Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tenofovir disoproxil Aurovitas 245 mg
Tenofovir disoproxil w dawce 245 mg może być stosowany u kobiet w ciąży, zwłaszcza u pacjentek z przewlekłym zakażeniem HBV, bez zwiększonego ryzyka wad rozwojowych płodu czy działań niepożądanych u noworodków. Dane kliniczne obejmujące ponad 1000 kobiet ciężarnych oraz badania na modelach zwierzęcych potwierdzają bezpieczeństwo stosowania leku. Szczególnie istotne jest zastosowanie tenofoviru w trzecim trymestrze ciąży (od 28.-32. tygodnia do 1-2 miesięcy po porodzie) w dawce 245 mg raz na dobę, co znacząco redukuje ryzyko wertykalnej transmisji HBV, przy jednoczesnym stosowaniu standardowej profilaktyki noworodka (immunoglobulina i szczepionka przeciw HBV). Obserwacje matki i dziecka prowadzone do 12 miesięcy po porodzie nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa terapii.
Wpływ tenofowiru dizoproksylu na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie produktu leczniczego Tenofovir disoproxil Aurovitas 245 mg w kontekście płodności, ciąży oraz laktacji wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym lekarz powinien przekazać kompleksowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w tych szczególnych okolicznościach, opierając się na dostępnych danych klinicznych i badaniach naukowych.
Stosowanie podczas ciąży
Tenofowir dizoproksyl może być stosowany w okresie ciąży, jeśli istnieje taka konieczność kliniczna. Dane pochodzące z dużej liczby zastosowań leku w okresie ciąży (ponad 1000 kobiet ciężarnych) nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych u płodu ani szkodliwego działania na noworodka. Dotychczasowe badania na modelach zwierzęcych również nie wykazały negatywnego wpływu tenofowiru dizoproksylu na reprodukcję.1
Zapobieganie transmisji HBV z matki na dziecko
Szczególnie istotne są dane dotyczące zastosowania tenofowiru dizoproksylu w trzecim trymestrze ciąży u kobiet z przewlekłym zakażeniem HBV. Wyniki badań naukowych wskazują, że stosowanie tego leku w ostatnim trymestrze ciąży zmniejsza ryzyko przeniesienia wirusa zapalenia wątroby typu B z matki na dziecko. Efekt ten obserwowano, gdy tenofowir dizoproksyl podawano jako uzupełnienie standardowego postępowania profilaktycznego obejmującego immunoglobulinę przeciwko HBV oraz szczepionkę przeciwko HBV u noworodków.2
W trzech kontrolowanych badaniach klinicznych łącznie 327 kobiet w ciąży z przewlekłym zakażeniem HBV otrzymywało tenofowir dizoproksyl w dawce 245 mg raz na dobę od 28.-32. tygodnia ciąży do 1-2 miesięcy po porodzie. Zarówno matki, jak i dzieci objęto obserwacją przez okres do 12 miesięcy po porodzie. Analiza zgromadzonych danych nie wykazała żadnych istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie pacjentek.3
Stosowanie podczas karmienia piersią
Podczas konsultacji z pacjentkami karmiącymi piersią należy przekazać następujące informacje:
- Tenofowir przenika do mleka ludzkiego, jednak stężenia leku w mleku są bardzo małe
- Narażenie dziecka poprzez mleko matki ocenia się jako znikome
- Dostępne dane długoterminowe, choć ograniczone, nie wskazują na występowanie działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią przez matki stosujące tenofowir dizoproksyl
Na podstawie powyższych informacji, matki z zakażeniem HBV, które stosują tenofowir dizoproksyl, mogą karmić piersią swoje dzieci, jeśli zastosowano odpowiednie postępowanie zapobiegające zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu B podczas porodu.4
Istotne jest jednak, aby pacjentkom zakażonym wirusem HIV przekazać informację, że w celu uniknięcia przeniesienia wirusa na niemowlę, nie zaleca się karmienia piersią, niezależnie od stosowanej terapii przeciwwirusowej.5
Wpływ na płodność
W zakresie wpływu tenofowiru dizoproksylu na płodność u ludzi dostępne są jedynie ograniczone dane kliniczne. Warto jednak podkreślić, że badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu leku na płodność. Informacja ta może być istotna dla pacjentek i pacjentów w wieku rozrodczym, planujących potomstwo.6
Zalecenia kliniczne dla lekarzy
Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym, ciężarnymi lub karmiącymi piersią, które wymagają leczenia tenofowirem dizoproksylem, należy:
- Przeprowadzić dokładną ocenę korzyści i ryzyka związanego z terapią
- Przedstawić pacjentce aktualne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią
- W przypadku pacjentek z zakażeniem HBV, omówić możliwość redukcji ryzyka transmisji wertykalnej wirusa poprzez zastosowanie tenofowiru dizoproksylu w trzecim trymestrze ciąży
- Wyjaśnić różnice w zaleceniach dotyczących karmienia piersią dla pacjentek z HBV i HIV
- Zapewnić odpowiednią profilaktykę dla noworodka (immunoglobulina przeciw HBV, szczepienie przeciw HBV) w przypadku matek z przewlekłym zakażeniem HBV
- Zaplanować odpowiednie monitorowanie matki i dziecka
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania