Specjalne ostrzeżenia – balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l

Specjalne ostrzeżenia
balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l

Roztwory do dializy otrzewnowej Balance, dostępne w stężeniach wapnia 1,25 mmol/l oraz 1,75 mmol/l, są przeznaczone wyłącznie do dializy otrzewnowej i nie mogą być stosowane do infuzji dożylnych. Wybór stężenia wapnia powinien być dostosowany do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta: roztwory z 1,25 mmol/l wapnia wymagają ostrożności u pacjentów z nadczynnością przytarczyc, natomiast roztwory z 1,75 mmol/l wapnia powinny być stosowane z rozwagą u pacjentów z hiperkalcemią. W przypadku hipokalcemii wskazane jest stosowanie roztworu z wyższym stężeniem wapnia (1,75 mmol/l), zwłaszcza gdy suplementacja doustna wapnia i witaminy D jest niewystarczająca. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, np. hipokaliemią, gdzie może być konieczne stosowanie roztworów zawierających potas oraz modyfikacje dietetyczne. Monitorowanie parametrów takich jak masa ciała, elektrolity (Na, K, Ca, Mg, fosforany), równowaga kwasowo-zasadowa, białka osocza, parametry nerkowe, gospodarka wapniowo-fosforanowa, glikemia oraz resztkowa czynność nerek jest kluczowe dla optymalizacji terapii dializą otrzewnową.

Pobierz ChPL PDF balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – Roztwór do dializy otrzewnowej – 1,5% glukozy + 1,25 mmol/l wapnia

Wskazania

schyłkowa przewlekła niewydolność nerek

Substancja czynna

Kategoria leku

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Roztworu do dializy otrzewnowej balance nie wolno w żadnym wypadku stosować do infuzji dożylnych. Produkt przeznaczony jest wyłącznie do dializy otrzewnowej po dokładnym rozważeniu indywidualnego stosunku korzyści do ryzyka w określonych grupach pacjentów.¹

Wskazania szczególne dla roztworu z różnym stężeniem wapnia

Wybór odpowiedniego stężenia wapnia w roztworze do dializy otrzewnowej powinien być podyktowany indywidualnym stanem klinicznym pacjenta:

Roztwory z zawartością wapnia 1,25 mmol/l wymagają szczególnej uwagi u pacjentów z nadczynnością przytarczyc. W takich przypadkach terapia powinna być uzupełniona o podawanie zawierających wapń środków wiążących fosforany i/lub preparatów witaminy D, aby zapewnić adekwatną podaż wapnia drogą jelitową.²
W przypadku hipokalcemii może być konieczne czasowe lub stałe zastosowanie płynu dializacyjnego z wyższym stężeniem wapnia (1,75 mmol/l), zwłaszcza gdy nie jest możliwe dostarczenie odpowiedniej ilości wapnia drogą jelitową za pomocą zawierających wapń środków wiążących fosforany i/lub suplementacji witaminy D.³
Roztwory z zawartością wapnia 1,75 mmol/l wymagają ostrożności u pacjentów z hiperkalcemią, szczególnie gdy wynika ona z podawania zawierających wapń środków wiążących fosforany i/lub suplementacji witaminy D. W takich przypadkach należy rozważyć okresowe lub stałe zastosowanie roztworu dializacyjnego o niższym stężeniu wapnia (1,25 mmol/l).⁴

Szczególne sytuacje kliniczne wymagające uwagi

Niezależnie od stężenia wapnia, szczególną ostrożność należy zachować u następujących grup pacjentów:

Pacjenci z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej spowodowanymi wymiotami i/lub biegunką – w tych przypadkach może być konieczne czasowe zastosowanie roztworu do dializy otrzewnowej zawierającego potas, aby zapobiec pogłębieniu zaburzeń.⁵
U pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy niezbędne jest systematyczne monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Znaczna hipokaliemia może wymagać nie tylko zastosowania roztworu dializacyjnego zawierającego potas, ale również wprowadzenia odpowiednich modyfikacji dietetycznych.⁶
Pacjenci z nerkami dużymi wielotorbielowatymi wymagają ściślejszego monitorowania ze względu na możliwe odmienne zachowanie się parametrów dializacyjnych.⁷

Monitorowanie stanu odżywienia i niedoborów

W trakcie dializy otrzewnowej dochodzi do stopniowej utraty białek, aminokwasów oraz witamin rozpuszczalnych w wodzie. Aby zapobiec rozwinięciu się niedoborów żywieniowych, należy wdrożyć odpowiednio zbilansowaną dietę lub suplementację dostosowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta.⁸

Zmiany w przepuszczalności otrzewnej

Podczas długotrwałego leczenia dializą otrzewnową może dojść do zmian w charakterystyce przenikania przez błonę otrzewnową. Pierwotnym objawem takich zmian jest utrata zdolności ultrafiltracyjnych otrzewnej, co może prowadzić do niedostatecznego usuwania płynów z organizmu. W ciężkich przypadkach może być konieczne zaprzestanie leczenia dializą otrzewnową i przejście na leczenie hemodializami.⁹

Parametry wymagające regularnego monitorowania

Dla zapewnienia optymalnej skuteczności i bezpieczeństwa dializy otrzewnowej zaleca się systematyczne monitorowanie następujących parametrów klinicznych i laboratoryjnych:

Masa ciała pacjenta – regularny pomiar umożliwia wczesne rozpoznanie przewodnienia lub odwodnienia¹⁰
Elektrolity w surowicy – regularne oznaczanie stężenia sodu, potasu, wapnia, magnezu i fosforanów¹¹
Równowaga kwasowo-zasadowa i gazometria – kontrola parametrów równowagi kwasowo-zasadowej oraz gazów krwi dla oceny skuteczności usuwania kwaśnych metabolitów¹²
Białka krwi – monitorowanie stężenia albumin i innych białek osocza dla oceny stanu odżywienia i strat białkowych¹³
Parametry nerkowe – okresowe oznaczanie stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy dla oceny adekwatności dializy¹⁴
Gospodarka wapniowo-fosforanowa – oznaczanie stężenia parathormonu oraz innych wskaźników metabolizmu tkanki kostnej dla wczesnego wykrycia zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej, w tym osteodystrofii nerkowej¹⁵
Glikemia – regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, ze względu na możliwość wchłaniania glukozy z płynu dializacyjnego¹⁶
Resztkowa czynność nerek – okresowa ocena w celu dostosowania parametrów dializy otrzewnowej (objętości, częstości wymian, stężenia glukozy) do aktualnych potrzeb pacjenta¹⁷

Ocena jakości drenowanego dializatu

Każdorazowo należy dokładnie oceniać przezroczystość i objętość zdrenowanego dializatu. Pojawienie się zmętnienia płynu dializacyjnego i/lub ból brzucha są istotnymi objawami klinicznymi sugerującymi zapalenie otrzewnej, które wymaga natychmiastowej diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.¹⁸

Ryzyko otorbiającego stwardnienia otrzewnej

Otorbiające stwardnienie otrzewnej (Encapsulating Peritoneal Sclerosis, EPS) stanowi rzadkie, ale poważne powikłanie długotrwałej dializy otrzewnowej. W niektórych przypadkach może prowadzić do zgonu. Dlatego pacjenci poddawani długotrwałej dializie otrzewnowej powinni być regularnie oceniani pod kątem wczesnych objawów EPS, takich jak: postępujące włóknienie otrzewnej, nawracające niedrożności jelit, stopniowe zmniejszanie się ultrafiltracji czy wodobrzusze.¹⁹

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy szczególnie starannie rozważyć decyzję o rozpoczęciu leczenia dializą otrzewnową, biorąc pod uwagę zwiększone ryzyko występowania przepuklin w tej grupie wiekowej, co może utrudniać prawidłowe prowadzenie dializy i zwiększać ryzyko powikłań.²⁰

Produkt	Stężenie Ca²⁺ (mmol/l)	Stężenie glukozy (%)	Teoretyczna osmolarność (mOsm/l)	pH
balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l	1,25	1,5	356	≈ 7,0
balance 2,3% z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l	1,25	2,3	399	≈ 7,0
balance 4,25% z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l	1,25	4,25	509	≈ 7,0
balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l	1,75	1,5	358	≈ 7,0
balance 2,3% z 2,3% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l	1,75	2,3	401	≈ 7,0
balance 4,25% z 4,25% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l	1,75	4,25	511	≈ 7,0

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.