Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tenofovir disoproxil Aurovitas 245 mg

Tenofovir disoproxil w dawce 245 mg może być stosowany u kobiet w ciąży, zwłaszcza u pacjentek z przewlekłym zakażeniem HBV, bez zwiększonego ryzyka wad rozwojowych płodu czy działań niepożądanych u noworodków. Dane kliniczne obejmujące ponad 1000 kobiet ciężarnych oraz badania na modelach zwierzęcych potwierdzają bezpieczeństwo stosowania leku. Szczególnie istotne jest zastosowanie tenofoviru w trzecim trymestrze ciąży (od 28.-32. tygodnia do 1-2 miesięcy po porodzie) w dawce 245 mg raz na dobę, co znacząco redukuje ryzyko wertykalnej transmisji HBV, przy jednoczesnym stosowaniu standardowej profilaktyki noworodka (immunoglobulina i szczepionka przeciw HBV). Obserwacje matki i dziecka prowadzone do 12 miesięcy po porodzie nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa terapii.

Wpływ tenofowiru dizoproksylu na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie produktu leczniczego Tenofovir disoproxil Aurovitas 245 mg w kontekście płodności, ciąży oraz laktacji wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym lekarz powinien przekazać kompleksowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w tych szczególnych okolicznościach, opierając się na dostępnych danych klinicznych i badaniach naukowych.

Stosowanie podczas ciąży

Tenofowir dizoproksyl może być stosowany w okresie ciąży, jeśli istnieje taka konieczność kliniczna. Dane pochodzące z dużej liczby zastosowań leku w okresie ciąży (ponad 1000 kobiet ciężarnych) nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych u płodu ani szkodliwego działania na noworodka. Dotychczasowe badania na modelach zwierzęcych również nie wykazały negatywnego wpływu tenofowiru dizoproksylu na reprodukcję.1

Zapobieganie transmisji HBV z matki na dziecko

Szczególnie istotne są dane dotyczące zastosowania tenofowiru dizoproksylu w trzecim trymestrze ciąży u kobiet z przewlekłym zakażeniem HBV. Wyniki badań naukowych wskazują, że stosowanie tego leku w ostatnim trymestrze ciąży zmniejsza ryzyko przeniesienia wirusa zapalenia wątroby typu B z matki na dziecko. Efekt ten obserwowano, gdy tenofowir dizoproksyl podawano jako uzupełnienie standardowego postępowania profilaktycznego obejmującego immunoglobulinę przeciwko HBV oraz szczepionkę przeciwko HBV u noworodków.2

W trzech kontrolowanych badaniach klinicznych łącznie 327 kobiet w ciąży z przewlekłym zakażeniem HBV otrzymywało tenofowir dizoproksyl w dawce 245 mg raz na dobę od 28.-32. tygodnia ciąży do 1-2 miesięcy po porodzie. Zarówno matki, jak i dzieci objęto obserwacją przez okres do 12 miesięcy po porodzie. Analiza zgromadzonych danych nie wykazała żadnych istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie pacjentek.3

Stosowanie podczas karmienia piersią

Podczas konsultacji z pacjentkami karmiącymi piersią należy przekazać następujące informacje:

  • Tenofowir przenika do mleka ludzkiego, jednak stężenia leku w mleku są bardzo małe
  • Narażenie dziecka poprzez mleko matki ocenia się jako znikome
  • Dostępne dane długoterminowe, choć ograniczone, nie wskazują na występowanie działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią przez matki stosujące tenofowir dizoproksyl

Na podstawie powyższych informacji, matki z zakażeniem HBV, które stosują tenofowir dizoproksyl, mogą karmić piersią swoje dzieci, jeśli zastosowano odpowiednie postępowanie zapobiegające zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu B podczas porodu.4

Istotne jest jednak, aby pacjentkom zakażonym wirusem HIV przekazać informację, że w celu uniknięcia przeniesienia wirusa na niemowlę, nie zaleca się karmienia piersią, niezależnie od stosowanej terapii przeciwwirusowej.5

Wpływ na płodność

W zakresie wpływu tenofowiru dizoproksylu na płodność u ludzi dostępne są jedynie ograniczone dane kliniczne. Warto jednak podkreślić, że badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu leku na płodność. Informacja ta może być istotna dla pacjentek i pacjentów w wieku rozrodczym, planujących potomstwo.6

Zalecenia kliniczne dla lekarzy

Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym, ciężarnymi lub karmiącymi piersią, które wymagają leczenia tenofowirem dizoproksylem, należy:

  1. Przeprowadzić dokładną ocenę korzyści i ryzyka związanego z terapią
  2. Przedstawić pacjentce aktualne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią
  3. W przypadku pacjentek z zakażeniem HBV, omówić możliwość redukcji ryzyka transmisji wertykalnej wirusa poprzez zastosowanie tenofowiru dizoproksylu w trzecim trymestrze ciąży
  4. Wyjaśnić różnice w zaleceniach dotyczących karmienia piersią dla pacjentek z HBV i HIV
  5. Zapewnić odpowiednią profilaktykę dla noworodka (immunoglobulina przeciw HBV, szczepienie przeciw HBV) w przypadku matek z przewlekłym zakażeniem HBV
  6. Zaplanować odpowiednie monitorowanie matki i dziecka
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl