Właściwości farmakodynamiczne
AirFluSal 25 mcg + 250 mcg
AirFluSal to lek z grupy leków stosowanych w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, zawierający salmeterol (długo działający beta-2-agonista, 12-godzinny efekt rozszerzający oskrzela) oraz flutykazonu propionian (wziewny glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym). Badanie GOAL wykazało, że terapia skojarzona salmeterolu 50 μg + flutykazonu propionianu 100 μg dwa razy na dobę zapewnia lepszą i szybszą kontrolę astmy w porównaniu do monoterapii wziewnym kortykosteroidem, osiągając u 71% pacjentów dobrą kontrolę astmy (WC) i u 41% pełną kontrolę (TC) w ciągu 12 miesięcy. Definicje kontroli obejmowały m.in. ≤2 dni z objawami tygodniowo, stosowanie SABA ≤2 dni/tydzień, oraz ≥80% należnego porannego szczytowego przepływu wydechowego bez zaostrzeń i działań niepożądanych.
Właściwości farmakodynamiczne leku AirFluSal
AirFluSal należy do grupy farmakoterapeutycznej: leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych; leki adrenergiczne w połączeniu z kortykosteroidami lub inne, z wyjątkiem leków przeciwcholinergicznych. Kod klasyfikacji anatomiczno-terapeutyczno-chemicznej (ATC) tego produktu to R03AK06.1
Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne
AirFluSal zawiera dwie substancje czynne o odmiennych mechanizmach działania: salmeterol i flutykazonu propionian.2
Salmeterol – charakterystyka farmakodynamiczna
Salmeterol jest wybiórczym, długo działającym (12 godzin) agonistą receptorów beta-2-adrenergicznych, charakteryzującym się długim łańcuchem bocznym, który wiąże się z miejscem pozareceptorowym.3 Substancja ta powoduje rozszerzenie oskrzeli utrzymujące się przez co najmniej 12 godzin, co jest dłuższym czasem działania niż w przypadku zalecanych dawek konwencjonalnych, krótko działających beta-2-agonistów.4
Flutykazonu propionian – charakterystyka farmakodynamiczna
Flutykazonu propionian, podawany drogą wziewną w zalecanych dawkach, wykazuje działanie przeciwzapalne typowe dla glikokortykosteroidów w obrębie płuc. Efektem tego działania jest zmniejszenie nasilenia objawów astmy oskrzelowej oraz redukcja częstości zaostrzeń choroby. Istotne jest to, że przy podaniu wziewnym obserwuje się mniejszą liczbę działań niepożądanych w porównaniu do kortykosteroidów podawanych ogólnoustrojowo.5
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Badania kliniczne w astmie oskrzelowej
Badanie GOAL
W 12-miesięcznym badaniu GOAL (Gaining Optimal Asthma ControL) uczestniczyło 3416 pacjentów (dorosłych i młodzieży) z przewlekłą astmą oskrzelową. Badanie miało na celu porównanie bezpieczeństwa i skuteczności terapii skojarzonej salmeterolu z flutykazonu propionianem (FP) względem monoterapii wziewnym kortykosteroidem (flutykazonu propionianem). Protokół badania zakładał zwiększanie dawek leków co 12 tygodni aż do osiągnięcia pełnej kontroli objawów lub maksymalnej dopuszczalnej dawki badanego leku.6
Wyniki badania GOAL wykazały, że kontrolę objawów astmy uzyskano u większej liczby pacjentów leczonych terapią skojarzoną salmeterolu z flutykazonu propionianem niż u pacjentów otrzymujących monoterapię wziewnym kortykosteroidem. Co istotne, kontrolę tę osiągnięto przy niższej dawce kortykosteroidu.7
Zaobserwowano również, że dobra kontrola astmy była osiągana szybciej w grupie otrzymującej terapię skojarzoną salmeterolu z flutykazonu propionianem w porównaniu do grupy leczonej samym wziewnym kortykosteroidem. U 50% pacjentów czas potrzebny do osiągnięcia pierwszego tygodnia z dobrze kontrolowaną astmą wynosił 16 dni w grupie stosującej terapię skojarzoną, podczas gdy w grupie przyjmującej tylko wziewny kortykosteroid było to 37 dni. W podgrupie pacjentów z astmą, którzy nie stosowali wcześniej steroidów, czas ten wynosił odpowiednio 16 i 23 dni.8
Poniższa tabela przedstawia odsetek pacjentów, którzy uzyskali dobrą kontrolę (WC) i pełną kontrolę (TC) astmy w ciągu 12 miesięcy badania:
| Rodzaj leczenia przed badaniem | Salmeterol+flutykazonu propionian | Flutykazonu propionian | ||
|---|---|---|---|---|
| WC | TC | WC | TC | |
| Bez wziewnego kortykosteroidu (tylko krótko działający beta-2-mimetyk) | 78% | 50% | 70% | 40% |
| Mała dawka wziewnego kortykosteroidu (≤500 μg beklometazonu lub równoważna dawka innego wziewnego kortykosteroidu na dobę) | 75% | 44% | 60% | 28% |
| Średnia dawka wziewnego kortykosteroidu (500-1000 μg beklometazonu lub równoważna dawka innego wziewnego kortykosteroidu na dobę) | 62% | 29% | 47% | 16% |
| Zebrane wyniki ze wszystkich 3 rodzajów leczenia | 71% | 41% | 59% | 28% |
9
W badaniu przyjęto następujące definicje kontroli astmy:
- Dobra kontrola astmy (WC): 2 lub mniej dni w tygodniu z objawami o wyniku większym niż 1 wg punktacji objawów (wynik 1 określa się tu jako „objawy występujące przez jeden krótki okres w ciągu dnia”), stosowanie krótko działających beta-2-mimetyków (SABA) w ciągu 2 dni lub mniej i nie częściej niż 4 razy w tygodniu, co najmniej 80% wartości należnej porannego szczytowego przepływu wydechowego, bez nocnych przebudzeń, bez zaostrzeń i bez działań niepożądanych zmuszających do zmiany leczenia.10
- Pełna kontrola astmy (TC): bez objawów, bez stosowania krótko działającego beta-2-mimetyku, co najmniej 80% wartości należnej porannego szczytowego przepływu wydechowego, bez nocnych przebudzeń, bez zaostrzeń i bez działań niepożądanych zmuszających do zmiany leczenia.11
Na podstawie wyników badania GOAL można wnioskować, że salmeterol z flutykazonu propionianem w dawce 50 mikrogramów + 100 mikrogramów dwa razy na dobę może być rozważany jako początkowe leczenie podtrzymujące u pacjentów z umiarkowaną przewlekłą astmą, u których szybka kontrola astmy uznana jest za niezbędną.12
Badanie SMART
Badanie SMART (The Salmeterol Multi-center Asthma Research Trial) było wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniem z podwójnie ślepą próbą, przeprowadzonym w układzie grup równoległych przez okres 28 tygodni w Stanach Zjednoczonych. Do badania zakwalifikowano 26 355 pacjentów z astmą oskrzelową podzielonych na dwie grupy. W pierwszej grupie (13 176 osób) do typowego leczenia astmy dodano salmeterol (w dawce 50 mikrogramów dwa razy na dobę), a w drugiej grupie (13 179 osób) do typowego leczenia astmy dodano placebo.13
Do badania kwalifikowano pacjentów z astmą w wieku co najmniej 12 lat, stosujących wcześniej leki przeciwastmatyczne, z wyjątkiem długo działających beta-2-mimetyków (LABA). Stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów było określane na początku badania, ale nie było wymagane w trakcie jego trwania. Pierwszorzędowy punkt końcowy obejmował sumę liczby zgonów związanych z układem oddechowym wraz z liczbą stanów zagrożenia życia związanych z układem oddechowym.14
Poniżej przedstawiono kluczowe wyniki badania SMART dotyczące głównego punktu końcowego:
| Grupy pacjentów | Liczba zdarzeń w ramach głównego punktu końcowego / liczba pacjentów | Względne ryzyko (95% przedział ufności) |
|---|---|---|
| salmeterol / placebo | ||
| Wszyscy pacjenci | 50/13 176 / 36/13 179 | 1,40 (0,91, 2,14) |
| Pacjenci stosujący wziewne steroidy | 23/6127 / 19/6138 | 1,21 (0,66, 2,23) |
| Pacjenci niestosujący wziewnych steroidów | 27/7049 / 17/7041 | 1,60 (0,87, 2,93) |
| Afroamerykanie | 20/2366 / 5/2319 | 4,10 (1,54, 10,90) |
15
Poniżej przedstawiono drugorzędowe punkty końcowe badania SMART z uwzględnieniem wyjściowego stosowania wziewnego steroidu:
| Liczba zdarzeń w ramach drugorzędowego punktu końcowego / liczba pacjentów | ||
|---|---|---|
| Zgony związane z zaburzeniami układu oddechowego | ||
| Pacjenci stosujący wziewne steroidy | 10/6127 / 5/6138 | 2,01 (0,69, 5,86) |
| Pacjenci niestosujący wziewnych steroidów | 14/7049 / 6/7041 | 2,28 (0,88, 5,94) |
| Łącznie zgony związane z astmą lub zagrażające życiu zdarzenie | ||
| Pacjenci stosujący wziewne steroidy | 16/6127 / 13/6138 | 1,24 (0,60, 2,58) |
| Pacjenci niestosujący wziewnych steroidów | 21/7049 / 9/7041 | 2,39 (1,10, 5,22) |
| Suma zgonów związanych z astmą oraz zdarzeń zagrażających życiu | ||
| Pacjenci stosujący wziewne steroidy | 4/6127 / 3/6138 | 1,35 (0,30, 6,04) |
| Pacjenci niestosujący wziewnych steroidów | 9/7049 / 0/7041 | * |
16
Drugorzędowe punkty końcowe obejmujące: sumę zgonów ze wszystkich przyczyn wraz ze zdarzeniami zagrażającymi życiu, całkowitą liczbę zgonów lub liczbę hospitalizacji z dowolnego powodu, nie osiągnęły istotności statystycznej dla całej populacji.17
Badania w populacji pediatrycznej
Badanie SAM101667
W badaniu SAM101667 uczestniczyło 158 dzieci w wieku od 6 do 16 lat z objawami astmy. Wykazano, że zastosowanie złożonego produktu leczniczego zawierającego salmeterol z flutykazonu propionianem jest równie skuteczne w odniesieniu do kontroli objawów i czynności płuc, jak podwojenie dawki propionianu flutykazonu. Należy zaznaczyć, że badanie to nie miało na celu zbadania wpływu obu schematów terapeutycznych na częstość zaostrzeń.18
Badanie u japońskich dzieci (6 miesięcy – 4 lata)
Przeprowadzono 8-tygodniowe, wieloośrodkowe badanie z podwójnie ślepą próbą, którego celem była ocena bezpieczeństwa stosowania i skuteczności podawanego wziewnie salmeterolu z flutykazonu propionianem (50/25 mikrogramów, 1 lub 2 inhalacje dwa razy na dobę) w porównaniu z samym flutykazonu propionianem (50 mikrogramów, 1 lub 2 inhalacje dwa razy na dobę) u japońskich dzieci w wieku od 6 miesięcy do 4 lat z astmą oskrzelową.19
Bezpieczeństwo długotrwałego stosowania salmeterolu z flutykazonu propionianem (50/25 mikrogramów, 1 lub 2 inhalacje dwa razy na dobę) oceniano w trwającej 16 tygodni, otwartej fazie będącej przedłużeniem badania. Badanie ukończyło 91% (136/150) oraz 88% (132/150) pacjentów przypisanych losowo odpowiednio do grupy otrzymującej salmeterol z flutykazonu propionianem lub sam flutykazonu propionian.20
W badaniu nie osiągnięto pierwszorzędowego punktu końcowego w postaci średniej zmiany sumy objawów astmy w fazie z podwójnie ślepą próbą. Nie wykazano istotnej statystycznie przewagi salmeterolu z flutykazonu propionianem nad samym flutykazonu propionianem (95% CI [-2,47; 0,54], p=0,206). Nie stwierdzono także znaczących klinicznie różnic w profilu bezpieczeństwa obu terapii w 8-tygodniowej fazie z podwójnie ślepą próbą. Ponadto, w 16-tygodniowej fazie otwartej nie odnotowano żadnych nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa stosowania salmeterolu z flutykazonu propionianem. Podczas badania nie wystąpiły żadne przypadki zgonu.21
Należy podkreślić, że u dzieci w wieku 4 lat i młodszych trudno dokonać pewnego rozpoznania astmy, co utrudnia uzyskanie jednoznacznych danych. Produkt leczniczy zawierający salmeterol z flutykazonu propionianem nie jest zatwierdzony do stosowania u dzieci w wieku poniżej 4 lat.22
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania