pęcherzykowe zapalenie płuc
Wskazanie
Pęcherzykowe zapalenie płuc (pneumonia alveolaris) to poważna choroba infekcyjna, w której dochodzi do stanu zapalnego pęcherzyków płucnych. Stan ten charakteryzuje się nagromadzeniem wysięku zapalnego w obrębie pęcherzyków płucnych, co skutkuje zaburzeniami wymiany gazowej. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są bakterie (głównie Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae), wirusy, grzyby oraz rzadziej inne patogeny.
Diagnostyka pęcherzykowego zapalenia płuc obejmuje badanie przedmiotowe i podmiotowe, badania obrazowe (RTG klatki piersiowej), badania laboratoryjne (m.in. CRP, OB, leukocytoza) oraz w wybranych przypadkach badania mikrobiologiczne (posiew plwociny, krwi). Charakterystycznymi objawami są: gorączka, kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej oraz osłuchowo trzeszczenia nad zajętymi obszarami płuc.
W leczeniu stosuje się przede wszystkim antybiotykoterapię, której wybór zależy od prawdopodobnego czynnika etiologicznego oraz stanu klinicznego pacjenta. W Polsce najczęściej stosowane leki to: amoksycylina (Amotaks, Duomox), amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Taromentin, Amoksiklav), azytromycyna (Azibiot, Sumamed), klarytromycyna (Klacid, Fromilid), lewofloksacyna (Levoxa, Tavanic), moksifloksacyna (Avelox), ceftriakson (Biotrakson, Tartriakson) oraz cefuroksym (Zinacef, Zamur).
Największe trudności w leczeniu pęcherzykowego zapalenia płuc wiążą się z rosnącą opornością drobnoustrojów na antybiotyki, szczególnie w przypadku zakażeń szpitalnych. Problematyczne są również zakażenia wywołane przez atypowe patogeny, które mogą nie odpowiadać na standardową antybiotykoterapię. U pacjentów z obniżoną odpornością, osób starszych oraz pacjentów z chorobami współistniejącymi (POChP, niewydolność serca) przebieg choroby może być ciężki, a leczenie znacznie trudniejsze. Wyzwaniem jest również odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz utrzymanie właściwej saturacji krwi tlenem, szczególnie w ciężkich przypadkach wymagających hospitalizacji i tlenoterapii.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Azitrox 500 – Tabletki powlekane – 500 mg
Produkt zawiera 500 mg azytromycyny w postaci azytromycyny dwuwodnej. Stosuje się go w leczeniu zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie gardła, ucha środkowego, oskrzeli, płuc oraz zakażeń skóry i tkanek miękkich. Jest również wskazany przy chorobach przenoszonych drogą płciową wywoływanych przez Chlamydia trachomatis. Lek pomaga zwalczać drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę i jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami lekarza.
• Wskazania do stosowania- bakteryjne zapalenie gardła
- bakteryjne zapalenie oskrzeli
- liszajec
- niepowikłany stan zapalny cewki moczowej
- niepowikłany stan zapalny szyjki macicy
- ostre zapalenie ucha środkowego
- pęcherzykowe zapalenie płuc
- róża
- rumień wędrujący
- śródmiąższowe zapalenie płuc
- trądzik pospolity
- wtórnie zakażone ropne zapalenie skóry
- zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
- zapalenie migdałków podniebiennych
- zapalenie zatok
• Substancja czynna• Kategoria leku