Właściwości farmakokinetyczne
Deflegmin KIDS 15 mg/5 ml

Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna leku Deflegmin KIDS (15 mg/5 ml syrop), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu w czasie 0,5-3 godzin po podaniu. Lek wykazuje proporcjonalność stężenia do dawki oraz wysokie (około 90%) wiązanie z białkami osocza, co wpływa na jego biodostępność i dystrybucję. Ambroksol dystrybuuje szybko, z największym stężeniem w miąższu płucnym, co jest kluczowe dla jego działania mukolitycznego i wykrztuśnego. Efekt pierwszego przejścia wynosi około 30%, a głównym miejscem metabolizmu jest wątroba, gdzie zachodzą procesy sprzęgania prowadzące do powstawania metabolitów.

Właściwości farmakokinetyczne leku

Właściwości farmakokinetyczne leku Deflegmin KIDS (15 mg/5 ml syrop), zawierającego jako substancję czynną ambroksolu chlorowodorek, charakteryzują się specyficznym profilem wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem istotnych parametrów farmakokinetycznych. 1

Wchłanianie

Ambroksolu chlorowodorek po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Jest to istotna cecha, która zapewnia szybkie rozpoczęcie działania leczniczego substancji. 2

Stężenie leku w osoczu wykazuje proporcjonalność do podanej dawki, co oznacza przewidywalną farmakokinetykę w zakresie dawek terapeutycznych. Stężenie maksymalne (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w czasie od 0,5 do 3 godzin od momentu podania leku. 3

Dystrybucja

Po wchłonięciu ambroksol ulega szybkiej dystrybucji w organizmie. W zakresie dawek terapeutycznych lek w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – wiązanie to wynosi około 90%. Ta właściwość wpływa na biodostępność leku oraz na jego dystrybucję do tkanek. 4

Dystrybucja ambroksolu w organizmie jest szybka. Ważną z klinicznego punktu widzenia cechą jest to, że największe stężenie substancji obserwuje się w miąższu płucnym, co ma bezpośredni związek z jego działaniem mukolitycznym i wykrztuśnym. 5

Metabolizm

Efekt pierwszego przejścia dla ambroksolu nie jest wysoki – około 30% podanej doustnie dawki podlega temu efektowi. Oznacza to, że większość podanej dawki dociera do krążenia ogólnoustrojowego w niezmienionej postaci. 6

Głównym miejscem metabolizmu ambroksolu jest wątroba, gdzie zachodzą procesy sprzęgania, prowadzące do powstawania metabolitów, które następnie są wydalane. 7

Eliminacja

Okres półtrwania ambroksolu w osoczu wynosi od 7 do 12 godzin. Ten stosunkowo długi okres półtrwania pozwala na utrzymanie terapeutycznego stężenia leku przy względnie rzadkim dawkowaniu. 8

Istotną informacją jest brak kumulacji leku w organizmie, co zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z nadmiernym gromadzeniem się substancji czynnej. 9

Ambroksol i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki. Tą drogą eliminowane jest około 90% podanej dawki, co wskazuje na dominującą rolę układu moczowego w usuwaniu leku z organizmu. 10

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Wchłanianie z przewodu pokarmowego Szybkie i niemal całkowite
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 0,5-3 godziny
Wiązanie z białkami osocza około 90%
Dystrybucja tkankowa Największe stężenie w miąższu płucnym
Efekt pierwszego przejścia około 30%
Główny narząd metabolizmu Wątroba (procesy sprzęgania)
Okres półtrwania (t0,5) 7-12 godzin
Droga eliminacji Głównie przez nerki (około 90%)
Kumulacja leku Nie obserwuje się
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl