antagonista receptorów alfa-adrenergicznych

Antagoniści receptorów alfa-adrenergicznych, znani również jako alfa-blokery, to grupa leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne, które znajdują się w różnych tkankach organizmu, w tym w mięśniach gładkich naczyń krwionośnych, cewki moczowej i gruczołu krokowego.

Mechanizm działania alfa-blokerów polega na hamowaniu wiązania naturalnych neuroprzekaźników (adrenaliny i noradrenaliny) z receptorami alfa, co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich i rozszerzenia naczyń krwionośnych. Wyróżniamy selektywne antagonisty receptorów alfa-1 (np. tamsulosyna, doksazosyna) oraz nieselektywne alfa-blokery (np. fenoksybenzamina), blokujące zarówno receptory alfa-1, jak i alfa-2.

W praktyce klinicznej leki te są stosowane przede wszystkim w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), nadciśnienia tętniczego oraz w stanach, gdzie istotne jest przeciwdziałanie skurczowi naczyń, jak np. w chorobie Raynauda. Antagoniści receptorów alfa-adrenergicznych zmniejszają opór obwodowy, poprawiają przepływ krwi i łagodzą objawy związane z utrudnionym oddawaniem moczu u mężczyzn z BPH.

Działania niepożądane alfa-blokerów obejmują głównie niedociśnienie ortostatyczne (szczególnie po pierwszej dawce), zawroty głowy, senność oraz zaburzenia wytrysku u mężczyzn. Podczas inicjowania terapii zaleca się ostrożność, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku i osób przyjmujących inne leki hipotensyjne.

Powiązane wpisy

  1. 28.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl