Chloropromazyna
Chloropromazyna jest lekiem należącym do grupy leków przeciwpsychotycznych, stosowanym głównie w leczeniu schizofrenii, psychoz paranoidalnych, manii oraz hipomanii. Lek ten bywa również używany jako wsparcie w krótkotrwałym leczeniu stanów lękowych i pobudzenia psychoruchowego oraz w kontroli gwałtownych i niebezpiecznych zachowań impulsywnych. Ponadto chloropromazyna znajduje zastosowanie w leczeniu czkawki opornej na inne metody oraz w terapii nudności i wymiotów w chorobach terminalnych, gdy inne leki są nieskuteczne lub niedostępne. Może być także stosowana w celu ułatwienia wprowadzania hipotermii oraz w leczeniu schizofrenii dziecięcej i autyzmu.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Chloropromazyna, dostępna w preparacie Fenactil w formie roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml i 25 mg/ml) oraz kropli doustnych (40 mg/g), jest stosowana głównie w stanach nagłych w postaci głębokich wstrzyknięć domięśniowych. Podawanie podskórne jest przeciwwskazane ze względu na silne działanie drażniące. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta i wskazań klinicznych: u dorosłych standardowa dawka wynosi 25-50 mg co 6-8 godzin, u osób starszych zaleca się dawki początkowe 25 mg co 8 godzin, a u dzieci w wieku 6-12 lat 0,5 mg/kg masy ciała co 6-8 godzin (maksymalnie 75 mg/dobę). W stanach zagrożenia życia u dzieci poniżej 1 roku stosowanie jest dopuszczalne, natomiast u najmłodszych pacjentów dawkowanie jest bardzo restrykcyjne i wymaga ścisłej kontroli pediatrycznej.
W leczeniu uporczywej czkawki opornej na standardowe metody, chloropromazynę podaje się domięśniowo w dawce 25-50 mg, a w przypadku braku poprawy możliwy jest powolny wlew dożylny po rozcieńczeniu w 500-1000 ml 0,9% roztworu NaCl. W procedurze wprowadzania do hipotermii stosuje się dawki 25-50 mg co 6-8 godzin u dorosłych oraz 0,5-1 mg/kg mc. u dzieci od 1 roku życia, z dawką podtrzymującą 0,5 mg/kg co 4-6 godzin. W terapii nudności i wymiotów w chorobach terminalnych dawka początkowa u dorosłych wynosi 25 mg, następnie 25-50 mg co 3-4 godziny do ustąpienia objawów, po czym zaleca się przejście na formę doustną. U osób starszych i dzieci poniżej 1 roku stosowanie jest ograniczone lub przeciwwskazane. Po ustabilizowaniu stanu pacjenta wskazane jest kontynuowanie leczenia formą doustną chloropromazyny, co zwiększa komfort terapii i umożliwia długoterminowe zarządzanie objawami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloropromazyna – Dawkowanie i sposób podawania
autyzm, chloropromazyny chlorowodorek, choroba terminalna, czkawka oporna, działanie drażniące, Fenactil, głębokie wstrzyknięcie domięśniowe, hipomania, hipotermia, krople doustne, mania, nudności i wymioty, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, roztwór do wstrzykiwań, schizofrenia, schizofrenia dziecięca, stan hipomaniakalny, stan lękowy, stan maniakalny, wlew dożylny, zaburzenie psychotyczne, zachowanie impulsywne -
Działania niepożądane
Chloropromazyna, substancja czynna leku Fenactil, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami neurologicznymi, takimi jak ostre dystonie i dyskinezy (często u dzieci i młodzieży, pojawiające się w ciągu pierwszych 4 dni leczenia lub po zwiększeniu dawki), akatyzja (przy dużych dawkach początkowych), parkinsonizm (częściej u dorosłych i osób starszych, objawy pojawiają się po kilku tygodniach/miesiącach) oraz dyskinezy późne (po długotrwałym stosowaniu dużych dawek, mogą wystąpić nawet po przerwaniu terapii). Inne istotne działania niepożądane obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny (rzadki, ale zagrażający życiu, objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi i świadomości), leukopenię u około 30% pacjentów leczonych długotrwale dużymi dawkami oraz agranulocytozę (rzadko, niezależnie od dawki). Chloropromazyna może również indukować hiperprolaktynemię, prowadzącą do mlekotoku, ginekomastii, braku miesiączki i impotencji, a także zmiany w narządzie wzroku i metaliczne przebarwienia skóry po 4-8 latach leczenia.
Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się zaburzenia rytmu serca (arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, tachykardia komorowa, migotanie komór) oraz niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza ortostatyczne, częstsze po podaniu domięśniowym. Istnieje ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zatoru tętnicy płucnej i zakrzepicy żył głębokich. Dodatkowo mogą wystąpić depresja oddechowa, suchość błony śluzowej jamy ustnej, żółtaczka cholestatyczna (zwykle przemijająca, poprzedzona gorączką po 1-3 tygodniach leczenia) oraz rzadkie uszkodzenie wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie stanu neurologicznego, morfologii krwi, parametrów wątrobowych oraz EKG, szczególnie u osób starszych i z chorobami sercowo-naczyniowymi. Stosowanie najmniejszych skutecznych dawek chloropromazyny oraz edukacja pacjentów w zakresie unikania ekspozycji na światło słoneczne są kluczowe dla minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W przypadku wystąpienia żółtaczki lub objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloropromazyna – Działania niepożądane
agranulocytoza, akatyzja, akineza, alergia kontaktowa, arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, brak miesiączki, chloropromazyna, depresja oddechowa, drżenie, dyskineza, dyskineza późna, dystonia ostra, eozynofilia, Fenactil, ginekomastia, hiperprolaktynemia, impotencja, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm polekowy, pokrzywka, priapizm, reakcja fotoalergiczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, sztywność mięśniowa, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia neurologiczne, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zespół odstawienia leku, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Przeciwwskazania stosowania
Chloropromazyna, substancja czynna preparatów Fenactil (krople doustne 40 mg/g oraz roztwory do wstrzykiwań 5 mg/ml i 25 mg/ml), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na chloropromazynę lub substancje pomocnicze (w tym sacharozę 84,5 mg i etanol 96% 100 mg/g w kroplach doustnych oraz sodu wodorsiarczyn i sodu w roztworach do wstrzykiwań). Zahamowanie czynności szpiku kostnego stanowi kolejne bezwzględne przeciwwskazanie, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń hematologicznych i powikłań infekcyjnych lub krwotocznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uzależnieniem od alkoholu, kobiet w ciąży oraz u osób stosujących dietę niskosodową (zawartość sodu w roztworach do wstrzykiwań: 2,67 mg/ml przy stężeniu 5 mg/ml i 2,96 mg/ml przy 25 mg/ml). Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest wykonanie morfologii krwi z rozmazem oraz dokładny wywiad w kierunku nadwrażliwości na fenotiazyny i inne neuroleptyki.
W trakcie leczenia chloropromazyną zaleca się regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, zwłaszcza u pacjentów poddawanych terapii mielotoksycznej lub radioterapii. W przypadku pojawienia się objawów supresji szpiku (np. gorączka, infekcje, krwawienia, wybroczyny) konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wykonanie badań kontrolnych. W przypadku kropli doustnych Fenactil przeciwwskazania obejmują także nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedobór sacharazy-izomaltazy. Roztwory do wstrzykiwań wymagają ostrożności u pacjentów z astmą lub historią reakcji na siarczyny oraz u osób z zaburzeniami krzepnięcia, trombocytopenią, stosujących leki przeciwzakrzepowe lub z chorobami układu sercowo-naczyniowego. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność) należy natychmiast odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwalergiczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloropromazyna – Przeciwwskazania stosowania
badanie laboratoryjne, chloropromazyny chlorowodorek, choroba wątroby, etanol, lek mielotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, morfologia krwi z rozmazem, nadwrażliwość na fenotiazyny, nadwrażliwość na substancję czynną, neuroleptyk, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, parametr hematologiczny, postępowanie przeciwalergiczne, radioterapia, sodu wodorsiarczyn, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia, zaburzenie funkcji układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie chloropromazyny, substancji czynnej Fenactilu, wywołuje wieloukładowe objawy zagrażające życiu, obejmujące ośrodkowy układ nerwowy (senność, utrata przytomności), układ krążenia (hipotensja, tachykardia, wydłużenie QT, komorowe zaburzenia rytmu serca), termoregulację (hipotermia) oraz układ pozapiramidowy (dyskinezy pozapiramidowe). Występujące objawy mogą prowadzić do zapaści naczyniowej i złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN). Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie parametrów życiowych, w tym ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, temperatury ciała, saturacji oraz seryjne EKG w celu wykrycia arytmii. Hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii lub toksykologicznym jest wskazana dla zapewnienia kompleksowej opieki i szybkiej interwencji.
Postępowanie lecznicze w przypadku przedawkowania chloropromazyny jest objawowe i podtrzymujące. W ciągu 6 godzin od doustnego przyjęcia toksycznej dawki można wykonać płukanie żołądka oraz podać węgiel aktywny; nie zaleca się prowokowania wymiotów. Leczenie hemodynamiczne obejmuje uniesienie kończyn dolnych, dożylne podanie ogrzanych płynów infuzyjnych oraz, w razie potrzeby, leki inotropowe jak dopamina, z wykluczeniem adrenaliny. Tachyarytmie wymagają korekty zaburzeń metabolicznych i termoregulacji, a w razie konieczności leczenia przeciwarytmicznego, należy unikać lidokainy i długo działających leków. W przypadku ciężkich reakcji dystonicznych stosuje się procyklidynę (5-10 mg i.m./i.v.) lub orfenadrynę (20-40 mg), a drgawki leczone są diazepamem dożylnym. ZZN wymaga aktywnego chłodzenia i podania dantrolenu sodu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloropromazyna – Przedawkowanie
adrenalina, badanie elektrokardiograficzne, chloropromazyna, dantrolen sodu, diazepam, dopamina, drgawki, dyskinezy pozapiramidowe, Fenactil, hipotensja, hipotermia, komorowe zaburzenia rytmu, leczenie przeciwarytmiczne, lidokaina, oddech wspomagany, orfenadryna, płukanie żołądka, procyklidyna, reakcja dystoniczna, retikulum sarkoplazmatyczne, ruchy mimowolne, saturacja krwi, tachyarytmia, tachykardia, węgiel aktywny, zaburzenia krążeniowe, zaburzenia świadomości, zapaść naczyniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chloropromazyna, będąca substancją czynną w preparatach takich jak Fenactil, dostępna jest w formie kropli doustnych (40 mg/g) oraz roztworów do wstrzykiwań o stężeniach 5 mg/ml i 25 mg/ml. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania chloropromazyny są ograniczone i nie zostały rozszerzone poza informacje zawarte w innych sekcjach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). W ocenie bezpieczeństwa należy uwzględnić zarówno ilościowy, jak i jakościowy skład preparatów, w tym obecność substancji pomocniczych, które mogą wpływać na profil bezpieczeństwa terapii.
W kroplach doustnych Fenactil obecne są sacharoza (84,5 mg/g) oraz etanol 96% (100 mg/g), natomiast roztwory do wstrzykiwań zawierają sodu wodorsiarczyn i sód – odpowiednio 0,12 mmol (2,67 mg) sodu/ml w roztworze 5 mg/ml oraz 0,13 mmol (2,96 mg) sodu/ml w roztworze 25 mg/ml. Ze względu na ograniczone dane przedkliniczne, ocena bezpieczeństwa chloropromazyny powinna opierać się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniu po wprowadzeniu produktu do obrotu, które są szczegółowo opisane w innych częściach ChPL Fenactil.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloropromazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
charakterystyka produktu leczniczego, chloropromazyna, chloropromazyny chlorowodorek, dane kliniczne, dane przedkliniczne, etanol, Fenactil, krople doustne, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, sacharoza, sodu wodorsiarczyn, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu -
Właściwości farmakodynamiczne
Chloropromazyna, substancja czynna preparatów Fenactil, jest pochodną fenotiazyny o kodzie ATC N05AA01, wykazującą silne działanie przeciwpsychotyczne poprzez antagonizm receptorów dopaminowych, zwłaszcza w układzie limbicznym i nigrostriatalnym. Dodatkowo blokuje receptory serotoninergiczne 5-HT2, adrenergiczne α1, muskarynowe oraz histaminowe H1, co przekłada się na jej kompleksowy profil farmakologiczny obejmujący działanie uspokajające, przeciwlękowe, przeciwautystyczne oraz przeciwwymiotne. Chloropromazyna wpływa także na ośrodek termoregulacji, wywołując efekt przeciwgorączkowy i obniżenie temperatury ciała. Działanie leku jest dawkozależne – niższe dawki dominują uspokajająco i przeciwlękowo, natomiast wyższe nasilają efekt przeciwpsychotyczny, a działanie przeciwwymiotne ujawnia się już przy niskich stężeniach dzięki blokadzie receptorów dopaminowych w strefie wyzwalającej chemoreceptora.
Preparaty Fenactil dostępne są w formie roztworów do wstrzykiwań o stężeniach 5 mg/ml i 25 mg/ml oraz kropli doustnych 40 mg/g. Droga podania wpływa na szybkość uzyskania efektu terapeutycznego – postać parenteralna umożliwia szybsze działanie przeciwpsychotyczne i uspokajające, co jest kluczowe w stanach ostrych wymagających natychmiastowej interwencji. Blokada receptorów dopaminowych w szlaku mezolimbicznym i mezokortykalnym odpowiada za efekt przeciwpsychotyczny, natomiast w szlaku nigrostriatalnym może indukować objawy pozapiramidowe. Kompleksowy wpływ chloropromazyny na układy neurotransmiterów serotoninergiczny, cholinergiczny i adrenergiczny determinuje zarówno jej szerokie spektrum działania terapeutycznego, jak i profil działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloropromazyna – Właściwości farmakodynamiczne
chloropromazyna, działanie cholinolityczne, działanie przeciwautystyczne, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwpsychotyczne, działanie przeciwwymiotne, Fenactil, lek przeciwpsychotyczny, neurotransmisja dopaminergiczna, objawy pozapiramidowe, ośrodek termoregulacji, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna fenotiazyny, przekaźnictwo dopaminergiczne, receptor adrenergiczny α1, receptor dopaminowy, receptor H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninergiczny 5-HT2, strefa wyzwalająca chemoreceptora, szlak mezokortykalny, szlak mezolimbiczny, układ limbiczny, układ nigrostriatalny -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chloropromazyna, substancja czynna leku Fenactil (dostępnego w formie kropli doustnych 40 mg/g oraz roztworów do wstrzykiwań 5 mg/ml i 25 mg/ml), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania chloropromazyny w ciąży, a badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne działanie teratogenne. Lek nie powinien być rutynowo stosowany w okresie ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Chloropromazyna może przedłużać poród, dlatego jej podanie jest przeciwwskazane do momentu rozszerzenia ujścia szyjki macicy do 3-4 cm. Noworodki narażone na lek w trzecim trymestrze wykazują ryzyko objawów pozapiramidowych, zespołu odstawienia, apatii, drżeń, obniżonej punktacji w skali Apgar oraz zaburzeń ssania i niewydolności oddechowej, co wymaga intensywnego monitorowania funkcji nerwowych i oddechowych po porodzie.
Chloropromazyna przenika do mleka kobiecego, co stanowi ryzyko ekspozycji niemowlęcia na lek podczas karmienia piersią. Zaleca się przerwanie karmienia na czas terapii oraz rozważenie alternatywnych metod żywienia dziecka. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności ograniczenia stosowania chloropromazyny do najniższych skutecznych dawek i najkrótszego możliwego czasu terapii, szczególnie w trzecim trymestrze ciąży. Konieczne jest również poinformowanie zespołu prowadzącego ciążę i poród o stosowaniu leku oraz uzyskanie świadomej zgody pacjentki po omówieniu potencjalnych korzyści i ryzyka. Dokumentacja medyczna powinna odzwierciedlać przekazanie tych informacji i decyzje terapeutyczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloropromazyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
apatia, chloropromazyna, drżenie, działanie niepożądane, Fenactil, krople doustne, lek przeciwpsychotyczny, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie do mleka kobiecego, punktacja Apgar, rozszerzenie szyjki macicy, roztwór do wstrzykiwań, skala Apgar, trzeci trymestr ciąży, układ pozapiramidowy, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia ssania, zespół odstawienny -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Chloropromazyna, substancja czynna preparatu Fenactil dostępnego w formie kropli doustnych (40 mg/g) oraz roztworów do wstrzykiwań (5 mg/ml i 25 mg/ml), wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co przekłada się na upośledzenie zdolności psychomotorycznych pacjenta. Najważniejszym działaniem niepożądanym jest senność, szczególnie nasilona w początkowej fazie terapii, co stanowi podstawę do kategorycznego przeciwwskazania prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn w tym okresie. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o ryzyku sedacji i konieczności powstrzymania się od czynności wymagających wzmożonej uwagi, zwłaszcza na początku leczenia.
Zalecenia dotyczące bezpieczeństwa podczas terapii chloropromazyną powinny być indywidualizowane w zależności od dawki, czasu trwania leczenia oraz postaci farmaceutycznej leku (krople 40 mg/g lub roztwory 5 mg/ml i 25 mg/ml), ze względu na różnice w farmakokinetyce i nasileniu działań niepożądanych. W trakcie długotrwałej terapii konieczna jest regularna ocena zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn na podstawie stanu klinicznego i zgłaszanych objawów. Informowanie pacjenta o wpływie chloropromazyny na funkcje psychomotoryczne jest nie tylko elementem należytej staranności medycznej, ale także warunkiem uzyskania świadomej zgody na leczenie, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia odpowiedzialności prawnej lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloropromazyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
-
Wskazania do stosowania
Chloropromazyna, substancja czynna leku Fenactil, jest fenotiazynowym lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum zastosowań, dostępnym w formie roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml i 25 mg/ml) oraz kropli doustnych (40 mg/g). Główne wskazania obejmują leczenie schizofrenii, zwłaszcza psychoz paranoidalnych, oraz zaburzeń afektywnych, w tym stanów maniakalnych i hipomanii, gdzie wykazuje działanie normotymiczne. Fenactil jest także stosowany w krótkotrwałym leczeniu stanów lękowych, pobudzenia psychoruchowego i agresji, szczególnie w warunkach intensywnej opieki psychiatrycznej. W pediatrii lek znajduje zastosowanie w schizofrenii o wczesnym początku i zaburzeniach ze spektrum autyzmu, wymagając jednak ostrożnego dawkowania i monitorowania. Wybór postaci farmaceutycznej zależy od stanu klinicznego pacjenta i możliwości podania: krople doustne umożliwiają precyzyjne dawkowanie (1 g roztworu = 31 kropli zawierających 40 mg chloropromazyny chlorowodorku), natomiast roztwór do wstrzykiwań jest preferowany w stanach nagłych.
Fenactil wykazuje również zastosowanie w leczeniu dolegliwości somatycznych, takich jak oporna czkawka, nudności i wymioty w chorobach terminalnych oraz ułatwianie wprowadzania do hipotermii terapeutycznej poprzez zapobieganie dreszczom. W terapii długoterminowej preferowana jest droga doustna, zwłaszcza u pacjentów geriatrycznych, gdzie minimalizuje się ryzyko działań niepożądanych. Decyzja o zastosowaniu chloropromazyny powinna uwzględniać potencjalne korzyści i ryzyko, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz u osób starszych. Lekarz powinien indywidualizować dawkowanie i monitorować pacjenta, zwłaszcza w populacji pediatrycznej i geriatrycznej, aby zapewnić optymalną skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloropromazyna – Wskazania do stosowania
chloropromazyna, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, czkawka oporna na leczenie, droga doustna, dysfagia, Fenactil, fenotiazyna, hipomania, hipotermia, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, medycyna paliatywna, medycyna ratunkowa, nudności i wymioty, objawy wytwórcze, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, pobudzenie psychoruchowe, przekaźnictwo dopaminergiczne, psychiatria dziecięca, psychoza paranoidalna, receptor dopaminowy, schizofrenia, stabilizator nastroju, stan lękowy, stan maniakalny, terapia długoterminowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zachowanie stereotypowe