Interakcje leku
Caspofungin Zentiva 50 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Kaspofungina, substancja czynna preparatu Caspofungin Zentiva, wykazuje specyficzny profil interakcji z innymi lekami, wynikający z jej właściwości farmakokinetycznych. Badania in vitro wykazały, że kaspofungina nie jest inhibitorem żadnego z enzymów układu cytochromu P450 (CYP). Ponadto, w badaniach klinicznych kaspofungina nie indukowała metabolizmu innych substancji poprzez CYP3A4. Kaspofungina nie jest substratem glikoproteiny P i wykazuje słabe powinowactwo do enzymów cytochromu P450. Mimo tych właściwości, w badaniach farmakologicznych i klinicznych zaobserwowano interakcje kaspofunginy z innymi lekami.¹

Interakcje z immunosupresantami

Cyklosporyna A (w dawce 4 mg/kg mc. lub w dwóch dawkach po 3 mg/kg mc. w odstępie 12 godzin) w badaniach z udziałem zdrowych dorosłych ochotników powodowała zwiększenie AUC kaspofunginy o około 35%. Efekt ten prawdopodobnie wynika ze zmniejszonego wychwytu kaspofunginy przez wątrobę. Jednocześnie ważne jest, że kaspofungina nie powodowała zwiększenia stężenia cyklosporyny w osoczu.²

Podczas jednoczesnego stosowania kaspofunginy i cyklosporyny zaobserwowano przejściowe zwiększenie aktywności AlAT i AspAT do wartości mniejszych lub równych trzykrotnej wartości górnej granicy zakresu wartości uznanych za prawidłowe. Te zmiany ustępowały po odstawieniu leków. W retrospektywnym badaniu obejmującym 40 pacjentów leczonych kaspofunginą i cyklosporyną przez okres od 1 do 290 dni (mediana 17,5 dnia) nie obserwowano poważnych zaburzeń czynności wątroby. Niemniej jednak, podczas jednoczesnego podawania tych dwóch leków zaleca się monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych.³

Takrolimus wykazuje również istotne klinicznie interakcje z kaspofunginą. Badania kliniczne wykazały, że kaspofungina zmniejszała minimalne stężenie takrolimusu u zdrowych dorosłych ochotników o 26%. Z tego powodu u pacjentów przyjmujących jednocześnie oba leki konieczne jest standardowe monitorowanie stężeń takrolimusu we krwi oraz odpowiednie dostosowanie jego dawek.⁴

Interakcje z lekami przeciwzakaźnymi

Badania kliniczne z udziałem zdrowych dorosłych ochotników wykazały, że farmakokinetyka kaspofunginy nie ulega istotnym klinicznie zmianom podczas jednoczesnego stosowania z itrakonazolem, amfoterycyną B, mykofenolanem, nelfinawirem lub takrolimusem. Podobnie kaspofungina nie wpływała znacząco na farmakokinetykę amfoterycyny B, itrakonazolu, ryfampicyny czy mykofenolanu mofetylu. Dostępne dane na temat bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania kaspofunginy z tymi lekami są ograniczone, jednak wydaje się, że nie ma konieczności zachowywania szczególnych środków ostrożności podczas takiej terapii skojarzonej.⁵

Interakcje z induktorami enzymów

Ryfampicyna wykazuje dwufazowy wpływ na farmakokinetykę kaspofunginy. W pierwszym dniu jednoczesnego podawania obu leków u zdrowych dorosłych ochotników ryfampicyna powodowała zwiększenie AUC kaspofunginy o 60% oraz zwiększenie jej stężenia minimalnego o 170%. Jednakże przy wielokrotnym podawaniu obu leków minimalne stężenia kaspofunginy stopniowo zmniejszały się. Po dwóch tygodniach jednoczesnego podawania, ryfampicyna miała już tylko ograniczony wpływ na AUC kaspofunginy, natomiast jej stężenia minimalne były o 30% mniejsze niż u pacjentów dorosłych przyjmujących samą kaspofunginę. Mechanizm tej interakcji prawdopodobnie polega na początkowym hamowaniu, a następnie indukcji białek transportowych.⁶

Podobnych efektów można spodziewać się podczas stosowania innych leków indukujących enzymy metabolizujące. Dane z badań farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że podczas jednoczesnego stosowania kaspofunginy z takimi lekami jak: efawirenz, newirapina, ryfampicyna, deksametazon, fenytoina lub karbamazepina może wystąpić zmniejszenie AUC kaspofunginy.⁷

W związku z tym, u osób dorosłych otrzymujących jednocześnie kaspofunginę i induktory enzymów metabolizujących należy rozważyć zwiększenie dawki dobowej kaspofunginy do 70 mg, po zastosowaniu zwykłej dawki nasycającej 70 mg.⁸

Interakcje u dzieci i młodzieży

Należy zauważyć, że opisane powyżej badania interakcji lekowych przeprowadzono u pacjentów dorosłych przy zastosowaniu kaspofunginy w dawkach 50 i 70 mg/dobę. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji kaspofunginy w wyższych dawkach z innymi produktami leczniczymi.⁹

Wyniki uzyskane w analizach regresji danych farmakokinetycznych wskazują, że u dzieci i młodzieży stosowanie kaspofunginy jednocześnie z deksametazonem może spowodować znaczące klinicznie zmniejszenie wartości minimalnego stężenia kaspofunginy. Oznacza to, że zastosowanie induktorów enzymów u dzieci i młodzieży będzie prawdopodobnie wiązać się ze zmniejszeniem stężeń kaspofunginy, podobnie jak u osób dorosłych.¹⁰

W przypadku stosowania kaspofunginy u dzieci i młodzieży (w wieku 12 miesięcy do 17 lat) jednocześnie z induktorami klirensu leków, takimi jak ryfampicyna, efawirenz, newirapina, fenytoina, deksametazon czy karbamazepina, należy rozważyć podanie dawki leku 70 mg/m² pc. na dobę (nie przekraczając dawki wynoszącej 70 mg na dobę).¹¹

Interakcje leku z alkoholem

W dostępnej charakterystyce produktu leczniczego Caspofungin Zentiva nie przedstawiono danych dotyczących specyficznych interakcji kaspofunginy z alkoholem etylowym. W oparciu o mechanizm działania i metabolizm kaspofunginy nie przewiduje się bezpośrednich interakcji farmakokinetycznych z alkoholem.¹²

Należy jednak pamiętać, że:

• Alkohol może mieć wpływ na układ odpornościowy pacjenta, co może stanowić dodatkowe obciążenie dla organizmu podczas leczenia zakażeń grzybiczych
• Zarówno alkohol, jak i kaspofungina są metabolizowane w wątrobie, co może teoretycznie zwiększać obciążenie tego narządu
• U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, jednoczesne spożywanie alkoholu może potencjalnie zwiększać ryzyko hepatotoksyczności

W świetle powyższych informacji, zaleca się ostrożność oraz ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii kaspofunginą, szczególnie u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności wątroby.

Tabela interakcji lekowych kaspofunginy