charakteryzujące się występowaniem natrętnych myśli (obsesji) oraz przymusowych czynności (kompulsji). Obsesje to powracające, uporczywe myśli, wyobrażenia lub impulsy, które wywołują niepokój, a kompulsje to powtarzane zachowania lub czynności psychiczne, które osoba czuje się zmuszona wykonywać w odpowiedzi na obsesje, aby zmniejszyć niepokój.

• niemowlęca kolka jelitowa

  Niemowlęca kolka jelitowa to częste zaburzenie występujące u niemowląt, charakteryzujące się napadowym, intensywnym płaczem, który pojawia się bez wyraźnej przyczyny, zwykle w godzinach popołudniowych lub wieczornych. Według klasycznej definicji Wessela (tzw. reguła trzech), kolka jelitowa to stan, gdy niemowlę płacze co najmniej 3 godziny dziennie, przez co najmniej 3 dni w tygodniu, przez okres dłuższy niż 3 tygodnie. Dotyczy około 20-40% niemowląt i najczęściej pojawia się między 2. a 4. tygodniem życia, ustępując samoistnie około 3.-4. miesiąca.

• przygotowanie do badania radiologicznego jamy brzusznej

  Przygotowanie do badania radiologicznego jamy brzusznej stanowi kluczowy element diagnostyki schorzeń układu pokarmowego. Badania radiologiczne jamy brzusznej, takie jak RTG przeglądowe, tomografia komputerowa czy badanie z kontrastem, wymagają odpowiedniego przygotowania pacjenta, aby uzyskać wiarygodne i diagnostycznie wartościowe obrazy.

• przygotowanie do badania ultrasonograficznego jamy brzusznej

  Przygotowanie do badania ultrasonograficznego jamy brzusznej jest kluczowym elementem wpływającym na jakość uzyskiwanych obrazów i trafność diagnozy. Podstawowym wymogiem jest pozostanie na czczo przez minimum 6-8 godzin przed badaniem, co umożliwia odpowiednią ocenę narządów jamy brzusznej, szczególnie pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych i trzustki. W przypadku pacjentów z zaparciami zaleca się stosowanie leków ułatwiających wypróżnienie, takich jak Xenna, Regulax lub Dulcobis.

• przygotowanie do gastroskopii

  Przygotowanie do gastroskopii jest kluczowym etapem, który warunkuje powodzenie i dokładność tego badania endoskopowego górnego odcinka przewodu pokarmowego. Gastroskopia umożliwia ocenę stanu przełyku, żołądka i dwunastnicy, a właściwe przygotowanie pacjenta zapewnia dobrą widoczność błony śluzowej i eliminuje ryzyko zachłyśnięcia.

• zatrucie środkiem powierzchniowo czynnym

  Zatrucie środkiem powierzchniowo czynnym (detergentem) występuje najczęściej na skutek przypadkowego spożycia detergentów gospodarczych, płynów do mycia naczyń, proszków do prania, płynów do płukania tkanin lub szamponów. Szczególnie narażone są małe dzieci, które mogą wypić kolorowe płyny przypominające soki lub napoje. Surfaktanty zawarte w tych produktach mogą powodować podrażnienie błon śluzowych przewodu pokarmowego, wywoływać nudności, wymioty, bóle brzucha oraz biegunkę.

• przywrócenie flory Lactobacillus acidophilus

  Przywrócenie flory Lactobacillus acidophilus to wskazanie terapeutyczne mające na celu odbudowanie prawidłowej mikrobioty pochwy lub jelit po jej zaburzeniu. Lactobacillus acidophilus to bakteria kwasu mlekowego stanowiąca ważny element prawidłowej flory bakteryjnej, szczególnie w pochwie, gdzie utrzymuje kwaśne pH (3,8-4,5), co uniemożliwia namnażanie się patogenów. Wskazanie to występuje najczęściej po antybiotykoterapii, w przypadku nawracających infekcji pochwy (kandydozy, bakteryjnego zapalenia pochwy), przy zaburzeniach flory jelitowej oraz w zespole jelita drażliwego.

• wydzielina z pochwy nieznanego pochodzenia

  Wydzielina z pochwy nieznanego pochodzenia to objaw, który wymaga różnicowania przyczyn i odpowiedniej diagnostyki. Fizjologicznie pochwa produkuje wydzielinę, która zmienia swoją konsystencję w różnych fazach cyklu miesiączkowego. Nieprawidłowa wydzielina może wskazywać na stany patologiczne, takie jak infekcje bakteryjne, grzybicze, pasożytnicze, a także stany zapalne, alergie, reakcje na ciała obce czy nowotwory.

• alergia IgE-zależna na konkretny alergen

  Alergia IgE-zależna na konkretny alergen to nadwrażliwość typu I, w której organizm nieprawidłowo reaguje na substancję obcą (alergen), produkując przeciwciała klasy IgE. Te przeciwciała wiążą się z receptorami na komórkach tucznych i bazofilach, a ponowny kontakt z alergenem powoduje degranulację tych komórek i uwolnienie mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny i prostaglandyny, co prowadzi do typowych objawów alergicznych.

• atopia

  Atopia to termin medyczny odnoszący się do dziedzicznej skłonności do produkcji przeciwciał IgE w odpowiedzi na ekspozycję na alergeny środowiskowe. Stanowi ona predyspozycję do rozwoju alergicznych chorób, takich jak atopowe zapalenie skóry (AZS), astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa czy alergiczne zapalenie spojówek. Pacjenci z atopią wykazują nadreaktywność układu immunologicznego, co prowadzi do chronicznego stanu zapalnego.

• sztywność mięśni

  Sztywność mięśni to stan patologiczny, który charakteryzuje się zwiększonym napięciem mięśniowym i trudnościami w poruszaniu się. Występuje jako objaw wielu różnych schorzeń neurologicznych, w tym choroby Parkinsona, stwardnienia rozsianego, dystrofii mięśniowej, urazów rdzenia kręgowego czy stanów zapalnych ośrodkowego układu nerwowego. Sztywność mięśni może dotyczyć różnych grup mięśniowych, przybierając formę lokalną lub uogólnioną.

• sztywność stawów

  Sztywność stawów to objaw kliniczny, który może towarzyszyć wielu chorobom i zaburzeniom układu ruchu. Charakteryzuje się ograniczeniem ruchomości stawu, uczuciem napięcia i trudnościami w wykonywaniu płynnych ruchów. Sztywność często występuje po okresie unieruchomienia (np. po przebudzeniu) i może ustępować po rozruszaniu stawu. Długotrwała sztywność poranna (powyżej 60 minut) jest charakterystyczna dla chorób zapalnych stawów, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS).

• zwyrodnieniowe zapalenie stawów

  Zwyrodnieniowe zapalenie stawów (choroba zwyrodnieniowa stawów, osteoartroza) to przewlekła choroba degeneracyjna układu kostno-stawowego, charakteryzująca się postępującym uszkodzeniem chrząstki stawowej. Jest najczęstszą chorobą stawów, dotykającą głównie osoby po 50 roku życia, choć może wystąpić również u młodszych pacjentów, szczególnie w przypadku wcześniejszych urazów.

• przeciążenie

  Przeciążenie (ang. overload) to stan, w którym organizm zostaje poddany działaniu sił znacznie przewyższających jego normalne możliwości adaptacyjne. W medycynie termin ten może odnosić się do różnych kontekstów, najczęściej dotyczy przeciążenia narządu ruchu, układu sercowo-naczyniowego lub metabolicznego.

• ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa

  Ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa, często określany jako ból krzyża lub lumbago, jest jednym z najczęstszych problemów układu mięśniowo-szkieletowego. Występuje zazwyczaj pomiędzy dolnymi żebrami a fałdami pośladkowymi i może promieniować do kończyn dolnych. Do najczęstszych przyczyn należą: przeciążenia mięśniowo-więzadłowe, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, przepuklina jądra miażdżystego (dyskopatia), stenoza kanału kręgowego oraz zaburzenia czynnościowe.

• napięcie mięśni

  Napięcie mięśni, określane medycznie jako hipertonia, to stan podwyższonego napięcia mięśniowego, który może być objawem różnych schorzeń neurologicznych i mięśniowych. Fizjologicznie, prawidłowe napięcie mięśniowe pozwala na utrzymanie postawy ciała i wykonywanie płynnych ruchów. Jednak patologiczne zwiększenie napięcia mięśniowego może prowadzić do sztywności, ograniczenia ruchomości stawów oraz bólu.

• przedoperacyjne zapobieganie zakażeniu miejsce operowane

  Przedoperacyjne zapobieganie zakażeniu miejsca operowanego (ang. Surgical Site Infection Prevention, SSI prevention) to zespół działań profilaktycznych podejmowanych przed zabiegiem chirurgicznym w celu zminimalizowania ryzyka infekcji rany pooperacyjnej. Zakażenia miejsca operowanego stanowią jedne z najczęstszych powikłań pooperacyjnych, znacząco zwiększając chorobowość, śmiertelność oraz koszty leczenia.

• zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych

  Zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych (ZŻZP) jest stanem zapalnym żył powierzchniowych, któremu towarzyszy tworzenie się skrzepliny. Najczęściej dotyczy kończyn dolnych, zwłaszcza żyły odpiszczelowej. Stan ten charakteryzuje się zaczerwienieniem, bólem, obrzękiem i wyczuwalnym stwardnieniem wzdłuż przebiegu żyły. ZŻZP występuje często u osób z żylakami, po urazach, zabiegach chirurgicznych, u kobiet w ciąży oraz u pacjentów z trombofilią.

• stan zapalny żył kończyny dolnej

  Stan zapalny żył kończyny dolnej, znany również jako zakrzepowe zapalenie żył (thrombophlebitis), jest schorzeniem charakteryzującym się tworzeniem się zakrzepów krwi w żyłach nóg, z towarzyszącym procesem zapalnym. Występuje najczęściej w żyłach powierzchownych, ale może dotyczyć również żył głębokich (zakrzepica żył głębokich, DVT), co stanowi poważniejszy stan kliniczny. Objawy obejmują ból, obrzęk, zaczerwienienie, ucieplenie skóry nad zajętą żyłą oraz wyczuwalny bolesny powrózek żylny.

• przerosła blizna

  Przerosła blizna (keloid) to nieprawidłowy rozrost tkanki łącznej włóknistej, który powstaje w wyniku zaburzeń procesu gojenia się ran. W przeciwieństwie do blizn przerostowych, keloidy wykraczają poza granice pierwotnego uszkodzenia skóry i mogą pojawić się nawet po drobnych urazach, takich jak ukłucia, skaleczenia czy zabiegi piersingowe. Charakteryzują się nieregularnym kształtem, gumowatą konsystencją oraz różowym lub czerwonawym zabarwieniem. Keloid rozwija się stopniowo i może powiększać się miesiącami, a nawet latami po pierwotnym urazie.

• niedrożność przewodów trzustkowych lub żółciowych spowodowana przez nowotwór

  Niedrożność przewodów trzustkowych lub żółciowych spowodowana przez nowotwór jest poważnym stanem klinicznym, który najczęściej występuje w przebiegu raka trzustki, dróg żółciowych (cholangiocarcinoma) lub raka brodawki Vatera. Blokada przewodów trzustkowych może prowadzić do ostrego zapalenia trzustki, podczas gdy niedrożność dróg żółciowych powoduje żółtaczkę mechaniczną, świąd skóry oraz potencjalnie zapalenie dróg żółciowych.

• stan po resekcji trzustki

  Stan po resekcji trzustki to sytuacja kliniczna, w której pacjent przeszedł zabieg chirurgicznego usunięcia części lub całości trzustki. Resekcja trzustki może być wykonywana z różnych wskazań, najczęściej z powodu nowotworu trzustki (gruczolakorak trzustki), przewlekłego zapalenia trzustki, zmian torbielowatych lub urazów. Zakres resekcji zależy od lokalizacji i charakteru zmiany – może to być pankreatoduodenektomia (operacja Whipple’a), dystalna pankreatektomia, centralna resekcja trzustki lub całkowita pankreatektomia.

• ból związany z ząbkowaniem

  Ból związany z ząbkowaniem to dolegliwość występująca u niemowląt i małych dzieci w okresie wyrastania zębów mlecznych. Ząbkowanie zwykle rozpoczyna się między 4. a 7. miesiącem życia dziecka i może trwać do około 3. roku życia. Typowe objawy to bolesność i obrzęk dziąseł, nadmierne ślinienie, drażliwość, zaburzenia snu oraz tendencja do wkładania przedmiotów do ust. U niektórych dzieci mogą również wystąpić nieznacznie podwyższona temperatura ciała, utrata apetytu lub biegunka, jednak wysoką gorączkę czy znaczne pogorszenie stanu ogólnego nie należy przypisywać wyłącznie ząbkowaniu i wymaga ona konsultacji z pediatrą.

• choroba układu nerwowego wywołana udokumentowanym niedoborem witaminy B1 i B6

  Choroba układu nerwowego wywołana udokumentowanym niedoborem witaminy B1 (tiaminy) i B6 (pirydoksyny) przybiera najczęściej postać neuropatii obwodowej lub encefalopatii. Niedobór tiaminy może prowadzić do zespołu Wernickego-Korsakowa (charakteryzującego się dezorientacją, ataksją i oftalmoplegią) lub beriberi (objawiającego się osłabieniem mięśni, parestezjami i niewydolnością serca). Niedobór witaminy B6 może powodować neuropatię czuciową, drgawki oraz zmiany skórne.

• obrzęk spowodowany urazem sportowym

  Obrzęk spowodowany urazem sportowym to nagromadzenie płynu w tkankach w wyniku urazu mechanicznego doznanego podczas aktywności fizycznej. Powstaje jako fizjologiczna reakcja organizmu na uszkodzenie tkanek miękkich, takich jak mięśnie, ścięgna czy więzadła. Charakterystycznymi objawami są opuchlizna, ból, zaczerwienienie oraz ograniczenie ruchomości stawu w okolicy urazu.

• ból w zapaleniu stawów

  Ból w zapaleniu stawów jest jednym z głównych objawów chorób reumatycznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), łuszczycowe zapalenie stawów czy choroba zwyrodnieniowa stawów. Występuje on na skutek procesów zapalnych toczących się w błonie maziowej stawów, które prowadzą do uszkodzenia tkanek stawowych, obrzęku i ograniczenia ruchomości. Ból ten charakteryzuje się często sztywnością poranną, nasileniem podczas ruchu oraz towarzyszącym mu obrzękiem i uciepleniem stawów.

• pęcherzykowe zapalenie płuc

  Pęcherzykowe zapalenie płuc (pneumonia alveolaris) to poważna choroba infekcyjna, w której dochodzi do stanu zapalnego pęcherzyków płucnych. Stan ten charakteryzuje się nagromadzeniem wysięku zapalnego w obrębie pęcherzyków płucnych, co skutkuje zaburzeniami wymiany gazowej. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są bakterie (głównie Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae), wirusy, grzyby oraz rzadziej inne patogeny.

• wtórnie zakażone ropne zapalenie skóry

  Wtórnie zakażone ropne zapalenie skóry to stan chorobowy, w którym pierwotna infekcja skóry (np. liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, ropnie) ulega dodatkowemu zakażeniu bakteriami, najczęściej gronkowcami (Staphylococcus aureus) lub paciorkowcami (Streptococcus). Stan ten charakteryzuje się nasileniem typowych objawów zapalnych – zaczerwienieniem, obrzękiem, bolesnością, zwiększoną ciepłotą tkanek oraz wyciekiem ropnym. U pacjentów mogą pojawić się również objawy ogólne jak gorączka czy złe samopoczucie.

• niepowikłany stan zapalny cewki moczowej

  Niepowikłany stan zapalny cewki moczowej (nieżyt cewki, urethritis) to ostra infekcja dotycząca cewki moczowej, najczęściej wywołana przez patogeny przenoszone drogą płciową lub bakterie z przewodu pokarmowego. Schorzenie to występuje zarówno u mężczyzn, jak i kobiet, choć u kobiet często współistnieje z zapaleniem pęcherza moczowego. Główne objawy to pieczenie i ból podczas oddawania moczu, zwiększona częstotliwość mikcji oraz wyciek z cewki moczowej.

• niepowikłany stan zapalny szyjki macicy

  Niepowikłany stan zapalny szyjki macicy (cervicitis) to częsta dolegliwość ginekologiczna charakteryzująca się zapaleniem nabłonka szyjki macicy. Występuje głównie u kobiet w wieku rozrodczym i może być spowodowany zarówno przez patogeny przenoszone drogą płciową (takie jak Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae), jak i czynniki nieinfekcyjne (reakcje alergiczne, podrażnienia chemiczne). Podstawowe objawy obejmują nieprawidłowe upławy, krwawienie międzymiesiączkowe, dyskomfort podczas stosunku oraz ból w podbrzuszu.

• podniecenie związane z ostrym alkoholowym zespołem abstynencyjnym

  Podniecenie związane z ostrym alkoholowym zespołem abstynencyjnym to stan psychomotorycznego pobudzenia, który może wystąpić u pacjentów doświadczających zespołu odstawienia alkoholu. Objawy te pojawiają się zazwyczaj 6-24 godzin po zaprzestaniu lub znacznym ograniczeniu spożycia alkoholu u osób z długotrwałym uzależnieniem. Objawia się niepokojem, drażliwością, agitacją, wzmożoną aktywnością autonomicznego układu nerwowego, zaburzeniami snu oraz w cięższych przypadkach halucynacjami i napadami drgawkowymi.

• zaparcie przewlekłe

  Zaparcie przewlekłe to stan, w którym pacjent doświadcza trudności z oddawaniem stolca, rzadszych wypróżnień (mniej niż 3 razy w tygodniu) lub uczucia niepełnego opróżnienia przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Może być spowodowane przez czynniki dietetyczne (niska podaż błonnika, niewystarczające nawodnienie), siedzący tryb życia, choroby przewodu pokarmowego, zaburzenia neurologiczne, endokrynologiczne, choroby układowe oraz przyjmowanie niektórych leków (opioidy, leki przeciwdepresyjne, suplementy żelaza, leki przeciwcholinergiczne).

• przygotowanie do zabiegów diagnostycznych

  Przygotowanie do zabiegów diagnostycznych obejmuje szereg działań mających na celu zapewnienie dokładności wyników badań oraz bezpieczeństwa pacjenta. W zależności od rodzaju procedury, przygotowanie może obejmować ograniczenia dietetyczne (post), odpowiednie nawodnienie, odstawienie niektórych leków, oczyszczenie jelit lub specjalne instrukcje dotyczące przyjmowania płynów.

• przygotowanie do zabiegów operacyjnych

  Przygotowanie do zabiegów operacyjnych to złożony proces, którego celem jest zminimalizowanie ryzyka powikłań śród- i pooperacyjnych oraz zapewnienie optymalnych warunków do przeprowadzenia operacji. Przygotowanie obejmuje działania medyczne, diagnostyczne oraz edukacyjne, które są dostosowane do rodzaju zabiegu, stanu zdrowia pacjenta oraz towarzyszących chorób współistniejących.

• zmniejszenie utraty krwi u pacjentów poddawanych izolowanemu zabiegowi pomostowania aortalno-wieńcowego z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego

  Zmniejszenie utraty krwi u pacjentów poddawanych izolowanemu zabiegowi pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG) z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego stanowi istotny aspekt opieki okołooperacyjnej w kardiochirurgii. Zabieg CABG jest jedną z najczęściej wykonywanych procedur kardiochirurgicznych, polegającą na wszczepieniu pomostów naczyniowych, które omijają zwężone lub niedrożne odcinki tętnic wieńcowych, przywracając prawidłowe ukrwienie mięśnia sercowego.

• kandydoza rozsiana

  Kandydoza rozsiana (inaczej układowa lub uogólniona) to ciężka postać zakażenia grzybami z rodzaju Candida, która obejmuje wiele narządów i układów organizmu. Rozwija się najczęściej u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym osób z neutropenią, otrzymujących immunosupresję, po przeszczepach narządów, leczonych na oddziałach intensywnej terapii, noworodków z niską masą urodzeniową oraz pacjentów z AIDS. Kandydemia (obecność Candida we krwi) często poprzedza rozsiew zakażenia do narządów wewnętrznych.

• kandydoza płuc

  Kandydoza płuc to zakażenie grzybicze dróg oddechowych wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Stanowi poważne powikłanie u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym u osób po przeszczepach narządów, chorych na AIDS, pacjentów onkologicznych poddawanych chemioterapii oraz u osób z neutropenią. Zakażenie może również wystąpić u pacjentów długotrwale hospitalizowanych, poddawanych antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania, która zaburza naturalną florę bakteryjną.

• kandydoza otrzewnej

  Kandydoza otrzewnej to zakażenie grzybicze błony otrzewnowej wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Zakażenie to występuje przede wszystkim u pacjentów z obniżoną odpornością, chorych onkologicznych, po rozległych zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej, a także u osób poddawanych dializie otrzewnowej. Zakażenie może rozprzestrzeniać się drogą krwionośną lub jako bezpośrednie zanieczyszczenie podczas zabiegów inwazyjnych.

• kandydoza dróg moczowych

  Kandydoza dróg moczowych to zakażenie grzybicze wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida (najczęściej Candida albicans), które atakuje układ moczowy. Schorzenie to częściej występuje u osób z czynnikami ryzyka, takimi jak: cukrzyca, osłabiona odporność, długotrwała antybiotykoterapia, cewnikowanie pęcherza moczowego, ciąża czy stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych. Objawy kandydozy dróg moczowych mogą obejmować: częste i bolesne oddawanie moczu, pieczenie podczas mikcji, mętny mocz oraz ból w podbrzuszu.

• profilaktyka kandydozy

  Profilaktyka kandydozy to zespół działań mających na celu zapobieganie zakażeniom wywołanym przez grzyby z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Działania profilaktyczne są szczególnie istotne u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka, w tym u osób z obniżoną odpornością (po przeszczepach, w trakcie chemioterapii, z AIDS), noworodków z niską masą urodzeniową, pacjentów z cukrzycą, a także u osób długotrwale hospitalizowanych z założonymi cewnikami naczyniowymi lub moczowymi.

• choroba zatok

  Choroba zatok, czyli zapalenie zatok przynosowych (rhinosinusitis), to stan zapalny błony śluzowej zatok przynosowych. Może mieć charakter ostry (trwający do 12 tygodni) lub przewlekły (utrzymujący się powyżej 12 tygodni). Najczęstszymi objawami są: niedrożność nosa, wyciek wydzieliny z nosa, ból lub uczucie rozpierania twarzy, zaburzenia węchu oraz kaszel, szczególnie nasilający się w nocy.

• polineuropatia cukrzycowa

  Polineuropatia cukrzycowa to jedno z najczęstszych przewlekłych powikłań cukrzycy, dotykające nawet do 50% pacjentów z cukrzycą. Charakteryzuje się uszkodzeniem obwodowego układu nerwowego spowodowanym długotrwałą hiperglikemią. Objawy polineuropatii obejmują drętwienie, mrowienie, palący ból w kończynach (zwykle rozpoczynający się od stóp), nadwrażliwość na dotyk oraz zaburzenia czucia. W zaawansowanych przypadkach może prowadzić do osłabienia mięśni i zwiększonego ryzyka urazów oraz owrzodzeń stóp.

• nieswoiste bakteryjne zapalenie pochwy

  Nieswoiste bakteryjne zapalenie pochwy (bacterial vaginosis, BV) to najczęstsza przyczyna infekcji pochwy u kobiet w wieku rozrodczym. Charakteryzuje się zaburzeniem równowagi mikroflory pochwy – zmniejszeniem liczby pałeczek kwasu mlekowego (Lactobacillus) i nadmiernym wzrostem bakterii beztlenowych, takich jak Gardnerella vaginalis, Prevotella, Mobiluncus czy Atopobium vaginae. Schorzenie występuje u około 20-30% kobiet, przy czym u wielu z nich przebiega bezobjawowo.

• napadowe zaburzenie rytmu pochodzenia nadkomorowego

  Napadowe zaburzenie rytmu pochodzenia nadkomorowego (PSVT – Paroxysmal Supraventricular Tachycardia) to stan charakteryzujący się nagłym przyspieszeniem akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę, wywodzącym się z tkanki przewodzącej powyżej pęczka Hisa. Najczęstszą przyczyną jest obecność dodatkowej drogi przewodzenia lub zaburzenia przewodnictwa w węźle przedsionkowo-komorowym. PSVT typowo objawia się jako nagle występujące kołatanie serca, zawroty głowy, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej oraz lęk.

• tachyarytmia w migotaniu przedsionków niereagująca na standardowe leczenie przeciwarytmiczne

  Tachyarytmia w migotaniu przedsionków niereagująca na standardowe leczenie przeciwarytmiczne to stan kliniczny charakteryzujący się szybką, nieprawidłową czynnością serca (powyżej 100 uderzeń na minutę) w przebiegu migotania przedsionków, który nie odpowiada na typowe metody farmakologiczne. Migotanie przedsionków jest najczęstszą arytmią nadkomorową, występującą u około 1-2% populacji ogólnej, przy czym częstość ta wzrasta wraz z wiekiem.

• rak pęcherza moczowego z komórek nabłonka przejściowego

  Rak pęcherza moczowego z komórek nabłonka przejściowego (rak urotelialny) to najczęściej występujący typ nowotworu pęcherza moczowego, stanowiący około 90% wszystkich przypadków. Rozwija się z komórek nabłonka wyściełającego drogi moczowe. Choroba ta częściej dotyka mężczyzn niż kobiety, a głównym czynnikiem ryzyka jest palenie tytoniu, które odpowiada za około 50% przypadków. Inne czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na chemikalia przemysłowe, przewlekłe stany zapalne pęcherza oraz genetyczne predyspozycje.

• profilaktyka nawrotu zaburzenia depresyjnego nawracającego

  Profilaktyka nawrotu zaburzenia depresyjnego nawracającego to strategia lecznicza mająca na celu zapobieganie ponownemu wystąpieniu epizodów depresyjnych u osób, które doświadczyły więcej niż jednego epizodu depresji w przeszłości. Zaburzenie depresyjne nawracające charakteryzuje się występowaniem co najmniej dwóch epizodów depresyjnych, przedzielonych okresem remisji trwającym co najmniej 2 miesiące. Z każdym kolejnym epizodem depresji ryzyko nawrotu rośnie, a okresy remisji mogą się skracać.