zapalenie sromu i pochwy
Zapalenie sromu i pochwy to stan chorobowy objawiający się stanem zapalnym zewnętrznych żeńskich narządów płciowych (sromu) oraz pochwy. Najczęściej ma charakter infekcyjny, wywołany przez bakterie, grzyby (głównie Candida albicans), wirusy lub pierwotniaki (Trichomonas vaginalis). Czynnikami predysponującymi są zaburzenia flory bakteryjnej pochwy, obniżona odporność, antybiotykoterapia, cukrzyca, stosowanie antykoncepcji hormonalnej oraz nieodpowiednia higiena.
Objawami zapalenia sromu i pochwy są świąd, pieczenie, zaczerwienienie i obrzęk okolic intymnych, ból podczas stosunku płciowego (dyspareunia), nieprawidłowa wydzielina z pochwy oraz dolegliwości bólowe podczas oddawania moczu. Charakter wydzieliny często zależy od patogenu wywołującego infekcję – od serowatej przy infekcji grzybiczej, po żółtozieloną o nieprzyjemnym zapachu przy zakażeniu rzęsistkiem.
Diagnostyka zapalenia sromu i pochwy obejmuje badanie ginekologiczne, badanie pH wydzieliny pochwowej, badanie mikroskopowe, posiew mikrobiologiczny oraz badania molekularne. Leczenie jest ukierunkowane na etiologię zakażenia – stosuje się leki przeciwgrzybicze, przeciwbakteryjne lub przeciwpierwotniakowe, w formie doustnej lub miejscowej. Istotne znaczenie ma również przywrócenie prawidłowej flory bakteryjnej pochwy poprzez stosowanie probiotyków.
Profilaktyka zapalenia sromu i pochwy polega na utrzymywaniu prawidłowej higieny intymnej, stosowaniu bawełnianej bielizny, unikaniu drażniących środków do higieny intymnej, regularnych kontrolach ginekologicznych oraz racjonalnym stosowaniu antybiotyków. W przypadku nawracających infekcji konieczne jest poszukiwanie czynników predysponujących, takich jak zaburzenia metaboliczne czy niedobory immunologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica pochwy – Epidemiologia
Grzybica pochwy (VVC) jest jedną z najczęstszych infekcji dróg rodnych u kobiet w wieku reprodukcyjnym, odpowiadającą za około 33% przypadków zapalenia sromu i pochwy. Candida albicans stanowi około 90% etiologii, a pozostałe 10% to głównie gatunki niealbicans, takie jak Candida glabrata. Epidemiologicznie, 70-75% kobiet doświadcza co najmniej jednego epizodu VVC w życiu, a 20% rocznie. Nawracająca grzybica pochwy (RVVC), definiowana jako ≥4 epizody potwierdzone mikrobiologicznie w ciągu roku, dotyczy około 8% kobiet z VVC. Diagnostyka opiera się na badaniu mikroskopowym (czułość ~50%), posiewie mikrobiologicznym oraz metodach molekularnych PCR, co jest szczególnie istotne w przypadkach przewlekłych i nawracających. Czynniki ryzyka obejmują zmiany hormonalne (ciąża, stosowanie estrogenów, menopauza), cukrzycę, immunosupresję, stosowanie antybiotyków oraz czynniki środowiskowe i behawioralne.
antybiotyk o szerokim spektrum, badanie mikroskopowe wydzieliny, bakteryjna waginoza, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, flukonazol, grzybica pochwy, immunosupresja, irygacja pochwy, itrakonazol, ketokonazol, klotrymazol, kolonizacja bezobjawowa, kortykosteroid, nawracająca grzybica pochwy, oporność na leki przeciwgrzybicze, posiew mikrobiologiczny, przeszczep, Saccharomyces cerevisiae, wkładka wewnątrzmaciczna, zakażenie HIV, zapalenie sromu i pochwy - Leksykon chorób i schorzeń
Zrost błon śluzowych – Zapobieganie i profilaktyka
Zrost błon śluzowych warg sromowych (labial fusion) to patologiczne połączenie warg sromowych mniejszych lub większych, najczęściej w okolicy łechtaczki, obserwowane głównie u dziewczynek przed okresem dojrzewania (3 miesiąc – 6 rok życia) oraz u kobiet po menopauzie. Etiologia pozostaje nie do końca poznana, jednak czynniki ryzyka obejmują stany zapalne (np. zapalenie sromu i pochwy), urazy mechaniczne oraz niedobór estrogenów. Profilaktyka opiera się na utrzymaniu odpowiedniej higieny okolicy krocza, unikaniu drażniących środków myjących i detergentów, noszeniu bawełnianej bielizny oraz stosowaniu emolientów (np. wazelina, maść z antybiotykiem) po rozdzieleniu zrostów przez okres 3-6 miesięcy. U pacjentek po menopauzie wskazane jest stosowanie hormonalnej terapii zastępczej oraz wczesne leczenie chorób podstawowych, takich jak liszaj twardzinowy (LS). Wskaźnik nawrotów wynosi 11-14% niezależnie od metody leczenia (farmakologicznej lub chirurgicznej), co podkreśla konieczność długotrwałej profilaktyki i regularnych kontroli.
aglutynacja warg sromowych, emolient, hormonalna terapia zastępcza, liszaj twardzinowy, maść antybiotykowa, miejscowa terapia estrogenowa, niedobór estrogenów, objawy dolnych dróg moczowych, podrażnienie sromu, progresja choroby, rozszerzacz pochwowy, stan zapalny, synechia vulvae, terapia estrogenowa, wazelina, zapalenie sromu i pochwy, zrost błon śluzowych, zrost warg sromowych