Właściwości farmakokinetyczne
Posaconazole Glenmark 40 mg/ml

Pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej (40 mg/ml) charakteryzuje się powolnym wchłanianiem z medianą tmax około 3 godzin po posiłku bogatotłuszczowym. Farmakokinetyka jest liniowa do dawki 800 mg/dobę przy podaniu z posiłkiem, natomiast przy dawkach powyżej 800 mg/dobę obserwuje się wysycenie mechanizmów wchłaniania. Spożycie posiłku bogatotłuszczowego (około 50 g tłuszczu) zwiększa biodostępność leku, podnosząc Cmax o około 330% i AUC o około 360% w porównaniu do podania na czczo. Pozakonazol wykazuje dużą pozorną objętość dystrybucji (1774 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (>98%). Metabolizm zachodzi głównie przez glukuronidację, a eliminacja jest powolna z okresem półtrwania około 35 godzin. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (77% dawki), a wydalanie nerkowe jest minimalne (14% dawki, z czego <0,2% to postać niezmieniona). Stan stacjonarny osiągany jest po 7-10 dniach stosowania wielokrotnego.

Właściwości farmakokinetyczne pozakonazolu

Analiza właściwości farmakokinetycznych pozakonazolu zawartego w produkcie Posaconazole Glenmark, 40 mg/ml, zawiesina doustna, dostarcza istotnych informacji dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji tej substancji leczniczej. Dane farmakokinetyczne stanowią podstawę do optymalizacji schematów dawkowania oraz identyfikacji potencjalnych interakcji lekowych.1

Wchłanianie i biodostępność

Pozakonazol charakteryzuje się stosunkowo powolnym wchłanianiem, z medianą czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynoszącą 3 godziny u pacjentów po posiłku. Farmakokinetyka leku wykazuje charakter liniowy po podaniu pojedynczej dawki oraz dawek wielokrotnych do 800 mg, gdy lek przyjmowany jest z posiłkiem bogatotłuszczowym. Przy dawkach przekraczających 800 mg na dobę nie obserwuje się dalszego zwiększenia stężenia leku w osoczu, co wskazuje na wysycenie mechanizmów wchłaniania.2

Istotnym aspektem jest nieliniowy wzrost wartości AUC obserwowany przy podaniu dawek większych niż 200 mg na czczo. Przyjmowanie leku na czczo w schemacie 4 dawek po 200 mg (łącznie 800 mg/dobę) zwiększa stężenie pozakonazolu w surowicy 2,6-krotnie w porównaniu do schematu 2 dawek po 400 mg.3

Wpływ pokarmu na wchłanianie

Spożywanie posiłków ma znaczący wpływ na wchłanianie pozakonazolu. Podanie dawki 400 mg (raz na dobę) podczas lub bezpośrednio po posiłku bogatotłuszczowym (około 50 g tłuszczu) istotnie zwiększa biodostępność leku, powodując wzrost wartości Cmax o około 330% oraz AUC o około 360% w porównaniu do podania na czczo.4

Wartość AUC dla pozakonazolu jest:

  • 4-krotnie większa przy podaniu z posiłkiem bogatotłuszczowym (około 50 g tłuszczu)5
  • 2,6-krotnie większa przy podaniu z posiłkiem niezawierającym tłuszczu lub z produktem odżywczym zawierającym 14 g tłuszczu6

Dystrybucja w organizmie

Pozakonazol charakteryzuje się powolnym wchłanianiem i eliminacją. Posiada bardzo dużą pozorną objętość dystrybucji wynoszącą 1774 litrów, co wskazuje na rozległe przenikanie do tkanek. Lek w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza (powyżej 98%), głównie z albuminami. 98%), głównie z albuminami.”>7

Metabolizm

W przypadku pozakonazolu nie występują istotne krążące metabolity. Inhibitory enzymów cytochromu CYP450 prawdopodobnie nie wpływają znacząco na stężenie leku w osoczu. Główny szlak metaboliczny obejmuje powstawanie pochodnych glukuronidowych, natomiast metabolity powstające w procesach oksydacyjnych przy udziale enzymów CYP450 stanowią znikomą część. Metabolity wydalone z moczem i kałem stanowią około 17% podanej dawki znakowanej radioizotopem.8

Eliminacja

Charakterystyczną cechą farmakokinetyki pozakonazolu jest powolna eliminacja, ze średnim okresem półtrwania () wynoszącym 35 godzin (zakres od 20 do 66 godzin). Po podaniu pozakonazolu znakowanego izotopem 14C, aktywność promieniotwórczą stwierdzono głównie w kale (77% znakowanej dawki), z czego większość stanowił macierzysty związek (66% znakowanej dawki).9

Wydalanie drogą nerkową ma mniejsze znaczenie – 14% znakowanej dawki wydzielane jest z moczem, przy czym mniej niż 0,2% znakowanej dawki stanowi związek macierzysty. Stan stacjonarny jest osiągany po 7 do 10 dniach przy wielokrotnym podawaniu dawek.<sup data-drug="Posaconazole Glenmark" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Niewielka część leku usuwana jest drogą nerkową, 14% znakowanej dawki wydzielane jest z moczem (10

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież (w wieku < 18 lat)

Badania farmakokinetyczne w populacji pediatrycznej wykazały:

  • U pacjentów w wieku 8-17 lat otrzymujących 800 mg/dobę pozakonazolu w dawce podzielonej w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych, średnie najmniejsze stężenie w osoczu (776 ng/ml) było porównywalne do wartości obserwowanych u dorosłych pacjentów w wieku 18-64 lat (817 ng/ml)11
  • W badaniach profilaktycznych u młodzieży (13-17 lat) średnie stężenie pozakonazolu w stanie stacjonarnym (Cav) było podobne do wartości uzyskiwanych u dorosłych pacjentów12
  • W badaniu z udziałem 136 pacjentów pediatrycznych (od 11 miesięcy do 17 lat) z neutropenią, leczonych pozakonazolem w dawkach do 18 mg/kg mc./dobę (podawanych w trzech dawkach podzielonych), około 50% pacjentów osiągnęło docelowe stężenie terapeutyczne (Cav w dniu 7. między 500 ng/ml a 2500 ng/ml)13
  • Ekspozycja na lek była ogólnie wyższa u starszych dzieci (7-18 lat) niż u młodszych (2-7 lat)<sup data-drug="Posaconazole Glenmark" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Ekspozycje były na ogół wyższe u pacjentów starszych (w wieku od 7 do < 18 lat) niż u pacjentów młodszych (w wieku od 2 do 14

Wpływ płci

Farmakokinetyka pozakonazolu nie wykazuje istotnych różnic między mężczyznami a kobietami, co oznacza, że modyfikacja dawki ze względu na płeć nie jest konieczna.15

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) obserwuje się zwiększenie parametrów farmakokinetycznych w porównaniu do osób młodszych (18-45 lat):

  • Zwiększenie Cmax o 26%16
  • Zwiększenie AUC o 29%17

Pomimo tych różnic profil bezpieczeństwa pozakonazolu pozostaje podobny zarówno u osób młodszych, jak i starszych, co nie wskazuje na konieczność modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku.18

Wpływ rasy

U osób rasy czarnej zaobserwowano nieznaczne zmniejszenie wartości AUC (o 16%) i Cmax pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej w porównaniu do osób rasy białej. Profil bezpieczeństwa był jednak podobny u pacjentów obu ras, co sugeruje brak konieczności modyfikacji dawki w zależności od rasy.19

Wpływ masy ciała

Populacyjny model farmakokinetyczny pozakonazolu w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji i tabletek wskazuje na istotną zależność między masą ciała a klirensem leku:

  • U pacjentów o masie ciała > 120 kg obserwuje się zmniejszenie Cav o 25% 120 kg Cav ulega zmniejszeniu o 25%”>20
  • U pacjentów o masie ciała < 50 kg obserwuje się zwiększenie Cav o 19%<sup data-drug="Posaconazole Glenmark" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="a u pacjentów o masie ciała 21

Z tego powodu zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów o masie ciała przekraczającej 120 kg pod kątem rozwoju zakażeń grzybiczych z przełamania, pomimo stosowanego leczenia.22

Zaburzenia czynności nerek

Wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę pozakonazolu:

  • Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek (Clcr ≥ 20 ml/min/1,73 m²) nie wpływają znacząco na farmakokinetykę pozakonazolu, dlatego modyfikacja dawki nie jest konieczna23
  • U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (Clcr 96%) w porównaniu do pozostałych grup z niewydolnością nerek (< 40% CV)<sup data-drug="Posaconazole Glenmark" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (n=6, Clcr 96% CV (współczynnik wariancji)], w porównaniu z pozostałymi grupami osób z niewydolnością nerek [24
  • Ze względu na niewielki stopień wydalania pozakonazolu przez nerki, ciężkie zaburzenia czynności nerek prawdopodobnie nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku i nie zaleca się modyfikacji dawki25
  • Pozakonazol nie jest usuwany podczas hemodializy26

Zaburzenia czynności wątroby

Badania farmakokinetyczne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wykazały następujące zmiany po podaniu pojedynczej dawki doustnej 400 mg pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej:

  • U pacjentów z łagodnymi (grupa A wg klasyfikacji Child-Pugh), umiarkowanymi (grupa B) lub ciężkimi (grupa C) zaburzeniami czynności wątroby średnia wartość AUC była 1,3- do 1,6-krotnie większa niż u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby27
  • Nie oznaczano stężeń niezwiązanego leku i nie można wykluczyć, że wzrost narażenia na niezwiązany pozakonazol był większy niż stwierdzony 60% wzrost całkowitej AUC28
  • Okres półtrwania w fazie eliminacji leku (t½) był wydłużony z około 27 godzin do 43 godzin w odpowiednich grupach29

Nie zaleca się modyfikacji dawki u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby, jednak ze względu na zwiększone stężenie leku w osoczu należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania pozakonazolu w tej grupie pacjentów.30

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych pozakonazolu w szczególnych grupach pacjentów
Grupa pacjentów Zmiany w parametrach farmakokinetycznych Zalecenia dawkowania
Dzieci i młodzież (8-17 lat) Stężenie podobne do dorosłych Standardowe dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) ↑ Cmax o 26%, ↑ AUC o 29% Standardowe dawkowanie
Rasa czarna vs. biała ↓ AUC i Cmax o 16% Standardowe dawkowanie
Masa ciała > 120 kg ↓ Cav o 25% Standardowe dawkowanie, ścisłe monitorowanie
Masa ciała < 50 kg ↑ Cav o 19% Standardowe dawkowanie
Łagodne/umiarkowane zaburzenia czynności nerek Brak istotnych zmian Standardowe dawkowanie
Ciężkie zaburzenia czynności nerek Duża zmienność AUC (CV > 96%) Standardowe dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby (Child-Pugh A-C) ↑ AUC 1,3-1,6x, ↑ t½ z 27 do 43 h Standardowe dawkowanie, zachowanie ostrożności
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl