Miłorząb
Substancja czynna to wyciąg z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba), zawierający m.in. ginkgoflawonoglikozydy oraz laktony terpenowe. Stosuje się ją w celu poprawy zdolności poznawczych u osób starszych, zwłaszcza przy osłabieniu pamięci i sprawności umysłowej związanym z wiekiem. Preparat jest również używany w łagodnej demencji, aby poprawić jakość życia pacjentów. Przeznaczony jest do stosowania u osób dorosłych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Miłorząb (Ginkgo biloba) stosowany jest w formie standaryzowanego suchego wyciągu z liści, zawierającego 22-27% ginkgoflawonoglikozydów oraz 5-7% laktonów terpenowych (w tym ginkolidy A, B, C 2,8-3,4% i bilobalid 2,6-3,2%). Dostępne preparaty lecznicze to m.in. Ginkofar (40 mg wyciągu/tabletka) oraz Ginkofar Forte (80 mg/tabletka). Zalecane dawkowanie u dorosłych wynosi 240 mg wyciągu dziennie, co przekłada się na 6 tabletek Ginkofar (3×2 tabletki) lub 3 tabletki Ginkofar Forte (3×1 tabletka). Preparaty nie są wskazane do stosowania u dzieci i młodzieży. Podawanie odbywa się doustnie, po posiłku, z odpowiednią ilością płynu, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
Minimalny czas terapii wynosi 8 tygodni, a po 3 miesiącach należy ocenić skuteczność leczenia i zasadność kontynuacji terapii, zwłaszcza w przypadku braku poprawy lub pogorszenia stanu klinicznego. W trakcie leczenia istotne jest monitorowanie przestrzegania dawkowania oraz efektów terapeutycznych podczas regularnych wizyt kontrolnych. Kluczowe jest systematyczne stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami, aby osiągnąć optymalne rezultaty terapeutyczne. Różnice w dawkowaniu wynikają z zawartości substancji czynnej w poszczególnych preparatach, jednak docelowa dawka dobowej substancji czynnej pozostaje stała na poziomie 240 mg wyciągu z miłorzębu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb – Dawkowanie i sposób podawania
bilobalid, dawka dobowa, działanie niepożądane, efekt kliniczny, efekt terapeutyczny, ginkgoflawonoglikozydy, laktony terpenowe, miłorząb, personel medyczny, podanie doustne, preparat leczniczy, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, stan kliniczny, stężenie substancji czynnej, substancja aktywna pochodzenia roślinnego, suchy wyciąg z liści miłorzębu, tabletka powlekana, wyciąg z liści miłorzębu, wyciąg z miłorzębu -
Działania niepożądane
Preparaty zawierające wyciąg z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.), takie jak Ginkofar (40 mg) i Ginkofar Forte (80 mg), wykazują szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy neurologiczne to ból głowy (≥1/10) oraz zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), które mogą wpływać na bezpieczeństwo pacjentów, zwłaszcza prowadzących pojazdy. Ze strony przewodu pokarmowego często występują biegunka, bóle brzucha, nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), co może zaburzać gospodarkę wodno-elektrolitową i obniżać adherencję do terapii. Szczególnie istotne są zaburzenia hematologiczne, w tym krwawienia z oczu, nosa, przewodu pokarmowego oraz naczyń mózgowych, o częstości nieznanej, które stanowią poważne ryzyko u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe. Ponadto, preparaty mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs alergiczny, oraz różnorodne alergiczne zmiany skórne (rumień, obrzęk, świąd, wysypka) o nieokreślonej częstości.
Mechanizm działania miłorzębu opiera się na hamowaniu czynnika aktywującego płytki (PAF) przez ginkgolidy, co zmniejsza agregację płytek i zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami lub stosujących antykoagulanty i leki przeciwpłytkowe. Wstrząs alergiczny wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, a objawy skórne mogą być zwiastunem poważnych zespołów dermatologicznych. Zaleca się szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, chorobami przewodu pokarmowego, schorzeniami neurologicznymi oraz alergiami w wywiadzie. W trakcie terapii konieczna jest regularna kontrola morfologii krwi, parametrów krzepnięcia, badanie przedmiotowe skóry oraz monitorowanie objawów gastroenterologicznych i neurologicznych, a także edukacja pacjentów w zakresie rozpoznawania objawów alarmowych wymagających pilnej konsultacji lekarskiej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb – Działania niepożądane
acenokumarol, adrenalina, agregacja płytek, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba refluksowa, choroba wrzodowa, czynnik aktywujący płytki, ginkgolidy, glikokortykosteroid, klopidogrel, krwawienie narządowe, krwawienie oczne, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migrena, miłorząb japoński, morfologia krwi, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, parametry krzepnięcia, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, rumień, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, udar krwotoczny, warfaryna, wstrząs alergiczny, wyciąg z miłorzębu, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zawroty głowy, zespół jelita drażliwego, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie szyjki kości udowej -
Interakcje
Wyciąg z liści miłorzębu (Ginkgo biloba L.) zawiera 22-27% ginkgoflawonoglikozydów oraz 5-7% laktonów terpenowych, w tym 2,8-3,4% ginkgolidów i 2,6-3,2% bilobalidu, co warunkuje jego liczne interakcje farmakologiczne. Szczególnie istotne są przeciwwskazane skojarzenia z lekami przeciwzakrzepowymi (fenprokumon, warfaryna) i przeciwpłytkowymi (klopidogrel, ASA, NLPZ), ze względu na ryzyko nasilenia działania przeciwzakrzepowego i krwawień. W przypadku warfaryny zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia przy zmianach terapii miłorzębem. Wyciąg hamuje glikoproteinę P w jelitach, co zwiększa biodostępność leków takich jak dabigatran eteksylan, wymagając ostrożności i monitorowania. Ponadto, miłorząb może podwajać maksymalne stężenie nifedypiny (Cmax), nasilając działania niepożądane typu zawroty głowy i uderzenia gorąca.
Miłorząb indukuje izoenzym CYP3A4, co obniża stężenie efawirenzu i zmniejsza jego skuteczność terapeutyczną, dlatego jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. W przypadku talinololu i innych substratów glikoproteiny P konieczne jest monitorowanie i ewentualna modyfikacja dawki. Chociaż brak jest bezpośrednich danych o interakcjach z alkoholem etylowym, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii miłorzębem, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub z chorobami wątroby, ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych wynikających z konkurencji metabolicznej i wpływu na układ krzepnięcia oraz ośrodkowy układ nerwowy. Tabela interakcji przedstawia poziom istotności klinicznej i zalecenia, co ułatwia podejmowanie decyzji terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb – Interakcje
alkohol etylowy, antagonista kanału wapniowego, bilobalid, choroba niedokrwienna serca, choroba wątroby, cytochrom P450, dabigatranu eteksylan, działanie przeciwpłytkowe, efawirenz, fenprokumon, ginkgoflawonoglikozydy, ginkgolidy, glikoproteina p, indukcja CYP3A4, izoenzym CYP3A4, klopidogrel, krwawienie, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, laktony terpenowe, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwretrowirusowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, ośrodkowy układ nerwowy, stężenie w osoczu, talinolol, uderzenia gorąca, warfaryna, zakażenie HIV, zawroty głowy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie standaryzowanych wyciągów z liści miłorzębu japońskiego, takich jak Ginkofar (40 mg) i Ginkofar Forte (80 mg), nie zostało dotychczas udokumentowane w literaturze medycznej, co wskazuje na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa tych preparatów. Wyciągi te zawierają istotne ilości ginkgoflawonoglikozydów (22-27%), laktonów terpenowych (5-7%) w tym ginkgolidów A, B, C (2,8-3,4%) oraz bilobalidu (2,6-3,2%), a także śladowe ilości kwasów ginkgolowych (≤5 ppm), które potencjalnie mogą wykazywać cytotoksyczność przy bardzo wysokich stężeniach. Teoretycznie, przedawkowanie mogłoby nasilić znane działania farmakologiczne miłorzębu, takie jak efekt przeciwzakrzepowy i wazodylatacyjny, co mogłoby skutkować ryzykiem krwawień, hipotensji oraz zaburzeń żołądkowo-jelitowych, jednak brak jest klinicznych danych potwierdzających te zjawiska.
W przypadku podejrzenia przedawkowania preparatów zawierających wyciąg z miłorzębu, zaleca się standardowe postępowanie obejmujące monitorowanie parametrów życiowych, leczenie objawowe oraz ewentualne płukanie żołądka przy niedawnym spożyciu dużej dawki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe lub u osób z predyspozycjami do krwawień, ze względu na potencjalne nasilenie efektów przeciwzakrzepowych. Pomimo braku udokumentowanych przypadków, klinicyści powinni pozostawać czujni i monitorować pacjentów pod kątem możliwych działań niepożądanych, zwłaszcza w kontekście interakcji farmakologicznych i indywidualnych czynników ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb – Przedawkowanie
bilobalid, charakterystyka produktu leczniczego, cytotoksyczność, efekt przeciwzakrzepowy, farmakoterapia, ginkgo biloba, ginkgoflawonoglikozyd, ginkgolid, hipotensja, krwawienie, kwas ginkgolowy, lakton terpenowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb japoński, nadwrażliwość, parametry życiowe, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, terapia objawowa, wazodylatacja, zaburzenia żołądkowo-jelitowe -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wyciągu z liści Ginkgo biloba wskazują na niski profil toksyczności przewlekłej w badaniach na szczurach i psach, gdzie dawki do 500 mg/kg mc. (szczury) i 400 mg/kg mc. (psy) podawane przez 6 miesięcy wykazały brak istotnej toksyczności, z wyjątkiem nieznacznych efektów u psów przy najwyższej dawce, co przekłada się na margines bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów. Badania mutagenności dały wyniki mieszane: pozytywny test mutagenności na bakteriach, negatywny test mikrojądrowy u samców myszy oraz dwuznaczny u samic. W testach genotoksyczności u myszy przy dawkach do 2000 mg/kg nie stwierdzono mierzalnego efektu genotoksycznego. Wyniki badań kancerogenności wskazały na występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów i raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te uznano za specyficzne dla gryzoni i niezwiązane bezpośrednio z wyciągiem, lecz raczej z indukcją enzymów wątrobowych.
Ocena wpływu wyciągu z Ginkgo biloba na funkcje reprodukcyjne pozostaje niejednoznaczna. Część badań na szczurach, królikach i myszach nie wykazała efektów teratogennych ani embriotoksycznych, natomiast inne badania wskazały na negatywny wpływ na płodność i zdolność reprodukcyjną, w tym krwawienia pochwowe u myszy. Dodatkowo, badania z użyciem podobnych ekstraktów wykazały potencjalne efekty teratogenne, takie jak krwotoki podskórne, hipopigmentacja, zahamowanie wzrostu oraz anoftalmię u kurzych embrionów. Ze względu na ograniczoną ilość danych i sprzeczne wyniki, konieczne są dalsze, szczegółowe badania w celu precyzyjnej oceny ryzyka reprodukcyjnego związanego ze stosowaniem wyciągu z liści Ginkgo biloba.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
anoftalmia, efekt genotoksyczny, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, kancerogenność, krwotok podskórny, margines bezpieczeństwa, miłorząb japoński, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał mutagenny, profil toksyczności, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wpływ teratogenny, wyciąg z miłorzębu japońskiego -
Właściwości farmakodynamiczne
Miłorząb (Ginkgo biloba) jest roślinnym preparatem stosowanym głównie w terapii zaburzeń funkcji poznawczych, klasyfikowanym jako lek przeciw otępieniu starczemu (kod ATC: N06DX02). Preparaty takie jak Ginkofar (40 mg) i Ginkofar Forte (80 mg) zawierają standaryzowany suchy wyciąg z liści miłorzębu o proporcji ekstrahowania 35-67:1, z określoną zawartością aktywnych składników: ginkgoflawonoglikozydów (22-27%) oraz laktonów terpenowych (5-7%), w tym ginkgolidów A, B, C (2,8-3,4%) i bilobalidu (2,6-3,2%). Zawartość kwasów ginkgolowych jest ograniczona do nie więcej niż 5 ppm ze względu na ich potencjalne działanie alergizujące. Mechanizm działania miłorzębu nie jest w pełni poznany, jednak badania farmakologiczne wskazują na wielokierunkowe efekty biologiczne, szczególnie w zakresie funkcji ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia.
Miłorząb wykazuje korzystny wpływ na funkcje poznawcze, potwierdzony m.in. przez zwiększoną czujność mózgu w badaniach EEG u osób starszych. Poprawia perfuzję mózgową w wybranych obszarach mózgu u zdrowych mężczyzn w wieku 60-70 lat, co jest istotne w leczeniu zaburzeń poznawczych związanych z wiekiem i chorobami neurodegeneracyjnymi. Dodatkowo, preparat zmniejsza lepkość krwi oraz ogranicza agregację płytek, co sprzyja poprawie mikrokrążenia i profilaktyce zmian zakrzepowych. Miłorząb wykazuje także działanie wazodylatacyjne na naczynia obwodowe, zwiększając lokalny przepływ krwi, co potwierdza jego ogólnoustrojowe działanie naczyniowe. Wielokierunkowe efekty farmakodynamiczne wynikają z synergistycznego działania ginkgoflawonoglikozydów oraz laktonów terpenowych, co czyni miłorząb substancją o złożonym i interesującym profilu terapeutycznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb – Właściwości farmakodynamiczne
agregacja płytek krwi, bilobalid, choroba neurodegeneracyjna, elektroencefalografia, ginkgoflawonoglikozydy, ginkgolidy, hemoreologia, hemostaza, kwas ginkgolowy, laktony terpenowe, mikrokrążenie mózgowe, miłorząb, naczynie krwionośne, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie starcze, perfuzja mózgowa, reologia krwi, standaryzowany wyciąg, tonus naczyniowy, układ nerwowy, wazodylatacja, zaburzenia funkcji poznawczych, zmiana zakrzepowa -
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba) wykazuje wysoką biodostępność laktonów terpenowych po podaniu doustnym 120 mg, wynoszącą 80% dla ginkgolidu A, 88% dla ginkgolidu B oraz ponad 79% dla bilobalidu. Maksymalne stężenia w osoczu po standardowej dawce mieszczą się w zakresie 16-22 ng/ml dla ginkgolidu A, 8-10 ng/ml dla ginkgolidu B oraz 27-54 ng/ml dla bilobalidu, natomiast przy dawce 120 mg wartości te wzrastają odpowiednio do 25-33 ng/ml, 9-17 ng/ml i 19-35 ng/ml. Okresy półtrwania składników aktywnych są zależne od dawki i wynoszą dla ginkgolidu A 3-4 godziny (standardowa dawka) i 5 godzin (120 mg), dla ginkgolidu B 2-6 godzin oraz 9-11 godzin, a dla bilobalidu 2-3 godziny oraz 3-4 godziny. Eliminacja jest szybka, z całkowitym usunięciem substancji po 24 godzinach, co wyklucza kumulację przy standardowym stosowaniu.
Standaryzowany wyciąg z liści miłorzębu stosowany w preparatach Ginkofar i Ginkofar Forte zawiera 22-27% ginkgoflawonoglikozydów oraz 5-7% laktonów terpenowych, w tym 2,8-3,4% ginkgolidów A, B i C oraz 2,6-3,2% bilobalidu, przy zawartości kwasów ginkgolowych nieprzekraczającej 5 ppm. Wysoki stopień koncentracji wyciągu (35-67:1) świadczy o efektywności ekstrakcji, co jest istotne dla zapewnienia powtarzalności farmakokinetycznej i terapeutycznej. Znajomość tych parametrów jest kluczowa dla optymalizacji dawkowania i monitorowania efektów klinicznych preparatów zawierających Ginkgo biloba.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb – Właściwości farmakokinetyczne
absorpcja składników aktywnych, bilobalid, biodostępność laktonów terpenowych, eliminacja składników aktywnych, ginkgo biloba, ginkgoflawonoglikozyd, ginkgolid, ginkgolid A, ginkgolid B, jelito cienkie, kwas ginkgolowy, lakton terpenowy, miłorzęb japoński, okres półtrwania, stężenie w osoczu, wyciąg z miłorzębu -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparaty zawierające standaryzowany suchy wyciąg z liści miłorzębu (Ginkgo biloba), takie jak Ginkofar (40 mg) oraz Ginkofar Forte (80 mg), zawierają ekstrakt o stosunku 35-67:1, w którym substancja czynna stanowi 90-100%. Składniki aktywne obejmują 22-27% ginkgoflawonoglikozydów oraz 5-7% laktonów terpenowych, w tym 2,8-3,4% ginkgolidów A, B i C oraz 2,6-3,2% bilobalidu, przy zawartości kwasów ginkgolowych nie przekraczającej 5 ppm. Preparaty dostępne są w formie tabletek powlekanych, a w przypadku Ginkofar Forte ekstrakt pozyskiwany jest z użyciem 60% acetonu m/m. Brak jest jednak specjalistycznych badań oceniających wpływ tych preparatów na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn i urządzeń w ruchu, co skutkuje brakiem szczegółowych informacji lub ostrzeżeń w charakterystyce produktów leczniczych.
Wobec braku danych klinicznych dotyczących wpływu wyciągu z miłorzębu na zdolności psychomotoryczne, lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności indywidualnej obserwacji reakcji organizmu, zwłaszcza na początku terapii. Zaleca się uwzględnienie czynników takich jak wiek pacjenta, współistniejące schorzenia oraz możliwe interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. W przypadku wystąpienia objawów mogących upośledzać funkcje psychomotoryczne, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Obecne dokumenty rejestracyjne preparatów Ginkofar i Ginkofar Forte nie zawierają szczegółowych zaleceń dotyczących prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn ze względu na brak ukierunkowanych badań w tym zakresie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
aceton farmaceutyczny, bilobalid, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja rejestracyjna leku, ginkgoflawonoglikozydy, ginkgolidy, interakcje lekowe, kwasy ginkgolowe, laktony terpenowe, liść miłorzębu japońskiego, miłorząb japoński, preparat leczniczy, wyciąg z miłorzębu, zdolności psychomotoryczne -
Wskazania do stosowania
Wystandaryzowany suchy wyciąg z liści miłorzębu (Ginkgo biloba) zawiera 22-27% ginkgoflawonoglikozydów oraz 5-7% laktonów terpenowych (w tym 2,8-3,4% ginkgolidów A, B i C oraz 2,6-3,2% bilobalidu), z zawartością kwasów ginkgolowych poniżej 5 ppm. Preparaty takie jak Ginkofar (40 mg) i Ginkofar Forte (80 mg) są wskazane u osób dorosłych, zwłaszcza seniorów, w celu poprawy funkcji poznawczych osłabionych w procesie starzenia oraz u pacjentów z łagodną demencją. Mechanizm działania obejmuje poprawę mikrokrążenia mózgowego, działanie przeciwutleniające oraz neuroprotekcję, co przekłada się na stabilizację lub spowolnienie pogorszenia pamięci, koncentracji, uwagi i innych funkcji kognitywnych.
Wskazania do stosowania obejmują subiektywne pogorszenie pamięci związane z wiekiem, łagodną demencję oraz profilaktykę u osób z czynnikami ryzyka chorób neurodegeneracyjnych (np. nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, hipercholesterolemia). Terapia powinna być elementem kompleksowego podejścia, uwzględniającego modyfikację stylu życia i leczenie chorób współistniejących. Efekty terapeutyczne preparatów z miłorzębu pojawiają się po kilku tygodniach lub miesiącach regularnego stosowania, dlatego konieczne jest systematyczne monitorowanie stanu pacjenta i dostosowywanie leczenia do jego indywidualnych potrzeb.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb – Wskazania do stosowania
bilobalid, choroba neurodegeneracyjna, cukrzyca, działanie neuroprotekcyjne, działanie przeciwutleniające, funkcje kognitywne, ginkgoflawonoglikozydy, ginkgolidy, hipercholesterolemia, kwasy ginkgolowe, łagodna demencja, laktony terpenowe, mikrokrążenie mózgowe, miłorząb dwuklapowy, modulacja neuroprzekaźników, myślenie abstrakcyjne, nadciśnienie tętnicze, orientacja przestrzenna, osłabienie pamięci, pamięć krótkotrwała, perfuzja mózgowa, procesy neurodegeneracyjne, sprawność umysłowa, wyciąg z liści miłorzębu, zaburzenia poznawcze, zaburzenia uwagi, zdolności poznawcze